( 禠星 ) เป็นข้าเอง...องค์หญิงซือซิง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 140,044 Views

  • 1,534 Comments

  • 4,910 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    79

    Overall
    140,044

ตอนที่ 14 : [ องค์หญิงซือซิง ที่ 13 ] สัตว์อสูรสายพฤกษา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6008
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    5 มี.ค. 60

สัตว์อสูรสายพฤกษา

 

ระหว่างทางกลับนั้น ท่านแม่ทัพขบคิดจนหัวแทบระเบิด เพราะจากสิ่งที่เขาเจอในวันนี้ทำให้เขาควรจะหาคนของตัวเองเอาไว้ใช้สอยบ้าง อย่างน้อยก็เพื่อสืบหาข่าวของผู้ใช้อักขระ ยิ่งมาจากต่างแคว้นเท่าไรก็ยิ่งน่ากลัว เพราะหากคนกลุ่มนั้นต้องการคิดจะยึดแคว้นอื่นๆนั้นง่ายดายราวพลิกฝ่ามือ เขาที่เป็นแม่ทัพเผชิญกับสถานการณ์เช่นนั้นมาไม่น้อยย่อมจะรู้ดี เพราะพลังยุทธ์ใดๆก็ไม่น่ากลัวเท่ากับพลังของผู้ใช้อักขระอีกแล้ว แม้แต่การให้ผู้ใช้สัตว์อสูรยกทัพสัตว์อสูรมาต่อกรก็ยังต้องพ่ายแพ้กลับไปอยู่ดี เพราะผู้ใช้อักขระไม่ได้เสียแม้แต่เลือดเนื้อ พวกเขาสามารถสร้างหุ่นสัตว์อสูรขึ้นมาได้เพียงแค่การปั้นดินเท่านั้น

เขาเองในตอนที่เป็นแม่ทัพใหญ่ไป๋อิ่งฉินนั้น ก็เคยใช้กองทัพหุ่นมนุษย์เข้าต่อกรกับเหล่าทหารกล้าจากแคว้นอื่นที่ยกมารุกรานเช่นกัน เนื่องจากในตอนนั้นมีกลลวงศึกทำให้เหล่าทหารกล้ายกทัพไปช่วยชายแดนบูรพาจนเหลือทหารเพียง 2 กองเท่านั้นที่ประจำอยู่ที่ชายแดนทักษิณ พวกนั้นตีฝ่าค่ายกลที่เขาและศิษย์น้องของเขาวางเอาไว้ ซึ่งวินาทีนั้นเขาจำเป็นต้องรีดพลังทั้งหมดออกมาใช้กับเหล่าดินปั้นหุ่นมนุษย์ แม้มันจะไม่ค่อยสวยงาม แต่การศึกครั้งนั้นเขาก็กลายเป็นผู้ชนะไป แม้ต้องสูญเสียพลังไปมากกว่าที่เป็นก็ตาม

เห้อ! แต่นั่นแหละ เพียงหวังและคิดตามหวังเท่านั้น

ณ ตอนนี้เขาแทบไม่หลงเหลือพลังการใช้อักขระเลยสักนิด แม้พลังยุทธ์ก็ยังมีเพียงน้อยนิดจะต่อกรได้ก็แต่โจรธรรมดาเท่านั้น เขาเองก็ยังคงต้องฝึกฝีมือให้เยอะกว่านี้สักหน่อย ต่อไปในภายภาคหน้าเขาจะได้สามารถคุ้มครองสตรีที่จะเข้ามาอยู่ในจวนของเขาได้

ท่านแม่ทัพคิดพร้อมกับถอดหายใจ เขายังคาดหวังสิ่งใดกับชีวิตผู้หญิงนี้อีกรึ?

อีก 2 สัปดาห์ ตามที่ทางสำนักศึกษาหลวงกำหนดไว้ว่าผู้ที่สอบในรอบแรกและรอบสองผ่าน สามารถเข้าไปเรียนได้ ซึ่งเขาเองก็สามารถที่จะไปเรียนได้เช่นกัน แต่กลับไม่มีอาจารย์สายตรงมาคอยชี้แนะเหมือนกับคนอื่นๆ เนื่องจากไม่มีใครพอจะถ่ายทอดวิชาความรู้ด้านโอสถน้ำได้ นอกจากท่านอาจารย์ใหญ่ที่ไปคิดค้นปรุงโอสถที่แคว้นหลงโหลวผู้นั้น

เอาเถอะ!

 อีกนานกว่าท่านอาจารย์ใหญ่จะกลับมา เขาอาจจะพักเรื่องแก้แค้นรองอาจารย์ใหญ่ผู้นั้นไปสักระยะหนึ่งก็แล้วกัน อย่างน้อยเวลานี้รองอาจารย์ใหญ่เว่ยหย่งคงกำลังเสียหน้าอยู่ ที่มีสมองแต่ตาก็ไร้แววมองโอสถน้ำอันทรงพลังของเขาเป็นเพียงแค่โอสถขั้นต่ำเท่านั้น และการจะแก้แค้นเร็วไปหน่อยก็คงจะมีคนรู้ว่ามันต้องเป็นฝีมือเขาหรือไม่ก็องค์ชายสักคนเป็นแน่ ข่าวมันออกจะเร็วไปหน่อย ชื่อเสียงที่เขาเริ่มสั่งสมอาจจะเสียหายไปได้

แล้วสตรีที่ไหนจะมาฝากชีวิตน้อยๆอันเสียน่ารักไว้ที่มือของเขากันเล่า

ท่านแม่ทัพพยักหน้าเข้าใจในความคิดของตัวเอง ก่อนเลิกผ้าม่านข้างรถม้าอันหรูหราคันนี้ขึ้นมองทิวทัศน์ยามเย็นที่แสงตะวันกำลังเป็นสีแดงฉาน งดงามราวกับสนามรบ(?)

ระหว่างที่เขากำลังคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยอยู่นั้น รถม้าก็หยุดชะงักลงทันที นางกำนัลเข้ามารายงานว่าพบเด็กชายคนหนึ่งนอนสลบอยู่กลางถนน ซ้ำบริเวณรอบกายเหมือนจะมีเลือดไหลออกมาด้วย ตอนนี้ทหารกำลังเข้าไปช่วยดูอาการแล้ว ทำให้ท่านแม่ทัพขมวดคิ้วแล้วพยักหน้ากับนางกำนัลที่เข้ามาบอก

“เด็กชายคนเดียวหรือ?”เขาถามด้วยความสงสัย

“เพคะ เป็นเพียง...”

โอ๊ย!

เสียงของทหารร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด เมื่อมีธนูปริศนาวิ่งตรงเข้ามาปักที่บริเวณลำคอ นางกำนัลที่หันไปเห็นเหตุการณ์พอดีถึงกับกรีดร้องเสียงดังลั่น

“เกิดอะไรขึ้น?”ท่านแม่ทัพตะโกนเสียงดังก่อนจะแหวกผ้าม่านปิดรถม้าออกไปดู

สายตาเรียวหงส์คมเข้มขึ้นมาในทันที ใครกันช่างกล้าลอบโจมตีขบวนองค์หญิงเช่นเขา (?) ช่างขวัญกล้าดีแท้!

“องค์หญิงหลบเข้าไปในรถม้าก่อนพ่ะย่ะค่ะ”เป็นทหารอีกคนที่อยู่ประจำรถม้าเอ่ยบอก

ท่านแม่ทัพดึงตัวนางกำนัลคนที่ติดตามเข้ามาในรถม้าทันที เพราะนางไม่น่าจะมีพลังยุทธ์ที่จะต่อกรกับศัตรูที่มองไม่เห็นนี้ได้

มันน่าตายนัก! ที่ในเวลานี้เขามีพลังยุทธ์เพียงแค่ไม่มาก อยู่แค่ขั้นต้นระดับสามเท่านั้น เพราะเขาคิดว่ามันยังไม่จำเป็นต้องใช้ มีพวกทหารที่ติดตามก็เพียงพอแล้วแต่พอมาเจอกับสถานการณ์จริง เขาคิดว่าการมีพลังยุทธ์เท่าที่เขาเคยมีคงจะดีไม่น้อย อย่างน้อยก็ไม่ต้องเสียเลือดเนื้อ ประสาทการรับรู้ของเขาคงมีมากเพื่อเป็นการป้องกันภัย

ทหารหนึ่งในห้าคนที่เหลือดึงพลังยุทธ์ขั้นกลางระดับสี่ของตนออกมาเพื่อสร้างเส้นใยเป็นเกราะดินโปร่งแสงป้องกันการโจมตีปริศนานั้น ในขณะที่ทหารที่เหลือเตรียมตัวรับมือกับคนที่กำลังซุ่มโจมตี

ส่วนทหารคนที่ถูกธนูปริศนาพยายามยันร่างกายขึ้นมาจากพื้นดิน กลั้นความเจ็บปวดประคองร่างเด็กชายที่นอนจมกองเลือดอยู่ตรงหน้า ก่อนจะใช้พลังยุทธ์ที่มีอยู่ของตนพัดเอาร่างกายของเขาและเด็กชายกลับมาประจำที่ แต่เพียงเท่านั้นเขาก็ทรุดลงที่พื้นเช่นเดิมเพราะบาดแผลที่มีพิษคอยกัดกินเนื้อของเขาให้เขียวคล้ำจนน่ากลัว

ธนูตัวนั้นอาบยาพิษ ถึงแม้ไม่ใช่พิษที่ร้ายแรงถึงขนาดทำให้สิ้นใจเลยแต่มันก็สร้างความทรมานให้กับเขาอย่างมาก ท่านแม่ทัพที่กำลังมองลอดผ้าม่านนั้นนึกคำนวณอยู่ในใจ

“พาทหารกับเด็กคนนั้นเข้ามาในรถม้า”เป็นคำสั่งจากร่างเล็กขององค์หญิงซือซิง

“แต่เราไม่ทราบว่าเด็กคนนี้จะเป็นอันตรายกับองค์หญิงหรือไม่นะพะย่ะค่ะ”ทหารว่าสีหน้าจริงจัง เมื่อมองไปยังเด็กชายคนนั้น ใบหน้าแม้จะรู้ว่ามีอายุไม่เกินกว่าแปดขวบที่ทำให้นึกสงสารอยู่บ้าง แต่ชีวิตองค์หญิงนั้นสำคัญกว่ามาก เขาไม่อาจละเลยหน้าที่ได้

“พาเขาเข้ามา!”คำสั่งนั่นแฝงไว้ด้วยความเด็ดขาดของชายชาติทหารกล้า(?) ทำให้เหล่าทหารนึกหวั่นเกรง

“พ่ะย่ะค่ะ”ทหารกล้าตอบเสียงเข้ม ก่อนจะประคองเพื่อนของตนที่ได้รับบาดเจ็บเข้าไปในรถม้าที่มีขนาดใหญ่นั้นทันที ส่วนเด็กชายผู้นั้นก็มีทหารอีกคนช่วยประคองเข้าไป เมื่อทั้งสองเข้ามาในรถม้าเกราะดินก็ถูกปิดลงอีกครั้ง นางกำนัลผู้นั้นที่นั่งอยู่ไม่ห่างจากเขาตัวสั่นอย่างห้ามไม่อยู่

“ปิดตาของเจ้าไว้ซะ!”เป็นคำสั่งที่แปลกประหลาดแต่นางกำนัลผู้ติดตามก็ทำตามอย่างว่าง่าย

ทหารคนนั้นที่ถูกธนูพิษดิ้นทุรนทุรายอย่างสุดจะทานทน กลั้นใจเหลือบมองนายเหนือหัวตนแล้วน้ำตาของบุรุษก็แทบจะกลั้นไว้ไม่อยู่ ที่ไม่สามารถรักษาชีวิตตนปกป้ององค์หญิงตามคำสัตย์ที่ได้กล่าวเอาไว้

ในขณะที่ภายนอกรถม้านั้นเกิดเหตุชุลมุนวุ่นวายอย่างทั่วหน้า เหล่าทหารทั้งห้าแทบเข่าทรุด เพราะสิ่งที่พวกเขาคิดว่าเป็นคนนั้นกลับไม่ใช่ รอบกายเวลานี้มีเพียงเถาวัลย์ปริศนาสีดำสนิท ตามกิ่งก้านมันนั้นปรากฏเป็นปลายธนูสีดำเหมือนกับที่ปรากฏในลำคอเพื่อนทหารของตน

สัตว์อสูรขั้นสูงระดับสาม เถาวัลย์เลือด! นั่นเอง


......(ต่อ)......

ปกติสัตว์อสูรสายพฤกษาชนิดนี้จะไม่ออกมาจากป่าต้องห้ามทางทิศทักษินอันเป็นทิศติดกับเทือกเขาโลกันต์ เพราะมีเส้นเขตแดนแบ่งกั้นด้วยพลังของผู้ใช้อักขระเมื่อสองร้อยปีก่อน เป็นการกั้นเขตแดนป้องกันสัตว์อสูรที่มีฤทธิ์มากๆเข้ามาทำร้ายบ้านเรือนประชาชนชาวแคว้นหมิงซือ

แต่ครั้งนี้เถาวัลย์เลือดกับมาปรากฏกายถึงนอกเขตป่าต้องห้าม นั่นมีความหมายว่าเวลานี้เขตแดนผู้ใช้อักขระอาจมีปัญหาหรือมีใครพังมันลงไป แล้วปลดปล่อยสัตว์อสูรชนิดนี้ออกมา!

ฉึก!ฉึก!

ธนูชนิดพิเศษที่ทำขึ้นจากเส้นใยรากของเถาวัลย์เลือดถูกซัดออกมาอย่างแรง ก่อนจะปักเข้าที่เกราะป้องกันธาตุดินของทหารติดตามองค์หญิง แล้วตรึงอยู่ตรงนั้นไม่หายไปไหน

แย่แล้วละสิ รีบหาทางพาองค์หญิงหนีไปก่อนเถอะ สัตว์อสูรระดับสูงเช่นนี้คงยากจะต่อกรด้วยเป็นเสียงหนึ่งในทหารที่ปัดป้องรากธนูพิษของเถาวัลย์เลือดให้ออกไปห่างจากตัวเขานั่นเอง

ระดับขั้นมันต่างกันการต่อสู้และผลแพ้ชนะก็ย่อมจะต่างกันด้วย

เถาวัลย์สีดำเข้มที่สะท้อนกับแสงแดดนั้นบ่งบอกชัดว่าด้านในประกอบไปด้วยเลือดพิษชนิดเข้มข้น มันซึมผ่านก้านเถาวัลย์นั้นออกมาทีละนิดทีละนิด ส่งผลให้หญ้าและต้นไม้ที่โดนเลือดนั้นเริ่มเหี่ยวเซา

ภายในรถม้านั้นองค์หญิงสิบสี่ทราบความเป็นไปได้จากเสียงของทหารติดตามที่อยู่ข้างนอกแล้ว ปกติทหารเหล่านี้จะต้องมีระดับพลังยุทธ์และพลังกป้องอยู่ที่ขั้นกลางระดับหนึ่งขึ้นไปจึงจะสามารถเป็นทหารติดตามได้

มือเรียวดึงเอาโอสถน้ำที่พกติดกายออกมา มันเป็นโอสถน้ำชนิดพิเศษที่เขาไม่คิดว่าจะทันได้ใช้สอย มันมีฤทธิ์แก้พิษทุกชนิด เนื่องจากก่อนที่เขาจะมาอยู่ในร่างองค์หญิงสิบสี่นั้น นางเองก็ตายเพราะยาพิษเมื่อเป็นเช่นนั้นแล้วเขาจึงจำเป็นต้องเร่งทำโอสถถอนพิษเก็บไว้กับตัว แม้มันอาจจะยังไม่สมบูรณ์ดีเพราะพลังรักษาเขามีน้อยแต่มันก็พอชะลอพิษให้เจือจางลงได้บ้าง

ดื่มนี่ซะเขาพูดกับทหารคนที่ถูกพิษ พร้อมกับกรอกโอสถน้ำชนิดนี้เข้าไป ไม่นานร่างทหารก้อกลับมาสงบอีกครั้ง แสงจากโิอสถทอประกายสีขาวนวลขึ้นบริเวณบาดแผล พร้อมที่ธนูพิษถูกพลังรักษาของเขาขับออกมา แผลที่ถูกธนูก็สมานกันอย่างรวดเร็ว

แม้ตัวทหารเองจะแปลกใจว่าเหตุใดเขาถึงหายเป็นปกติได้เร็วถึงเพียงนี้แต่ก็ไม่มีเวลามากเมื่อองค์หญืงสั่งเขาในทันทีที่ลุกขึ้นนั่ง ราวกับรู้ล่วงหน้าว่าเขาหายเป็นปกติแน่นอน

"เอาโอสถตัวนี้ไปให้ทหารคนอื่นดื่ม มันจะมีฤทธิ์ป้องกันพิษได้ประมานครึ่งชั่วยาม หากยังไม่รีบหนี เห็นทีคงต่อกรกับเถาวัลย์เลือดไม่ได้"

"พ่ะย่ะค่ะ"ทหารคนนั้นรับโอสถน้ำที่ช่วยชีวิตตนเอาไว้ก่อนจะออกมาจากรถม้า

รถม้ายังคงอยู่ที่เดิม เพียงแต่รอบๆรถม้านั้นแตกต่างจากเดิมเป็นอย่างมาก ต้นไม้ต้นหญ้ารอบทิศต่างถูกพิษจนเหี่ยวเซาคล้ำลง และที่สำคัญกว่านั้นคือ บริเวณโดยรอบเหมือนกับถูกปิดตาย ไม่มีใครสามารถผ่านไปได้

"ใครธาตุไฟ!?"เป็นเสียงคำสั่งของท่านแม่ทัพ

การบัญชาการรบจึงเริ่มต้นขึ้น แม้จะเสียเปรียบแต่ก็ต้องทำให้ได้

เขาไม่ยอมตายที่นี่แน่ สาวงามก็ยังไม่ทันได้เจอ จะให้เขานอนตายตาหลับได้เช่นไรกัน

“หม่อมฉันเองพ่ะย่ะค่ะ”ทหารที่กำลังก่อลูกไฟจากพลังยุทธ์พูดขึ้น หนึ่งในทั้งหกคนนี้มีธาตุไฟเพียงแค่คนเดียวเท่านั้น ทำให้ท่านแม่ทัพคิดหนัก เวลาที่ให้ก็ช่างน้อยนิดเพียงครึ่งชั่วยามเท่านั้น

ลักษณ์ของเถาวัลย์เลือดแม้จะเป็นขั้นสูงระดับสามก็ยังเป็นแค่ระดับเฉยๆความห่างชั้นของสติปัญญายังไม่มีปรากฏ สัตว์อสูรสายพฤกษาตัวนี้จึงสามารถใช้กลลวงในการต่อกรได้อยู่บ้าง

“เผาหญ้าโดยรอบ”เป็นคำสั่งที่แปลกแต่ทหารคนที่มีพลังยุทธ์ธาตุไฟก็ทำตามแต่โดยดี

“สร้างกำแพงทวนลม!”เป็นคำสั่งถัดมาที่ทหารธาตุลมก็ทำตาม เพราะมันเป็นวิชาพื้นฐานของคนธาตุลมอยู่แล้วแต่พอใช้พลังยุทธ์ไปมาก ร่างกายของทหารทั้งสามนายก็ทรุดลงกับพื้นแวถอนหายใจเมื่อปรากฏว่ากำแพงธาตุลมนั้นสามารถทวนธนูยาพิษนั้นกลับไปยังทิศที่มาได้ ทำให้มันปักตามต้นไม้และลำต้นของเถาวัลย์เลือดสร้างความตกใจให้กับสัตว์อสูรสายพฤกษาตัวนี้ไม่น้อย ส่วนเพลิงที่เผาไหม้โดยรอบก็ทำให้มันไม่กล้าเข้ามาใกล้อยู่นั่นเอง ยังพอมีเวลาให้พวกทหารได้พักหายใจบ้าง

เอาอาหารคืนมาให้ข้า!’

เป็นเสียงดังสะท้อนก้องป่าที่เหล่าทหารพวกนั้นไม่ได้ยิน เพราะมันเป็นภาษาสัตว์อสูรนั่นเอง ผู้ใช้สัตว์อสูรเท่านั้นถึงจะได้ยิน หรือไม่ก็ต้องเป็นผู้ที่ทำพันธะสัญญากับสัตวว์อสูรตนนั้นจึงจะสามารถพูดคุยและเข้าใจภาษาสัตว์อสูรของตนได้ แต่นอกเหนือจากสัตว์ที่ทำพันธะสัญญาด้วยก็ยังไม่สามารถคุยกับสัตว์ตนอื่นได้อยู่ดี

และพลังที่พวกเหล่าทหารมีในตัวนั้นเป็นพลังยุทธ์ที่ดึงออกมาจากสัตว์อสูรที่ทำพันธะสัญญาด้วยนั่นเอง เมื่อสัตว์อสูรนั้นมีธาตุอะไร คนที่ทำพันธะสัญญาก็จะมีธาตุนั้นด้วย แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นต้องขึ้นอยู่กับการรองรับได้ของธาตุในตัวคนแต่ละคนด้วย เมื่อตอนอายุ 10 หนาว ทุกคนจึงจะต้องไปทดสอบวัดค่าธาตุของตนที่จัดขึ้นทุกปี ในปีนี้องค์หญิงน้อยไปวัดมาแล้ว เป็นเพียงแค่ธาตุน้ำสายผู้ปรุงโอสถเท่านั้น

เอาอาหารมาให้ข้า!’

เสียงสัตว์อสูรยังร้องดังอย่างหิวโหย ทำให้ท่านแม่ทัพถึงกลับขมวดคิ้วไม่เข้าใจ

สัตวว์อสูรสายพฤกษาไม่นิยมกินเนื้อมนุษย์นี่นา แล้วเหตุใดมันถึงได้เหมือนจะติดตามใครสักคนเข้ามา

ท่านแม่ทัพมองไปยังร่างของเด็กชายที่ประกอบไปด้วยเลือดสีแดงสดไหลออกมาจากร่างกายแล้วก็ทำให้หัวใจของเขาบีบแน่นเข้ากว่าเดิม

“หรือว่า....”

สวบ! สวบ! สวบ!

เสียงของรากใยสีดำพุ่งทะยานออกมาจากใต้รถม้านางกำนัลที่เหมือนจะหายใจโล่งอกกรีดร้องเสียงดังอีกครั้ง เหล่าทหารที่ติดตามต่างกรูเข้ามาเพื่อช่วยเหลืออง์หญิงสิบสี่ ในขณะที่มือเรียวเล็กกระชากลำตัวของเด็กชายที่มีร่างกายเล็กและเด็กกว่าเขามากคนนี้ขึ้นมาให้ห่างจากากของเถาวัลย์เลือด

เขาดึงเอาพลังที่พอจะมีติดกายผลักให้ร่างของนางกำนัลผู้ติดตามกระเด็นออกไปให้ห่างจากเถาวัลย์เลือดนั้น ทหารติดตามหน้าตาเริ่มบ่งบอกว่าเริ่มตื่นกลัวอีกครั้งหลังจากได้มีโอกาสพักเพียงชั่วครู่เดียว

“อารักขาองค์หญิง”เป็นคำสั่งของนายทหารธาตุน้ำที่ดูเป็นผู้นำที่สุดพูดขึ้นก่อน ทำให้ทหารธาตุดินที่อยู่ใกล้ๆพยายามสร้างเกราะป้องกันเพื่อให้องค์หญิงที่มีเด็กชายติดกายนั้นรอดปลอดภัย

เอาอาหารคืนมาให้ข้า!’

เป็นเสียงของเถาวัลย์เลือดเช่นเดิมไม่แปรเปลี่ยน ดูเหมือนมันจะโกรธขึ้นมาอย่างไม่อาจจะหยุดยั้งเอาไว้ได้เสียแล้วเพราะน้อยครั้งมากที่มันจะมีอาหารระดับสูงเช่นนี้มาอยู่ในครอบครอง

ดวงตาเรียวหงส์ทอดมองเด็กชายที่ไม่ได้อยู่ห่างจากตนเองแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย

อยากได้อาหารมากใช่ไหม?

ได้! เขาจะสงเคราะห์ให้

ริมฝีปากจิ้มลิ้มกัดนิ้วชี้เรียวสวยจนเกิดรอยบาดแผล แม้ท่านแม่ทัพจะเจ็บปวดใจอยู่ย้างที่ทำให้ร่างที่งดงามขององค์หญิงน้อยมีบาดแผล แต่การรักษาชีวิตนั้นสำคัญที่สุด

คนในปกครองเขาอีก 7 คน หากตายไปคงเสียชื่อท่านแม่ทัพใหญ่อย่างเขาไปไม่น้อย

นิ้วชี้จรดเลือดลงไปที่หน้าผากของเด็กชายถึงสี่จุด พร้อมกับใช้หยดนั้นลากเลยผ่านจุดทั้งสี่กลายเป็นสี่เหลี่ยม แล้วก็จุดหยดเลือดนั้นตรงกลางอีกครั้งหนึ่งด้วยพลังยุทธ์ที่มีในร่างกายขององค์หญิงสิบสี่นี้

ทันใดนั้นแสงสว่างก้อเจิดจ้าขึ้นมาจากร่างกายเล็กๆของเด็กชาย

เลือดที่ไหลออกจากร่างเริ่มไหลย้อนกลับเข้าไปอีกครั้งพร้อมกับบาดแผลที่สมานกันอย่างรวดเร็ว

ร่างเล็กของเด็กชายมีขนาดเล็กลงกว่าเดิมมากเพราะผู้ที่ทำพันธะสัญญานัน้มีพลังยุทธ์เพียงน้อยนิดเท่านั้น จึงต้องหดลงตามขนาดพลังยุทธ์ หากมองดีๆทุกคนอาจจะคิดว่าร่างนั้นเป็นร่างของเด็กวัย 4-5 ขวบ

ดวงตากลมโตนั้นลืมขึ้นด้วยความงงงวย สติถูกรั้งให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ในอ้อมกอดที่แสนอบอุ่น แววตาเด็กชายแวววาวเมื่อมองเห็นผู้ที่ทำพันธะสัญญากับตน ผู้ที่พึ่งจะเลื่อนขั้นเป็นจ้าวอสูรได้ด้วยการฝักอยู่ในไข่มานานเกือบพันปีฉายแววตาดีใจ

"แม่"

เด็กชายยิ้มร่า ในขณะที่ท่านแม่ทัพถึงกับชะงักค้างอยู่กับที่

เพ้ย!ไม่น่าไปทำสัญญากับจ้าวสัตว์อสูรเลยให้ตายเถอะ ลืมไปว่าเวลานี้พลังยุทธ์มีน้อย ร่างสัตว์อสูรจึงต้องเริ่มต้นใหม่ตามพลังของเขา โอ้!...นี่เขาต้องมีลูกตั้งแต่สิบขวบเลยหรือนี่ แล้วเรียกพ่อไม่ได้หรือไง? ทำไมต้องเรียกเขาว่าแม่ด้วย

ท่านแม่ทัพเริ่มคร่ำครวญ หลังจบนี้จะเอามันไปเก็บไว้ไหนดีเนี่ย

จ้าวอสูรสายพฤกษา! แท้ๆนะ




....

มาต่อแล้วนะ พรุ่งนี้ไม่รู้จะลงนิยายหรือเปล่านะคะ

เพราะงานยุ่งเหลือเกิน ฝากติดตามึุณแม่ลูกหนึ่งด้วยนะคะ 555

13/02/2560


.....

มาแล้วคะ วันนี้หยุดนอนตื่นสายไม่มีเวลาปั่น ไม่ได้ทวนคำผิดนะคะ เห็นแล้วทักบอกด้วยน๊า พรุ่งนี้โบว์จะรีบมาต่อใหม่ค่ะ ^^

12/02/2560


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

51 ความคิดเห็น

  1. #1476 ~[P]u[M]ki[N]~ (@pinkhina) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 00:17
    ยินดีด้วยท่านเก็บบุตรได้หนึ่งคน 555 ท่านแม่จ๋าไม่ธรรมดานะค้า
    #1476
    0
  2. #1421 king2229 (@king2229) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 15:40
    55555ฮาดี
    #1421
    0
  3. #1237 Fifa30152 (@Fifa30152) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 19:29
    ได้ลุกมาล้ะนั่น
    #1237
    0
  4. #1059 สวีทฮาร์ท (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 12:20
    จริงๆแล้วอ่านถึงตอนนี้ สงสัยอย่างเดียว แม่ทัพ นี่ไร้สติขนาดนี้เลยหรือ ยังแยกแยะไม่ออกว่าอะไรคืออะไรอีกความคิด ยิ่งกว่าเด็ก 10 ขวบตามร่างที่สิง
    #1059
    0
  5. #1034 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 01:01
    555มีลูกตั้งแต่เด็ก
    #1034
    0
  6. วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 17:00
    ซิงเกิ้ลมัมหราาา ท่านแม่ทัพ 
    #981
    0
  7. #954 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 20:50
    เป็นแม่คนแล้ว รีบหาพ่อด่วน อย่างองค์ชายต่างแคว้น
    #954
    0
  8. #947 Kaktinum (@kaktinum) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 17:47
    ดูปณิธานท่านแม่ทัพ...ก้อนะ
    #947
    0
  9. #839 Nutthamon Ping (@nutty78) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 19:27
    โดนเรัยกแม่ไปคำ มีมึนตึบนะ
    #839
    0
  10. #766 skidkui (@kui_) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 23:57
    สนุกดีนะ ...^^
    #766
    0
  11. #675 parkraerim (@parkraerim) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 01:28
    มีความมีกขค โผล่มาแบบนี้ในอนาคตจะไม่แย่หรอ หรือสัคว์อสูรไม่จำเป็นต้องตัวติดผู้เป็นนายตลอด เออช่างเถอะแต่ท่านแม่ทัพก็ยังเป็นท่านแม่ทัพ สั่งการดีฝีมือยังไม่ตกเนอะ
    #675
    0
  12. #612 Meatboll (@meatboll) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 11:18
    5555แม่วะะ
    #612
    0
  13. #469 ปิ่นนะคุคุ (@narupin-578-sana) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 14:49
    ยังไม่มีคู่เลยดันมีลูกซะแล้ว 555555
    #469
    0
  14. #401 New1521 (@New1521) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:22
    กำลังนุกตามๆๆๆๆค่ะเรื่องนี้
    #401
    0
  15. #386 lostnemo (@lostnemo) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:36
    ได้ของดีนะท่านแม่ทัพ ยังจะรังเกียจอีก 555
    #386
    0
  16. #263 แกงส้ม (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:10
    มีลูกซะและ โตไวด้วย 555
    #263
    0
  17. #216 werchu (@werchu) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:44
    งื้อออ สนุกอ่าาา
    #216
    0
  18. #215 MDI_JP (@MDI_JP) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:41
    โถถถถ ท่านแม่ทัพ นอกจากอดได้หญิง ยังต้องเลี้ยงลูกด้วยหรา
    #215
    0
  19. #214 Tannatos Orcus (@Ferinone) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:23
    สนุกมาก รอติดตามต่อ
    #214
    0
  20. #213 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:51
    เก็บตกเด็กเลี้ยงต้อย 55555
    #213
    0
  21. #212 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:45
    ขอบคุณค่ะ#มีลูกซะแล้ว
    #212
    0
  22. #211 Mintx2 (@Mintx2) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:43
    อยากอ่านต่อจัม
    #211
    0
  23. #210 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:17
    หญิงก็ยังไม่ได้
    มีลูกติดซะอีก
    โถ
    #210
    0
  24. #209 archmess (@anyfearless) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:16
    เด็กกินเด็ก ก็เคี้ยวง่ายดีนะ ฮุๆๆ
    #209
    0
  25. #208 Winterrin (@0875350549) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:05
    โชตะค่อนก็มา
    #208
    0