( 禠星 ) เป็นข้าเอง...องค์หญิงซือซิง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 140,043 Views

  • 1,534 Comments

  • 4,909 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    78

    Overall
    140,043

ตอนที่ 15 : [ องค์หญิงซือซิง ที่ 14 ] สั่งสอน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5914
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    5 มี.ค. 60



*ขออภัยตอนนี้อัพบ่อยมาก คือหาอิมเมจจ้าวอสูรน้อยมาฝากค่ะ อิอิ^^ลูกท่านแม่ (ทัพ)


สั่งสอน

 

เถาวัลย์เลือดชะงัก มันเหมือนจะรับรู้การมีชีวิตใหม่ของอาหารที่มันหมายปองจะเคี้ยว จ้าวอสูรน้อยสายพฤกษามีฤทธิ์สูงกว่ามันมาก หากไม่ใช่เพราะจ้าวอสูรต้องต่อสู้กับเจ้ามังกรดินแล้วบาดเจ็บ มันนะหรือที่จะกล้าไล่ต้อนเป็นอาหารชั้นเลิศออกมานอกอาณาเขตเช่นนี้ มันสู้อุตส่าห์เฝ้ามองอาหารของมันหมดฤทธิ์ใกล้สิ้นใจค่อยลงมือเคี้ยวกินอย่างช้าๆ แต่ก็ดันมาเจอกับพวกมนุษย์เข้าเสียก่อน

เถาวัลย์เลือดดึงรากแก้วที่กำลังหยั่งลึกของตนออกเตรียมจะรีบถอนตัว มันไม่คิดจะต่อกรกับจ้าวอสูรหรอกนะ แม้จะเป็นอสูรเด็กก็ตามที แต่แล้วมันก็ไปไหนไม่ได้เพราะคำพูดของเด็กหญิงชาวมนุษย์ผู้นั้นดังขึ้นมาเสียก่อน

“มันบอกว่าเจ้าเป็นอาหารของมันจริงรึ?”คำถามเปิดประเด็นที่ทำเอาเด็กชายวัยห้าขวบที่กอดแขนองค์หญิงสิบสี่ไว้แน่นเพราะคิดว่าเป็นแม่ขมวดคิ้วแล้วชายตามองไปยังสัตว์อสูรขั้นสูงระดับสามที่อยู่ไม่ห่างต่างอย่างงงๆ

ใบหน้าเล็กฉายแววสงสัย เมื่อมองเห็นเถาวัลย์เลือดมีแค่ใบหน้าคล้ายมนุษย์แต่กลับมีเส้นเถาวัลย์สีแดงฉานกระจัดกระจายออกมาโดยทั่ว จนเหมือนใยแมงมุม

“มันเป็นตัวอะไรกันท่านแม่ สัตว์ประหลาดรึ มีแต่หน้าไม่มีตัว”จ้าวอสูรน้อยถาม คนที่เป็นท่านแม่กรอกตามองบนอย่างไม่เคยทำมาก่อนในฐานะที่ดำรงตำแหน่งเป็นองค์หญิงน้อยแห่งราชวงศ์หมิง

จ้าวอสูรน้อยนี่ช่างสงสัยเสียจริง

“จะตัวอะไรก็ช่าง จัดการสั่งสอนมันให้ข้าที”

“เหอะ ข้าจะสั่งสอนมันเองท่านแม่ท่านอย่าได้เป็นห่วง”ร่างเด็กชายตัวเล็กผิวขาว ปากกระจุ๋มกระจิ๋มพูดด้วยท่าทางเกินเด็ก

ท่านแม่อีกแล้ว!’

ท่านแม่ทัพคิด ใบหน้านวลเนียนเริ่มมีอาการคลับคล้ายคลับคราอาหารจะไม่ย่อยขึ้นมาในทันที

ถ้ามันเรียกเขาว่าท่านแม่อีกที เขาสัญญาว่าจะเตะมันกระเด็นแน่ๆเอาให้เจ้าเถาวัลย์เลือดกินไปเลยคงจะดีไม่น้อย ไม่น่าปลุกมันขึ้นมาจากความตายเลย

ท่านแม่ทัพสำนึกผิด เป็นเพราะร่างของจ้าวอสูรเด็กใกล้จะตายหรอกหากไม่ทำพันธะสัญญากับมนุษย์เพื่อยื้อชีวิตไว้ก็ต้องมีพลังรักษาขั้นสูงสุดขึ้นไปจึงจะสามารถรักษาชีวิตนี้ได้ ทำให้เขาตัดสินใจทำพันธะสัญญาเพราะสถานการณ์มันบีบบังคับ

“สั่งสอนดีๆล่ะ”ท่านแม่ทัพกำชับ

"รับทราบขอรับ"เด็กชายขานรับ

จุ๊บ!

ริมฝีปากเล็กนั้นจุมพิตแก้มขาวนวลทันที ส่งผลให้ท่านแม่ทัพได้แต่ตกตะลึงตาค้างลักษณะคล้ายรูปปั้นไม่ขยับเยื้อน

เพ้ย!

ได้แต่อุทานในใจไร้คำเอื้อนเอ่ยใดๆออกมา

“รักท่านแม่ที่สุดเลย”แววตาจ้าวอสูรน้อยร่าเริง 

มันยังจะมารักเขาอีก นี่ได้ข่าวว่าเพิ่งจะเห็นกันไม่ใช่หรอไง รักไวปานพายุเชียว

ท่านแม่ทัพได้แต่รำพึงรำพันกับตัวเอง ถึงหงุดหงิดเพียงใดจะให้พูดออกไปก็ทำไม่ได้ในเมื่อชีวิตพวกเขาอยู่ในกำมือของเจ้าอสูรน้อยตนนี้

เดี๋ยวค่อยหาทางคิดบัญชีทีหลังก็แล้วกัน

ส่วนผู้ถูกนินทาในใจยังยิ้มร่าเริงไม่สะทกสะท้าน มันอยากมีแม่มานานแล้ว และผู้หญิงตรงหน้าคือคนที่ช่วยชีวิตมัน งั้นสรุปง่ายๆเปรียบเสมือนผู้ให้กำเนิด จ้าวอสูรน้อยเรียกแม่นะถูกแล้ว

จริงไหม? หรือใครจะเถียงกับมัน

แต่ทว่าผู้ถูกเรียกแม่ดูเหมือนจะไม่ปลื้มปริ่มสักเท่าไหร่ ใบหน้านั้นงอง้ำจนทหารและนางกำนัลที่อยู่ไม่ห่างนึกหวั่น

'ทำไมรังสีฆ่าฟันรุนแรงถึงแผ่กระจายออกมาจากร่างบางขององค์หญิงน้อยวัยสิบขวบกันนะ'

พวกเขาได้แต่สงสัยเท่านั้น แต่ก็ไม่กล้าหันไปถามกันเอง เพราะหวาดกลัวเสียงมันจะดังไปถึงองค์หญิงผู้ดูเหมือนจะมีโทสะในขณะนี้

ร่างเล็กนั้นเดินองอาจออกมาเผชิญหน้ากับเถาวัลย์เลือดด้วยความมั่นใจ ท่วงท่าที่พยายามให้ภูมิฐานสมกับเป็นจ้าวอสูรน้อยนั้นทำเอานางกำนัลและทหารที่ติดตามมารู้สึกเอ็นดู ต่างจากท่านแม่ทัพที่รู้สึกหมั่นไส้มันอย่างสุดจะทน ต้องเบือนหน้าหนี

เหอะ! ท่าทางแบบนี้เขาเคยทำมาก่อนนะสิ วางท่าแบบนี้ อยากมัดใจสตรีล่ะสิ

ไอ้อสูรแบเบาะเอ้ย!’

เข้าสบถอยู่ในใจ พอหันมาหาจ้าวอสูรน้อยอีกครั้งก็ทำเอาเขาไปไม่เป็นเมื่อเด็กชายตัวน้อยยังขมวดคิ้วไม่เข้าใจอะไรสักอย่างอยู่ อย่าให้เขาเดาเลยว่ามันกำลังไม่เข้าใจอะไรอยู่

“ท่านแม่ขอรับ ไอ้อสูรแบเบาะเอ้ยนี่มันตัวอะไร?”

เวร! มันอยู่มาพันปีโดยไม่เห็นเดือนเห็นตะวันเลยเหรอไง ถ้าไข่มันไม่เสือกแตกเนี่ยมันจะยอมออกมาไหมเนี่ย

ท่านแม่ทัพคร่ำครวญอีกครั้งและอีกครั้ง...

 

 

 .......(ต่อ).......


 

เมื่อร่างเล็กเหมือนจะไม่ได้คำตอบจากท่านแม่ของเขา เขาก็ไม่ได้ข้องใจต่อเก็บเอาไปถามเวลาอื่นย่อมได้และเมื่อจ้าวอสูรน้อยหันมาเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรที่ติดตามตนมาเพราะหวังใช้ตนเป็นนอาหารก็กลับมานิ่งขรึม

เถาวัลย์เลือดแทบจะหมอบอยู่กับที่ไม่กล้าไปไหน มันหวาดกลัวจ้าวอสูรน้อยตรงหน้ามากเพราะมีพลังที่เหนือกว่ามันมาก และที่สำคัญกว่านั้นคือการถือกำเนิดของจ้าวอสูรสายพฤกษานั้นมีความเป็นไปได้เพียงน้อยนิดเท่านั้น

แต่จ้าวอสูรน้อยตรงหน้าไม่รู้จะเรียกว่าโชคดีหรือโชคช่วยที่ดันกำเนิดใต้ไข่มังกรดิน มันชอนไชเข้าไปในเปลือกไข่มังกรดินที่ยังไม่เป็นตัวด้วยซ้ำ ซึ่งไข่มังกรดินนี้มีเวลาในการฝักไข่ถึงหนึ่งพันปีกว่าเปลือกจะถูกกระเทาะให้แตกออก จ้าวอสูรน้อยสายพฤกษานี้จึงสามารถซึมซับเอาพลังของมังกรดินไปเพิ่มพลังให้ตัวเอง

พูดง่ายๆตัวจ้าวอสูรน้อยตนนี้ก็เป็นเหมือนเห็บหมัดที่คอยสูบเลือดซูบเนื้อผู้ที่มันอาศัยอยู่จนกระทั่งเติบโตกลายมาเป็นจ้าวอสูรน้อยสายพฤกษาได้

ส่วนเจ้ามังกรดินตัวน้อยที่ฝักในไข่นั้นเมื่อถูกดูดพลังจนไม่สามารถเติบโตได้ พอไข่ถูกกระเทาะจนแตกมันก็ตายอย่างอนาถ ส่วนจ้าวอสูรตัวเล็กเมื่อได้ออกมาจากไข่ใบใหญ่ของมังกรดินก็คิดว่าแม่มังกรดินเป็นแม่ตน แต่สุดท้ายเจ้าแม่มังกรดินก็อาละวาดสะนั่นไปทั่วทั้งเทือกเขาโลกันต์ ป่าต้องห้ามก็พังราบคาบ จ้าวอสูรน้อยบาดเจ็บเลยหนีเอาตัวรอดส่วนแม่มังกรดินก็ตรอมใจตาย เพราะชั่วชีวิตมังกรดินนั้นให้กำเนิดไข่ได้แค่ครั้งเดียวเท่านั้น

จ้าวอสูรน้อยหนีร่อนเร่ออกมาจากป่าต้องห้ามข้ามผ่านอาณาเขตระหว่างป่าต้องห้ามกับแคว้นมนุษย์ด้วยความมึนงงและมีเถาวัลย์เลือดที่ติดตามเรื่องราวคอยแอบติดตามมาอยู่ห่างๆ เพื่อหวังว่าพอจ้าวอสูรใกล้สิ้นใจมันจะเขมือบร่างที่สะสมพลังงานของมังกรดินเอาไว้ จนกระทั่งจ้าวอสูรน้อยทรุดลงที่กลางถนน และก็เป็นอย่างที่มันเห็นนี่แหละ

จ้าวอสูรน้อยสายพฤกษาได้ทำพันธะสัญญากับเด็กหญิงชาวมนุษย์ไปแล้ว

เถาวัลย์เลือดคิดแล้วก็อยากจะทรุดลงกับพื้นล้มทั้งยืนเสียจริงๆที่ปล่อยให้เวลาล่วงเลยมาจนกระทั่งปล่อยให้พวกมนุษย์ได้ไป

“ท่านแม่ ข้าจะสั่งสอนมันแล้วนะขอรับ”จ้าวอสูรน้อยเอ่ยถามเสียงดัง

นี่มันยังไม่วายหันกลับมาถามเขาใหม่อยู่เหมือนเดิมหรือนี่

เพ้ย! มันไม่มีสมองคิดเองหรือไงกัน สมองมันพันปีเชียวนะ อายุเยอะกว่าชาติก่อนเขามารวมกับชาตินี้เลยนะ นี่เขารวมกันอายุเพียงแค่ห้าร้อยกว่าปีเอง

“จะทำอะไรก็ทำเถอะ”เขาบอกปัดอย่างไม่ใยดี แต่จ้าวอสูรน้อยผู้ไม่เคยถูกใครตามใจก็ยังยิ้มร่า คิดว่าท่านแม่ของตนใจดี (?)

เถาวัลย์เลือดได้ยินเช่นนั้นก็พยายามถอนรากแก้วกลับออกห่างอย่างกระวนกระวายใจ หากตัวมันเป็นคนเวลานี้ พวกเขาคงเห็นมันกำลังตัวสั่น สายตามองซ้ายมองขวาเพื่อหาทางหนีทีไล่ แต่ถึงมันจะไม่ใช่คน ท่านแม่ทัพก็ยังรับรู้ได้ถึงดวงจิตที่สั่นคลอนของมันได้เลย

ได้โปรดไว้ชีวิตข้าเถอะ

เป็นเสียงอ้อนวอนของสัตว์อสูรสายพฤกษาตนนี้ที่ต้องเผชิญหน้ากับจ้าวอสูรน้อยสายเดียวกัน

องค์หญิงน้อยเอามือไขว้หลังสายตาจับจ้องจ้าวอสูรตรงหน้ากับเถาวัลย์เลือดที่หวาดกลัวด้วยความสงสัย ว่าจ้าวอสูรน้อยจะทำเช่นไรต่อไป

“เจ้าจะเดินถอยไปทำไม”เป็นเสียงเล็กที่ตะเบ็งขึ้นอย่างน่าเกรงขามเท่าที่จะสามารถทำได้ “ทีตอนอยากจะกินข้าทำไมไม่เป็นแบบนี้บ้างเล่า”

ข้าน้อยขอโทษ ข้าน้อยผิดไปแล้วท่านจ้าว

“แค่สำนึกผิดมันไม่ทำให้ข้าหายโกรธเจ้าหรอกนะ”เด็กชายตัวน้อยว่าเสียงจริงจัง

ข้าจะไม่ทำอีก

“หุบปาก!”จ้าวอสูรน้อยตวาดลั่นป่าซึ่งแฝงเอาไว้ด้วยพลังธาตุดินและไม้ที่ทรงพลัง จนบรรดากิ่งก้านใบของต้นไม้ที่เหี่ยวเฉาเพราะพิษจากเถาวัลย์เลือดนั้นล่วงหล่นลงมาไม่ขาดสาย

ร่างเล็กกระจ้อยร้อยเท้าสะเอวทันที ใบหน้าเริ่มบึ้งตึงนั้นกลับสร้างความเอ็นดูแก่คนรอบข้างได้อย่างง่ายดาย ทั้งผิวสีขาวราวหิมะ ปากจิ้มลิ้ม แก้มอ้วนตุ้ยก็ล้วนสร้างความน่ารักแกมเอ็นดูอย่างเหลือล้น ยกเว้นแต่เพียงคนเดียวที่ไม่ได้รู้สึกเช่นนั้นไปด้วย

ท่านแม่ทัพใหญ่ไป๋อิ่งฉินนั่นเอง

เหอะ! ตอนเด็กๆเขาก็น่ารักน่าเอ็นดูไม่ได้ต่างกันนักหรอก(?)

เขาคิดอย่างไม่แยแสต่อความน่ารักน่าเอ็นดูที่เต็มเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์นั้นของจ้าวอสูรน้อยเลยสักนิดเดียว

เถาวัลย์เลือดเมื่อถูกตวาดก็มีใบหน้าซีดเผือดอย่างเห็นได้ชัด ในขณะที่องค์หญิงน้อยก็ได้แต่คำนวณลักษณะของอสูรสายพฤกษาระดับสูงนี้เงียบๆ

เป็นอสูรเพศเมีย มีธาตุผสมระหว่างธาตุดินและธาตุไม้ ความเป็นไปได้ที่จะพัฒนาข้ามขั้นจากขั้นสูงเป็นขั้นสูงสุดและต่อไปยังชั้นพัฒนานั้นมีสูง แต่ก็น่าเสียดายที่ต้องมาสิ้นชื่อเพราะจ้าวอสูรแบเบาะตนนี้ได้

“เจ้ากล้ามากนะที่คอยติดตามหวังจะกินข้าแบบนี้”ปากเล็กเบะเล็กน้อย ก่อนจะว่าต่อ “คิดแล้วทำไม่ได้แล้วจะคิดทำไม สมองจะพัฒนาขึ้นไหม? แบบนี้แหละถึงได้เป็นแค่สัตว์อสูรโง่งม”

อ้าว! พูดเหมือนอยากจะให้เถาวัลย์เลือดกินตัวเองให้ได้ซะงั้น

ท่านแม่ทัพส่ายหน้าอย่างสุดจะทานทนกับพฤติกรรมของเจ้าอสูรน้อยแบเบาะตรงหน้า

พลั๊วะ! ตุ๊บ!

ร่างเล็กพูดแล้วก็หันไปเตะเจ้าเถาวัลย์เลือดเต็มแรง...........เด็ก(?)

เพ้ย!มันจะเจ็บหรอก ไอ้อสูรแบเบาะ!

“ฟังข้าให้ดี ข้าจะสั่งสอนให้เจ้าได้รู้ว่าสิ่งที่เจ้าคิดทำนั้นมันเป็นสิ่งไม่ดี หากข้าตายไปท่านแม่จะอยุ่ได้อย่างไร?”

ข้าอยู่ได้ก็แล้วกัน

ท่านแม่ทัพอดคิดสวนกลับไม่ได้ และเหมือนมันจะรู้ด้วย เพราะจ้าวอสูรน้อยเบะปากหันมาสบตาเขาเงียบๆแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร

“ท่านแม่อยู่ไม่ได้แน่นอน”

มันบอกเขา!

“ท่านแม่ของข้าเคยสอนข้าว่าถ้าอยากจะให้ท่านแม่รักจะต้องทำตัวเป็นเด็กดี ไม่เที่ยวระรานผู้อื่น"

เขาจำได้ว่าเขาเพิ่งเจอกับจ้าวอสูรไปไม่ถึงชั่วยาม ท่านแม่ที่สอนสั่งจ้าวอสูรน้อยแบเบาะคงไม่ใช่เขาหรอกนะ

“จริงไหมขอรับท่านแม่?”มันพูดแล้วก็หันมายิ้มหวานให้กับเขา

ว่าแล้วไอ้อสูรแบเบาะขี้กุเรื่องเอ้ย!

“แล้วอีกอย่างนะ เจ้าเป็นสัตว์อสูร สัตว์ก็ต้องอยู่ส่วนสัตว์จะมาประปนทำร้ายมนุษ์ไม่ได้”

สาบานว่ามันเองก็ไม่ใช่สัตว์อสูร 

โอ๊ย!นี่เขาเองท่าจะเป็นบ้าที่มานั่งฟังไอ้จ้าวอสูรน้อยแบเบาะขี้กุเรื่องสั่งสอนสัตว์อสูรให้อยู่ในโอวาท เขาบ้าไปแล้ว!

“เจ้าควรรู้ตัวว่าการที่เจ้าใช้พลังไปเพื่อทำสิ่งไม่ดี พลังของเจ้านั้นจะส่งผลในทางที่ไม่ดี....บลาๆๆๆๆ”

และ

“การทำแบบนี้มันจะยิ่งทำให้เจ้า.....บลาๆๆๆ”

เขาควรรีบไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด ปล่อยมันสั่งสอนของมันไปเถอะ

องค์หญิงน้อยเดินไปหาเหล่าทหารที่อยู่ใกล้ก่อนจะออกคำสั่งทางสายตา เหล่าทหารและนางกำนัลหน้าถอดสีเมื่อรับรู้ว่าองค์หญิงน้อยบอกให้ออกเดินทางกลับวังหลวงได้แล้ว อย่าไปสนใจไอ้อสูรปัญญานิ่มแสนโง่งมสองตนเลย

พอทหารกับนางกำนัลหันไปก็พอจะเข้าใจเจตนารมณ์ขององค์หญิงสิบสี่ทันที

ตัวจ้าวอสูรเท้าสะเอวใบหน้าจริงจังทำการ......เอ่อ...สั่งสอน

ส่วนตัวสัตว์อสูรอีกตนก็หมอบกราบที่พื้นพยักหน้า.....รับคำ

คือที่พวกเขานั่งดูว่าจะได้เห็นฤทธิ์ของจ้าวอสูรและสัต์อสูรขั้นสูงระดับสามต่อกรกันนั่นผิดพลาดไปหมด

สั่งสอนก็คือสั่งสอนจริงๆ 

ไม่ผิดเพี้ยน!

รถม้าถูกทหารซ่อมแซมพอจะกลับมาใช้ได้อยู่บ้าง ส่วนม้านั้นวิ่งหายไปกับป่าแล้ว เหล่าทหารจึงต้องเรียกสัตว์อสูรออกมาลากรถม้าแทน

สัตว์อสูรขนาดใหญ่ที่มีลักษณะคล้ายหนู 2 ตัว ถูกเรียกออกมาพร้อมกัน แม้คราแรกจะตกใจเพราะสัมผัสได้ถึงพลังระดับขั้นข้าวอสูร และอสูรขั้นสูรระดับสาม แต่พอเห็นว่าทั้งคู่ไม่ได้มีท่าทีสนใจมัน เจ้าอสูรหนูนาขั้นกลางทั้งสองตนก็ได้แต่ถอนหายใจ

“กลับวังหลวง”เป็นคำสั่งขององค์หญิงน้อยพร้อมกับรถม้าที่มีพาหนะเป็นหูวิ่งตามเส้นทางเดิมจากไป โดยไม่แม้จะหันกลับมามองยังอสูรหนึ่งเล็กหนึ่งใหญ่สองตนเลย

“ทีนี้เจ้าเข้าใจแล้วใช่ไหม?”ร่างเล็กว่าเสียงหอบ

การสั่งสอนสัตว์อสูรอสูรก็เหนื่อยใช่เล่นเลยนะเนี่ย จ้าวอสูรน้อยได้แต่คิดในใจ

“เจ้าค่ะ ข้าน้อยเข้าใจแล้วท่านจ้าว”เถาวัลย์เลือดรับคำเสียงอ่อน

“ดีมาก! คราวนี้ข้าจะได้หมดเรื่องสักที ท่านแม่เองก็ต้อง...”จ้าวอสูรน้อยชะงัก เมื่อหันกลับมาแล้วไม่พบใคร เมื่อมองไปตามทางเดินรถม้าจึงพบรอยเท้าล้อลากเป็นทาง แทบไม่ทิ้งฝุ่นเอาไว้เลย

“ท่านแม่ รอข้าด้วย!”จ้าวอสูรน้อยตะเบ็งเสียงลั่นป่า

ฟากท่านแม่ทัพก็นั่งผิงหมอนอยู่อย่างสบายใจ เพราะทุกอย่างคลีคลาย อีก 2 อาทิตย์เขาก็จะได้เข้าไปเรียนที่สำนักศึกษาหลวง เจอบุปผางดงามมากมายแล้ว คงไม่ต้องมานั่งเฉาตายอยู่เช่นนี้

ส่วนไอ้จ้าวอสูรตนนั้นก็ปล่อยมันทิ้งไว้นั่นแหละ 

“รีบกลับเลยนะ ข้าอยากพักผ่อนเต็มทนแล้ว กลับไปสั่งนางกำนัลเตรียมน้ำอาบให้ข้าด้วยล่ะ”

“เพคะ องค์หญิง”นางกำนัลรับคำ

 



.......

จบตอนนี้แล้วนะคะ รอต่อตอนหน้านะ นี่ว่าจะไม่อัพ เห็นรีดเดอร์น่ารักเม้นท์กันเยอะ มีกำลังใจเลยนั่งพิมนั่งอัพ อิอิ

16/02/2017

 

แฮปปี้วาเลนไทน์ย้อนหลังนะคะ เมื่อวานเพลีย วาเลนไทน์เรอะ 555 โบว์นอนจ้ะ ทำงานปกติ ไม่มีอะไรพิเศษสำหรับวันความรัก แต่โบว์ก็อยากให้รีดเดอร์ที่น่ารักพบเจอแต่ความสุขความสมหวังนะคะ อ่านแล้วคอมเม้นท์ตอบด้วยนะ อิอิ สายใสๆไร้เดียงสาปรากฏตัว 555+ 

ปล.ตอนมันอาจจะสั้นๆยาวๆตามเนื้อหาแต่ละตอนนะคะ

15/02/2017

 


 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

46 ความคิดเห็น

  1. #1477 ~[P]u[M]ki[N]~ (@pinkhina) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 00:21
    เจ้าอสูรไม่ธรรมดา สั่งสอนได้ดี ท่านแม่ร้องไห้ทำไม
    #1477
    0
  2. #1343 Karishma99 (@Karishma99) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 12:57
    ทิ้งลูกได้ไง 5555
    #1343
    0
  3. #1248 kwang-p2 (@Kwang-P) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 01:52
    น่ารักอ่ะ ให้อารมประมานเด็กเพิ่งพูดชัดแล้วพูดไม่หยุด 55555
    #1248
    0
  4. วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 15:27
    ฮ่าฮ่า ลูกชายอสูรแบเบาะคงวิ่งตามรถม้ามาแระเชื่อดิ คือแม่ทัพคนเดียวก็ว่าฮาแล้วนะ ได้ลูกชายอสูรมาอีกตัวโอ๊ยยยย
    #1137
    0
  5. #1125 Nattalop Bunloy (@galcial) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 23:13
    ไอเราก็ลุ้นแทบตาย
    #1125
    0
  6. #1035 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 01:06
    5555อสูรแบเบาะ
    #1035
    0
  7. วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 17:11
    อืม... สั่งสอนจริงๆนั่นล่ะ 
    #982
    0
  8. #955 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 21:04
    จ้าวอสูรน้อยน่ารักมากๆ
    #955
    0
  9. #844 tamintsbook (@tamintsbook) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 21:55
    สั่งสอน555
    #844
    0
  10. #735 Nett1617 (@Nett1617) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 15:09
    สั่งสอนก็คือสั่งสอนจริงๆ 555555
    #735
    0
  11. #676 parkraerim (@parkraerim) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 01:42
    ไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกยังไงดีกับจ้าวอสูรตัวน้อย คือแบบ... เออนะ ท่านแม่ทัพก็เป็นคนตลกฮาๆเหมือนกันนะ หรือสติไม่ดี 5555
    #676
    0
  12. #613 Meatboll (@meatboll) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 11:30
    น่ารักง่ะะะะ
    #613
    0
  13. #545 pch995582 (@pch995582) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 20:58
    งง สรุปต่อสู้แย่งเขตจนบาดเจ็บหรืแโดนแท้มังกรดินจัดการ
    #545
    1
    • #545-1 Moress (@yolanda_adeline) (จากตอนที่ 15)
      3 มีนาคม 2560 / 22:30
      เห้ย! มีคนถามแล้ว โบว์ลุ้นตั้งนานจนเลยมาไกลละจะไปแก้ก้อลืม แหะๆลืมว่าเขียนไว้ตรงไหน
      -.-(?)
      สรุปมังกรค่ะ
      #545-1
  14. #508 aqurmarean (@aqurmarean) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 11:48
    ทำไมรู้สึกสงสารเถาวัลย์เลือด แล้วก็คนอื่นๆที่ฟังโอวาทของท่านจ้าวน้อย
    #508
    0
  15. #470 ปิ่นนะคุคุ (@narupin-578-sana) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 14:56
    ทั้งท่านแม่ทัพ ทั้งสัตว์อสูร มีใครมีสติครบถ้วนบ้างเจ้าคะ โอ้ยยย นี่จะไม่พากันล่มจมใช่มั้ยยยย 5555

    เกลียดความหลงตัวเองทุกเวลาของท่านแม่ทัพ เอาความมั่นหน้ามั่นโหนกนี้มาจากไหนรักหนา หาาาาา?
    #470
    0
  16. #455 เพาเวอร์ เรนเจอร์ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:28


    ใสจังเลยลูกกกก สั่งสอนจริงๆ 555

    #455
    0
  17. #276 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:27
    นึกว่าเขาจะตีกัน
    เอิ่ม ... 555
    #276
    0
  18. #267 Natty (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:41
    จากฉากรบ เป็นฉากพูด ฮามากค่ะ
    #267
    0
  19. #264 แกงส้ม (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:17
    อสูรน้อยโดนแม่เท เพราะเวิ่นเว้อ 555
    #264
    0
  20. #250 Highbuff (@pimnaje-77) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:54
    มาต่อเร็วๆน๊าา
    #250
    0
  21. #249 pooh (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:02
    ฮามากค่ะ...รอน้า
    #249
    0
  22. #248 AnnyDream1 (@9911club) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 04:58
    สนุกมากค่ะ ติดตามๆ🌸😊💕💕
    #248
    0
  23. #246 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:08
    ดูน่าสงสารยังไงไม่รู้แฮะ...โดนทิ้งซะงั้น 5555
    #246
    0
  24. #245 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:37
    ขอบคุณค่ะ
    #245
    0
  25. #244 sibutta76 (@sibutta76) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:01
    จองก่อนได้ม่ะ ลูกท่านแม่เนี่ย~
    #244
    0