(os/sf) little fiction │markbam

ตอนที่ 2 : SF MARKBAM : King cobra 01

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7232
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 238 ครั้ง
    28 มี.ค. 61



fantasy erotic 18+
KING COBRA
MARKBAM

เขาคิดว่าจงอาง เป็นงูที่ขี้โกงที่สุด

ทั้งพิษที่ล้มช้างได้ทั้งตัวเพียงการกัดเพียงครั้งเดียว ขนาดตัวที่ไม่ธรรมดา เกร็ดเงางามที่สง่าและหัวที่ดูแข็งแรง

ทุกๆอย่างมันน่าหลงใหลภายใต้ความอันตรายของจงอาง..มันเป็นงูที่เซ็กซี่ฉิบหายสำหรับมาร์คต้วน

 




                “ลุ๊ง! เร็วๆสิ! แก่มากแล้วหรือยังไง!? ห๊า!?


                “ให้มันน้อยๆไอ้มาร์ค! ฉันเป็นลุงแกนะโว้ย!


                เสียงด่าทอของผู้เป็นลุงไม่ได้ทำให้หลานชายอายุ 21 ลดความตื่นเต้นลงแม้แต่น้อย เพราะสิ่งที่เขาเฝ้ารอมาตลอดเกือบ 5 ปีมันอยู่ไม่ไกลจากที่ที่เขาอยู่ มันเป็นสิ่งที่เขาตั้งเป้าหมายเอาไว้สูงสุดในชีวิต ว่าชีวิตนี้จะต้องได้เจอ ได้สัมผัสดูซักครั้งก่อนตาย


                KING COBRA งูพิษที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก!


                ตามธรรมชาติของจงอาง มันเป็นงูที่พบได้มากในป่าซึ่งมันเกือบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะพบจงอางขนาดเกือบ 6 เมตรกลางกรุงโซลแบบนี้!


                นี่มันโอกาสของมาร์คต้วนชัดๆ!! เขาจะไม่ยอมเสียเวลาไปกับคนแก่แบบตาลุงเพื่อนพ่อไม่ได้! ไม่ได้เด็ดขาด!

                “ลุงก็เร็วๆสิ! ถ้าเกิดคนจับทำร้ายน้องขึ้นมา! ผมจะเสียใจแค่ไหน!?

 



                สิ่งที่มาร์คต้วนได้กลับมาที่ศูนย์วิจัยสัตว์เลื้อยคลานซึ่งเป็นที่ทำงานของตาลุงเพื่อนพ่อที่เขาสนิทมากๆ ทำให้หัวใจของเขายังเต้นแรงไม่หาย ยิ่งได้มองเข้าไปในห้องกระจกขนาดใหญ่ อสรพิษที่กำลังขดตัวอยู่ในห้องเป็นก้อนๆ นัยน์ตา สีดำกำลังจ้องมองมาเขม็ง ท่าทางไม่ได้ฉุนเฉียวอะไรแต่ยังไงขึ้นชื่อว่าจงอาง...น้องก็เลยยังคงเซ็กซี่อยู่ดี


                “เลิกทำหน้าตาโรคจิตซักทีได้มั้ยมาร์ค”ตาลุงพูดเสียงเขียว “นั้นจงอางนะเฮ้ย! ไม่ใช่นางแบบวิตรอเรีย!

   

             “โธ่ลุง ลุงก็รู้ว่าผมชอบงูพันธุ์นี้มากแค่ไหน”มาร์คหันไปยกยิ้มให้เพื่อนพ่อ “แถมตอนนี้จงอางขนาดเกือบ 6 เมตรก็  อยู่ตรงหน้าผม ถึงจะเป็นตัวผู้ก็เถอะแต่แม่งสวยฉิบหายเลย ดูเกล็ดที่ตัวน้องสิ! พึ่งลอกคราบแน่ๆ”

  

              มาร์คหลุดคำหยาบออกมาอย่างไม่ได้ตั้งใจเพราะเอ่ยชม เขาหลงใหลความดุร้ายของงูพันธุ์นี้มาเกือบ 4 ปี  หลังจากที่มีความสนใจเกี่ยวกับงู เลยอดไม่ตื้นเต้นไม่ได้ที่ได้เห็นจงอางระยะใกล้แบบนี้.. ถึงระหว่างเราจะมีกระจกกั้นอยู่ก็  ตาม


                “เออ เอาเถอะเรื่องของเอ็ง”ผู้เป็นลุงถอนหายใจน้อยๆกับความป่วยของหลาน “แกกลับบ้านแกไปได้แล้วไป”  


                “โธ่ลุง ผมขออยู่อีกซักพักไม่ได้หรอ”มาร์คต้วนโอดครวญ เขาพึ่งได้เจอกับน้องเองนะจะรีบไล่ไปไหน


                “เอ๊ะ! ไอ้หลานคนนี้! เดี๋ยวจะต้องปิดศูนย์แล้ว! กลับบ้านไปได้แล้วไอ้มาร์ค!


                ลุงที่หงุดหงิดกับความออเซาะของหลานก็อดไม่ได้ที่จะไล่เตะก้นมาร์คต้วนจนออกไปนอกศูนย์วิจัย เมื่อเหล่าทีมวิจัยของศูนย์วิจัยสัตว์เลื้อยคลานกลับออกไปจนหมด ไฟเกือบทุกดวงถูกดับรวมไปถึงไฟในห้องกระจกขนาดใหญ่ที่พึ่งมี สมาชิกใหม่ของศูนย์เข้ามา บรรยากาศเย็นเฉียบและเงียบสงบก่อนจะมีเสียงซาๆเหมือนกับเททรายจากระบะ


ตัวจงอางขนาดใหญ่ตัวยาวเกือบ 6 เมตรคราแรกที่ขดเป็นก้อนราวกับงูจำศีล แปรเปลี่ยนเป็นกายเปลือยเปล่าผอมบางของเด็กผู้ชายที่มีสีผมดำขลับเหมือนกับนัยน์ตาสีดำทะมึนกลมโต ริมฝีปากอวบอิ่มชุ่มช่ำกดมุมปากขึ้นน้อยๆ


                ก่อนจะเอื้อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่แห้งแหบเหมือนคนไม่ได้กินน้ำหลังจากที่หลับใหลไปอย่างยาวนาน


                “มาร์ค...หรอ”


                ตั้งแต่ที่เขาลืมตาขึ้นมาบนโลกใบนี้พร้อมกับความผิดพลาด ไม่เคยมีใครเอ่ยชมร่างอสรพิษของเขาพร้อมกับนัยน์ตาหวานเยิ้มแบบนั้น


                “น้อง...หรอ”


                คำเรียกแทนที่แสนจะหวายจ๋อยในความคิดของเขา มันทำให้เจ้าของร่างเล็กรู้สึกเขินอายไม่หยอก ไม่เคยมีใครเรียกเขาได้อ่อนโยนเท่าผู้ชายคนนั้นอีกแล้ว..


                “สวย...หรอ”


                เกล็ดสีหม่นคล้ำเกือบดำสนิทของเขา มันบ่งบอกถึงเผ่าพันธุ์ตั้งแต่กำเนิดของเขา เมื่อใครเห็นต่างก็เบ้ปากและทำท่าเหมือนจะอยากหนีไปให้ไกล ไม่เคยมีใครเอ่ยชมว่าเกล็ดของเขามันดูสวยและท่าทางที่อยากจะเข้ามาหานั้นทำหัวหัวใจของเขาเต้นโครมคราม


                “ชอบ...หรอ”


                ไม่เคยมีใครบอกว่าชอบจงอางแบบเขา แม้แต่คนที่ทำให้เขาเกิดมา เผ่าพันธุ์งูที่มีแต่คนกลัว ขยะแขยง อยากจะหนีไปให้ไกล แต่เขา.. มาร์ค กลับมีท่าทีสนอกสนใจในตัวเขาราวกับว่าเขาเป็นสิ่งที่เจ้าตัวตามหามานาน


                “จะรอ...วันที่เรา...ได้คุยกัน”


                “มาร์ค...”


 

จงอาง เป็นงูพิษที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก



               

                ถิ่นกำเนิดของจงอางหนึ่งในนั้นไม่ใช่กรุงโซลที่มีสภาพอากาศเกือบติดลบทุกวันแบบนี้แน่ๆ


                ตลอดชีวิตการทำงานของเขา เขามั่นใจว่าเจ้าอสรพิษขนาด 5 เมตรกว่าๆตรงหน้าคือ King Cobra นั้นแหละ ลูก ตาดำกลมโตดุดันหัวมนทู่ เกล็ดสีหม่นดำลักษณะทางกายภาพมันเหมือนจงอางที่พบได้ในภาคเหนือของประเทศไทย แล้วไอ้เจ้าอางมันมาอยู่ในเกาหลีได้ยังไง?


                ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่เข้าใจ


                “ด็อกเตอร์ครับ จะทำยังไงต่อดี”


                “ก็คงต้องรอให้มันเลิกฉุนก่อนนั้นแหละ”


                ด็อกเตอร์หนึ่งในทีมวิจัยพูดขึ้นเสียงเครียด เพราะงูที่พึ่งจับมาได้ขึ้นชื่อว่าเป็นงูพิษที่ขี้หงุดหงิดกำลังชูคอแผ่แม่เบี้ยตั้งท่าจะฉกคนที่ก้าวเข้าไปในห้องกระจกนั่น แต่พวกเขาจำเป็นที่จะต้องเข้าไปเก็บข้อมูลตั่งต่างก่อนจะเอาเจ้าอางขนาดเกือบ  6 เมตรไปไว้ที่ตู้กระจกสำหรับงู


                แต่ดูเหมือนการเข้าไปเก็บข้อมูลมันจะกลายเป็นเรื่องยากซะแล้ว


                “ว่าไงลุ๊งงงงง”


                “ทำไมวันนี้มาเร็ว ไม่ไปเที่ยวกับพวกแจ็คสันรึไง?”


                ลุงด็อกเตอร์หันไปถามหลานชายที่ปกติจะโผล่ก็เกือบมืดแล้ว แต่วันนี้กลับมาโผล่ตั้งแต่บ่ายโมง เสียงน่ารำคาญของเจ้าเด็กมหาลัยทำให้เขาหงุดหงิดมากกว่าเก่า


                “โธ่ น้องแบมน่าสนใจกว่าเยอะ”


                “แบม?”


                “ก็ชื่อน้องไง!”มาร์คต้วนเถียงเสียงดัง “น้องถูกเจอในเกาหลี ก็ต้องชื่อเกาหลีสิ!


                มันเอาตรรกะอะไรคิด? เวลาใครถามว่างูตัวนี้ชื่ออะไรก็บอกไปว่าชื่องูอย่างนี้นะหรอ ? อยากจะบ้า!


                “แล้วลุงกำลังจะให้รุ่นพี่ยูคยอมทำอะไรนะ?”


                มาร์คต้วนเอ่ยถามด้วยความสงสัย ชุดพร้อมรบแบบนั้นและตั้งท่าเตรียมเปิดประตูเข้าไปในห้องกระจกที่มีน้องแบมของเขาอยู่.. มันดูเหมือนกับเรื่องสนุกๆที่เขาอยากจะทำ


                อยากมีส่วนร่วมจังเลยอ่ะ!!


                “จะให้ยูคยอมเข้าไปเก็บข้อมูลเจ้าน้องแบมของเอ็งนั้นแหละ”


                “แล้วเอาอาหารให้น้องยัง?”มาร์คถามลุง “เดี๋ยวรุ่นพี่ก็โดนกินหรอก”


                “จงอางเป็นงูกินงู ไม่ใช่งูกินคน”ลุงด็อกเตอร์พูดปรามความเพ้อเจ้อของหลาน “ยูคยอม เอาหนูเข้าไปด้วย”


                คิมยูคยอมหันไปพยักหน้าให้กับหัวหน้าทีมของตน ก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องที่เตรียมอาหารของเจ้าอสรพิษยักษ์ใหญ่ ส่วนมาร์คก็เข้าไปเกาะกระจกพร้อมกับจ้องมองเจ้างูจงอางที่กำลังจ้องมาที่เขาเช่นกัน นัยน์สีดำทะมึนของน้องดู ดุร้ายไม่หยอก ช่วงลำตัวที่ดูเหมือนว่าจะมีกล้ามเนื้อที่แน่นและส่วนหัวที่รับกันอย่างลงตัว น้องแบมของเขาเป็นจงอางที่วันแรกเซ็กซี่ยังไงวันนี้ก็ยังเซ็กซี่เหมือนเดิม


เสียงประตูของยูคยอมเรียกความสนใจให้ทั้งคนและงูได้ดี เมื่อยูคยอมก้าวเข้าไปในห้องเจ้าจงอางก็แผ่แม่เบี้ยสูงขึ้นมากกว่าเก่า จากที่แผ่ขึ้นเพียงแค่เหนือเข่าแต่ตอนนี้มันชูคอขึ้นสูงเกือบถึงอกของยูคยอมแล้ว..


จู่ๆ เขาก็รู้สึกเหมือนจะตายให้ได้ซะอย่างนั้นเมื่อได้มาเผชิญหน้ากับงูพิษที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ถึงมันจะดูเหมือนว่าจะยังโตไม่เต็มที่แต่ทั้งขนาดและพิษของมันในตอนนี้คงฆ่าเขาให้ตายอย่างไม่อยากเย็น


สถานการณ์ที่ตาจ้องตาของคนและงู ทำให้ยูคยอมต้องประมวลและคิดที่จะทำอะไรซักอย่าง ถึงเขาจะเคยเผชิญหน้ากับอสรพิษมามากมายแต่สำหรับจงอางมันเป็นครั้งแรกที่ได้พบกัน เพราะถิ่นกำเนิดของจงอางนั้นไม่ใช่ที่นี่แต่การปรากฏตัวของเจ้าจงอางก็สร้างความตกตะลึงและหวาดผวาให้กับคนเกาหลีไม่น้อย


แต่ช่างมันเถอะ! ตอนนี้เขาต้องมีสติ! แต่มันก็มีได้ไม่นานเพราะจู่ ๆ คิงโคบราก็อ้าปากเผยขากรรไกรและคมเขี้ยวก่อนจะพุ่งทะยานมาใส่เขาแทบจะทันที!


ยูคยอมหลบหวืดอย่างรวดเร็วก่อนที่จะสับขาถอยหลังแต่แล้ว จู่ ๆ ก็มีเสียงของไอ้เด็กเมื่อวานซืนดังขึ้นเรียกความสนใจให้เจ้าจงอางได้เป็นอย่างดี


“น้องแบม! อย่ากัดรุ่นพี่ยูคยอมนะ!


มาร์คต้วนพูดขึ้นเสียงดังราวกับสื่อสารกับมันได้ มันเป็นเรื่องน่าตลกสำหรับเขาแต่เจ้าจงอางกลับเปลี่ยนเป้าหมายเป็นไอ้เด็กมหาลัยที่จู่ ๆ ก็เสล่อเดินเข้ามาในห้องกระจก


“มาร์ค! ออกมานี้เดี๋ยวนี้นะ!


ด็อกเตอร์ร้องเสียงดังอย่างตกใจ เพราะจู่ๆเจ้าหลานที่อยู่สุขไม่เป็นพุ่งตัวเข้าไปในห้องก่อนจะเรียกจงอางเสียงดังราวกับว่ามันจะเข้าใจ งูพิษหันมาสนใจมาร์คต้วนและมีท่าทีจะเปลี่ยนเป้าหมาย ยูคยอมใช้โอกาสนี้อ้อมไปอีกทางเพื่อหวังจะจับหางของมัน


แต่ก็ไม่ทันจงอางที่เลื้อยเข้าไปหามาร์คที่ยืนเอ๋ออยู่ อีเอินเบิกตาก่อนจะวิ่งหนีเพราะตกใจแล้วพยายามถอดเสื้อของตัวเองปาใส่จงอางที่ไล่กวดเขา


ฟุบ!


จงอางที่ถูกเสื้อยืดสีขาวคลุมหัวพอดีก็ฟัดไปมาอย่างฉุนเฉียว ก่อนที่จะถูกยูคยอมชาร์ตตัวไปจับเข้าที่ส่วนหัว มือกร้านที่กว้างกำรอบคองูพิษอย่างแรง จงอางสะบัดไปมาหวังที่จะให้หัวมันหลุด ช่วงลำตัวโอบรัดท่อนแขนยูคยอมอย่างแรงแต่ก็ไม่สามารถสู้แรงของคนที่อายุ 26 ที่ออกกำลังกายเป็นประจำได้ คิมยูคยอมรีบนำตัวจงอางเข้าไปยังแล็ป ที่อยู่อีกห้องอย่างรวดเร็ว มาร์คที่เปลือยท่อนบนก็ก้าวขาออกไปหวังที่จะตามยูคยอมไป แต่ก็ถูกผู้เป็นลุงคว้าท่อนแขนเอาไว้เสียก่อน


“แกจะไปไหนมาร์คต้วน!


“ตามไปดูน้องแบมไง”


มาร์คตอบด้วยใบหน้าที่เรียบนิ่ง แผ่นอกขาวกระเพื่อมนิดๆเพราะยังตื่นตกใจ แต่มันก็ไม่ได้กระเพื่อมแรงเหมือนผู้ เป็นลุงที่ภาพจงอางไล่กวดหลานชายยังฉายวนเวียนอยู่ในหัว ก่อนที่จะตวาดใส่หลานเพราะโมโห


“โดนไล่ขนาดนั้นยังอยากจะเข้าไปใกล้อีกรึไง!


“ตื่นเต้นออกลุง”มาร์คยิ้ม “แบบนี้แหละผมชอบ เร้าใจดี”


หลานเขาต้องสติแตกไปแล้วแน่ๆ ถึงพูดออกมาแบบนั้น!


 

จงอาง พิษไม่ได้ร้ายแรงเท่างูเห่า


 

เรื่องตลกร้ายที่ว่าเจอจงอางในเกาหลี มันยังไม่ตลกร้ายเท่ากับสิ่งที่เขาตรวจพบเจอ


จงอางที่พบเป็นตัวแรกในเกาหลี เป็นจงอางขนาดที่ใหญ่พอสมควร เพศผู้นิสัยค่อนข้างดุ เหมือนกับนิสัยของจงอางในประเทศไทยที่พบในภาคใต้ของประเทศไทยแต่ลักษณะทางกายภาพทั้งสีเกล็ดที่หม่นดำเหมือนจงอางในภาคเหนือของไทยเช่นกัน นั้นเลยเป็นข้อสันนิฐานว่าจงอางตัวนี้กำลังเฝ้าไข่ของมัน แต่หลังจากที่ให้เจ้าหน้าที่ลองตรวจสอบบริเวณใกล้เคียงกลับไม่พบคู่หรือรังของมันเลย


และลักษณะทางกายภาพที่เขาได้ตรวจพบคือความพิเศษภายในปากของเจ้าจงอางคือมันมีสีดำหม่นเทา คล้ายลักษณะของปากแบล็คแมมบ้า แต่องค์ประกอบตั่งต่างก็ยังคงเป็นลักษณะของจงอางเกือบร้อยเปอร์เซ็นยกเว้นสีของมัน


แต่สะสารในร่างกายที่มีผลต่อร่างกายของเหยื่ออย่าง พิษ สิ่งที่เรารู้ๆกันอยู่ว่ามันมีผลกับระบบประสาทเท่านั้นแต่ พิษของจงอางตัวนี้มันมีผลต่อการแข็งตัวของเลือดอีกต่างหากแถมสิ่งที่น่ากลัวสำหรับเขาคือ ความร้ายแรงของพิษจงอางตัวนี้มันส่งผลได้แรงกว่างูเห่าทั่วไปประมาณ 5 เท่า


แถมปริมาณพิษที่กัดในแต่ละครั้งมันก็มากกว่าจงอางด้วยกันเกือบ 3 เท่า คือถ้าโดนมันกัดก็ต้องตายสถานเดียว


ข้อสันนิฐานที่เขาเคยคิดมันกำลังกลับเข้ามาในหัว ว่างูตัวนี้ไม่ใช่งูป่า.. อ่า มันคงไม่ใช่อยู่แล้วแต่มันก็คงไม่ใช่งู เลี้ยงเช่นกัน หลังจากที่สังเกตลักษณะท่าทางที่ดูไม่เป็นมิตรมากๆและลักษณะทางกายภาพและสะสารในร่างกายอีก


งูตัวนี้อาจจะเป็นลูกผสมที่เกิดจากการพัฒนาสายพันธุ์แต่ก็ไม่รู้ว่ามันเป็นการพัฒนามาจากจงอางกับอะไร  เพราะลักษณะพิเศษของงูพิษหลายชนิดกำลังแสดงออกมาบนงูตัวนี้มันมีมากกว่า 1 ชนิด


แต่สิ่งที่น่ากังวลมากกว่างูจงอางตัวเดียวของเกาหลีก็คงจะเป็นหลานชายสัญชาติอเมริกา ที่รู้สึกว่าจะมีความสุข มากๆที่ได้นั่งมองงูจงอางในห้องกระจกเกือบสี่ชั่วโมง


 

จงอาง ที่ตัวใหญ่ที่สุดที่เคยบันทึกเอาไว้คือยาว 12 เมตร


 

ถ้าเกิดเขาเรียนจบความฝันที่เขาจะต้องทำให้เป็นจริงคือ การได้เป็นนักวิจัยในศูนย์เพาะพันธุ์สัตว์เลื้อยคลานในประเทศไทย


เพราะหวังว่าซักวันหนึ่ง..เขาจะได้พบกับจงอางที่ขึ้นชื่อว่าเป็น ราชางูพิษ


ในความคิดของเขามันไม่มีงูพันธุ์ไหนหรอกที่ไม่มีข้อบกพร่อง แต่จงอาง..เป็นงูที่เพอเฟคที่สุดในความคิดของเขา


ถ้าเกิดเป็นงูที่มีพิษ..ก็ตัวเล็กปราดเปลี่ยวหน้าตาดีมีสง่า เชื่องช้าเพราะไม่ต้องไปเกรงกลัวใครว่าใครจะทำร้ายตัวเอง


ถ้าเกิดเป็นงูที่ไม่มีพิษ..ก็ต้องมีขนาดตัวที่ใหญ่เพื่อรัดเหยื่อให้ตาย เพราะตัวเองไม่มีพิษฆ่าใครได้ หรือถ้าตัวเล็กต้องรวดเร็วเพราะต้องหนีศัตรูที่จะจับตัวเองกินเป็นอาหาร


แต่จงอาง.. มันเป็นงูที่มีพิษแต่ทว่ากลับสามารถตัวใหญ่ได้เป็นสิบๆเมตร พิษอาจจะไม่ได้ร้ายแรงมากที่สุดในโลก แต่ปริมาณของพิษที่มันกัดก็สามารถฆ่าสัตว์ตัวใหญ่ๆได้เหมือนกัน สามารถว่ายน้ำได้ สามารถเลื้อยเร็วเลื้อยช้าได้อย่างที่ใจต้องการ


และที่สำคัญ..มันเป็นงูเพียงที่ชนิดเดียวบนโลกที่เฝ้าไข่ของตัวเองแถมอยู่กันเป็นคู่ๆอีกต่างหาก..


อาจจะเป็นเพราะปมในใจ ที่ทำให้เขาหลงใหลไปกับนิสัยทางธรรมชาติพันธุ์ของจงอาง เขาชอบ..ชอบความขี้โกงของจงอาง ชอบความสง่าของจงอาง ชอบความรู้สึกที่ได้สบกับนัยน์ตาสีดำทะมึนดุดันของจงอาง


ตั้งแต่เด็กๆ เขาถูกเลี้ยงมาเหมือนกับลูกงูที่ไม่มีพิษ เมื่อเกิดมาก็ต้องดูแลตัวเองแม้ว่าจะตอนเด็กๆจะตัวเล็กปราดเปลี่ยวแค่ไหนก็ต้องถูกรังแกและถึงจะตัวโตขึ้นมากแค่ไหนก็ต้องถูกกลั่นแกล้ง


เขาอยากจะเกิดมาบนความขี้โกงเหมือนกับจงอาง ทั้งตัวใหญ่และมีพิษไม่จำเป็นต้องไปเกรงกลัวผู้ใด มีความ สง่าและน่าเกรงขาม ถึงใครจะบอกกับเขาว่าสิงโตสง่ากว่าตั้งเยอะ เสือน่าเกรงขามกว่าตั้งแยะ


แต่สำหรับเขา จงอางคือที่สุดของความสง่า น่าเกรงขามและขี้โกง 



100%


สกรีมฟิคกันได้ที่ #ฟิคขิงข่า คั้บ
เขินจัง อยากแต่งอะไรแบบนี้ยาวๆนะ แต่ไม่รู้จะผูกเรื่องยังไง
เรื่องนี้เอาแค่ 2 ตอนพอจบ
จะได้ทำอย่างอื่นบ้าง5555555555555
ปล. ข้อความที่เอาไว้คั้นคือเรื่องจริงนะคะ เราได้มาจากการเสิร์ชหาข้อมูลตอนเขียน
ชอบจงอางไม่แพ้มาร์คต้วนเลยจริงๆ55555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 238 ครั้ง

594 ความคิดเห็น

  1. #589 ploylaksi (@ploylaksi) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 00:06
    พี่มาร์คจิตแท้55555
    #589
    0
  2. #552 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 07:12
    พี่มาร์คแบบชอบงูจงอางมากอะ หลงน้องสุดดดด เฝ้าทั้งวันทั้งคืนได้คงเฝ้าไปแล้วว
    #552
    0
  3. #407 rjisubb (@rjisubb) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 14:50
    ตอนนี้สนุกดีชอบพล็อตเรื่อง
    #407
    0
  4. #340 @fujinoii (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 15:17

    งูจงอางที่ชื่อ น้องแบม ของพี่มาร์ค น่ารักฟรุ้งฟริ้งมาก อยากรู้ว่าน้องแบมพิเศษยังไงและแปลงร่างได้ยังไง (ไปอ่านให้จบ)

    #340
    0
  5. #120 bbboobb (@bbboobb) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 11:58
    มาร์คนี่ ท้าท้ายอำนาจ
    #120
    0
  6. #49 tunty0505 (@tunty0505) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 10:36
    อยากเห็นงูแบบนี้ เคยจับแต่ตัวเล็กๆ ชอบบบบบบบบบ
    #49
    1
  7. #40 MTBB97 (@zooyujang) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 13:09
    <p>เนื้อเรื่องน่าติดตามคะจะรอติดตามนะค่ะ</p>
    #40
    0
  8. #12 toki226 (@toki226) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 10:44
    หู้ยยยยยยย อยากเจอตอนที่เขาพบกันแล้วววววววววว
    #12
    0
  9. #3 bigbangwife (@bigbangwife) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 23:27
    ไรท์ชอบงูด้วยหรอคะ เราชอบงูเหมือนกัน เข้าใจความรู้สึกหลงใหลในงูของมาร์ค ต้วนเลย และในขณะที่จ้องรูปงูอยู่นั้นอยู่ๆเราก็หลุดพูดออกมาว่าน่ารัก 555555/เพื่อนกลัวเรากันหมดแล้ววว
    #3
    0
  10. #2 Chompu469 (@Chompu469) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 19:51
    เรื่องราวน่าตื่นเต้นมากค่าาา
    #2
    0