(os/sf) little fiction │markbam

ตอนที่ 6 : SF MARKBAM : MB PROJECT 01

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,229
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 204 ครั้ง
    13 ต.ค. 61





drama romantic mpreg 18+ อิงวิทยาศาสตร์
MB PROJECT
MARKBAM


‘MB Project’ คือโครงการลับสุดยอดของวงการแพทย์สากล ที่ศึกษาและทดลองเกี่ยวกับการปลูกถ่ายมดลูกเทียมให้กับทารกเพศชาย ที่มีร่างกายที่แข็งแรงมากๆ เพื่อเป็นการตอบโจทย์แก่ คู่รักชายชายต้องการมีบุตร


หลังจากที่ทำการทดลองกับสัตว์ที่โครโมโซมและร่างกายที่คล้ายคลึงมนุษย์มากที่สุดเป็นเวลาเกือบ 20 ปีนายกิตติศักดิ์ ภูวกุลนักวิจัยขาวไทยที่มีความเชี่ยวชาญในด้านนี้ และมีชื่อเสียงโด่งดังและเก่งกาจ จึงได้คัดเลือกทารกชาย ที่มีความแข็งแรงมากที่สุด มา 3 คนที่จะได้รับการปลูกถ่ายมดลูกเทียมเป็นครั้งแรกของโลก และหนึ่งในนั้นคือเด็กชายกันต์พิมุก ภูวกุลลูกชายของตนด้วย­­


ในการปลูกถ่ายมดลูกนั้นจะต้องใช้เวลาถึง 20 สัปดาห์ เพื่อให้มดลูกเทียมนั้นสามารถปรับตัวเข้ากับร่างกายของทารกได้


เมื่อเวลาผ่านไป การทดลองปลูกถ่ายมดลูกเทียมก็ประสบความสำเร็จ ร่างกายของทารกทั้ง 3 คน พื้นตัวและสามารถมีชีวิตอยู่ได้ อย่างเป็นปกติเหมือนทารกคนอื่นๆ แต่เด็กชายกันต์พิมุก มีร่างกายที่อ่อนแอที่สุดในบรรดาทารกที่เข้าร่วมโครงการ MB ซึ่งทำให้นายกิตติศักดิ์เกิดความกังวลใจเรื่องการมีชีวิตต่อของลูกชายของตัวเองอย่างมาก แต่ทุกอย่างก็อยู่ในการควบคุมของแพทย์และผู้เชี่ยวชาญ และต่อมาร่างกายของเด็กชายกันต์พิมุก ก็สามารถปรับตัวเข้ากับมดลูกเทียมที่ถูกปลูกถ่ายแก่ร่างกายของตน ทำให้ผู้เป็นพ่อรู้สึกสบายใจมากขึ้น


2 ปีต่อมา MB Project ได้เปิดตัวขึ้นและทำให้เป็นที่ให้ความสนใจอย่างมากโดยเฉพาะคู่รักชายชาย โดยส่วนใหญ่มักจะเป็นกลุ่มคนวัยทำงานที่ต้องการมีบุตรเพื่อสืบทอดวงศ์ตระกูล


และ MB Project ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี ทำให้เริ่มมีคนสนใจที่จะส่งบุตรหลานเข้าโครงการนี้  

 

มันเลยทำให้มีกลุ่มคนที่หวังจะใช้ประโยชน์จากเด็กพวกนี้เพื่อทำเงินมหาศาลแก่กระเป๋าของตนเอง


ทำให้เกิดสิ่งที่เรียกว่า การลักพาตัว เกิดขึ้นกับเด็กทารกทั้ง 3 คนนั้นที่โรงพยาบาล ผู้ที่อยู่เบื้องหลังของการลักพาตัวนี้เป็นคนที่มีอำนาจเหนือกฎหมาย ทำให้การตามหาตัวทารกทั้ง 3 คนนั้นเป็นไปยากมาก มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะได้เจอกับทารกทั้ง 3 คน


เมื่อเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น ทำให้ MB Project ปิดตัวลงเพราะเป็นการสร้างความวุ่นวายแก่มนุษยชน กระแสแอนตี้ที่ตอนแรกไม่เคยเกิดขึ้นกับมีมากมายจน ทำให้เกิดความกลลาหลแก่วงการแพทย์เป็นอย่างมาก แพทย์ที่เข้าร่วมโครงการ MB จึงต้องลาออกจากฐานะการเป็นแพทย์ นักวิจัยก็ต้องลาออกเช่นกัน ผู้สนับสนุนบางกล้มล้มละลาย แต่ความพังพินาศของ MB Project มันยังไม่เท่ากับหัวใจของคนเป็นพ่อที่ต้องพลัดพรากจากลูกชายคนเดียวที่คนรักทิ้งไว้ให้ดูแล กิตติศักดิ์ยังคงตามหาลูกชายของตนเองไม่ว่าความหวังนั้นแทบจะไม่มีให้เห็นเลย


ยิ่งเวลาล่วงเลยผ่านไปเท่าใด ก็ไม่มีใครข่าวคราวเกี่ยวกับทารกทั้ง 3 คน


ไม่มีใครล่วงรู้ ว่าทารกทั้ง 3 คนนั้นจะต้องเจอกับอะไรที่น่ากลัว และทรมาน..จนขาดใจตาย





 

17 ปีต่อมา


อึก..อ่ะ..อ่ะ..อ่า


เสียงหอบกระเส่าของชายหนุ่มร่างเล็กที่ต้องค่อยรับแรงกระแทะจากร่างสูงใหญ่ของคนที่เขาเรียกว่า ลูกค้า เสียงที่แสดงถึงอารมณ์กาม และความรู้สึกเจ็บปวด รอยแผลที่ยังปิดไม่สนิทบริเวณใต้สะดือของร่างเล็กกำลังจะฉีกขาด เพราะแรงกระแทกของร่างสูงใหญ่ข้างบน แต่ก็ไม่ได้ทำให้คนข้างบนสนใจ เพราะว่าตอนนี้พวกเขากำลังทำธุรกิจกันอยู่


ลูกค้าของเขากำลังปลายฝั่งจึงปล่อยของเหลวออกเพื่อทำให้ขั้นตอนสุดท้ายของธุรกิจจบสิ้น และรอรับสิ้นค้าอีก 9 เดือนข้างหน้า ก็จะถือว่าการทำธุรกิจครั้งนี้เสร็จสิ้น ในแต่ละครั้งที่ต้องทำธุรกิจ


ถ้าเปรียบกับตัวเขาแล้วในตอนนี้เขาก็ไม่ต่างอะไรจาก โรงงานผลิตสินค้า   


แล้วสินค้าที่ว่านั้นล่ะคืออะไรงั้นหรอ?


เด็ก ที่เกิดมาจากเด็กหนุ่มที่เข้าร่วมโครงการ MB Project เมื่อ 17 ปีก่อนไง




 

ลิส ลิสโอเคมั้ย ฮึก..หยาดน้ำตาของร่างเล็กที่กำลังมองดูเพื่อนคนสุดท้ายอย่างเจ็บปวดเพราะกำลังตั้งครรภ์เป็นครั้งสุดท้ายของชีวิต


โอเคสิ อ่า..ลิสใกล้จะได้ไปหา ไวท์แล้วสินะเจ้าของชื่อพูดออกมาอย่างเลื่อนลอย ภาพที่เห็นตรงหน้านั้นเป็นเพียงแค่หมอกบางๆสีขาว ร่างกายที่เจ็บจนชนชานั้น คงเป็นครั้งสุดท้ายที่จะรู้สึกแล้ว


เด็ก MB Project นั้นตั้งครรภ์ได้ไม่เกิน 3 ครั้ง เพราะร่างกายที่เดิมแล้วเป็นเพศชาย เมื่อต้องมารับภาระของเพศหญิง ร่างกายสรีระที่ไม่ตรงตามธรรมชาติทำให้การคลอดแต่ละครั้ง ทำร้ายร่างกายเป็นอย่างมาก แล้วการตั้งครรภ์ได้ไม่เกิน 3 ครั้งนั้นเป็นเพียงสันนิฐานจากเด็ก MB Project คนก่อนที่พึ่งหมดลมหายใจไปเมื่อเกือบ 2 อาทิตย์ก่อน..


ไม่..ไม่สิลิส ลิสอย่าพูดแบบนี้ อย่าทิ้งเราไว้คนเดียวคนตัวเล็กกว่าพูดด้วยน้ำตานองหน้า


ขอโทษแบมแต่เราคงมาไกลได้แค่นี้จริงๆลิสยิ้มบางๆให้เพื่อนตัวเล็กของตนถ้าแบมได้เจอลูกของเรา..ก่อนที่จะถูกส่งคืนเขาคนนั้นคงโชคดีมากๆเลย โชคดี..กว่าเรา


 

และวันนี้ก็มาถึง


ไวท์ ลิส แบม เด็กหนุ่มที่ถูกส่งเข้าร่วม MB Project ที่กลายเป็นโรงงานผลิตทารกเพศชายให้กับชายแปลกหน้า ที่เป็นลูกค้าของคนที่ลักพาตัวพวกเขาทั้งสามคนมาเมื่อ 17 ปีก่อน เด็ก MB ทั้ง 3 ไม่เคยได้รับการดูแลอย่างดี และยังคนโดนทารุณทางร่างกายและจิตใจอย่างหนัก


ไวท์กับลิสเป็นเด็กที่หน้าตาออกไปแนวชาวตะวันตกเล็กน้อย จึงทำให้เป็นที่ต้องการของนักธุรกิจชาวตะวันตกที่ต้องการมีบุตรแต่กลับมีไม่ได้ จึงนำไปสู่ธุรกิจที่สกปรกและทำร้ายจิตใจความเป็นแม่ของทั้งสองเป็นอย่างมาก คือการนำเด็กที่เกิดจากเด็ก MB Project ส่งให้พวกลูกค้าที่ไร้ความเป็นมนุษย์


ธุรกิจนี้ดำเนินมาเกือบ 2 ปีแล้วตั้งแต่ MB ทั้ง 3 สามารถตั้งท้องได้  


ไวท์และลิสอยากจะจบชีวิตตัวเองหลายครั้งเพราะทนไม่ได้ที่ต้องโดนพรากลูกในท้องไป


แต่ไวท์และลิสมีแบมเป็นแรงกระตุ้นให้มีชีวิตต่อไป เพื่อรอความหวังที่จะหลุดออกไปจากที่นี้


แต่มันก็ริบรี่เหลือเกิน ยิ่งรอ ยิ่งหมดหวัง


จนสุดท้าย ไวท์ เด็ก MB คนแรกที่ถูกนำไปเป็นโรงงานผลิตทารก ได้เสียชีวิตไปหลังจากที่ทรมานพิษบาดแผลและการทรมานจิตใจ    


และลิส..กำลังจะตามไวท์ไปยังดินแดนที่สวยงาม


แสงสว่างตรงหน้าอาจจะเป็นหมอกบางๆจากทรวงสวรรค์หรือขุมนรก ไม่มีใครรู้ แต่มันมาเพื่อปลดปล่อยเด็กหนุ่มที่ทรมานมานาน เขาไม่รู้ว่าโลกแห่งความตายมันจะน่ากลัวมากแค่ไหน แต่สำหรับเขามันคงไม่น่ากลัวเท่ากับสิ่งที่เขากำลังเผชิญอยู่ทุกๆวัน



 

 

ถึงเวลาของแกแล้วแบม


เสียงเข้มๆ ของชายร่างสูงใหญ่ น้ำเสียงที่แข็งกระด้างดุดันมันทำให้ใจมันหวั่นในอกอย่างรุนแรงด้วยความกลัว


คุณปล่อยผมไปไม่ได้หรอ..ผมไปทำอะไรให้พวกคุณ..น้ำเสียงตัดพ้อที่แสดงถึงความต้องการอย่างแรงกล้าของเด็กหนุ่ม มันไม่ส่งไป ไม่ถึงหัวใจของคุตรงหน้าที่มีแต่คำว่าเงินเต็มหัว


หึ! แกไปถามพ่อแกเอาแล้วกันว่าเขาทำอะไรไว้ ร่างกายแกถึงผิดปกติแบบนี้ริมฝีปากคล้ำเหยียดยิ้มน่าเกลียดก่อนจะพุ่งเข้ามากระชากแขนเด็กน้อยที่มีร่างกายผอมบาง


เด็กน้อยถูกผลักเข้าไปในห้องสี่เหลี่ยมที่ไม่มีแม้แต่ช่องระบายอากาศ ในนั้นมีชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง เขายืนขึ้นเต็มความสูงก่อนจะหันมามองเด็กน้อยในชุดเก่าๆ


ใบหน้าที่หล่อคมคายกำลังยกยิ้มอย่างโรคจิต แบมถึงกับขนลุกซู่เด็กน้อยหันไปทุบกระตูเหล็กแข็งแรงเสียงดัง แต่ไม่ทันได้ทุบเป็นครั้งที่ 3 ก็ถูกคนตัวใหญ่กระชากท่อนแขนผอมเต็มแรงจนรู้สึกเจ็บ


ฮึก! ปล่อยผมไปเถอะ..ได้โปรด อย่าทำผมเลย..


เมื่อเห็นว่าหมดทางหนี แบมก็หันไปคุกเข่าอ้อนวอนชายอีกคน แต่เหมือนว่าเขาจะไม่ได้ยินเสียงอ้อนวอนของเด็กน้อยจึงลากเด็กmb ไปยังเตียงขนาดเล็กกลางห้อง ก่อนจะขยับเข้าไปอยู่ระหว่างขาเรียวแห้งของอีกคน


ฮื่ออออ ปล่อยผม! ปล่อยผม!


เพี๊ยะ!


เมื่ออีกคนดิ้นไม่หยุดก็ถูกฝ่ามือใหญ่ฟาดลงมาบนใบหน้าตอบจนหัน แบมตัวสั่นเทาเพราะกำลังร้องไห้ แต่อีกคนก็เห็นใจไม่ ดึงทึ้งเสื้อผ้าเก่าๆจนขาดวิ่น ดันเรียวขาผ่ายผอมให้ออกกว้างก่อนจะรูดซิปกางเกงยีนส์เนื้อดีของตัวเองแล้วงัดท่อนเนื้อแข็งขื่นออกมา


ฮึก..ฮึก..


ไม่มีการเล้าโลม ไม่มีเสียงร้องหวานหู มีเพียงเสียงสะอึกสะเอื้อนเพราะเจ็บปวดของเด็กตัวน้อยบนเตียง เอวสอบขยับไปมาอย่างหรรษาไม่นานเกินรอ เขาระเบิดน้ำขุ่นคั่กกลิ่นคาวน่าสะอิดสะเอียนใส่ช่องทางแดงช้ำ


เมื่อเสร็จกระบวนการชายหนุ่มสูงโปร่งก็ลุกขึ้นแทบจะทันที จัดการตัวเองให้เรียบร้อยดั่งเต็มแล้วเดินออกไปจากห้องโดยไม่หันมามองร่างแน่งน้อยที่หายใจโรยริน ช่องทางบวมช้ำมีน้ำสีขุ่นเจ่อนอง แบมนอนนิ่งปล่อยให้น้ำตาไหลอาบแก้มนวล ภายในร่างกายของเขาตอนนี้มันคงกำลังเริ่มสร้างเซลล์เพื่อก่อตัวกลายเป็นสิ่งมีชีวิตเช่นเดียวกับเขา


และไม่ถึงปี สิ่งมีชีวิตในท้องของเขาก็จะสร้างเม็ดเงินมหาศาลให้แก่พวกคนใจมารที่จับเขามา


ชีวิตของเขา..มันก็มีเพียงเท่านี้


มีหน้าที่กำเนิดเด็กตัวเล็กๆ แล้วตายจากไปโดยไม่มีใครรู้จัก..

 



ฮื่อ..ได้โปรดอย่าเอาลูกผมไป! อย่าเอาตาหนูไป!


เด็กmb ที่อยู่เสื้อยืดสีขาวที่กำลังชุ่มไปด้วยเลือดสีแดงสดกำลังกอดขาชายหนุ่มสูงโปร่งที่กำลังอุ้มลูกน้อยของเขาที่่พึ่งเกิดได้แค่ 2 สัปดาห์ทารกน้อยส่งเสียงร้องแสบแก้วหูราวกับรู้ว่าตัวเองกำลังจะถูกพรากจากผู้เป็นแม่อย่างไม่มีการหวนกลับคืน


อย่ามาเกะกะฉัน!


พลัก!


เด็กน้อยอายุเกือบ 18 ปีถูกตบด้วยเท้าของผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นพ่อของทารก นัยน์ตาที่มองเขาราวกับว่าเป็นเพียงเครื่องจักรมีชีวิตทำให้หัวใจเขารวดร้าวไปหมด แม้ว่าจะเจ็บเจียนตายก็ยังคงถลาเข้าไปกอดขาเอาไว้

อย่าเอาลูกผมไป..ได้โปรด..อย่าเอาลูกผมไป


แต่อีกคนก็หาสนใจไม่ เขาสะบัดเด็กหนุ่มจนปลิวไปอีกทางก่อนจะเดินออกจากห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆไป แบมปล่อยโฮออกมาอย่างทรมานหัวใจ เขาไม่สามารถปกป้องลูกน้อยได้ ถึงแม้ว่าผู้ชายคนนั้นก็เป็นพ่อแต่ในสายตาเขาทารกก็คงเป็นก้อนเนื้อมีชีวิต พวกเขามันไม่ใช่คนถึงได้ทำกับเขาได้ถึงเพียงนี้


แต่ก่อนยามที่ไวท์และลิสต้องเจอกับเหตุการณ์แบบนี้ แบมก็จะเป็นคนปลอบให้หายเศร้าแต่ในตอนนี้เป็นเขาเสียเองที่จมอยู่กับความปวดร้าว ไม่มีน้ำเสียงปลอบโยนจากใครมีเพียงเสียงสะอื้นของตัวเองเท่านั้นที่ยังคงอยู่  


เขาอยากจะตายให้มันรู้แล้วรู้รอด แต่คนใจร้ายพวกนั้นไม่ยอมให้เขาตายง่ายๆหรอก  


 

หลังจากที่แผลจากการผ่าคลอดหายดี แบมก็ถูกลากเข้าไปในห้องที่มีชายหนุ่มรออยู่ เขาถูกย่ำยีร่างกายราวกับเขาไม่มีชีวิต สภาพจิตใจของเขามันบอบช้ำเกินกว่าจะเยียวยา ยามที่เห็นชายใจมารเดินเข้ามาใกล้ แบมก็จะกรีดร้องเหมือนจะถูกฆ่าแต่ความเป็นจริง เขาตายไปตั้งแต่ถูกพรากลูกคนแรกไปแล้ว   


“กินเข้าไปสิ!”ชายคนหนึ่งเอาขนมปังก้อนตบปากเด็กหนุ่ม “อยากตายนักรึไง!  


“...”


“อยากให้ลูกตายรึไง ไอ้เด็กบ้านี่!


ปึก!


ขนมปังถูกปาใส่หน้าเด็กหนุ่ม แต่เขาก็ไม่คิดที่จะหยิบมันขึ้นมา ถ้าเขาตายอะไรๆมันคงดีกว่านี้


เด็กที่เกิดมา..ก็จะได้ไม่ต้องถูกพรากไปอีก..


ปัง! ปัง! ปัง!


“เห้ยๆๆๆ หนีเร็ว! ตำรวจมา!


เสียงปืนดังต่อเนื่อง มีคนตะโกนโวยวายเหมือนมีอะไรเกิดขึ้นแต่เด็กน้อยไม่รู้อะไรเลย แต่มันน่ากลัวมากๆสำหรับเขาที่ไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้น หัวใจเด็กน้อยเต้นโครมคราม ก่อนที่จะมีผู้มาใหม่ปรากฏตัวขึ้น มีชายหนุ่มหลายคนเดินเข้ามาในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆของเขาพร้อมอาวุธในมือ ภาพหลอนในหัวทำให้เด็กน้อยตะโกนออกมาเหมือนคนบ้า


“อ๊ากกก! อย่าทำผมนะ! อย่าเอาลูกผมไป! อย่าเอาลูกผมไป!


เหตุการณ์ที่ฝังใจเด็กน้อยที่ว่ามีคนเข้ามาเอาลูกน้อยในอ้อมอกเขา มันทำให้แบมโวยวายออกมาพร้อมกับน้ำตาไหลพรากถอยกูไปชิดกำแพงเย็นเฉียบ ตำรวจหนุ่มชะงักเมื่อเห็นแบบนั้น ในหัวใจมันร้าวไปหมดเมื่อเห็นเด็กตัวน้อยแสดงสีหน้าและท่าทางเหมือนหวาดกลัวเขา


“ใจเย็นๆ พี่ไม่ได้จะมาเอาลูกของนาย”ตำรวจหนุ่มพูดอย่างใจเย็น “พี่มาช่วยนายนะ ใจเย็น...”


“ไม่! ไม่จริง! โกหก!”เด็กน้อยตวาดใส่ทั้งน้ำตา “พวกแกจะมาเอาลูกผมไป! เอาไปไม่ได้”


“พวกมึงออกไปก่อน”ตำรวจหนุ่มหันไปสั่งลูกน้อง “พวกมึงไปเคลียข้างนอกเดี๋ยวกูจัดการน้องเอง”


ลูกน้องตำรวจรับคำสั่งก่อนจะเดินออกจากห้องไป สายตาของทุกคนดูเสียใจไม่น้อยที่เห็นเด็กคนหนึ่งหลอนประสาทถึงขนาดนี้ พวกเขามาช่วยน้องช้าไป ช้าไปจริงๆ


“พี่ไม่เอาลูกไป”ตำรวจหนุ่มพูดพร้อมกับสายตาที่แน่วแน่ “พี่มาช่วย.. ให้พี่ช่วยนะ”


อิม แจบอม พูดพร้อมกับยื่นมือเข้าไปหาเด็กหนุ่ม เด็กน้อยตรงหน้าดูสงบลงแม้ว่าจะมีท่าทีหวาดระแวงแต่ก็ค่อยๆยอมส่งมีที่สั่นเทามาหา เมื่อปลายนิ้วทั้งคู่สัมผัสกัน แจบอมก็สอดประสานฝ่ามือกับอีกคน “เก่งมาก เด็กน้อย มานะ มาหาพี่”


แจบอม ขยับเข้าไปหาเด็กน้อยตรงหน้าก่อนจะโอบกอดอย่างแผ่วเบาเพราะกลัวว่าอีกคนจะช้ำไปกว่านี้ เมื่อแบมได้รับอ้อมกอดที่ตนไม่ได้รับมานานก็ปล่อยโฮออกมาอย่างช่วยไม่ได้


“ฮื่ออออออ เขาจะมาเอาลูกผมไป! เขาจะมาเอาลูกผมไป!


“ไม่มีใครเอาไปแล้ว”แจบอมลูบหลังเพื่อปลอบประโลม “ลูกจะอยู่กับนายนะ.. ไม่มีใครเอาไปแล้ว”


คำพูดเล่านั้นมันอาจจะเป็นคำโกหก แต่ในตอนนี้แบมก็ขอเชื่อเอาไว้สิ่งเดียวที่ยังทำให้เขายังอยากมีลมหายใจก็คงจะเป็นก้อนเนื้อเล็กๆในร่างกายเขาที่กำลังเติบโตขึ้นทุกวัน





 

“ฝากน้องด้วยนะครับแม่”


แจบอมพูดพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ พลางรอบมองเด็กน้อยที่ดูสะอาดสะอ้านมากขึ้นกว่าก่อน ตระกูลต้วน อาสารับแบมมาดูแล หลังจากที่ถูกพาออกมาจากโกดังที่เขาอยู่มาเกือบ 20 ปี สภาพจิตใจที่ย่ำแย่ต้องถูกดูแลอย่างใกล้ชิด


“ไม่เป็นไรแจบอม”คุณนายต้วนยิ้มรับ “เจ้ามาร์คก็บ้างานเหลือเกิน ขนาดมีลูกแล้วนะเนี่ย”


คำว่าลูกที่ถูกเอื้อนเอ่ย ทำให้เด็กน้อยในอ้อมแขนสะดุ้งน้อยๆ คุณนายเห็นแบบนั้นก็ตกใจ


“แม่พูดอะไรไม่ดีไปหรอตาหนู”


“เปล่า..”แบมตอบอย่างเลื่อนลอย “ผมแค่คิดถึงลูก..”


แจบอมมองเด็กตรงหน้าอย่างสงสาร ก่อนจะยิ้มขึ้นมา “ไม่ต้องห่วงนะแบม”


“...”อีกคนหันหน้ามามอง ด้วยนัยน์ตาสีสั่นไหว


“ไม่ว่าจะพลิกแผ่นดิน พี่ก็จะพาลูกของแบมกลับมาหาแบมนะ”


ไม่รู้ว่าเขาจะทำได้หรือเปล่า แต่พอเห็นนัยน์ตาที่สั่นไหวอย่างมีความหวัง มันก็บอกว่าให้เขาสู้ ถึงแม้ว่าเด็กคนนี้จะไม่ใช่น้องแท้ๆของเขา เราไม่เคยรู้จักกันแต่ อิม แจบอมคนนี้สัญญาว่าจะดูแลแบมให้ดีที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้


เด็กคนนี้..เจอเรื่องร้ายๆมามากแล้ว


“ขอบคุณ..ขอบคุณจริงๆ”


มันถึงเวลาที่น้องจะได้เจอแต่เรื่องดีๆบ้าง






 

มาร์คต้วน รีบเดินเข้ามาในบ้านของตัวเองหลังจากที่ค้างที่สำนักงานมาเกือบอาทิตย์ เรื่องของเด็กที่ชื่อแบม ทำให้เขาต้องรีบกลับบ้านมา


“แม่!


“อ้าวตามาร์ค!


ผู้เป็นแม่ร้องตกใจเมื่อเห็นลูกชายคนเดียววิ่งกระหือกระหอบเข้ามาในบ้าน


“แม่ ผมรู้มาจากแจบอมว่าแม่รับเด็กที่ชื่อแบมเข้ามาดูแล”มาร์คถามอย่างรวดเร็ว “น้องอยู่ที่ไหน”


อีเอิน ต้วนหรือมาร์คต้วน ทนายความที่กำลังดูแลคดีนี้อยู่ เรื่องราวคาราคาซังมาเกือบ 20 ปีมันเป็นคดีใหญ่พอๆกับเรื่องการเลือกตั้งประธานาธิบดีเลยก็ว่าได้ ไม่แปลกที่เขาจะตื่นเต้นเพราะเขาก็เป็นหนึ่งในผู้ลื้อแฟ้มคดีนี้


เรื่องราวเบื้องต้นของเด็กคนนั้นเขาก็พอรู้มาบ้าง จากที่ได้ฟังจากคนรอบข้างมันทำให้เขาอยากเจอน้องซักครั้ง เผื่อทำจะทำให้เขาหายเหนื่อยและพร้อมที่จะสู้เพื่อความยุติธรรม ทวงคืนทุกอย่างที่น้องควรได้รับ


การกักขังคนๆหนึ่งมาเกือบ 20 ปีเพื่อประโยชน์ของตัวเอง มันเป็นเรื่องที่เลวร้ายที่สุดเท่าที่ มาร์ค ต้วนเคยได้ยิน


“น้องอยู่ในสวน”คุณนายต้วนตอบ “ถ้าจะเข้าไปคุยกับน้อง ก็อย่าทำหน้าโรคจิตแบบนี้ล่ะกัน”


ผู้เป็นแม่เตือน ด้วยสีหน้าจริงจัง “น้องค่อนข้างขี้ตกใจ”


มาร์คพยักหน้ารับก่อนจะเดินไปตามทางและเมื่อมาถึงสวน ก็ถึงกับชะงักเล็กน้อย เพราะภาพตรงหน้ามันดูสวยงามราวกับภาพวาดราคาแพง กลางหมู่มวลดอกไม้ มีเด็กตัวอวบอ้วนกำลังนั่งยิ้มเหม่อลอยเหมือนกำลังคิดถึงใครซักคน ก็รู้ว่าในร่างกายเด็กคนนี้มีฮอร์โมนเพศหญิงเยอะพอๆกับผู้หญิงทั่วไป แต่ก็ไม่คิดว่าผิวพรรณน้องจะละเอียดลออถึงเพียงนี้ ใบหน้าอวบอิ่มและพวงแก้มยุ้ยทำให้น้องดูเป็นเด็กที่น่าถะนุถนอมมากในสายตาเขา


น้องเป็นคนที่ไม่น่าเจอเรื่องร้ายๆแบบนั้นเลย..


มาร์คค่อยๆก้าวเข้าไปหาน้องก่อนจะนั่งลงบนพื้นไม่ห่าง แบมค่อยๆหันมามองอย่างไม่เข้าใจ ถ้าเป็นเมื่อเกือบอาทิตย์ก่อน แบมคงกรี๊ดออกมาเพราะกลัวว่าจะมีคนมาเอาลูกไป แต่ตอนนี้สภาพจิตใจของเด็กน้อยก็ดีขึ้นมาโข สามารถสื่อสารกับคนอื่นๆได้โดยไม่หวาดกลัว


แต่มันก็ยังคงไม่กลับมาเหมือนคนปกติ


“สวัสดี”มาร์คเป็นคนเริ่มทักทาย “พี่ชื่อมาร์คนะ เราชื่ออะไร”


ถึงเขาจะรู้ว่าอีกคนเป็นใครแต่ก็อยากจะถามเพราะไม่รู้ว่าจะพูดอะไร น้องน้อยยิ้มหวานบางๆก่อนจะเอื้อนเอ่ย


“ชื่อแบม”


“อยู่ที่นี่สบายดีมั้ย”น้องพยักหน้าตอบพร้อมกับรอยยิ้ม “ดีใจที่ชอบนะ”


ครืดดด...ครืดดดด


เสียงริงโทนจากโทรศัพท์ของอีเอินทำให้เขาละความสนใจ เมื่อเห็นว่าเป็นสายของภรรยาก็รีบรับทันที


“ว่าไงที่รัก”

“หืม ได้สิ เดี๋ยวผมไปรับนะ”

“รักคุณนะ”


แบมมองอีกคนที่กำลังคุยโทรศัพท์ด้วยความฉงน เมื่ออีกคนวางสายแล้วหันมามองพร้อมกับรอยยิ้มกว้างจนเห็นเขี้ยว หัวใจดวงน้อยก็กระตุกเบาๆ


ไม่เคยมีใครยิ้มกว้างขนาดนี้เลย


พี่แจบอมยิ้มน้อยๆ คุณแม่ก็ยิ้มบางๆ ไม่เคยมีใครยิ้มจนเห็นเหงือกแบบผู้ชายคนนี้..


มันดู..น่ารักอย่างบอกไม่ถูก


“เดี๋ยวพี่มานะ”


แบมพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะมองตามจนลับสายตา เสียงผู้มาใหม่ทำให้เขาเลิกสนใจชายเมื่อกี้แต่หัวข้อก็ยังคงเป็นพี่คนนั้นอยู่ดี


“ลูกชายแม่เอง”คุณนายยิ้ม “หล่อล่ะสิ”


แบมหันไปพยักหน้าให้ ก่อนจะกลับมาสนใจหมู่มวลดอกไม้ตรงหน้าเช่นเดิม เขาชอบดอกไม้ ถ้าเกิดคลอดลูกออกมา แบมตั้งใจที่จะปลูกดอกไม้หลายสิบต้นเลยล่ะ จะพาลูกมาเล่นที่นี่เผื่อลูกน้อยจะชอบดอกไม้เหมือนกับเขา


แต่เขาไม่รู้เลย...ว่าลูกคนแรกของเขาไปอยู่ที่ไหน จะสุขสบายหรือเปล่า จะมีคนทำร้ายเขามั้ย


ในอกของคนเป็นแม่มันร้อนรุ่มจนจะบ้าตายอยู่แล้ว


 

-100%-
เป็น sf ที่เราวางเอาไว้มาเกือบ 2 ปี เคยลบไปที ((แต่ไม่จบด้วย แรกอ่านแล้วเมานิดๆนะคะ))
ค่อนข้างไปทางดราม่านิดหน่อย.. เราว่านิดหน่อย ไม่แน่ใจว่า 2-3 ตอนจบ
ม่าสุดเท่าที่เคยเขียนแล้วม้างงงง5555555
ฝากติดตามด้วยนะคะ:)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 204 ครั้ง

594 ความคิดเห็น

  1. #591 ploylaksi (@ploylaksi) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 14:43
    สงสารน้องๆๆๆ
    #591
    0
  2. #590 ploylaksi (@ploylaksi) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 14:39
    สงสารน้อง
    #590
    0
  3. #378 AiRibBoN (@AiRibBoN) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 22:19
    ไรท์อาจไม่รู้ตัว แต่งูนั้นก็ม่านะ 555
    #378
    0
  4. #346 @fujinoii (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 14:02

    โหดร้ายจริงๆ สงสารแบมแบมเลยอ่ะ ทำไมชีวิตต้องมาเจออะไรที่โหดร้ายแบบนี้ ลูกคนแรกก็ไม่รู้อยู่ไหน และนี่ยังจะมีลูกในท้องอีกคน แล้วพี่มาร์คเราก็มีเมียแล้วด้วย ฮืออออออ เศร้า

    #346
    0
  5. #210 ponypink27 (@Ficmb427sw) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 00:23
    โหดแท้ 555
    #210
    0
  6. #136 missnight__ (@missnight17) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 04:11
    โหหห โหดร้ายอะ
    #136
    0
  7. #124 bbboobb (@bbboobb) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 12:54
    หน่วงอ่า แบมจะผิดหวังอีกไหม
    #124
    0
  8. วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 06:05
    ฮือฮอออ สงสารร
    #105
    0
  9. #45 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 03:17
    <p>แค่ตอนแรกก็เรียกน้ำตามาเต็มเลย</p>
    #45
    0
  10. #21 tanubambu97 (@ming_alioun) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 08:22
    เราชอบแบบนี้ไรท์เก่งมากเลยค่ะ
    #21
    0
  11. #20 94DEFP (@sinneva) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 21:00
    รอติดตามน้า
    #20
    0
  12. #19 got7__MBYYJJJ (@got7__MBYYJJJ) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 12:52
    ชอบเรื่องนี้ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #19
    0
  13. #18 bus_vanida (@bus_vanida) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 10:20
    รอน้าาาาาาา
    #18
    1