( 禠星 ) เป็นข้าเอง...องค์หญิงซือซิง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 140,027 Views

  • 1,534 Comments

  • 4,914 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    62

    Overall
    140,027

ตอนที่ 17 : [ องค์หญิงซือซิง ที่ 16 ] วันแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5830
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    22 ก.พ. 60

วันแรก


ขบวนรถม้าวิ่งตามเส้นทางออกห่างจากตัวเมืองเล็กน้อย แม้พื้นที่สำหรับการเดินทางจะเป็นป่าเช่นเดิม แต่ก็มีบ้างที่ที่มีประชาชนที่มีอาชีพค้าขายมาตั้งร้านค้าอาหารเป็นซุ้มหลังคากันแดดไม่ใหญ่มากเพื่อเรียกร้องความสนใจจากเหล่าศิษย์เก่าและใหม่ของสำนักศึกษาหลวงแห่งแคว้นหมิงซือ คล้ายๆกับวันที่มาทำการสอบไม่ผิดเพี้ยน

ขบวนขององค์หญิงสิบสี่ใช้เส้นทางหลักในการเดินทางจึงมีรถม้าและเกวียนบรรทุกสินค้าจำนวนมากกระจายตัวแออัดอยู่เต็มเส้นทางการเดินรถม้า ครั้นจะไปทางสายรองก็กลับถูกปิด ด้วยเหตุผลที่ทางการต้องการตรวจสอบเบาะแสอสูรที่ออกมาทำลายป่าจนพังเป็นราบคาบนั่นเอง

เวลานี้ทางแคว้นหมิงซือทราบแล้วว่าอาณาเขตของผู้ใช้อักขระที่เคยลงเอาไว้นั้นกำลังเสื่อมตัวลง จนทำให้สัตว์อสูรระดับสูงขึ้นไปสามารถแทรกแซงออกมาจากเขตป่าต้องห้ามมายังแคว้นหมิงซือที่อยู่ใกล้สุดได้ ทำให้เวลานี้เสด็จพ่อขององค์หญิงน้อยต้องรวบรวมเหล่าทหารที่กล้าแกร่งวิชาและเหล่าผู้ใช้เวทย์อาวุโสหลายท่านเพื่อรวมตัวกันหาทางเข้าสุสานหลวงเพื่อเอาคัมภีร์การใช้อักขระที่เก็บเอาไว้ในสุสานองค์จักรพรรดิที่สองออกมาฝึก ซึ่งมันก็เมื่อสมัยที่เขายังมีชีวิตอยู่นั่นเอง

เขาจำได้ว่าผู้ที่รวบรวมเนื้อหาในคัมภีร์นั้นล้วนแต่เป็นเหล่าผู้ใช้อักขระขั้นสูงสุดขึ้นไป มีวิธีฝึกมากมาย เพียงแต่เขาไม่ทราบว่าด้วยเหตุใดคัมภีร์ที่เขาเคยใช้ฝึกเสมอมากลับถูกบรรจุเข้าไปในสุสานหลวงได้ และที่สำคัญกว่านั้นคือมันถูกผนึกและปกป้องด้วยกลไกลและสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัว

ขั้นอย่างต่ำของมันคงเป็นขั้นเมฆา เพราะมันไม่มีวันตายนั่นเอง

เขาพยายามตามสืบความจากเหล่านางกำนัลผู้กว้างขวางแต่นางพวกนั้นก็ไม่ทราบ พอจะศึกษาจากตำราก็ไม่กล้าเข้าห้องสมุดหลวง ด้วยเหตุที่กลัวคนอื่นจะสนใจในตัวองค์หญิงสิบสี่ไปมากกว่านี้

เขาไม่อยากโดดเด่นในวังหลวงแต่เขาอยากโดดเด่นท่ามกลางสตรีผู้งดงามต่างหากเหล่า

เห็นทีเขาเองต้องไปสืบให้รู้ว่าเหตุใดองค์จักรพรรดิสมัยที่สองที่เขาจากมานั้นถึงได้ทำเช่นนี้ แล้วสงครามที่เกิดขึ้นสงบลงได้เช่นไรกัน?

ร่างบอบบางขององค์หญิงสิบสี่นั่งผิงหมอนในรถม้าอย่างสบายใจ ในมือมีตำราที่คัดเอาเฉพาะบุปผางามอันเลื่องชื่อเอาไว้อย่างเป็นระเบียบแบบแผน แม้กระทั่งนิสัยความชมชอบ ประวัติครอบครัว หากตำรานี้ถูกคัดลอกแล้วทำการขายในร้านหนังสือเหมือนเช่นตำราอื่น ไม่แน่ว่าอาจจะติด 1 ใน 10 ตำราที่ขายดีที่สุดก็ย่อมเป็นไปได้

แต่สำหรับท่านแม่ทัพไป๋อิ่งฉินผู้เกรียงไกรนั้น เขาไม่ได้คิดอ่านเรื่องการค้า เขาไม่ได้ต้องการกำไรและผลประโยชน์จากการค้าขาย แต่สิ่งที่เขาต้องการนั้นคือเจ้าของประวัติที่เขารังสรรค์คัดลอกมาด้วยความละเอียดเหล่านี้ต่างหาก โดยเฉพาะกับบุปผางามทั้ง 4

ตงฉี เสวี่ยหรง ฮุ่ยหลิงและฮุ่ยฟาง

ถึงแม้เสวี่ยหรงจะเป็นคู่หมั้นองค์ชายสิบ หมิงซือโฉว ผู้ใฝ่หาแต่ยาเพิ่มพลังยุทธ์ก็ตามที

ท่านแม่ทัพคิดยิ้มๆในใจ คอยดูเขาจะทำให้พวกนางต้องยอมศิโรราบแนบใบหน้าเข้ากับอกแกร่ง(?)ของเขาให้จงได้

เขาตั้งปณิธานอันแรงกล้า

เมื่อขบวนรถม้าของเชื้อพระวงศ์อย่างองค์หญิงสิบสี่มาถึงที่หน้าสำนักศึกษาหลวงอันคราคร่ำไปด้วยฝูงชนจำนวนมาก เหล่าฝูงชนนั้นก็แหวกทางเปิดออกให้เกือบจะทันที

เรือนร่างอรชรอ้อนแอ้นเช่นสตรีในวังหลวงนั้นดูงดงามจับดวงจิตจับดวงใจคนพบเห็น โฉมงามที่ริมฝีกปากแย้มยิ้มตลอดเวลานั้นดูเช่นไร หัวใจบุรุษน้อยบรุษใหญ่ก็เต้นแรงจนแทบจะทะลุทะลวงออกมาจากทรวงอกให้ได้ เหล่าสตรีผู้อาภัพโฉมก็กลับแอบอิจฉาริษยาในดวงใจ

ใครๆก็ว่า ตลอดจนแคว้นหมิงซือองค์หญิงสิบสี่นั้นงดงามไม่เป็นสองรองใครแม้จะอยู่ในวัยเยาว์แต่ความงดงามปานล่มบ้านพังเมือง(?)ก็ฉายชัดเสียจนคนมองแทบไม่อาจเทียบรัศมี แม้แต่ 4 บุปผางามแห่งแคว้นหมิงซือเองยังต้องยอมให้ถึงสามส่วน หากรอให้องค์หญิงน้อยเติบโตกว่านี้ คงกลายเป็นสตรีที่ไม่อ่อนด้อยด้วยรูปโฉม แต่ในเรื่องของความสามารถนั้นว่ากันตามจริง องค์หญิงน้อยยังเก่งได้ไม่เท่า 4 บุปผางามและ 2 หยกน้อยรุ่นเดียวกัน

2 หยกน้อยที่ว่าคือ คุณหนูซุนฮวา บุตรสาวท่านราชครูซุนเหยา น้องสาวพระสนมซุนในองค์จักรพรรดิ พระบิดาขององค์หญิงสิบสี่นั่นเอง หยกผู้นี้เก่งกาจตั้งแต่เยาว์วัย อายุเพียง 10 ขวบก็สามารถใช้พลังรักษาขั้นต้นระดับหกได้แล้ว ส่วนความงดงามนั้นก็เป็นรองเพียงองค์หญิงสิบสี่เท่านั้น

หยกน้อยอีกคนชื่อ ลี่เฟยจู เป็นบุตรสาวตระกูลเสนาบดีฝ่ายขวาที่เกิดจากอนุภรรยา หากเทียบแล้วเป็นน้องสาวของลี่เฟยเทียนที่เป็นคนหยิ่งยโส อีกทั้งฝ่ายพี่ชายก็หาได้สนใจการมีตัวตนของน้องสาวไม่ แต่ความสามารถและความงดงามนั้นเป็นที่เลื่องชื่อไม่แพ้กับซุนฮวา จะต่างก็เพียงแค่หยกน้อยคนนี้เป็นคนไม่พูดมาก นางไม่ชอบงานสังสรรค์สักเท่าไร อาจเป็นเพราะโดนต่อว่าว่าเป็นลูกอนุบ่อยๆจึงเกิดความเสียใจก็เป็นไปได้

“พู่ประจำตัวพะย่ะค่ะ”เสียงของอาจารย์อาวุโสที่มีหน้าที่แจกพู่ประจำตัวให้กับศิษย์ใหม่ของสำนักศึกษาหลวงพูดขึ้นอย่างนอบน้อม ก่อนจะยื่นพู่สีขาวที่มีป้ายรายชื่อองค์หญิงสิบสี่หมิงซือซิงแขวนเอาไว้กับพู่เพื่อเป็นสัญญาลักษณ์ให้ติดตามได้ง่ายเผื่อหล่นหายไป

เมื่อองค์หญิงสิบสี่รับไปถือไว้ อาจารย์ผู้นั้นก็เลื่อนแท่นไม้แท่นเดียวที่วางอยู่ตรงหน้าพร้อมกับเข็มเล่มเล็กเล่มหนึ่งมาตรงหน้าองค์หญิงน้อย

“บรรจุรายชื่อพะย่ะค่ะ”อาจารย์ท่านนั้นยังบอก ใบหน้างดงามจึงได้แต่พยักหน้า

มือเรียวเล็กดึงเข็มขึ้นมาพร้อมกับแทงลงไปในนิ้วมือจนได้เลือดออกมาเพียงน้อยนิด เพราะแค่นี้เขาก็อดช้ำใจกับเรือนร่างองค์หญิงน้อยที่จะมีแผลแล้ว เป็นไปได้เขาไม่อยากให้มีแผลด้วยซ้ำไป

นิ้วมือที่มีเลือดป้ายลงบนแท่นไม้ ไม่นานมันก็ซึมหายไป พู่ประจำกายที่ถืออยู่ก็พลันส่องแสงสว่างนวลตาเพียงแวบเดียวก็หายไป ทิ้งเอาไว้เพียงแค่พู่หลากสีที่อยู่ในมือขององค์หญิงสิบสี่เท่านั้น

บนพู่ปรากฏเป็นสีถึง 4 สี ด้วยกัน

สิ่งนี้ทำให้สรรพสิ่งเงียบงัน ก่อนจะมีเสียงเล็ดลอดออกมาเพียงเสียงเดียวและก็สลายหายไปกับสายลมทันทีเหมือนจะนึกขึ้นได้

“นั่นมัน”

พู่ประจำตัวไม่เคยวัดระดับผิดพลาดแน่นอน

ทุกคนจ้องมองสีจำนวน 4 สี แล้วก็เร่งพิจารณาความจริงจนแทบลืมหายใจ

สีแดง 2 เส้น บ่งบอกว่าผู้ถือครองมีพลังยุทธ์ขั้นกลาง

สีดำ 2 เส้น บ่งบอกว่าผู้ถือครองมีพลังรักษาขั้นกลาง

สีเขียว 2 เส้น บ่งบอกว่าผู้ถือครองมีพลังปรุงโอสถขั้นกลาง

ส่วนสีสุดท้าย เป็นสีน้ำเงิน 3 เส้น ที่น้อยคนนักจะมีปรากฏ แต่นั่นอาจจะไม่แน่ในเมื่อพี่ชายขององค์หญิงสิบสี่อย่างองค์ชายรองเองก็มีเช่นกัน นั่นคือ ระดับของผู้ใช้สัตว์อสูร ขั้นสูงนั่นเอ!

"อ่า"

เป็นเสียงอาจารย์ประจำตำแหน่งแจกพู่ประจำตัวนั่นเองที่ร้องขึ้นเบาๆด้วยดวงตาที่ตื่นตะลึงงัน

เขาเพิ่งจะเคยเห็นเด็กหญิงที่ไม่ได้ฝึกวิชาใดๆแต่มีพลังในระดับขั้นที่น่ากลัวเช่นนี้มาก่อน ช่างเปิดหูเปิดตายิ่งนัก ขนาดคุณหนูซุนฮวา ที่มีพลังถึง 3 สี ยังสร้างความตกตะลึงได้ไม่มากเท่านี้ ศิษย์รุ่นนี้ไม่ธรรมดาเลยจริงๆส่วนใหญ่ศิษย์พี่ที่ฝึกหนักๆเท่านั้นที่จะมีพลังอย่างน้อย 3 สี และส่วนใหญ่พวกเขาต่างเริ่มต้นเป็นผู้ใช้พลังรักษาก่อนเสมอ ไม่ใช่ผู้ปรุงโอสถเช่นองค์หญิงสิบสี่

เวลานี้จะเปลี่ยนสายก็คงไม่ทันเสียแล้วเมื่อรายชื่อนั้นปรากฎเป็นศิษย์แพทย์โอสถสายผู้ปรุงโอสถเสียแล้ว

"ข้าเข้าไปได้หรือยัง"เสียงหวานขององค์หญิงสิบสี่เรียกสติให้แก่ท่านอาจารย์ผู้แจกพู่ประจำตัว เขาจึงพยักหน้ากลับอย่างอ่อนน้อมกว่าเดิม

"เชิญองค์หญิงพะย่ะค่ะ"เขาผ่ายมือเชื้อเชิญ "หอพักแพทย์ผู้ปรุงโอสถอยู่ไม่ไกล หากองค์หญิงไม่สะดวกหม่อมฉันจะให้คนนำทางไป"

"ก็ดี"

ท่านแม่ทัพพยักหน้า ใบหน้านั้นเชิดสูง สร้างท่วงท่าที่สง่างามและพยายามอย่างยิ่งให้ดูภูมิฐานมากที่สุด

เขาเองอยากเป็นอิสระจากวังหลวงมานานแล้วนับจากที่เขาฟื้นขึ้นมา หวังเพียงว่าการเปลี่ยนกรงสีทองมาเป็นกรงขังรวมสีเงินนี้ จะทำให้เขามีโอกาสหลบหนีไปหาความสำเริงสำราญได้สะดวกยิ่งขึ้น สมกับบุรุษหนุ่มรูปงาม(?) เจ้าเสน่ห์

พอคิดถึงดวงตาเรียวหงส์ก็พราวระยับ

นานแล้วที่ไม่ได้ออกไปเที่ยวสังสรรค์ตามประสาคนหนุ่ม(?)

เขาคิดด้วยอารมณ์แจ่มใส โดยลืมสังวรเพศตนเองในเวลานี้ว่ามันแตกต่างจากคนหนุ่มกับบุรุษรูปงามเจ้าเสน่ห์เพียงใด


......(ต่อ)......



หลังจากที่องค์หญิงสิบสี่หายลับเข้าไปในประตูสำนักศึกษาหลวงสถานการณ์ก็กลับมาเป็นเช่นเดิมอีกครั้ง เมื่อเหล่าศิษย์ใหม่ต่างต่อแถวเข้ารับพู่ประจำตัวและบรรจุชื่อเข้าไว้เป็นศิษย์บนแท่นไม้ที่เป็นการเชื่อมต่อรายชื่อของศิษย์ทั้งหมดในสำนักศึกษาหลวงเข้าไว้ที่หอคอย 7 ชั้น แต่นอกเนื่องจากสถานการณ์เดิมๆทุกปีเช่นนี้กลับมีอีกสิ่งหนึ่งที่แตกต่างออกไปไม่เหมือนเดิมนั่นก็คือ...

องค์หญิงสิบสี่ หมิงซือซิง

องค์หญิงผู้มีดีเพียงไม่กี่อย่าง และนิสัยที่ค่อนข้างเอาแต่ใจผู้นั้น จากเสียงนินทาและแอบว่าร้ายลับหลัง บัดนี้แตกต่างออกไป เพราะมันกลับกลายเป็นเสียงชื่นชมหนาหู บวกกับภาพลักษณ์ขององค์หญิงสิบสี่ที่เปลี่ยนไปกลายเป็นเทพเซียนตัวน้อยแห่งแคว้นหมิงซือไปโดยปริยาย

“องค์หญิงสิบสี่ทั้งงดงามและเก่งกาจนัก พระองค์สามารถปรุงโอสถน้ำให้มีฤทธิ์ถึงขั้นต้นระดับห้าเชียวนะ”

“จริงรึ?”คนพูดไม่อยากเชื่อ “แต่เมื่อมีแต่คนพูดว่าพระองค์เป็นองค์หญิงที่มีดีไม่กี่อย่าง จะโดดเด่นคงเป็นเรื่องของความงดงามที่ประจักษ์ทั่วทั้งแคว้นหมิงซือ”

“เจ้าไม่รู้อะไร เห็นว่าพู่ขององค์หญิงสิบสี่ที่รับมาถือในมือก่อนเข้าประตูยังปรากฎสีถึง 4 สีเชียวนะ พระองค์ซ่อนความสามารถได้เก่งกาจยิ่งนัก”

“จริงรึ?”คนฟังแทบไม่อยากจะเชื่อ

“ข้าขายของอยู่ในละแวกใกล้เคียงนั้นพอดี ข้ารับประกันได้ว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องจริง เป็นสีแดง ดำ เขียวและสีน้ำงิน”

“ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆว่าองค์หญิงสิบสี่จะเก่งกาจทั้งๆที่อายุก็เพียงแค่นี้”

“ข้าเองก็ไม่อยากจะเชื่อแต่ก็ต้องเชื่อ”

“พระองค์เก่งกาจสมกับเป็นเชื้อพระวงศ์จริงๆ”

นั่นคือคำสรรเสริญที่ท่านแม่ทัพไม่ทราบ เพราะมัวแต่แต่สนใจเป้าหมายที่สำคัญของเขานั้นเอง

หลังจากเข้าไปในหอพักได้ไม่นาน เขาก็เดินออกมาพร้อมกับชุดศิษย์ของสำนักศึกษาหลวง ลำตัวขาวผ่องยิ่งกลมกลืนกับชุดสีขาวลวดลายดอกไม้เล็กๆประดับที่ผ้าคาดเอวเป็นอย่างดี เส้นผมที่ควรจะปักปิ่นผสมกับเครื่องประดับตกแต่งกลับถูกรวบมัดไว้เป็นหางม้าด้วยผ้าสีขาวปักลวดลายมังกรเท่านั้น มองดูผิวเผินเหมือนกับคุณชายน้อยเจ้าสำราญคนหนึ่ง แต่เนื่องด้วยใบหน้าที่งดงามผิดแผกจากการแต่งกายคล้ายบุรุษนั้น มันก็กลับทำให้ภาพลักษณ์คุณชายเจ้าสำราญล่มจมไปในทันที

“เอาล่ะ ข้าพร้อมแล้ว”เสียงหวานพูดขึ้นกับตัวเองยิ้มๆ ก่อนที่ร่างเล็กจะก้าวเท้ายาวๆออกไปจากหอพัก

วันนี้เขาตั้งใจที่จะสำรวจสำนักศึกษาหลวงสักนห่อย อย่างน้อยเผื่อว่าจะบังเอิญเจอหนึ่งใน 4 บุปผางามบ้าง ไม่แน่ว่าทันทีที่เห็นเขา 4 บุปผางามเหล่านั้นคงจะชื่นชอบเป็นแน่

แต่ก็ดูเหมือนสวรรค์จะไม่เข้าใจเขาสักเท่าไร่

ซุนฮวาคารวะองค์หญิงสิบสี่เพคะ

อ่า นี่คือ หนึ่งในหญิงงามอีกคนที่รอเวลาผลิใบออกดอก

เขาคิดทันทีที่ซุนฮวาเดินเข้ามาใกล้ แม้ว่าใบหน้าน่ารักนั้นจะน่ามองเพียงใดแต่ท่านแม่ทัพก็หาได้สนใจไม่เพราะเขาไม่นิยมเด็กสาวอายุยังไม่พ้นวัย 15 มันดูเหมือนเขาเป็นพวกกินไม่เลือกอย่างไรไม่รู้(?)

เจ้ามาก็ดีแล้ว เผอิญว่าข้าอยากจะเดินเที่ยวชมสำนักศึกษาหลวงอยู่พอดีทีเดียว

อย่างน้อยเขาก็หาคนไปเป็นเพื่อนได้หนึ่งคน แม้จะเป็นหญิงงามอายุยังน้อยก็ตามที

ได้เลยเพคะ ซุนฮวาเองก็พอจะรู้จักสถานที่เที่ยวสนุกในสำนักศึกษาหลวงอยู่บ้างซุนฮวาแย้มรอยยิ้มไม่ถึงดวงตา

นางมารอองค์หญิงสิบสี่นานแล้ว พร้อมกับแผนการในใจที่หวังจะสร้างความอับอายให้แกองค์หญิงน้อยนับจากวินาทีแรกที่เข้ามาในสำนักศึกษาหลวงแห่งนี้ จนนางต้องร้องขอพระบิดาของนางกลับวังหลวงอย่างแน่นอน

ดีมากๆท่านแม่ทัพแย้มรอยยิ้มจริงใจ

ซุนฮวาเหลือบมองพู่ประจำตัวขององค์หญิงสิบสี่แล้วก็ยิ่งสร้างความเจ็บแค้นในหัวใจอย่างสุดจะคิดถึง องค์หญิงสิบสี่เกิดมาเพื่อแย่งชิงความเป็นเอกของนางโดยแท้จริง คนอย่างนางหรือจะยินยอม ตลอดมาความสามารถของนางนั้นโดดเด่นกว่าองค์หญิงผู้นี้เพียงใดใครๆก็รับรู้ แม้แต่ลี่เฟยจูเองยังเป็นรองนาง ในเด็กหญิงรุ่นเดียวกันมีเพียงความงามเท่านั้นที่ทำให้นางด้อยค่ากว่าองค์หญิงสิบสี่ผู้นี้ แค่นี้นางก็เจ็บแค้นใจมากพออยู่แล้ว

แต่ทว่านับจากเวลาที่องค์หญิงสิบสี่หมิงซือซิงเข้ามาที่สำนักศึกษาหลวงทุกอย่างก็เปลี่ยนไป หาใช่แค่ความงดงามเท่านั้นที่นางเป็นหนึ่ง แต่นั่นหมายถึงพรสวรรค์และความสามารถด้วย ที่นางไม่สามารถเทียบชั้นองค์หญิงสิบสี่ได้อีกแล้ว

คับแค้นใจยิ่งนัก

“ซุนฮวาได้ยินพวกรุ่นพี่พูดกันเอาไว้ว่าทางทิศบูรพาของสำนักศึกษาหลวงเป็นสวนดอกไม้งดงามซุนฮวาเองก็อยากจะลองไปเที่ยวชมดูบ้าง องค์หญิงสิบสี่คิดเห็นประการใดเพคะ"

"สวนดอกไม้รึ?"ท่านแม่ทัพขมวดคิ้ว

มีสวนดอกไม้ก็ย่อมมีสตรี เพราะสตรีมักคู่กับดอกไม้ เพลงพิณ และโคลงกลอน

"ข้าเองก็อยากจะชมสวนดอกไม้ที่สำนักศึกษาหลวงอยู่เหมือกันว่าจะงดงามเท่าที่สวนดอกไม้ในวังหลวงหรือไม่"

"เพคะ"ท่าทางอ่อนน้อมถูกสร้างขึ้นมาปกปิดความในใจ

ใครว่าว่าทางทิศบูรพานั้นเป็นสวนดอกไม้กันล่ะ ช่างหลอกง่ายสิ้นดี องค์หญิงสิบสี่ผู้เก่งกาจ






.....

จบตอนแล้ว! รอตอนต่อไปเน้อ เดี๋ยวโบว์จะรีบมาอัพอย่างไว ถ้าไม่ติดอะไร ส่วนใหญ่ติดที่โบว์นอน เป็นคนที่ถ้าง่วงแล้วใครก็งัดหนังตาข้าพเจ้าขึ้นมาไม่ได้ นี่อยู่ที่ทำงานวีรกรรมหนักสุดแอบหลับในห้องน้ำค่ะ -_- 

มันเป็นความสามารถล้วนๆ 555+ ภูมิใจ ไปแย้ว เจอกันใหม่เมื่อชาติต้องการ

ปล.ใครวิจารณ์นิยายเก่งๆช่วยวิจารณ์นิยายด้วยนะคะ เผื่อโบว์จะได้เอาไปปรับปรุง เพราะโบว์เขียนและมองคนเดียวมันไม่เห็นมุมกว้าง มันเห็นแค่ในมุมของตัวเองเท่านั้น ไปหาคนวิจารรืในเด็กดี ส่วนใหญ่บทความปิดแล้วทั้งนั้น เห้อ ไปแย้วววว บรั๊ยยย

22/02/2017


.....

ท่านแม่ทัพมาอย่างเทพค่ะ ^.^ บอกเลยว่า ความเทพไม่ได้ช่วยอะไรในการจีบสาวน๊า 555+ แต่อาจจะถูกจีบซะเอง นี่ขนาดไม่เติบโตเต็มที่ เต็มไม้เต็มมือ รอลุ้นเถอะว่านานเพียงใดนางจะสังวรถึงเพศตนเองสักที

21/02/2017

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

56 ความคิดเห็น

  1. #1479 ~[P]u[M]ki[N]~ (@pinkhina) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 00:36
    ท่านแม่ทัพเพราะท่านงามกว่าสตรีท่านอื่นๆเยอะไง คงไม่ทางหาได้แล้วค่ะฮูหยิน คงต้องยอมเป็นเองจะง่ายกว่า คึๆๆ
    #1479
    0
  2. #1209 Ruki&Gazette (@4444025396987176) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 12:42
    ขัดใจในความโง่สนแต่เรื่องบัดสี
    #1209
    0
  3. #1126 Nattalop Bunloy (@galcial) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 00:52
    ไปเช็คสมองเถอะ ซือซิง ถถถ
    #1126
    0
  4. #1070 JikkoHza Xuounoy (@jikkoh-sanrio) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 20:57
    เมื่อไหร่ องค์หญิงจอมหื่นมันจะสำนึกได้เสียที.
    สมองไปหมดแล้วนั้น. หายใจเข้า-ออกมีแต่บุปผางาม. 5555
    #1070
    0
  5. #1037 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 01:13
    โง่จริงเปล่าค่ะท่านแม่ทัพ
    #1037
    0
  6. #956 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 21:27
    ซือซิงอย่าเสียท่าเสียทียัยซุนฮวาเด็ดขาดน่ะ
    #956
    0
  7. #781 Chalida Chomboonma (@dai45) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 18:10
    เอิ่มอ่านแล้วปวดหัวเลยมีแต่เรื่องผู้หญิงทั้งๆที่ตัวเองเป็นหญิงอยู่แล้ว
    #อยากรู้.....ขนาดนี้เป็นแม่ทัพได้ไงถึงมีความสามารถก้อเถอะเหมือนมีสมองไว้กั้นหูอะ\=~=/
    #781
    0
  8. #687 JoyjyBBam1a (@jack94_joy97) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 06:32
    เหมือนยังงงๆ ว่าชาติที่แล้วเป็นแม่ทัพได้ยังไง ถ้าความคิดความอ่านมีแค่นี้..
    #687
    1
    • #687-1 Polaria (@chotchanit) (จากตอนที่ 17)
      7 มีนาคม 2560 / 11:52
      ทำไมแอบเห็นด้วย
      #687-1
  9. #686 JoyjyBBam1a (@jack94_joy97) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 06:28
    บางครั้งการเขียนให้ตัวเอกเป็นคนไม่คิดอะไรมาก ถึงความสามารถเก่งกาจ แต่ก็ไม่ได้ดูดีไปกว่าคนโง่ เหมือนไม่มีไว้คิดอะไรเลย
    #686
    1
    • #686-1 Moress (@yolanda_adeline) (จากตอนที่ 17)
      7 มีนาคม 2560 / 07:17
      อย่าบอกว่าอ่านไปแล้วไม่รุ้ว่าไรต์ตั้งใจให้เป็นแบบนี้
      #686-1
  10. #471 ปิ่นนะคุคุ (@narupin-578-sana) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 15:10
    ชอบความมโนของฮี ดูเพ้ออ่ะ แต่ตลก 555555
    #471
    0
  11. #404 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:03
    ท่านแม่ทัพยังไม่สำเหนียกตัวเอง555555
    #404
    0
  12. #361 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:35
    อ่า คนงามล้ำเลิศ เจอคนสวยนิสัยไม่ดีสินะ
    ปล. สักหน่อย/ให้แก่/เหมือนกัน
    #361
    0
  13. #334 yukihana (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:19
    ท่านแม่ทัพหลงตัวเองได้น่ารักน่าหยิกจริงๆ ไม่ได้สังวรในเพศตัวเองเลยว่าเปลี่ยนไปแล้ว
    #334
    0
  14. #333 Yanieye (@eyeyani) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:03
    สนุกดี
    #333
    0
  15. #332 Mεσ' (- -)' (@30901) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:39
    ท่านแม่ทัพแพ้มารยาหญิงงามหรือนี่
    #332
    0
  16. #329 If you change (@saprang) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:48
    นั้นสิท่านแม่ทัพดูสายตาคนไม่ออกหรือว่าดูมารยาหญิงไม่ออกเลยหรือเนี้ย
    #329
    0
  17. #328 reilovekill (@kill-curay) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:37
    รอดูคนหน้าแตกค่าาาาาา
    #328
    0
  18. #327 Sunsun999 (@Sunsun999) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 05:00
    เราก็ชาบนะแบบแต่อยากให้ท่านแม่ทัพยอมรับสะทีมันหน้าลำคานมากเลยมันขัดกันจนทำให้เราหงุดหงิด
    #327
    0
  19. #326 ..miran.. (@miranti) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 03:17
    ท่านแม่ทัพจะโดนแกล้งอะไรไหมเนี้ย
    #326
    0
  20. #324 Princesseden (@Princesseden) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:14
    บ้าผู้หญิงจนดูเล่ห์เหลี่ยมไม่ออกเลยหรอไง
    #324
    0
  21. #323 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:03
    ขอบคุณค่ะ
    #323
    0
  22. #322 cattycall (@catty_call) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:40
    #322
    0
  23. #321 สโนว์ดราก้อน (@0824193354) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:50
    ท่านแม่ทัพเป็นแม่ทัพไปได้ยังไงดูคนไม่ออกว่าคิดอะไรหรือชาติก่อนเก่งแต่ใช้กำลังแล้วที่ตายอะตายเพราะฝ่ายศัตรูใช้แผ่นหญิงงามใส่แม่ทัพก็นอนไห้เชือดนิมๆๆละ
    #321
    0
  24. #320 snantaza (@snantaza) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:44
    55555 ชอบๆๆๆ ท่านแม่ทัพจะตกสาวได้กี่คนกัน รอๆ
    #320
    0
  25. #319 Mintx2 (@Mintx2) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:01
    รอค่ะ 555 เชื่อคนง่ายจังลูก
    #319
    0