(os/sf) little fiction │markbam

ตอนที่ 26 : OS MARKBAM : GIRL-FRIEND (YURI) 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,003
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 149 ครั้ง
    14 ต.ค. 61

อ่าน talk กันด้วยน้า

  

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

LESBIAN ROMANTIC CUTE 13+ 

GIRL-FRIEND

MARKBAM 


มิ้นท์ - มาร์ค

บิวตี้ - แบมแบม


แม้แต่เสือยังต้องพึ่งป่าเรือยังต้องพึ่งน้ำ


และในบางครั้งเราก็อาจจะต้องพึ่งพาศัตรูในบางครั้งที่มันจำเป็น


จนสุดท้ายศัตรูที่เราเหม็นขี้หน้าที่สุด อาจจะเป็นคนที่เข้าใจเรามากที่สุดก็ได้ใครจะไปรู้







 

                เพื่อน ๆ ก็มักจะบอกเธอว่าอยู่มหาลัยเดียวกัน ก็ใช่ว่าจะได้เจอกันบ่อย ๆ ซะหน่อย นั่นเลยเป็นสาเหตุที่เธอยอมที่จะมารายงานตัวกับมหาลัยแห่งนี้ที่มีศัตรูตัวฉกาจของบิวตี้สอบติดเข้ามาเหมือนกัน



                เฟรชชี่ปีหนึ่งเปรยตามองหญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีมิ้นท์เข้มที่กำลังมองเธออยู่เหมือนกัน มันช่างดูกวนประสาทอย่างบอกไม่ถูกจนเธออยากจะทำอะไรซักอย่าง เช่นวิ่งไปเปิดกระโปรง แต่นั้นมันก็เป็นเพียงความคิดด้านมืดของเธอเท่านั้น



                “บิวตี้ แกรู้จักหรอ ? ”



                “เพื่อนที่โรงเรียนหรอ ? ”



                “อือ จบจากปักษาฯ เหมือนกันแต่ไม่ค่อยถูกกันเท่าไหร่



                บิวตี้ตอบสองแฝดที่เป็นเพื่อนใหม่ของเธอ ใบหน้าอิ่มที่ถูกแต่งแต้มด้วยลิปสติกและแป้งเละเทะไปหมดมันดูน่ารักมาก ๆ ในสายตาของสองแฝดแล้วพอบึนปากอย่างแง่งอนมันก็ยิ่งทำให้นางสาวบิวตี้ดูน่าเอ็นดูมากขึ้นไปอีก



                “หรอ แต่นางสวยมากเลยอ่ะ เดินเข้าตึกถาปัต ? เย้ย สาวถาปัต หรอนั้น !? ”



                “อือ ติดรอบแรกอ่ะ อันดับหนึ่งด้วย



                “แสดงว่าโคตรเก่ง.. ว่าแต่ ไม่ถูกกันจริงหรอเนี่ยยย รู้เยอะจังเลยน้า



                เป้ยหันมายิ้มล้อคนตัวเล็กในหมู่ที่จู่ ๆ นางสาวบิวตี้ก็หลุดเล่าเรื่องของคนที่ตัวเองว่าไม่ค่อยถูกซักเท่าไหร่ เมื่อกี้เธอก็เหมือนจะเห็นว่าแม่สาวผมเขียวก็มองเพื่อนของเธออยู่เหมือนกัน หรือมีเพียงแค่เจ้าเด็กคนนี้ที่ไม่ถูกกับเขา



                หรือนางแค่มโนว่าไม่ถูกกันไปเอง ?



                “ก็ตอนแรกว่าจะไม่มารายงานตัวที่นี่อ่ะบิวตี้ว่าเพราะมีไอ้คนคนนั้นติดไปแล้ว



                ป่านยกยิ้มบาง ๆ เมื่อนางสาวบิวตี้เรียกคนที่ตัวเองไม่ค่อยถูกซักเท่าไหร่ว่าไอ้คนคนนั้นมันน่าเอ็นดูเป็นบ้าในความคิดของเธอ จะมีซักกี่คนบนโลกที่เรียกคนที่ตัวเองไม่ชอบแบบนี้



                “อือ ๆ เอาเถอะบนโลกนี้ เราชอบทุกคนไม่ได้หรอกป่านสรุปทุกอย่างด้วยตนเองแค่ไม่วุ่นวายกันก็พอแล้วเนาะบิวตี้



                “อือ ๆ ไปกินข้าวกันเถอะ เดี๋ยวพี่ ๆ เขาใกล้เรียกรวมแล้ว





 

                เหมือนทุกอย่างจะไม่ค่อยเป็นใจซักเท่าไหร่สำหรับบิวตี้ในวันนี้



                “ฮือออออ รับซักทีสิเป้ย!



                คนตัวเล็กเดินวนไปวนมาที่หน้าหอของเธอ แต่ตัวเธอนั้นไม่สามารถที่จะเข้าไปได้เพราะลืมบัตรสำหรับแสกนเข้าหอที่มีการรักษาความปลอดภัยสูงจนเป็นภัยต่อเธอที่เป็นคนขี้ลืมของแบบนี้



                เมื่อก่อนที่จะออกจากคลาสมา เธอให้เพื่อนยืมคีย์การ์ดของตัวเองเอาไปตีเส้นเพื่อส่งงานอาจารย์ป้าท้ายคาบแล้วลืมหยิบเก็บใส่กระเป๋าตัวเอง กว่าจะนึกได้ก็ตอนที่มาถึงหน้าหอแล้ว



                และในตอนนั้นเองที่เธอกำลังรอสายของเพื่อนตัวดีของเธอ นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มของเธอนั้นก็เหลือบไปเห็นเจ้าศัตรูหัวเขียวกำลังเดินเข้ามาใกล้และกำลังลื้อกระเป๋าเป้สีดำของหล่อน และสิ่งที่อยู่ในมือของผู้หญิงคนนั้นก็ทำให้บิวตี้รู้ว่า คนคนนั้นก็อยู่ที่หอนี้เหมือนกัน



                และอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้าหล่อนก็จะเข้าไปข้างในหอแล้ว จู่ ๆ มันก็มีความคิดที่ทรยศกันไปมาอยู่ในหัวบิวตี้เม้มปากแน่นและในวินาทีนั้นที่คนคนนั้นกำลังจะยกบัตรขึ้นแสกน คนตัวเล็กก็เปร่งเสียงร้องดังขึ้นจนเจ้าของชื่อต้องหันมามองด้วยความฉงน



                มิ้นท์!!





 

                เจ้าของชื่อเลิกคิ้วขึ้นอย่างตกใจเมื่อเห็นว่าคนที่เรียกชื่อของเธอเสียงดังก็คือ ผู้หญิงที่ชอบทำหน้าเหม็นเบื่อเธอทุก ครั้งที่เจอกันตั้งแต่ม.4 แม้แต่ชื่อของเธอบิวตี้ก็ไม่เคยจะเอ่ย บิวตี้ชอบทำเหมือนว่ารังเกียจเธอที่สุดในโลก แต่ก็นะ ไม่รู้สิ อาจจะเป็นเพราะตาใส ๆ กับหัวฟู ๆ ที่ดูเอ๋อ ๆ ของบิวตี้เลยทำให้เธอดูไม่ค่อยมีพิษมีภัยหรือเกลียดใครได้เลย



                “มีอะไร ? ”



                “พาเข้าไปข้างในหน่อยสิ



                “มาหาเพื่อนหรอ ? ”



                “เปล่า อยู่นี่แต่บัตรอยู่ที่เพื่อน



                บิวตี้ตอบพร้อมกับทำปากบู้บี้เหมือนไม่อยากคุยกับเธอซักเท่าไหร่ มิ้นท์ยิ้มบาง ๆ ก่อนจะแสกนบัตรเพื่อเปิดประตูกระจกหอแล้วหันมาพูดกับอีกคนที่กำลังยืนเก้ ๆ กัง ๆ “เข้ามาสิ”



                บิวตี้รีบเดินตามเข้ามาอย่างรวดเร็วก่อนจะทำหน้าอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ นิดหน่อย “ขอบคุณนะ”



                “อือ ไม่เป็นไร”



                มิ้นท์ว่าก่อนจะเดินไปที่ลิฟท์ของหอ คงเป็นเพราะราคาเช่าและค่าทำสัญญาแพงหูฉี่ ที่นี่จึงมีเครื่องอำนวยความสะดวกอย่างครบครัน



                มิ้นท์เดินเข้าไปในลิฟท์โดยมีคนตัวเล็กเจ้าของหัวฟู ๆ เดินตามมาเงียบ ๆ เธอเอื้อมไปกดลิฟท์ต่อจากคนที่ตัวสูงกว่าเธออย่างรีบ ๆ โดยที่ไม่รู้เลยว่าตัวเองกดเลขซ้ำกับคนที่กดก่อนไปเมื่อครู่



                บิวตี้ก็ยังคงโชว์ความอ๊องของเธอต่อไปเรื่อย ๆ พอประตูลิฟท์เปิดออกบิวตี้ที่เห็นว่าเป็นชั้นของห้องตัวเองก็เดินออกมาโดยที่มีนางสาวมิ้นท์เดินตามออกมา “อ้าว ออกมาไมอ่ะ ? ”



                “เราพักชั้นนี้ อยู่ห้อง 303



                “อ..อ่อ”



                บนหัวของนางสาวบิวตี้มีไอร้อนแผ่ออกมาแผ่ว ๆ เพราะความเป็นเอ๋อของเธอ คนตัวเล็กกว่าจึงรีบเดินไปที่ห้อง 307 ของเธอแทบจะทันทีเธอรีบไขกุญแจก่อนจะสอดตัวเข้าไปอย่างรวดเร็วและทุกอย่างที่เกิดขึ้นก็อยู่ในสายตาของ นางสาวหัวเขียวทั้งหมด เธอยกยิ้มเอ็นดูอีกคนอย่างอดไม่ได้จริง ๆ



            คิดว่าเป็นเด็กเรียบร้อยที่ขี้ดื้อเงียบมาตลอด..ที่แท้ก็เป็นเด็กอ๊องดี ๆ นี่เองสินะ




 

                ก๊อก ๆ



                เสียงเคาะประตูดังขึ้นในขณะที่นางสาวหัวเขียวกำลังตัดงานส่งอาจารย์ลุงอยู่ เธอวางงานลงบนพื้นที่เกลื่อนไปด้วยเศษพลาสติก กระดาษและอีกมากมาย เพื่อไปเปิดประตูแล้วพบว่าคนที่มาเคาะประตูของเธอไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นเจ้าของห้อง 307 นั่นเอง



                “บิวตี้ ? ”



                “แกกินข้าวยังอ่ะ ตอนก่อนกลับหอเราแวะไปซื้อไก่มากิน มันมีโปร 1 แถม 1 เลยซื้อมาฝากน่ะ”



                ไม่ทันที่นางสาวหัวเขียวจะถามอะไรไป คนตัวเล็กกว่าก็พูดออกมาอย่างรวดเร็วกลัวโดนจับพิรุธได้ มิ้นท์เหลือบตาลงไปมองถุงพลาสติกที่มีโลโก้ของไก่ทอดชื่อดังในมือของแขกผู้มาเยือนส่วนมืออีกข้างก็เป็นถุงใส่แก้วคู่ ที่มีแก้วกัพสีแดง 2 แก้ว



                “ขอบใจนะ”มิ้นท์ยิ้มให้ “ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้วก็กินด้วยกันเลยมั้ย เข้ามาก่อนสิ”



                มิ้นท์เปิดประตูให้กว้างขึ้นเพื่อเชิญชวนอีกคนให้เข้ามา นางสาวบิวตี้จึงค่อย ๆ เดินเข้ามาอย่างหวาดระแวงก่อนจะผงะกับซากอารยะธรรมงานที่มิ้นท์สร้างเอาไว้ “ทำการบ้านอยู่หรอ ? ”



                “อืม”



                “เราได้มากวนมั้ยอ่ะ”



                “ไม่หรอก ดีซะอีกเรายังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เช้าเลย”



                “ตลกน่า นี่มันจะบ่าย 2 แล้วนะ”



                บิวตี้ขมวดคิ้วเมื่อได้ยินแบบนั้น มิ้นท์ยิ้มบาง ๆ ก่อนจะโคลงหัวไปมา “ก็ ส่งพรุ่งนี้อ่ะ ทำไงได้”



                “งั้น..พักกินข้าวก่อนมั้ย เดี๋ยวเราจัดจานให้”



                เธอไม่รอให้เจ้าของห้องอนุญาตใด ๆ ทั้งนั้น เธอพุ่งตัวไปที่ห้องครัวแทบจะทันทีบิวตี้ทำทุกอย่างอย่างคล่องแคล่วและว่องไว จนเจ้าของห้องที่หัวแบลงค์ตั้งแต่เช้าตามไม่ทัน มิ้นท์หันกลับไปเก็บเศษกระดาษและโมเดลให้เข้าที่เข้าทางก่อนจะเดินตามอีกคนไป แล้วทั้งคู่ก็ต่างคนต่างกินอย่างเงียบ ๆ โดยไม่มีเสียงพูดคุยใด ๆ ออกมา



                “นี่บิวตี้”เป็นมิ้นท์ที่ทำลายความเงียบ “เราก็พอจะรู้นะ ว่าแกไม่ชอบเราอ่ะ”



                “...”



                บิวตี้ชะงักเมื่อได้ยินแบบนั้น เธอเงยหน้าขึ้นไปสบตาอีกอย่างสงสัย



                “แต่แก ไม่ชอบเราเพราะอะไรอ่ะ บอกเราได้มั้ย ? ”



                หลังจากวันนั้นที่เธอได้ช่วยอีกคนให้ได้เข้าหอได้ จากทีแรกบิวตี้ชอบมองเธอแบบตั้งแง่แต่ช่วงหลัง ๆ เธอก็รู้สึกได้ว่าบรรยากาศระหว่างเรามันก็เริ่มดีขึ้น จนทำให้มิ้นท์กล้าที่จะเปิดปากถามไป ส่วนฝั่งของบิวตี้ที่ได้ยินแบบนั้นก็วางไก่ในมือลงก่อนจะตอบคำถามอีกคน



                “เราเป็นคนชอบวาดรูป สมัยม.ต้นเราเคยเป็นตัวแทนไปแข่งวิชาการบ่อย ๆ ”



                “...”



                บิวตี้ยอมเปิดปากเล่าความรู้สึกข้างในลึกที่เก็บเอาไว้และน้อยคนนักที่จะรู้ว่าเรื่องราวมันเป็นอย่างไรเพราะส่วนใหญ่คนที่รู้ก็คิดว่าเธอนะคิดมากเกินไป ยึดติดกับอะไร ๆ มากเกินไป



                “แต่พอขึ้นม.ปลาย แกก็กลายเป็นอับดับหนึ่งในทุก ๆ งานที่โรงเรียนจัดขึ้นทั้งสัปดาห์วิทย์ เพชรเขียว-ฟ้า วันเยาวชนตลอด 3 ปี เราพยายามสู้แกมาตลอดแต่เราก็แพ้ทุกที แพ้จนเราคิดว่าเราไม่เก่งเลยหรอ ทำไมเราไม่พัฒนาเลย”



                “...”



                “ตอนม.ต้น เราลงแข่งเพราะสนุก เพราะเราชอบแต่พอเราเคยชนะ เคยเป็นที่หนึ่ง เราอยากได้ที่หนึ่งอีก เราโคตรกระหายรางวัลอ่ะตอนนั้น แต่พอแกเข้ามาเราก็ไม่เคยได้เลย ถ้าเอาแบบไม่เวิ่นเว้อ คือเราอิจฉาแกนั่นแหละ...ใครบ้างที่จะไม่อิจฉาอ่ะ สวยก็สวย แถมยังเก่งอีก”



                มิ้นท์ที่กำลังสำนึกผิดก็หลุดยิ้มออกมาเพราะโดนชมแบบซื่อ ๆ “ชอบวาดรูปแล้วทำไมเรียนเภสัชอ่ะ”



                “ก็หลังจากที่เราอกหักจากวาดรูป เราก็เอาแต่สนใจเคมีกับชีวะ”บิวตี้ตอบ “ตอนแรกจะเอาหมอฟันแต่โง่อิ้ง เลยเอาเภสัชแทน”



                “มันก็ไม่ได้ต่างกันเลยนะ”



                “เด็กถาปัต แบบแกจะเข้าใจอะไร”บิวตี้เถียง “แต่ตอนนี้เราไม่ได้ไม่ชอบแกแล้วนะ”



                “อืม ก็พอรู้”



                มิ้นท์ยิ้มบาง ๆ กับคำพูดมึน ๆ อ๊อง ๆ ของอีกคนเมื่อได้รับรู้ถึงเรื่องราวความเป็นมาต่าง ๆ เธอก็กลับไปจัดการของกินตรงหน้าเพื่อที่จะกลับไปทำงานให้เสร็จ บิวตี้มองตามคนรีบก่อนจะหลุดออกมาตามนิสัยขี้สงสารและเป็นห่วงคนอื่นอยู่เสมอ “เราพอช่วยอะไรแกได้มั้ยอ่ะ”



                นางสาวหัวเขียวที่ได้ยินแบบนั้นก็หันกลับมามองอีกคนตาประกาย “จะช่วยเราจริงดิ ? ”



                “อ..อือ”บิวตี้ด้วยท่าทีที่ไม่ค่อยมั่นใจซักเท่าไหร่ “ถ้าแกไม่กลัวว่าเราจะทำงานพังนะ”



                มิ้นท์ตอบปัดไปก่อนจะพาอีกคนมาเรียนรู้ว่าจะต้องทำอะไรบ้าง ส่วนใหญ่ก็จะเป็นงานตัดกระดาษเตรียมชิ้นส่วนต่าง ๆ ไว้ให้เจ้าของงานได้ทำบิวตี้ทำมันค่อนข้างดี เพราะเธอก็ชอบงานฝีมืออะไรแบบนี้อยู่แล้ว ทั้งคู่ใช้เวลาวันว่าง ๆ ที่ไม่มีเรียนจนตะวันตกดินไป



                “แก ไปนอนก่อนก็ได้นะ”



                “งานเสร็จแล้วค่อยไปนอนดีกว่า”



                มิ้นท์ว่าพร้อมกับประกอบชิ้นงานของตัวเอง บิวตี้เห็นอีกคนที่นั่งทำงานแบบตาจะปิดก็รู้สึกสงสารอย่างบอกไม่ถูก ดังนั้นเธอก็รีบจัดการของตัวเองให้เสร็จไว ๆ จะได้ไปช่วยอีกคนประกอบงาน






 

                “เอาเข้าจริง ๆ แกใจดีมาก ๆ เลยนะบิวตี้”



                มิ้นท์ว่าขึ้นหลังจากที่ตัวเองทำงานเสร็จแล้ว บิวตี้หันมามองเจ้าของห้องในขณะที่ตัวเองกำลังกวาดเศษขยะอยู่ จู่ ๆ เธอก็เกิดทำตัวไม่ถูกขึ้นมาก่อนจะตอบด้วยท่าทีอึกอัก “ก..ก็ตอบแทนเรื่องที่แกช่วยเราที่หน้าหอไง”



                “แค่ซื้อไก่มาให้กินมันก็มากพอแล้วนะ”มิ้นท์ยิ้ม “ยอมรับมาเถอะน่า ว่าตัวเองเป็นคนใจดี”



                บิวตี้รู้สึกแปลกนิดหน่อยที่โดนคนที่ตัวเองเหม็นขี้หน้ามา 3 ปีชมแบบนี้ “อือ ก็แค่วันนี้นั้นแหละ”



                “จะกลับไปไม่คุยกับเราหรอ ? ”



                ก็นะ ถึงจะบอกว่าไม่ได้ไม่ชอบ แต่ใช่ว่าจะคุยกันได้ปกติก็คนมันเคยไม่ชอบกันนี่นา



                “ไม่..ไม่รู้สิ ดูก่อน”



                มิ้นท์ยิ้มออกมา ก่อนจะลุกไปแย่งไม้กวาดจากมืออีกคน “ขอบคุณมาก ๆ เลยนะบิวตี้สำหรับวันนี้ แต่มันเย็นมากแล้วแกน่าจะกลับห้องได้แล้วนะ”



                “แต่เรายังกวาดไม่เสร็จนะ”



                “แกเป็นคนชอบกวาดห้องคนอื่นหรอ ? เป็นคนแปลก ๆ นะเราอ่ะ กลับห้องได้แล้ว”



                นางสาวหัวเขียวหัวเราะออกมาน้อย ๆ กับความมึน ๆ ของแขกผู้มาเยือนห้องของเธอ บิวตี้ได้ยินแบบนั้นก็เหมือนจะคล้อยตามยอมเดินออกจากห้องไปโดยดีแต่ก่อนกลับออกไปก็ยังมีน้ำใจหยิบถุงไก่ที่กินหมดแล้วเอาออกไปทิ้งให้ด้วย



                เป็นคนแปลก ๆ เหมือนกันนะนั่น บิวตี้น่ะ





 

                ความสัมพันธ์ระหว่างศัตรูของบิวตี้เหมือนว่ามันจะเริ่มมีบางอย่างเปลี่ยนแปลงไป



                “มิ้นท์!



                “หือ ? อ่า..มีอะไรหรอบิวตี้”



                นางสาวหัวเขียวที่กำลังจะเดินออกจากโรงอาหารเพื่อเตรียมตัวไปขึ้นเรียนช่วงบ่ายก็ต้องหันมาตามเสียงเรียกของใครบางคน และเธอก็ได้รู้ว่าคนที่เรียกนั้นไม่ใช่ใครเลย



                “วันนี้แกเลิกกี่โมง”



                “สี่โมง”



                “ไปกินชาบูกันมั้ย วันนี้มีโปรไป 4 จ่าย 3



                มิ้นท์ได้ยินแบบนั้นก็เลิกคิ้วขึ้นก่อนจะมองผ่านหัวอีกคนไปก็เห็นว่ามีแฝดสาวกำลังมองมาอยู่ คงจะเป็นเพื่อนของบิวตี้สินะ “เอาสิ เลิกแล้วโทรมาแล้วกัน เดี๋ยวรออยู่ใต้ตึก”



                “โอเคเลย!



                บิวตี้ยิ้มจนแก้มยกตัวเป็นก้อน มิ้นท์มองนิ่ง ๆ กับก้อนพีชนั่นก่อนจะเดินออกไปจากที่ยืนอยู่ บิวตี้หมุนตัวก่อนจะเดินกลับไปหาสองสาวที่รออยู่



                “ไหนว่าไม่ถูกกันไง ? ”



                เป้ยถามคนตัวเล็กสุดในกลุ่มด้วยท่าทีที่งุนงง บิวตี้ยิ้มแหะ ๆ ออกมา “ตอนนี้ถูกกันแล้ว มิ้นท์เป็นคนดีนะ”



                ป่านกับเป้ยทำได้เพียงแค่ยิ้มออกมาบาง ๆ เพราะอย่างที่พวกเธอคิดเอาไว้คงมีแค่บิวตี้เท่านั้นที่ไม่ชอบอีกฝ่าย คงไปทำอะไรให้นางประทับใจล่ะมั้งถึงเป็นแบบนี้



แต่ก็นะ มีมิตรมันดีกว่ามีศัตรูอยู่แล้ว



50%

สอบเสร็จแล้วจ้าาา ขุขิ ๆ ๆ ๆ >< สอบรอบนี้ค่อนข้างแฮปปี้เลยคัมแบคเร็ว
เรากามกันมาเยอะแล้ว พักเบรกกันบ้างเน้อ5555555
*อยู่ในช่วงไล่ทำตามคำลั่นวาจาในทวิต*
*ต่อไปอาจจะเป็น sf แนวเทพกรีกนะคะ ขอเวลารีเสิร์ชข้อมูลก่อน*
*หรืออาจจะเป็นแนวหลวงพ่อและเด็กหนุ่ม(เขียนเสร็จตอกบัตรเข้านรกไปเรยจ้า)*
อนนี้เรากำลังจะเขียน สเป ไซเรนมาเฟีย อัลฟา แล้วก็แอมน็อตแด๊ดดี๊แล้วนะคะ
แต่จะเอาไปติดเหรียญทองใน fictionlog ใครอยากละลายเหรียญทอง รอเลยค่ะ ฟฟฟฟฟฟฟ

----------------------------------

ตอนนี้เรามีอีกบทความเอาไว้ลงเรื่องสั้นนะคะ! (ร่างแยก ขิงข่านั้นเอง)
บทความนี้เราจะเอาไว้ลงเรื่องสั้นฮัลโลวีน และอาจจะมีเรื่องสั้นดาร์ก ๆ หม่น ๆ ไปลงกรุบกริบ
เพราะตอนนี้เรารู้สึกว่าขิงข่าไปสายแฟนตาซีมากเลย 
(แต่ก็ยังคงลงทุกอย่างนั้นแหละค่ะ แต่อะไรที่มันดาร์ก ๆ จะเอาไปลงที่โน้น)
มีนูบแวมพ์ให้ทุกคนลองอ่านอยู่น้า ลองไปอ่านกันดูได้ค่ะ :)
ถ้าชอบหรือมีอะไรเพิ่มเติมอยากแนะนำให้เราปรับปรุงอะไร
เม้นทิ้งไว้ได้เลยนะคะ เราอ่านทุกเม้นเลยน้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 149 ครั้ง

594 ความคิดเห็น

  1. #379 Amxoe (@nnnoina2546) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 20:47
    พึ่งอ่านทอคจบเมื่อกี้ เมื่อไหร่จะได้ละลายเหรียญทองอ่ะ! อยากละลายแล้วววววววว อิอิ
    #379
    0
  2. #377 Mr.B_4237 (@Botun1botun) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 00:06
    แนวนี้แบบบบ อิเห้ นั้ลร้ากกกกกกกกกกก ชอบความนางสาวหัวเขียว ถถถ ลูกกกกกก555555
    #377
    0
  3. #374 Jermm (@toeiit21) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 23:05
    อู้วว ชอบแนวนี้เหมือนกันนะคะ ปล.อ่านทอร์กเจอหลวงพ่อกับเด็กหนุ่มพออยากอ่านนี่รู้สึกร้อนขึ้นมาทันที อ่อนรกกกกินหัว 55555555
    #374
    0
  4. #373 Joyler (@Joyler) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 20:45
    นางสาวหัวเขียว โอ้ยย 555
    #373
    0
  5. #372 mai199x (@mai199x) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 19:30
    น่าร้ากกกกก
    #372
    0
  6. #371 Kamonnet223 (@Kamonnet223) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 12:43
    น่ารักกก
    #371
    0
  7. #370 tunty0505 (@tunty0505) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 12:08
    รอเลยยยยย
    #370
    0
  8. วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 11:57
    ติดตามค่าาาาา
    #369
    0
  9. #368 praew-yyy (@praew-yyy) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 11:57
    แงงง ตั้ลล้ากกกก
    #368
    0
  10. #366 chanisara195 (@chanisara195) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 18:42
    ตามเลยค้าบบ
    #366
    0