( 禠星 ) เป็นข้าเอง...องค์หญิงซือซิง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 140,028 Views

  • 1,534 Comments

  • 4,914 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    63

    Overall
    140,028

ตอนที่ 26 : [ องค์หญิงซือซิง ที่ 25 ] หุ่นเงา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5035
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    8 มี.ค. 60

หุ่นเงา


รถม้าวิ่งไปตามเส้นทางปกติ เรือนร่างระหงยังคงนั่งพิงหมอนอยู่ที่เดิม นางกำลังเดินทางกลับตำหนักฤดูร้อน แต่ทว่าสายตาเจ้ากรรมดันชำเลืองมองออกไปยังหลังคาบ้านเรือนในละแวกนั้น ด้วยประสาทสัมผัสที่เฉียบคมของผู้ปรุงโอสถนั้นขั้นสูงสุดพร้อมกับพลังอักขระสามารถจับพลังนั้นได้อ่อนๆว่ามันเกิดจากพลังอักขระชั้นพัฒนาขั้นจ้าวระดับสี่นั่นเอง

“แล้วข้าจะกลับตำหนักเอง”นางบอกกับนางกำนัลวัย 12 ปี ก่อนที่ร่างสง่างามจะทะยานออกไปจากรถม้า จุดหมายคือทิศทางที่พลังอักขระชนิดนั้นกำลังมุ่งไป

หุ่นเงาคล้ายคนไม่รับรู้การติดตาม มันมีหน้าที่เพียงแค่สังหารคนที่เจ้านายสั่งเท่านั้น มันเป็นหุ่นเงาที่ได้รับตกทอดมาจากอดีต ถูกเก็บไว้ใต้ห้องเก็บของใต้มหาราชวังของแคว้นโฉวจง

องค์หญิงน้อยขมวดคิ้วแน่นเมื่อทราบถึงสิ่งที่ตนเคยพบเห็นมาแต่ในอดีต หุ่นเงาที่นางเองเคยต่อสู้ด้วยเมื่อ 500 ปีก่อนนั่นเอง

เลือดในกายเริ่มพุ่งพ่าน นอกจากสตรีมีอีกสิ่งหนึ่งที่นางโหยหามากพอๆกัน นั่นคือ...

สนามรบและสงคราม!

หุ่นเงามุ่งตรงไปตามเส้นทางนอกชานเมือง พวกมันคงตามหาเป้าหมายในการโจมตี เขาทราบเพราะในอดีตเขาเองก็เคยเป็นเป้าหมายของมัน มันเป็นหุ่นเงาที่องค์จักรพรรดิของแคว้นทางเหนือเป็นคนสร้างขึ้น ตอนเกิดสงครามสองดินแดน แคว้นใต้และเหนือนั้นช่วยเหลือกันอย่างสุดกำลัง

แต่ผลสรุปนั้นเขาไม่มีโอกาสได้ทันรับรู้ด้วยสายตาของตัวเอง

แคว้นเหนือแคว้นใต้ในดินแดนหลิ่งซานถูกแยกเเบ่งการปกครองออกเป็นแคว้นย่อยถึง 16 แคว้น อย่างที่เห็นในปัจจุบัน

หุ่นเงากระโดดข้ามกำแพงก่อนจะเดินตรงไปยังเรือนหลังใหญ่ที่ปกคลุมด้วยแปลงสมุนไพรขนาดใหญ่ รอยเท้าหุ่นเงาเหยียบย้ำลงไปในแปลงสมุนไพรแต่กลับไม่ได้ทำอันตรายสมุนไพรนั้นเลยสักนิดเดียว เพราะหุ่นเงานั้นไม่มีตัวตนเหมือนมนุษย์ มันเป็นหุ่นที่สร้างมาจากอักขระจะไม่ทำร้ายใครนอกจากคนที่เป็นเป้าหมายมันเท่านั้น

“เป้าหมายของมันเป็นใครกันนะ?”

คิ้วเรียวขมวด สายตามองตามหุ่นเงาไป ส่วนร่างกลับยังนั่งแกว่งเท้าบนกำแพงอย่างสบายใจ รู้สึกคุ้นๆกับตัวบ้านแบบนี้แถวๆชานเมืองอยู่เหมือนกัน

โครม!

หุ่นเงาเริ่มโจมตีแล้ว

เรียวขางามกระดิกไหวอย่างชั่งใจ นางควรเข้าไปดูใกล้ๆดีหรือไม่?

แต่ทว่าร่างกายไปเร็วกว่าความคิด เมื่อร่างเพรียวบางทะยานตัวไปตามอากาศพุ่งตรงไปยังสถานที่อันเป็นที่มาของเสียงทันที

“พาท่านอาจารย์เว่ยหย่งหนีไป!

คำสั่งเฉียบคม แต่เป็นองค์หญิงน้อยที่ชะงักงันอยู่กับที่ จำได้แล้วว่าสถานที่แห่งนี้นางเองก็เคยมาเมื่อสมัยที่ท่านอาจารย์เว่ยหย่งคิดว่าตัวเขานั้นจะได้ถูกปลดจากการเป็นอาจารย์แล้ว

บ้านท่านอาจารย์เว่ยหย่งชานเมืองนั่นเอง!

พรึบ

นางกระโจนไปด้วยความเร็วเพื่อจะตรงไปยังที่มาของเสียงนั้น สิ่งที่ปรากฏอยู่ในสายตาคือหุ่นเงากำลังต่อสู้กับคนผู้นั้น....คนผู้มีอักขระขั้นจ้าว!

“อาจารย์เว่ยหย่ง!”นางตะโกนก้อง เรียกให้อาจารย์เฒ่าจากสำนักศึกษาหลวงหันมาทันที

“หนีไปองค์หญิง!”ท่านอาจารย์เว่ยหย่งตะโกนกลับ

ร่างเพรียวบางวิ่งฝ่าวงล้อมนั้นมาอย่างยากลำบาก เมื่อหุ่นเงาพบเป้าหมาย มันจะมีร่างกายและชีวิตทันที

เคร้ง!

กระบี่ปะทะกับดาบของหุ่นเงา ร่างสูงโปร่งนั้นปล่อยพลังกดดันออกมาเป็นจำนวนมากแต่สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะหุ่นเงานั้นไม่ได้กลัวเกรงผู้ที่ถือว่าเป็นเป้าหมายของมัน และอีกเหตุผลหนึ่งคือหากพวกมันไม่สูญสลาย หรือเสร็จสิ้นภารกิจ มันจะไม่มีทางหยุดการโจมตีอย่างแน่นอน

“มากับข้า”องค์หญิงน้อยกระชากร่างของเสี่ยวหลุนและอาจารย์เว่ยหย่งออกห่างจากการโจมตีของหุ่นเงา

เป็นผลให้มีเพียงร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มรับมืออยู่คนเดียว

“องค์ชาย”เสี่ยวหลุนร้องขึ้นเตรียมผละตัวจะเข้าไปช่วยเหลือองค์ชายของตน แต่เป็นมือเรียวงามที่คว้าเขาเอาไว้ได้ทัน แต่ก็ใช่จะทนแรงที่กระชากตัวไปได้ ร่างบางจึงถลาเข้าไปกอดแขนเขาเอาไว้แน่น

“เจ้าพาอาจารย์เว่ยหย่งออกไปก่อน เรื่องนี้ข้าจะจัดการเอง”เสียงหวานเอ่ยจริงจัง

“แต่องค์หญิงเป็นสตรี”เสี่ยวหลุนเหมือนจะรีบรู้ถึงแรงกอดรัดที่แขน เลยพยายามดึงตัวออกห่างอย่างมีมารยาท แต่คนเป็นถึงองค์หญิงหรือจะใส่ใจ

“ข้ารู้วิธีจัดการ”

เสี่ยวหลุนชั่งใจ

“วิธีอะไรพะย่ะค่ะ บอกหม่อมฉันแล้วหม่อมฉันจะจัดการเอง ตอนนี้องค์หญิงกับท่านอาจารย์เว่ยหย่งควรหลบไปก่อน”เสี่ยวหลุนถามกลับ สีหน้ากังวล เพราะไม่ว่าองค์ชายของเขาจะต่อสู้อย่างไร หุ่นเงาก็เหมือนจะไม่สะทกสะท้านเลยสักนิดเดียว

“ขนาดองค์ชายของเจ้าที่มีพลังมากกว่าเจ้า ยังไม่สามารถจะจัดการหุ่นเงาได้ เจ้าคิดว่าเจ้าจะทำอะไรได้”นางบอก นางก็ไม่ได้อยากจะทำร้ายจิตใจเสี่ยวหลุนหรอกนะ เพราะถึงยังไงเสี่ยวหลุนก็มีพลังอักขระมากกว่านาง แต่ที่เสี่ยวหลุนไม่มีคือพลังผู้ปรุงโอสถและพลังรักษา นี่ยังไม่รวมถึงพลังของผู้ใช้สัตว์อสูร นางจึงยังมองเสี่ยวหลุนดูอ่อนด้อยกว่านางมาก

แต่มันเพราะเหตุผลใด ตัวของนางถึงต้องมาเกี่ยวข้องกับสองคนนี้ในเหตุการณ์แบบนี้บ่อยๆ ครั้งแรกที่งานประมูล ส่วนครั้งที่สองก็เป็นตอนนี้

หรือสวรรค์ต้องการให้นางเป็นสหายกับทั้งสองคน

หรือสวรรค์อยากให้นางสืบความลับของผู้ใช้อักขระ

แต่จะเป็นอย่างไร นางก็ควรจะช่วยเหลือ หากไม่แล้วนางอาจจะยังไม่ทันเป็นสหายยังไม่สืบความลับ ชายคนนี้คงสิ้นใจตายเพราะเรียวแรงหมดเป็นแน่

เสี่ยวหลุนพยักหน้ารับคำอย่างโดยดี เขาเชื่อมั่นในองค์ชายของเขา และที่สำคัญคือพอเขาพาอาจารย์เว่ยหย่งไปในสถานที่ปลอดภัยแล้ว เขาจะรีบกลับมา

องค์หญิงน้อยมองตามร่างของเสี่ยวหลุนที่จากไปพร้อมกับอาจารย์เว่ยหย่งแล้วก็ให้ถอนใจ

นางทราบวิธีแล้วอย่างไร?

หากเป้าหมายไม่อ่อนแรง หุ่นเงาก็ไม่มีทางอ่อนแรง

เพราะหุ่นเงาเหล่านี้จะสูบเอาแรงจากเป้าหมาย สิ่งที่ต้องทำคือตามหาสื่อกลางที่เชื่อมเป้าหมายกับหุ่นเงา แล้วหลังจากนั้นนางจะเก็บหุ่นเงานี้เอาไว้ใช้งานเอง

ความคิดข้อนี้ไม่เลวเลยทีเดียว!

นางคิดพลางยิ้มร่า

เกล็ดน้ำแข็งที่เกิดจากการวาดวงแหวนอักขระก่อตัวอย่างรวดเร็วก่อนจะตรงเข้าไปยึดเอาร่างของหุ่นเงาจำนวน 10 ตนได้อย่างง่ายดาย องค์หญิงน้อยพยักหน้าเห็นด้วยกับความคิดเฉียบคมขององค์ชายผู้นี้ที่รับรู้ว่าหุ่นเงาพวกนี้ไม่ธรรมดาเลยทีเดียว

“หนีไป”เขาพูดเสียงเย็น แต่นางหรือจะหนี หากนางหนีหุ่นเงาก็อาจจะตกไปเป็นของคนอื่นได้นะสิ

วงแหวนอักขระอีกวงถูกสร้างขึ้นมาอย่างรวดเร็ว มันถูกนิ้วมือเรียวแกร่งนั้นวาดอย่างที่สายตาของผู้เป็นองค์หญิงแทบจะมองไม่ทัน เพราะเขานั้นชำนาญการใช้อักขระอย่างแท้จริง หรือนี่อาจจะเรียกพรสวรรค์ของผู้ใช้อักขระตั้งแต่ถือกำเนิด

ไม่ธรรมดาๆ!

ขณะที่กำลังคิดนั้น ด้วยความไม่ทันระวังตัวจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ร่างเพรียวบางก็ถูกควับหมับเข้าให้ ก่อนจะถูกคนที่ควับจับตัวพุ่งทะยานออกไป โดยมีหุ่นเงาติดตามมาด้วยไม่ลดละ

“นี่เจ้า!”นางตกใจ

ก็เพิ่งเคยตกใจแบบไม่ทันจะตั้งตัวเป็นครั้งแรก อารมณ์พาลโกรธเลยพลอยทำให้ใบหน้างามงอง้ำ

“เจ้าบอกว่ารู้วิธีจัดการพวกมัน”เสียงเย็นเอ่ยถาม

ช่างหูดีเสียงจริง

นางนึกสบถในใจ

“ใช่ข้ารู้”

“บอกข้ามา”

ฝันเอาเถอะที่นางจะบอกเขา นางนึกชั่งในใจ แต่ก็จะให้ตัวเองถูกจับทะยานไปตามหลังคากับต้นไม้แบบนี้ ชุดสวยๆที่นางอุตส่าห์ใส่ก็คงยับเยินหมด และโดยเฉพาะหน้าอกหน้าใจที่มันแทบทะลักออกมาตรงหน้า มันทำให้นางอดคิดไม่ได้ว่าองค์ชายคนนี้กำลังคิดลวนลามนางทางอ้อมเป็นแน่

ก็ใช่สิ! ในเมื่อนางสวยขนาดนี้ เป็นบุรุษใดก็ต้องคิดหวัง

แต่...

เป็นแบบนี้ก็ดี นางจะใช้เรือนร่างและความสวยนี่แหนะ ล้วงเอาความลับการเป็นผู้ใช้อักขระขั้นจ้าวจากองค์ชายผู้นี้

เมื่อคิดดังนั้นร่างเพรียวบางก็เบียดตัวเข้าหาร่างแกร่งทันที ราวกับงูที่พร้อมจะเรื้อยรัดโอบเอาเหยื่อเข้ามาในอุ้งปาก จากคนที่ถูกกอดอย่างไม่เต็มใจบัดนี้ก็เหมือนจะพร้อมพลีกายถวายร่างยังไงยังงั้น

เอาสิ! บุรุษจะทนต่อเรือนร่างอันเย้ายวนใจของสตรีได้นานแค่ไหนกัน

“ข้าบอกท่านแน่ หากว่า...”

ปากเผยอ มือเรียวก็กรีดไปมาระหว่างอกแกร่ง

นี่แหละมารยาหญิงที่นางได้พบมาในหอโคมเขียว ทำแบบนี้เสร็จทุกรายไป

ร่างสูงแกร่งชะงัก เขามองไปยังร่างเพรียวบางที่โอบกอดอยู่ก็นึกสงสัยอยู่ในใจ

นี่มันใช่เวลาไหม?

“หากว่า....”ริมฝีปากบางแกล้งขบเม้มเพื่อยั่วยวน สายตาสวยมองสบตาคู่นั้นของเขาก่อนจะกระพริบตาที่มีขนตาเป็นแพยาวนั้นลงและขึ้นเป็นเชิงเชื้อเชิญ

“นี่เจ้า...”กรามแกร่งขบแน่น ขณะที่ร่างกายก็ยังทะยานไปเช่นเดิม

“ทำไมหรือเพคะ”นางกระพริบตาหวานๆส่งไปให้

แน่ใจว่าองค์ชายผู้นี้ต้องตกหลุมพลางนางเป็นแน่ มีหรือที่นางลงมือเองแล้วจะไม่ได้ผล มันจะต้องได้ผลเกินคาดแน่นอน

“เกะกะ”เสียงเย็นยะเยือกพูดออกมาจากริมฝีปาก พร้อมกับเสียงหวีดร้องขององค์หญิงน้อยที่ดังสะท้านสะเทือนไปทั่ว

หุ่นเงาชะงัก คิดว่าเป้าหมายปล่อยพลังร้ายเข้ามาโจมตี มันเตรียมตัวตั้งรับด้วยอาวุธดาบ

ร่างเพรียวบางที่ปลิ้วไปตามแรงเหวี่ยงของเฟิงหยางนั้นลอยเคว้งทรงตัวไม่ได้ เพราะจะต้านแรงส่งที่รุนแรงก็ไม่ได้

แต่ก่อนที่ร่างบอบบางจะปลิ้วเข้าไปกระทบกับวงดาบให้อาวุธของศัตรูต้องสึกหรอนั้น กำแพงอักขระธาตุน้ำ สายจำเพาะน้ำแข็งของชายหนุ่มก็ก่อตัวขึ้นมาได้ทันท่วงทีมันบดบังเอาร่างบางที่ลอยไปด้วยความเร็วให้พุ่งลงไปที่พื้นหญ้าแทน เป็นเหตุให้ร่างกายเกิดอาการเคล็ดขัดยอกทันทีถึงแม้จะมีพลังอักขระบดบังอยู่ก่อนก็ตาม

เพ้ย! นี่เขาจะฆ่านางหรือไงกัน เหวี่ยงมาได้

ริมฝีปากเล็กเป็นกระจับเบะปากอย่างน่าเวทนา

เจ็บตัวจนได้ เหวี่ยงมาแบบนี้ปะดาบกันเลยดีไหม?

นางคิดอย่างแค้นเคือง หากไม่ใช่ว่าองค์ชายผู้นี้มีพลังอักขระที่นางต้องการฝึกฝนด้วยแล้ว ไม่มีทางที่นางจะยอมพลีกายถวายร่างขนาดนี้หรอก

ฝันเอาเถอะ!

เคร้งๆๆๆ!

เมื่อสายตาเรียวหงสืมองไปตามเสียงของดาบกระทบของแข็งนั้นก็ทำให้ถึงกับผงะ นางเองก็ลืมไปว่าเขาผู้นี้ไม่ใช่บุคคลธรรมดา พลังอักขระขั้นจ้าวหรือจะพ่ายแพ้แค่หุ่นเงานี้อย่างง่ายดาย

กำแพงน้ำแข็งหกทิศได้กักขังหุ่นเงานั้นเอาไว้อย่างแน่นหนา ไร้ซึ่งหนทางออก แม้ว่าจะใช้พลังดาบเข้ากระแทกกำแพงนั้นก็ตามที

ร่างสูงแกร่งลอยตัวมาหยุดอยู่เหนือศรีษะองค์หญิงน้อยไปไม่ไกลก่อนจะเลื่อนตัวลงไปยืนบนพื้นหญ้าตรงหน้านางอย่างเชื่องช้า

“คราวนี้เจ้าจะบอกวิธีสังหารหุ่นพวกนั้นได้หรือยัง”

เขารู้ว่ามันเป็นหุ่นที่สร้างขึ้นจากอักขระ แต่วิธีการแก้และสงหารหุ่นเหล่านี้เขาไม่ทราบ

รู้เพียงแค่ว่ายิ่งสู้ไปก็ยิ่งแพ้ เพราะหุ่นเหล่านี้ไม่มีวันเหนื่อยไม่มีวันตาย นอกจากสลายหายไปเท่านั้น

“เก่งนักก็จัดการเองสิ มาถามกับข้าทำไม?”ใบหน้าเล็กหวานเงยขึ้นสบกับนัยต์ตาเข้มคู่นั้น

ความแวววาวของน้ำตายังเจืออยู่ มันไม่ได้เกิดจากอาการเคล็ดขัดยอก แต่มันเกิดจากอาการคับแค้นใจในตัวของนางเอง

เหตุใดนางทุ่มสุดตัวขนาดนี้เขายังไม่สนใจ เรือนร่างของนางมีสิ่งไหนที่บุรุษไม่พึงพอใจอีกรึ?

มันขาดส่วนไหนไปกัน!

แค่คิดน้ำตาก็พลันจะไหล พยายามสูดลมหายใจเข้าลึกๆ มองสบตาร่างสูงแกร่ง นางจะถามเขาไปดีไม่ว่าเหตุใดเขาถึงทำเช่นนี้กับนาง จะว่าเขินก็เขินเสียรุนแรงขนาดนี้

หรือนางยังทำตัวไม่สมกับการเป็นสตรีอีก(?)

หน้าอกนางยังใหญ่ไม่พอรึ(?)

“หึ”น้ำเสียงเย็นเยียบนั้นคล้ายจะหัวเราะ แต่ทำไมนางกลับรู้สึกว่ามันไม่น่าจะเป็นเสียงหัวเราะได้

ร่างเพรียวบางลุกขึ้นจากพื้นหญ้าที่ยับเยินจากแรงกระแทกก่อนจะส่งค้อนวงโตไปให้ชายหนุ่ม

นางไม่น่าเลยจริงๆ

หากเทียบเคียงดูแล้วก็คงจะต้องยอมรับว่า ไม่มีส่วนไหนในร่างกายของนางที่ไม่มีเสน่ห์(?) หน้าอกนางก็ใหญ่พอดีมือ(?) ซึ่งมันเป็นสิ่งที่บุรุษทุกคนพึงชอบรวมทั้งตัวนางในครั้งอดีตด้วย แต่เหตุผลที่องค์ชายผู้นี้ไม่ชอบนางก็คาดเดาได้ไม่ยาก

เขาเป็นพวกนิยมตัดแขนเสื้อนั่นเอง!

ไม่น่าจะเอาตัวเข้าแลกกับบุรุษที่ชมชอบบุรุษด้วยกันเองเลย พวกนิยมชมชอบการตัดแขนเสื้อนางเองยังดูไม่ออกเชียวรึ? ครั้งนี้เป็นนางเองที่ผิดไป

นางคงต้องไปตระเตรียมใช้สหายชายเพียงคนเดียวของนางให้เป็นประโยชน์เสียแล้ว

กลับไปนี้นางจะต้องรีบเรียกตัวอีชุนอี้มาพบโดยเร็ว งานนี้นางไม่มีทางยอมแพ้เด็ดขาด เสี่ยวหลุนรึจะสู้บุรุษหน้าสวยอย่างอี้เอ๋อร์สหายของนางได้

เฟิงหยางมองร่างบอบบางที่พยายามลุกขึ้นยืน พร้อมกับใบหน้าที่ครุ่นคิดอยู่ตลอดเวลา ก่อนจะพยักหน้าราวกับพูดกับใครสักคนหนึ่งที่เขามองไม่เห็น

“ท่านอยากจะรู้วิธีสู้กับเจ้าพวกหุ่นเงานี้ใช่ไหม?”นางพูดขึ้นมาดื้อๆ แต่เขากลับยังตั้งใจฟัง

“ไม่ยากเลย หากท่านตกลงรับข้อเสนอของข้าอย่างหนึ่ง ข้าจะบอกทันที”ใบหน้าหวานยิ้มเจ้าเล่ห์

“ข้อเสนออะไร?”

“พรุ่งนี้เชิญองค์ชายไปที่ตำหนักฤดูร้อนของเปิ่นกงสักวัน ก็ถือว่าเป็นเกียรติสูงสุดแล้วเพคะ”

พรุ่งนี้นางจะจับให้อีชุนอี้ล้วงความลับจากองค์ชายผู้นี้ให้จงได้!

นางคิดแล้วยิ้มกริ่มในใจ

อี้เอ๋อร์เอ่ย คราวนี้เจ้าต้องช่วยเปิ่นกงแล้วละ

 

 

 

.....

นางกำลังจะลากเพื่อนชายให้เข้ามาเกี่ยวข้อง โห้!ช่างคิดไปได้ เอาสิๆ เอากับนางสิ อิอิ รอลุ้นได้เลยว่านางจะทำอะไรที่พิเศษๆ เอิ๊กๆ ปล.ยังไม่แก้คำผิดนะ

08/03/2017

 

 


ช่วงตอบคำถามรีดเดอร์

Q: ทำไมพระเอกค่าตัวแพงจัง?

A: นิยายเรื่องนี้ พระเอกจะตายตอนจบ โครม!(โดนถีบ) เปล่าเจ้าค่ะๆโบว์ล้อเล่น 55+ มันค่าตัวแพงนักนิ เอิ๊กๆ เดะก็มาค่ะ ช่วงแรกค่าตัวแพง เพราะโบว์ไปติดต่อไว้ให้มาเล่นนิยายเรื่องนี้แต่ปรากฎว่านางรับงานไว้หลายเรื่องไปหน่อย จะเรื่องไหนๆก็เจอแต่พระเอกชาเย็น เห้ย! เย็นชา เช่นนาง และที่สำคัญค่าตัวเรื่องนี้ถูก ไม่ค่อยมีโฆษณามาลง ก็แบบนี้แหละค่ะ ต้องทำใจ หากใครอยากให้นางมาบ่อยๆก็มันอัพค่าโฆษณา ทั้งโหวตทั้งเม้นท์กันเข้ามาเยอะๆนะคะ เผื่อนางเปลี่ยนใจอยากออกมาซะทุกตอน

ปล.หาสาระไม่มีเลย 55++

 

Q: ทำไมเรื่องนี้ท่านแม่ทัพหรือองค์หญิงน้อยหมิงซือซิงถึงยังไม่มีฉากหวานๆ?

B: เอาน่า ดูพัฒนาการนางไปพลางๆก่อน ออกทอมบอยขนาดนี้ใครมันจะไปตกหลุมรัก (ยกเว้นจ้าวหลิวสักคนหนึ่งนะ สเปคนางอาจจะชอบของแปลก) เรื่องฉากหวานๆฟินๆ มันจะไม่ฟินไม่หวานนี่สิ ดูความสามารถของท่านแม่ทัพเราซะก่อนนะเจ้าค่ะ 555+ พอจะหวานจะฟินมันก็ออกมาฮาทุกที เห้อ! ยอมใจนางเลย



สปอยด์ต่อ

เรื่องนี้ใครรุกใครรับ ง่อวววว ไม่ใช่วายน่า! แต่ทำไมไรต์คิดว่าวายอะ ยังไม่คิดว่าท่านแม่ทัพเราจะเป็นผู้หญิงอยู่เลย จูนสมองแปป 55+ อย่าซีเรียสมากน่า เรื่องนี้เน้นความสนุก ความเคร่งเครียดจะมีบางปะปราย ^.^ อาจจะมาหรือไม่มาเลยก็ได้ และสุดท้ายฝากติดตามนิยายเรื่องนี้ด้วยนะคะ อิอิ 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

48 ความคิดเห็น

  1. #1047 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 01:59
    ท่านแม่ทัพช่างเจ้าเล่ห์
    #1047
    0
  2. วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 21:23
    ไปกันใหญ่แล้ว 555
    #985
    0
  3. #979 Kaktinum (@kaktinum) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 14:40
    ท่านแม่ทัพลืมตัวตน ไปแล้วสินะ
    #979
    0
  4. #786 TW-@yybl2 (@bapexogot7) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 23:13
    มาเถอะมาเร็ววววววว
    #786
    0
  5. #785 Natty (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 22:57
    ชอบนะคะ ฮามากๆ
    #785
    0
  6. #783 Gemel (@Gemel) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 19:20
    รอออออออออ โอ้ยยย สนุกมากกกกกก
    #783
    0
  7. #780 Pratrana Sithiwong (@zenraphaer-12) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 14:55
    อะไร อะไร เปนหญิงทำแต่พองาม
    นี่ถึงกับนัดแนะ??เค้าว่าตีหัวลากเข้าห้องดีกว่า5555
    #780
    0
  8. #777 Marco (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 11:33
    โอ๊ยชอบ รีบมาเร็วๆนะคะ

    สนุกมากเลย
    #777
    0
  9. #774 Jutamch (@Jutamch) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 08:11
    อยากเหนหน้าพระเอก
    #774
    0
  10. #773 CarelyPaweena (@CarelyPaweena) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 07:53
    มาต่ออีกนะค่ะกำลังสนุกเลยค้าาาา
    #773
    0
  11. #772 leean xD (@sunnynee) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 07:21
    ในเวลาแบบนี้ยังคิดยั่วผู้ชาย นี่ก็เกินไป --"
    #772
    0
  12. #767 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 00:33
    ถามสหายก่อนบ้างก็ดีนะองค์หญิงงงง
    ปล. พ่ะย่ะค่ะ/เรี่ยวแรง/คว้าจับ?/เลื้อยรัด/ที่ปลิว/ประดาบ/หงส์/ดีไหมว่า
    #767
    0
  13. #765 อาณา (@jungle-jkh) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 23:13
    องค์ชายต้องดึงความเป็นหญิงของท่านแม่ทัพออกมาให้ได้นะเพคะ
    #765
    0
  14. #762 o นู๋ น้ำหวาน o (@namwan34) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 21:53
    รออออค่าา
    #762
    0
  15. #761 kamchlaw (@chidapa_l) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 21:53
    สนุกมากค่า
    #761
    0
  16. #760 KNNish (@KNNish) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 21:49
    อุ้ยลืมไปนางเอกเคยเป็นผู้ชายมาก่อน อิๆ #รองท้าวลอยมาแต่ที่ใด
    #760
    0
  17. #759 KNNish (@KNNish) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 21:48
    นางเอกน่าจะพูดว่า แลกกับการที่พระเอกต้องสอน อักขระน่ะ น่าจะเวีกกกก แลดูมีสาละด้วยยยยย
    #759
    0
  18. #757 Mirage of Darkness (@blissdestiny) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 21:11
    องต์หญิงก็ตัดแขนเสื้อทางจิตใจนะเพคะ 55555
    #757
    0
  19. #755 WAIIKS (@waiina2003) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 20:08
    ว่าคนอื่นเขาว่าตัดแขนเสื้อ เดี๋ยวตัวเองนั่นแหละจะเป็นอย่างงั้นซะเอง 55555
    #755
    0
  20. #754 lostnemo (@lostnemo) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 18:59
    คนอื่นจะเห็นท่านแม่ทัพไม่เต็มเอานะ 555
    #754
    0
  21. #753 InwBring (@arisara001) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 18:37
    องค์หญิงน่าร้ากกก
    #753
    0
  22. #752 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 18:01
    ขอบคุณค่ะ กลายเป็นพวกตัดเสื้อซะแล้ว...อิอิ
    #752
    0
  23. #751 plaily next (@plaily05) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 17:36
    กรี๊ดดดดด ข้าขาดส่วนไหนปายยย โธ่ องค์หญิง
    #751
    0
  24. #750 mkkomngkol (@mkkomngkol) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 17:34
    เล่นตัวดีนักพระเอกเรานิหน้าตบ
    #750
    0
  25. #749 INGPANG (@INGPANG) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 17:13
    ชอบบบบ >~<
    #749
    0