( 禠星 ) เป็นข้าเอง...องค์หญิงซือซิง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 140,050 Views

  • 1,534 Comments

  • 4,911 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    85

    Overall
    140,050

ตอนที่ 21 : [ องค์หญิงซือซิง ที่ 20 ] งานประมูล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4906
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    5 มี.ค. 60

งานประมูล

 

ภายในโรงเตี๊ยมเก่านั้นถูกตกแต่งอย่างสวยหรูให้สมเกียรติสมฐานะของผู้เข้าร่วมการประมูล แม้ภายนอกโรงเตี๊ยมจะไม่น่าอภิรมย์สักเท่าไหร่ แต่ภายในนั้นทำราวกับห้องโถงในราชวังก็ไม่ปาน ตรงกลางมีเวทีที่ทำปกคลุมด้วยผ้าสีดำสนิทลอยเด่นเป็นจุดสนใจของคนที่เข้ามาในงานประมูลแห่งนี้ แทบจะไม่มีโต๊ะหรือเก้าอี้ตัวใดว่างเว้นจากการใช้งานเลยสักนิดเดียว

สิ่งของมากมายถูกนำมาประมูล แม้แต่สิ่งของที่องค์หญิงน้อยเป็นผู้สร้างขึ้นก็มีคนเอาเข้ามาประมูลด้วยเช่นกัน ซึ่งมันเป็นหยกสื่อสารที่จะใช้สื่อสารกับคนที่ต้องการสื่อสารด้วยข้อความเพียงน้อยนิด แต่เนื่องด้วยหยกชนิดนี้ใช้ได้เพียงครั้งเดียวก็กลายเป็นหยกไร้ค่า นางที่ผลิตมาเพียงสามสิบชิ้นจึงหยุดผลิต มันจึงกลับเป็นสินค้าที่ใช้แล้วสูญหายไป เหลือเพียงชิ้นนี้เพียงชิ้นเดียวเท่านั้น

“ไม่ลองประมูลของตัวเองดูรึ”อีชุนอี้แซว

จำได้ว่าครั้งนั้น องค์หญิงน้อยแค่ผลิตมาเล่นกับนางกำนัล บางทีคงมีนางกำนัลสักคนขัดสนจึงนำมันไปขายก็เป็นได้ มันถึงได้มาโผล่ที่งานประมูลเช่นนี้

“หากข้าอยากจะได้ ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งเค่อ*ใยข้าต้องประมูลมันด้วย”( 1 เค่อ = 15 นาที , 1 วันมีทั้งหมด 100 เค่อ)

อันที่จริงผู้มีพลังยุทธ์ก็สามารถสื่อสารผ่านตัวกลางอื่นๆได้ เพียงแต่ต้องมีพลังยุทธ์ขั้นสูงขึ้นไป แต่เจ้าหยกนั้นไม่ว่าใครก็ใช้ได้ นางทำขึ้นมาเพียงเพื่อใช้เหล่านางกำนัลที่อยู่ไกล เพื่อสะดวกสบายมากขึ้นก็เท่านั้นเอง

การประมูลหยกสื่อสารผ่านไปไม่นานก็มีสินค้าอื่นๆมาตั้งวางบนเวลทีตามลำดับ แต่ก็ได้รับความสนใจเพียงน้อยนิดเท่านั้น การประมูลจึงดูเหมือนน่าเบื่อ ไม่มีอะไรตื่นเต้น จนกระทั่งมาถึงของประมูลชิ้นหนึ่งที่ทำให้องค์หญิงน้อยถึงกับนิ่งงันไป

มันคือกระบี่เรียบเมฆา หนึ่งในสี่ของคู่กายนางเมื่อครั้งอดีต

รอยบิ่นของกระบี่นั้นบ่งบอกชัดว่ามันถูกใช้งานมาแล้วอย่างหนัก รอยสนิมเก่าเขลอะที่ขึ้นตรงด้ามกระบี่ทำให้นางแอบปวดใจ เพราะเมื่อศึกสงครามคราใด ทั้งมันและนางเปรียบเสมือนสหายร่วมเคียงบ่าเคียงไหล่กันเสมอมา และนับจากที่นางสิ้นใจ กระบี่เรียบเมฆาเองก็ไม่ปรากฎว่าจะอยู่ในตำราไหนว่ามีใครเก็บเอาไว้ มันหายสาบสูญไปพร้อมกับการตายของเขา

ในตำนานบอกเพียงแค่ว่าท่านแม่ทัพไป๋อิ๋งฉินเสียชีวิตระหว่างทำสงครามกับดินแดนอี้หลวง ด้วยกลโกงสาวงามของผู้ใช้อักขระที่ร่ายมนต์ให้ท่านแม่ทัพหลงใหล(?) ดินแดนอี้หลวงนั้นเป็นดินแดนของผู้ใช้อักขระที่ต้องการขยายอาณาเขตเพื่อสร้างตนขึ้นครอบครองดินแดนน้อยใหญ่ในโลกนี้

แต่หลังจากที่ท่านแม่ทัพตายไป มีคนผู้หนึ่งใช้พลังอักขระของดินแดนกักขังดินแดนอี้หลวงให้อยู่ในหุบเขาโลกันต์เอาไว้ ไม่ให้ออกไปทำร้ายใคร ว่ากันว่าคนผู้นั้นมีพลังอักขระที่แก่กล้ามาก น่าจะเป็นผู้มีพลังอักขระจนถึงชั้นนิรันดร์ อันเป็นชั้นที่คนในชั้นนี้จะได้รับพรจากอักขระ คือไม่มีวันแก่ตาย ชีวิตยั่งยืนนั่นเอง

แต่มันก็เป็นเพียงตำนานที่อนุชนรุ่นหลังไม่มีใครคิดว่าเป็นเรื่องจริง นอกจากคนที่เคยอยู่ในเหตุการณ์เช่นนางเท่านั้นที่ยังจดจำได้และมั่นใจว่ามันเกิดขึ้นมาก่อน

"กระบี่เรียบเมฆา ราคาการประมูลเริ่มต้นที่ 5 ตำลึงเงิน"เสียงประกาศดังขึ้นทำให้คิ้วเรียวขององค์หญิงสิบสี่ต้องขมวดเข้าหากัน

นี่ราคาประมูลกระบี่ท่านแม่ทัพผู้เกรียงไกร ทำไมราคาเริ่มต้นช่างน้อยนิดนัก

"ข้าให้10 ตำลึงทอง"องค์หญิงสิบสี่พูดเสียงดัง เสียงหวานนั้นทำให้คนจำนวนมากหันกลับไปมองที่ต้นเสียงทันที

พวกเขานึกคิดในใจว่าสตรีใดช่างกล้าเดินทางเข้ามาในตลาดมืดเช่นนี้เพื่อมาประมูลของ ทั้งๆที่เป็นสตรีสวมใส่ชุดบุรุษก็มองดูเป็นสตรีเช่นเดิมช่างกล้าหาญนัก แล้วไหนจะความงดงามทั้งเรือนร่างนั้นอีกที่ทำให้บุรุษน้อยใหญ่นึกหมายตาอยากจะเข้ามาสานสัมพันธ์กันทั่วหน้า ต่างจากคุณชายหลายคนที่พอจะทราบว่านางเป็นใครก็ได้แต่อับอายบ้างนิ่งเงียบบ้าง ทำเป็นมองไปยังทิศทางอื่นบ้าง ในเมื่อพวกเขานั้นเทียบไม่ได้กับรัศมีความเก่งกาจของนางเลยสักนิดเดียว

"มีผู้ใดจะให้มากกว่านี้อีกหรือไม่?"

...

" 10 ตำลึงทองครั้งที่ 1"ทุกคนก็เงียบสงบ

...

" 10 ตำลึงทองครั้งที่ 2"ทุกคนก็ยังคงเงียบเช่นเดิม

...

"10 ตำลึงทองครั้งที่ 3...กระบี่เรียบเมฆาเป็นของแม่นางชุดขาว เชิญติดต่อจ่ายเงินและรับของประมูลได้เมื่อจบงานขอรับ"

เมื่อประมูลกระบี่เรียบเมฆาที่ทำให้องค์หญิงน้อยพึงพอใจแล้ว นางก็เริ่มหงุดหงิดขึ้นมาทันทีเมื่อสายตาหื่นกระหายของบุรุษเพศที่อยู่ใกล้ไกลนั้นส่งมายังนาง คราแรกนางก็เพียงแค่เฉยๆ แต่เมื่อมันเริ่มจะเยอะขึ้นเธอก็ถึงกับเผลอปล่อยพลังกดดันออกไปในทันที

"เจ้าจะฆ่าคนหรือไงองค์หญิงน้อย แค่กๆ"เป็นอีชุนอี้ที่ร้องเตือน เพราะเขานั้นรับพลังกดดันนั้นมาแบบเต็มๆนั่นเอง

"ขอโทษทีข้าลืมตัว"

"อย่าให้บ่อยนัก อยู่ใกล้ๆเจ้าทีไรอาจจะตายก่อนมีวันที่เจ้าจะสำนึกผิดในสิ่งที่ทำ"

"โถ่ อี้เอ๋อร์เจ้าอย่าน้อยใจเป็นสตรีไปเลย ข้าขอโทษจริงๆ"ใบหน้างามนั้นแย้มยิ้มประจบเสียงอ่อนเสียงหวาน บรรดาเหล่าชาวหนุ่มที่หมายตาถึงกับอิจฉาอีชุนอี้กันเป็นแทบๆ

เหอะ! พวกเขาไม่รู้หรอกว่าดีแล้วที่ไม่มาเป็นเขาในตอนนี้ อิจฉาไปก็เท่านั้นแหละ

"นะๆ อี๋เอ๋อร์คนดี"

ไม่ว่าเปล่ายังเอาหัวถูไถไปกับไหล่ของเขาจนชวนจั๊กกะจี้ มือเรียวแกร่งจึงรีบออกแรงผลักศรีษะทุยนั้นออกห่างอย่างหมั่นไส้ทันที

"ทำตัวให้สมกับการเป็นราชนิกูลหน่อยเถอะองค์หญิงน้อย"

"เอาน่า เจ้าก็อย่าบ่นเป็นตาแก่มากนักเลย ไม่มีสายตาพระบิดากับท่านแม่อยู่แถวนี้หรอก"นางพูดแล้วยิ้มร่า

"แล้วองครักษ์เงา?"

"ไล่ออกไปแล้ว ใช้การไม่ได้เลยสักคนเดียว"นางว่าสีหน้าขัดอารมณ์

"เจ้าจะบ้าหรือไง ไล่องครักษ์เงานี่นะออก"

"อืม"นางพยักหน้า

"แล้วทำไมเจ้าถึงไล่ออก”

“ข้าสั่งให้ไปตามหาเจียวเมิ่งแต่พวกเขาก็หาไม่เจอ?”

“สัตว์อสูรเจ้าหายไปรึ?”

“เปล่า เล่นซ่อนแอบ”

เพ้ย! เขาอยากจะบ้าตาย เอาองค์หญิงน้อยราชนิกูลผู้ทรงศักดิ์นี่ไปให้ไกลเขาเถอะ หลังๆชักจะเหมือนเจียวเมิ่งขึ้นไปทุกทีสิน่า ให้องครักษ์เงาไปเล่นซ่อนแอบด้วยเนี่ยนะ เอาความคิดใดคิดกัน

อีชุนอี้เริ่มไว้อาลัยให้กับองครักษ์เงาทั้ง 10 คนทันที

“แล้วเจ้าบอกองค์จักรพรรดิว่าอย่างไร?”

“ก็บอกว่าองครักษ์เงาไร้ความสามารถ ให้ตามหาคนเพียงแค่คนเดียวก็หาไม่เจอ ข้าจึงไม่มีความจำเป็นต้องมีองครักษ์เงาอีกต่อไป”

“แต่เจียวเมิ่งเป็นถึงจ้าวอสูรเชียวนะ และเป็นสัตว์อสูรหาใช่คนไม่”อีชุนอี้บอก

“แล้วอย่างไร?”

“ก็เจียวเมิ่งแปลงกายเป็นต้นไม้ใบหญ้าก็ย่อมได้ ไม่แปลกที่จะหาไม่เจอ”

“นั่นสินะ”องค์หญิงน้อยพยักหน้าเข้าใจ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรกันต่อไปอีกเมื่อสิ่งที่ทำให้พวกเขาเดินทางมายังงานประมูลในตลาดมืดแห่งนี้กำลังถูกผ้าปกคลุมเอาไว้เพื่อเป็นการปกปิดสิ่งที่ประมูลให้ดูลึกลับน่าสนใจ

ทุกสรรพสิ่งในสถานที่แห่งนี้พลันเงียบสงบ

นับจากที่นางกับอีชุนอี้เข้ามาในงานประมูลแห่งนี้นางสัมผัสได้ถึงพลังของผู้ใช้อักขระอ่อนๆเท่านั้น น่าแปลกแต่ก็ทำให้นางไม่กล้าคิดต่อไปว่าข่าวสารของพี่หกนั้นผิดพลาด

“ข้าน้อยขอขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมงานประมูลในครั้งนี้”เสียงพูดที่เสริมพลังยุทธ์นั้นดังไปทั่วทั้งงานประมูล หลายคนขยับนั่งตัวตรงหลังจากเกียจคร้านด้วยสินค้าประมูลอยู่นาน

“และสินค้าชิ้นสุดท้ายของวันนี้ที่ทุกคนรอคอยก็มาอยู่ตรงหน้าทุกคนแล้ว สัตว์อสูรสายธารา ชั้นพัฒนาขั้นทองระดับแปด นางเงือกขอรับ!”เสียงพูดกระตุ้นความสนใจนั้นได้ผล เมื่อผ้าคลุมถูกเปิดออกเผยให้เห็นนางเงือกตัวซีดสีขาวขุ่น เกล็ดสีเขียวน้ำทะเลมันวาว ใบหน้านั้นเป็นใบหน้าที่สมบูรณ์ของหญิงสาวชาวมนุษย์คนหนึ่ง หน้าอกนั้นเปลื่อยเปล่าไม่มีสิ่งปกปิด ตรงลำคอมีสายสร้อยเส้นหนึ่งประดับด้วยไข่มุกอีกหนึ่งเม็ด

องค์หญิงน้อยที่กำลังรับชมถึงกับตาโต มองหน้าอกคู่นั้นแน่นิ่ง เพราะนางยังไม่เคยเห็นหน้าอกสตรีนอกจากของตัวนางเองเลยสักครั้งเดียวนับจากเกิดใหม่

วันนี้มาไม่เสียเที่ยวยิ่งนัก(?)

ความคิดลื่นไถลไปไกลก่อนที่จะถูกกระตุ้นด้วยแรงสะกิดจากบุคคลที่อยู่ด้านข้าง

“เจ้าคิดเหมือนข้าใช่ไหมองค์หญิงน้อย”อีชุนอี้เอ่ยด้วยเสียงตื่นเต้น

“ใช่ๆ”นางตอบไปเช่นนั้น

ไม่แปลกที่บุรุษอย่างอีชุนอี้จะสนใจเรือนร่างและหน้าอกสตรี แม้ว่ามันจะเป็นเพียงแค่สัตว์อสูรที่ใกล้จะเป็นจ้าวอสูรและหน้าตาก็ธรรมดาเหมือนชาวบ้านทั่วไปก็ตามที แต่ผิวพรรณขาวซีดนั้นกลับดูมีประกายเปล่งปลั่งและงดงามสะกดใจคน

“สร้อยไข่มุกเส้นนั้นมีพลังชีวิต”

“ฮืม?”นางเลิกคิ้วสงสัย แต่เมื่อมองไปเห็นก็ได้แต่พยักหน้าบอกปัด

อย่าให้คนอื่นรู้เชียวว่านางจ้องหน้าอกสตรีเพศเดียวกัน

“ราคาประมูลเงินต้นอยู่ที่ 100 ตำลึงทอง”สิ้นเสียงประกาศนั้นบรรดาผู้คนที่หวังมาประมูลเพื่อนำสัตว์อสูรกลับไปก็รีบกระโจนลงสนามประมูลทันที

“110 ตำลึงทอง”

“115 ตำลึงทอง”

“120 ตลึงทอง”

“200 ตำลึงทอง”เสียงประกาศตัดบทนั้นทำให้คนอื่นหันไปมอง เขาเป็นบุรุษรูปร่างสูงโปร่งดวงตาข้างหนึ่งถูกปิดเอาไว้ด้วยหนังสัตว์ลวดลายไม้ บ่งบอกชัดว่าเขาไม่ต้องการให้ใครเห็นดวงตาข้างนั้นนั่นเอง

“250 ตำลึงทอง”เสียงอีกเสียงเอ่ยตัดขึ้น

องค์หญิงสิบสี่มองไปตามเสียงนั้นแล้วก็ได้แต่ขมวดคิ้ว เพราะทราบดีว่าเสียงนั้นเป็นของผู้ใด

องค์ชายสิบหมิงซือโฉวที่ใฝ่หาแต่ยาเพิ่มพลังยุทธ์นั่นเอง น่าแปลกที่ครานี้เขาต้องการสัตว์อสูรไม่ใช่ยาเพิ่มพลังยุทธ์

แต่เดี๋ยวก่อน!

ไข่มุกที่นางเห็นนั้นเป็นหนึ่งในเครื่องปรุงโอสถปรับสมดุลธาตุและเพิ่มพลังยุทธ์นี่น่า

เพ้ย! คิดไว้อยู่แล้วเชียวว่าไม่เกี่ยวอย่างใดก็อย่างหนึ่ง

เมื่อสายตาเรียวหงส์หันไปสบผู้เป็นพี่ชายแล้วก็พบว่ามีร่องรอยยิ้มส่งมาให้นางแต่กลับเขม่นมองอีชุนอี้ที่อยู่ใกล้ๆทันที

“500 ตำลึงทอง”เป็นเสียงทรงพลังของใครบางคนที่นั่งไม่ห่างจากชายหนุ่มที่ใส่ที่คาดตา เขานั่งอยู่กับที่ไม่ได้ขยับไปไหน ใบหน้านั้นเห็นไม่ชัดเพราะมีหมวกปิดบังเอาไว้ แต่มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้องค์หญิงสิบสี่สัมผัสได้ นั่นคือเขาเป็นผู้ใช้พลังอักขระ แม้จะสัมผัสแค่เพียงอ่อนๆเท่านั้น แต่กลับไม่สามารถล่วงรู้ระดับได้ เพราะแน่นอนว่าคนผู้นี้กำลังปกปิดพลังของตนเองอยู่

"600 ตำลึงทอง"พี่สิบของนางเองก็ยังไม่ยอมแพ้เช่นกัน

....

"หนึ่งพันตำลึงทอง!"

เพ้ย!

"สองพันตำลึงทอง!"พี่สิบไม่ยอมแพ้

....

"สามพันตำลึงทอง!"

....

"สี่พันตำลึงทอง!"

....

ทั้งสองคนประมูลเเข่งกัน ในขณะที่พี่สิบแทบจะกลายร่างเป็นสัตว์อสูรสักตัวตรงเข้าไปขย้ำคอคนที่กล้าท้าประมูลแข่งกับตนเอง 

"หนึ่งหมื่นตำลึงทอง"สิ้นคำพูดนั้น ทุกคนในงานประมูลต่างเงียบกริบ ส่วนพี่สิบนะรึ ยังนั่งหน้าแดงหน้าดำอยู่ที่เดิม

"หนึ่งหมื่นตำลึงทองครั้งที่ 1"

....

"หนึ่งหมื่นตำลึงทองครั้ง ที่ 2"

....

"หนึ่งหมื่นตำลึงทองครั้งที่ 3"

....

"หากไม่มีผู้ใดเสนอราคาที่สูงกว่านี้ ข้าขอปิดการประมูลที่หนึ่งหมื่นตำลึงทอง แต่..."

เพล้ง!

พลังยุทธ์ธาตุน้ำที่ก่อตัวเพื่อคุ้มกันและล่อเลี้ยงนางเงือกสาวพังทลายลงมาในทันที เสียงหวีดร้องแหลมคมของนางเงือกนั้นดังก้องไปทั่ว ผู้คนที่ได้ฟังหากจิตและพลังไม่แข็งพอก็เป็นลมสลบไป เหลืออยู่แค่เพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ยังคงเฝ้ามองเหตุการณ์อย่างเงียบๆ

ฟู่ๆ

เสียงของอสรพิษน้ำจืดตัวใหญ่ ที่กำลังจ้องมองนางเงือกที่นอนดิ้นรนอยู่ที่พื้นเวทีเขม็งอย่างผู้ที่เหนือกว่า ทุกคนที่เห็นย่อมคาดเดาได้ว่าอีกไม่นานนางเงือกอาจจะตายด้วยพิษของอสรพิษน้ำจืดตัวนี้ก็เป็นได้

บุรุษในชุดหนังสีดำที่ยืนอยู่บนเวทีในเวลานี้นั้นจับจ้องไปที่ชายหนุ่มที่คว้าชัยชนะในการประมูลครั้งนี้อย่างเย้ยหยัน

"หึ น่าสมเพชท่านนักองค์ชายโจวเฟิงหยาง หากไร้ซึ่งไข่มุกแห่งท้องทะเลท่านคงมีชีวิตรอดได้ยากยิ่ง แม้ไม่ตายด้วยพิษก็ตายแทบเท้าของข้าผู้นี้"

"สามหาว! เจ้าองครักษ์ต่ำต้อย กล้าดีเช่นไรพูดเช่นนี้กับองค์ชายของข้า"เสี่ยวหลุนโพล่งขึ้นมาเสียงดัง

เขาไม่มีทางยอมให้ใครกล่าวว่าร้ายเจ้านายของเขาเป็นแน่

"ก็แค่อดีตองค์ชาย ต่อให้เป็นหรือตายแผ่นดินก็ไม่ได้เจริญขึ้นหรือต่ำลงหรอกเสี่ยวหลุน"ชายคนนั้นแสยะรอยยิ้มหยัน 

"ปากกล้ากว่าแต่ก่อนเยอะเลยนิ หลงหวั่ง"

"ต้องขอบคุณเจ้าที่ทำให้ข้ายืนหยัดมาจนถึงวันนี้ วันที่จะได้มีโอกาสฆ่าเจ้ากับมือของข้าเอง"

"งั้นเจ้าก็คงคิดผิดแล้วละหลงหวั่ง เพราะหากเปิ่นหวางสิ้นชีพไปแล้วใครกันเล่าจะขึ้นครองบัลลังก์แคว้นโฉวจงต่อจากเสด็จอา"

ฟิ้ว!

เสียงของพลังอาวุธน้ำแข็งถูกซัดตรงไปยังบุรุษผู้ไม่ทันระวังตัว ความรวดเร็วนั้นแทบทำให้คนที่แอบมองอยู่กลั้นหายใจพร้อมกับดวงตาที่เบิกกว้างกว่าเดิม

ผู้ใช้อักขระธาตุน้ำ สายจำเพาะน้ำแข็ง ชั้นพัฒนาขั้นจ้าวระดับเจ็ด!



...

จบละนะตอนนี้ พรุ่งนี้งดอัพนะคะ โบว์จิขอพักผ่อน 

ช่างเป็นนิยายที่ไม่มีฉากหวานมาประดับตอนสักตอน 55+ เอาเถอะ อย่าเพิ่งถอนใจ สักวันมะนจิต้องมีฉากหวานถึงขั้นลากเลือดแน่นอนอย่าห่วงไป เริ่มมันเพ่ิงเริ่มต้นเท่านั้นเอง โน๊ะ

27/02/2017



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

28 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 20:16
    นางเอกไปที่ไหนก็เจอแต่องค์ชายที่เป็นพี่ชายนนางเนอะ
    #1396
    0
  2. #1241 Fifa30152 (@Fifa30152) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 00:04
    พวกพี่ชายนางเอกแต่ละคนรุสึกจะอยุ่ทั่วทุกที่ในดินแดนเลยนะ ไปที่ไหนก้เจอตลอด 5555+
    #1241
    0
  3. #1042 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 01:34
    ลุ้นๆๆๆ
    #1042
    0
  4. #739 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 15:43
    นางเงือกกกกสาวงามมม ท่านแท่ทัพจะปล่อยให้ตายได้รึ!?
    #739
    0
  5. #618 Meatboll (@meatboll) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 13:20
    ตื่นเต้นๆ*-*
    #618
    0
  6. #517 แกงส้ม (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 20:08
    งานเข้า
    #517
    0
  7. #476 korawan-ni (@korawan-ni) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 16:27
    กลับมาหรือยังนะคิดถึงคับผม
    #476
    1
    • #476-1 Moress (@yolanda_adeline) (จากตอนที่ 21)
      1 มีนาคม 2560 / 16:38
      คร่า โบว์กำลังปั่นอยู่ค่ะ ^__^
      #476-1
  8. #475 ปิ่นนะคุคุ (@narupin-578-sana) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 15:45
    เอ้าาา กำลังสนุกเลยยยยย

    รอตอนต่อไปนะคะ นิยายสนุกมากก ตลกมากด้วยยย
    #475
    0
  9. #466 Kanmanee2 (@Kanmanee2) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 14:13
    กไลังมันรอๆ
    #466
    0
  10. #459 archmess (@anyfearless) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 10:15
    รอนะคะ
    #459
    0
  11. #457 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:35
    ใครเป็นใครมั่งหนอ?
    ปล. เลียบเมฆา?/เขลอะ/ศีรษะทุย/เปลือยเปล่า/เปล่งปลั่ง/ขาด(อากาศ)หายใจ?/สามหาว/โอกาส
    #457
    1
  12. #454 pegger15384 (@pegger15384) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:20
    อยากฆ่าไรท์แต่ยังอยากอ่านนิยาย เพราะงั้นจะรอคะ //เช็ดมีด เตรียมสไนเปอร์
    #454
    1
  13. #453 korawan-ni (@korawan-ni) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:57
    ค้างมากมาย
    #453
    0
  14. #446 pooh (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:04
    โอย..ค้างมากมาย อยากให้มาต่อไวๆจังเลย
    #446
    0
  15. #443 janjirasuso (@janjirasuso) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:35
    ค้างๆๆๆๆๆๆๆ
    #443
    0
  16. #442 คนผ่านมา (@ras21) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:34
    ค้างอีกเดะเหอะ
    #442
    0
  17. #441 ..miran.. (@miranti) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 03:30
    เอ้า! ค้างแรงจริง ไรท์ๆๆๆๆ T.T

    //นั่นพระเอกใช่ไหมๆ?
    #441
    0
  18. #440 วัวพันปี (@witch-singsong) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:10
    พระเอกค่าตัวแพง
    #440
    0
  19. #439 Autchittha (@autchittha) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:19
    ค้างงงงงงง
    #439
    0
  20. #438 lostnemo (@lostnemo) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:11
    ค้างแรงงงง แถมด้วยพรุ่งนี้งดอัพ @_@
    #438
    0
  21. #437 P-nam (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:26
    ค้างค่า ค้างสูงมาก ต้องการบันไดด่วน
    #437
    0
  22. #436 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:09
    เอิ่มมม...ค้างสุดๆๆ
    #436
    0
  23. #433 Mintx2 (@Mintx2) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:29
    ค้างมากมายมีงดอัพด้วยฮึก ฮืออออออ
    #433
    0
  24. #431 cattycall (@catty_call) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:16
    ไม่ยอม กลับมาอัพตอนนี้ให้จบก่อน มันค้าง
    #431
    0
  25. #430 annaaa (@anna_anna) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:02
    ค้างมากๆๆๆอ่ะ
    #430
    0