( 禠星 ) เป็นข้าเอง...องค์หญิงซือซิง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 140,050 Views

  • 1,534 Comments

  • 4,911 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    85

    Overall
    140,050

ตอนที่ 3 : [องค์หญิงซือซิง ที่ 3 ] องค์หญิงสิบสี่ (Re)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7904
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    22 ก.ค. 60

องค์หญิงสิบสี่


ผ่านมาหนึ่งอาทิตย์ เขายังตัดสินใจไม่ได้กับเรือนร่างเด็กสาวผู้บอบบางของเขา มันช่างเป็นเรื่องที่ตัดสินใจยากเย็นยิ่งนัก เขาเลือกไม่ได้ว่าจะตายแบบไหนดี


กลั้นใจกระโดดน้ำฆ่าตัวตายก็กลัวจะทรมาน


จะเอามีดแทงก็กลัวจะเจ็บ


แต่อีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เขาตัดสินใจลำบากก็คือ ร่างกายและหน้าตาของเขามันช่างงดงามจนตัดสินใจสังหารด้วยอะไรที่รุนแรงไม่ได้เลยจริงๆ


กลัวศพไม่สวยนั่นเอง!


           สายตาเรียวหงส์เหล่มองทรวงอกที่ยังไม่มีอะไรใหญ่สักนิดแล้วก็ถอดหายใจอย่างโล่งอก ที่ยังไม่ต้องมาหนักก้อนเนื้อกลมๆสองก้อนในเวลานี้ แต่พอมองเลยไปถึงไอ้สิ่งที่อยู่ด้านล่างแล้วก็ช้ำชอกใจยิ่งนัก


ไอ้นั่นของเขาไม่มีอีกแล้ว มันรู้สึกโล่งๆยังไงก็บอกไม่ถูก โล่งทั้งข้างบนและก็ข้างล่างจริงๆ เวลาจะเดินจะเหินก็ให้ลำบากใจทุกครั้งที่รู้สึก กล้ามเนื้ออันยิ่งใหญ่ของเขาหายไปไหนกัน


นี่สวรรค์กำลังกลั่นแกล้งเขาอยู่ใช่หรือไม่?


"องค์หญิงสิบสี่เพคะ องค์ชายเก้ามาเยี่ยมเพคะ"เสียงนางกำนัลที่ดูจะสนิทสนมกับองค์หญิงสิบสี่พูดขึ้น ดวงหน้านั่นแดงระเรื่อเล็กน้อย แต่ก็ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดได้


"บอกพี่เก้าไปว่าข้าไม่ว่าง"


"แต่..."


"ใครเป็นเจ้านายของเจ้ากันแน่เสี่ยวอ้าย!"เขาพูดไปอย่างโมโห


ก็จะไม่ให้เขาโมโหได้ยังไงกันในเมื่อพี่เก้าขององค์หญิงสิบสี่ที่เป็นเขาในเวลานี้มีรูปร่างหน้าตาที่หล่อเหลาราวกับเทพบุตรส่งลงมาจุติ มีพระชายาเอก พระชายารอง พระสนมอีกมากมายเต็มตำหนัก


นี่มันต้องเป็นชีวิตของเขาชัดๆทำไมเขาไม่เกิดเข้าไปอยู่ในร่างของพี่เก้าให้รู้แล้วรู้รอดกันนะ น่าจะให้พี่เก้าตายๆไปแล้วเอาเขามาแทนที่ แต่จะมาตายตอนนี้เขาก็เสียดายรูปร่างหน้าตาอันแสนงดงามขององค์หญิงสิบสี่ยิ่งนัก


"ใครกันทำน้องสิบสี่ของพี่โมโหร้าย"น้ำเสียงยั่วยวนใจนี่ทำให้ผู้เป็นองค์หญิงสิบสี่นึกหมั่นไส้อย่างไม่อาจจะหยุดยั้งได้


"พี่เก้ามีอะไรกับน้องก็รีบพูดมา"


"วันนี้พี่ได้ยินว่าที่ตำหนักพี่รองมีการประลองสัตว์อสูรขั้นกลางระดับห้า เลยอยากจะชวนน้องสิบสี่ไปเที่ยวชม"


"พี่เก้าน่าจะรู้ว่าน้องไม่ชอบ"...ก็แค่สัตว์อสูรขั้นกลางระดับห้าตีกัน มันน่าสนใจตรงไหน ถ้าเป็นขั้นสูงระดับเจ็ดระดับแปดก็พอน่าดูอยู่บ้าง


"น้องสิบสี่ไม่รู้อะไร การประลองนี้รางวัลของมันเป็นสตรีงดงามนางหนึ่งเชียวนะ พี่เห็นแล้วก็อยากจะลองไปยลโฉมดูบ้าง"


ควับ!


สตรีงดงามนางหนึ่งงั้นหรอ?


ผู้ได้ชื่อว่าองค์หญิงสิบสี่ยิ้มร่า แบบนี้สิถึงจะคุยกันถูกคอ


"แล้วยังไม่นับรวมของรางวัลเป็นหม้อปรุงโอสถระดับสูงอีกนะ น้องสิบสี่คงชื่นชอบเพราะจะได้เอาไว้ทดลองใช้ปรุงโอสถในชั้นเรียนปีหน้า"


ท่านแม่ทัพผู้เกรียงไกรได้แต่กรอกตาไปมา พรสวรรค์การเป็นแพทย์โอสถขององค์หญิงสิบสี่รู้กันทั่วบ้านทั่วเมืองว่าเป็นเลิศ  แต่เป็นสายผู้ปรุงโอสถ ไม่ใชสายผู้ใช้พลังรักษา


ในดินแดนหลิ่งซานหลังจาก 500 ปีที่เขามาอยู่นี้ มีการบัญญัติแพทย์โอสถให้แยกเป็น 2 สาย คือสายผู้ปรุงโอสถ ที่มีหน้าที่และพรสวรรค์ในการปรุงยารักษา และอีกหนึ่งสายที่ค่อนข้างหายากคือสายผู้ใช้พลังรักษา ไม่ว่าจะโรคประเภทใดก็สามารถใช้พลังของผู้รักษาทำการรักษาได้โดยไม่จำเป็นต้องใช้โอสถ สมัยนี้นับเป็นเรื่องที่คนทั่งดินแดนหลิ่งซานยกย่อง แต่หากนับย้อนไปเมื่อ 500 ปีก่อน ที่เขายังเป็นแม่ทัพไป๋อิ่งฉินผู้เกรียงไกรนั่นเป็นเรื่องปกติ ทหารกล้าในกองทัพกว่าครึ่งสามารถใช้พลังรักษาตัวเองได้ทันทีที่ได้รับบาดเจ็บ  สาเหตุนั้นเป็นเพราะตระกูลไป๋ของเขานั่นมีตำราการฝึกยุทธ์ที่สามารถดึงรั้งพลังรักษาในร่างกายของมนุษย์ออกมาได้


สรุปคือ ทุกคนสามารถเป็นผู้ใช้พลังรักษาได้ หากสามารถเรียนพลังยุทธ์ตามตำราของตระกูลไป๋ และสำหรับท่านแม่ทัพเช่นเขานั้นชำนาญพลังรักษาถึงขั้นสูงระดับหกแล้ว การรักษาเวลาทำสงครามย่อมเป็นเรื่องที่ต้องเรียนรู้พอๆกับพลังยุทธ์ แต่ในที่นี้ องค์หญิงสิบสี่กลับเป็นสายผู้ปรุงโอสถที่ค่อนข้างเป็นที่ยกย่องระดับหนึ่ง แล้วเขาผู้มาสวมรอยแทนนั้นจะเอาความรู้เรื่องการปรุงโอสถมาจากไหนกัน หากจะใช้พลังรักษา การดึงรั้งพลังการรักษานั้นจำเป็นต้องใช้เวลาฝึกอีกหลายปีเลยทีเดียว


"ว่ายังไง น้องสิบสี่จะไปกับพี่เก้าหรือไม่?"เสียงขององค์ชายเก้าทำให้เขาตื่นจากความคิดย้อนกลับของตัวเองทันที


"น้องอยากได้หม้อปรุงโอสถระดับสูง"...แต่น้องอยากได้สตรีผู้งดงามมากกว่า


และประโยคหลังเขาไม่มีทางพูดออกไปตรงๆแน่ ในเมื่อเวลานี้เขายังคงเป็นองค์หญิงสิบสี่ผู้งดงามอยู่


เพ้ย! มันยากนะกับการต้องแสดงตัวว่าเป็นผู้หญิงนะ


....


ณ ตำหนักซิ่นเฉิง


ภายในเขตตำหนักหลังใหญ่ขององค์ชายรอง หมิงซือจง มีบรรดาคุณชายน้อยใหญ่เดินทางเข้ามาด้วยเทียบเชิญสีทองขลิบแดง วังหลวงดูครึกครื้นเฮฮา เหล่าขันทีและนางกำนัลต่างมีดวงตาเป็นประกาย


เป็นที่ทราบกันดีว่าองค์ชายรองถูกกักบริเวณเป็นเวลาสามเดือน เนื่องด้วยปล่อยให้สัตว์อสูรไปเพ่นพ่านจนเป็นเหตุให้หอตำราหลวงถูกเพลิงเผาไหม้ แต่เพราะเป็นถึงผู้ใช้สัตว์อสูร ทำให้องค์ชายรองเป็นราวกับเทพบุตรชั้นเซียนที่ร้อยปีจะมีหนึ่งคน และทั่วทั้งดินแดนหลิ่งซานมีอยู่ในจำนวนที่นับด้วยนิ้วมือเพียงข้างเดียวได้ จึงทำให้ราชวงศ์หมิงของแคว้นหมิงซือ เป็นราชวงศ์ที่น่าเกรงขามสำหรับราชวงศ์ในแคว้นอื่นๆ และไม่ว่าองค์ชายรองหมิงซือจงจะทำผิดรุนแรงเพียงใด องค์จักรพรรดิหมิงหลงก็ยังลงโทษแค่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น


"สัตว์อสูรขั้นกลางระดับห้าของพี่รองนะคือสิงโตทะเลทราย"องค์ชายเก้าว่า ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้ม


"แล้วจะลงแข่งกับใครเพคะ"


"แล้วแต่ว่าใครจะลงประลอง ไม่แน่ว่าครั้งนี้พี่รองอาจจะไม่ลงประลองเอง อาจจะส่งใครลงประลองแทนก็ได้"


"เป็นเช่นนี้นี่เอง"เขาพยักหน้า รู้สึกหิวกระหายการต่อสู้อย่างบอกไม่ถูก หากจะลงแข่งขันก็ทำไม่ได้ในเมื่อเขาไม่มีสัตว์อสูรขั้นกลางระดับห้าและยังเป็นองค์หญิงตัวน้อยในสายตาคนอื่น หากเกิดชนะขึ้นมา บุรุษเหล่านั้นคงแค้นจนกระอักเลือดตาย ซึ่งเขาเห็นว่าไม่เป็นการดีหากสร้างศัตรูนับตั้งแต่ที่เขายังเป็นเด็กอยู่แบบนี้


แถม...เป็นเด็กผู้หญิงเสียด้วย 


มันช่างงามหน้าไม่ล่ะ จากแม่ทัพใหญ่ต้องมาอาศัยร่างเด็กผู้หญิงเกิดเช่นนี้


"แล้วพี่เก้าจะลงประลองด้วยสัตว์อสูรขั้นกลางระดับห้าตัวไหนหรือเพคะ?" เขารู้ว่าองค์ชายเก้าต้องลงประลองและคิดว่าจะเอาชนะอีกด้วย สาเหตุคงเพราะของรางวัลเป็นสตรีนั่นเอง


“นี่น้องสิบสี่ไม่รู้จริงๆนะรึ? หรือแค่แกล้งหลอกถามพี่เล่น”


ย่ามันเถอะ! เขาจะไปรู้อะไรตอนไหนได้ พอฟื้นขึ้นมาก็ไม่ได้มีความทรงจำแต่กาลเก่าขององค์หญิงสิบสี่สักนิดเดียว ท่านแม่ทัพใหญ่ในร่างองค์หญิงน้อยได้แต่ส่ายหน้า


“จะเป็นไปได้ยังไงที่น้องสิบสี่จะไม่รู้ว่าเดือนก่อนพี่เก้าทำพันธะสัญญากับสัตว์อสูรขั้นกลางระดับห้ามาได้คู่หนึ่ง เป็นลิงยักษ์เพศผู้และเพศเมีย เพศเมียนั้นใกล้ตายก็เลยยินยอมทำพันธะสัญญากับพี่ เพื่อปกป้องชีวิตตัวมันเองและก็ลูกในท้องไว้ ส่วนเพศผู้นั้นมันยินยอมติดตามมาพร้อมกับครอบครัว”


“งั้นลิงยักษ์ทั้งครอบครัวก็ตกเป็นของพี่เก้านะสิเพคะ”เขาถามด้วยแววตาตื่นตกใจ


“จะเรียกแบบนั้นก็คงจะไม่ถูก เพราะลูกในท้องนั้นพี่ไม่ได้ทำพันธะสัญญาด้วย เมื่อคลอดพวกมันก็เป็นอิสระ”องค์ชายเก้าว่าด้วยใบหน้าประดับรอยยิ้มที่แสร้งอ่อนโยน


เชื่อเขาเถอะ! คนอย่างองค์ชายเก้านะรึที่จะยอมปล่อยสัตว์อสูรขั้นกลางระดับห้าไปง่ายๆ ดูจากท่าทางและแววตาแล้ว ท่านแม่ทัพอย่างเขาเคยเล่นบทบาทเช่นนี้มาก่อน


เชื่อคนอย่างองค์ชายเก้าก็กลายเป็นหญ้าให้โคเคี้ยวเล่นแล้วละ!


การประลองในครั้งนี้ได้รับแรงสนับสนุนจากบรรดาองค์ชายทั้งหลาย ซึ่งในพระราชวังแห่งแคว้นหมิงซือนี้มีองค์ชายทั้งหมด 13 คน นับจากองค์รัชทายาทที่กำเนิดจากฮองเฮา เป็นองค์ชายใหญ่ องค์ชายรอง องค์ชายสาม ถึงองค์ชายสิบสาม และน้องคนสุดท้ายกลับกลายเป็นสตรี ก็คือองค์หญิงสิบสี่ผู้เลอโฉมและเป็นที่รักใคร่ของบรรดาพี่ชายทั้งหลาย ซึ่งถือว่าเป็นครอบครัวใหญ่ที่รักใคร่กลมเกลียวกันดียิ่งนัก หากไม่นับรวมถึงบรรดาหญิงสาวในวังหลังที่ต่างแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นเรื่องขององค์จักรพรรดิหมิงหลง


ดีที่ธรรมเนียมราชวงศ์หมิงไม่ได้ให้บรรดาองค์ชายอยู่กับผู้เป็นพระมารดา ไม่เช่นนั้นแล้วคงเกิดการตีรันฟันแทงกันไม่เว้นแต่ละวันเป็นแน่ๆ จะมีก็แต่องค์หญิงเท่านั้นที่ยังอนุญาตให้อยู่ที่วังหลังกับพระมารดาของตนได้ ก่อนจะสามารถสอบเข้าเรียนในสำนักศึกษาหลวงแล้วย้ายไปอยู่ที่หอพักหรือตำหนักอื่น


“พี่รอง ท่านทำไมไม่บอกกับข้าว่าได้สาวงามจากชนเผ่าซ่านฉินที่อยู่บนภูเขาฟาชีมา”


“น้องสิบ เจ้าอย่าได้ไปว่าพี่รองเช่นนั้น สตรีงามนั้นมีออกมากมายนัก เพียงแค่สตรีจากชนเผ่าซ่านฉินที่อยู่บนภูเขาฟาชีเท่านั้นจะแตกต่างอะไร  เจ้าเองก็อย่าได้ส่งเสียงดังไป”


“แต่สตรีจากชนเผ่าซ่านฉิน เป็นสตรีสายเลือดมังกรลมนะพี่ใหญ่ สตรีเหล่านี้จะมีพลังธาตุลมมากกว่าพลังยุทธ์ปกติ และยิ่งเป็นสตรีผู้ปรุงโอสถด้วยแล้ว โอสถเพิ่มพลังยุทธ์จะเป็นโอสถที่มีพลังสายบริสุทธ์มาก หากใครได้กินจะเป็นการเพิ่มระดับพลังยุทธ์ถึงสองระดับ”องค์ชายสิบ หมิงซือโฉว มีอาการตื่นเต้นอย่างเก็บไม่อยู่


“หากเจ้าอยากจะได้ เหตุใดไม่ลงประลองซะเองเล่าน้องสิบ”


“พี่ใหญ่ ท่านก็รู้ว่าข้าไม่มีสัตว์อสูรขั้นกลางระดับห้า”องค์ชายสิบได้แต่เสียดายอยู่ในที รู้สึกว่าตัวเขาเองยังอ่อนด้อยกว่าบรรดาพี่ๆนัก เพราะบรรดาพี่ชายของเขานั้น มีเพียงพี่แปดที่ไม่มีสัตว์อสูรขั้นกลางระดับห้าในครอบครอง มีเพียงสัตว์อสูรข้ามระดับเป็นระดับที่หกเท่านั้น


สัตว์อสูรที่พบเห็นในปัจจุบันนั้น มีเพียงชั้นเริ่มต้นอันประกอบไปด้วย ขั้นต้น ขั้นกลาง ขั้นสูง และขั้นสูงสุด ที่แบ่งเป็นขั้นละ 6 ระดับ


สัตว์อสูรที่มีการทำพันธะสัญญามากที่สุดคือสัตว์อสูรขั้นต้น ส่วนสัตว์อสูรขั้นกลางถึงขั้นสูงนั้น น้อยคนนักที่จะสามารถทำพันธะสัญญาได้


และยิ่งไม่ต้องพูดถึงชั้นพัฒนาและชั้นนิรันดร์ โดยเฉพาะจ้าวสัตว์อสูรที่มีรูปร่างเป็นมนุษย์ด้วยแล้ว ยิ่งเป็นไปไม่ได้เลยที่จะสามารถทำพันธะสัญญาได้ เพราะจ้าวสัตว์อสูรส่วนใหญ่จะมีสติปัญญาคล้ายกับมนุษย์ทุกอย่าง น้อยคนนักที่จะสามารถแยกแยะออกได้ว่าคนไหนจ้าวสัตว์อสูร


“วางใจเถอะน้องสิบ สตรีผู้นี้ไม่ใช่สายเลือดชนเผ่าซ่านฉินโดยกำเนิด ไม่มีทางที่จะเป็นอย่างที่น้องสิบกล่าวมา”องค์ชายรองว่าด้วยใบหน้าแต้มรอยยิ้ม


“แล้วพี่รองรู้ได้เช่นไรว่าไม่ใช่สายเลือดชนเผ่าซ่านฉิน ในเมื่อพี่รองไปพบนางที่ชนเผ่าซ่านฉินมิใช่หรอ?”


“น้องรองไปพบตอนที่นางกำลังจะถูกคนในชนเผ่าซ่านฉินเผานะ”เป็นองค์ชายใหญ่พูดด้วยรอยยิ้มประดับหน้า


“แล้วไป ข้าจะได้สบายใจที่ไม่ได้ลงไปประลองแย่งชิงนาง”


“งั้นก็ปล่อยนางให้เป็นของพี่เก้าแทนดีหรือไม่”องค์ชายเก้าแทรกขึ้นมาขณะที่ด้านหลังคือองค์หญิงสิบสี่ที่กำลังเดินด้วยท่วงท่าสง่างามสมบุรุษเพศ(?)


เอาเถอะ! ไม่มีใครสงสัยหรอก มารยาทการเดินเหินที่ชายกระโปรงไม่ไหวไปตามแรงเดินนั้น เขาไม่คิดว่าตัวเองจะทำได้ แม้ว่าฮูหยินทั้งสามและอนุทั้งสี่ของเขาจะทำเช่นนั้นแล้วงดงามปานเทพธิดาก็ตามที


“นี่น้องเก้าพาน้องสิบสี่มาด้วยอย่างนั้นรึ?”เป็นพี่รองที่เลิกคิ้วก่อนจะถามด้วยความสงสัย พร้อมกันนั้นก็ส่งยิ้มพิมพ์ใจให้กับน้องสาวคนงามทันที


แต่ท่านแม่ทัพเช่นเขาไม่ใช่บุรุษที่ชมชอบบุรุษ เพราะฉะนั้นการโต้ตอบกลับจึงเป็นแค่เพียงผงกศรีษะเล็กน้อย ก่อนจะเบี่ยงตัวไปนั่งตรงเก้าอี้ที่พอจะมองเห็นการประลองได้อย่างถนัดตาเท่านั้น  ส่งผลให้รอยยิ้มขององค์ชายรองหมิงซือจงได้แต่เหือดแห้งไป พร้อมกับความรู้สึกเห็นใจขององค์ชายใหญ่ องค์ชายสิบและองค์ชายเก้า


“สงสัยน้องสิบสี่คงยังไม่หายเคืองพี่รองที่ชอบทารุณกรรมสัตว์เป็นแน่”เป็นเสียงกระซิบจากองค์ชายสิบที่ทำให้ใบหน้าหล่อเหลาขององค์ชายรองหดหู่ไปทันที


ช่างเป็นพี่ชายที่น้องสาวไม่รักใคร่ แถมยังผลักไสไล่ส่งอีก จะไม่ให้สงสารและเห็นใจได้ยังไงกัน


นี่เป็นความคิดของบรรดาองค์ชายทั้งหลายนั่นเอง


“แล้วพี่จะทำเช่นไรให้น้องสิบสี่หายเคืองหายโกรธ”


“พี่รองต้องยกเลิกการประลองสัตว์อสูรทุกๆเดือนยังไงล่ะ ไม่น่าจะถามข้าเลย”องค์ชายสิบตอบด้วยความจริงใจ แต่นั่นยิ่งทำให้องค์ชายรองสีหน้าหดหู่หนักกว่าเดิม เพราะการประลองสัตว์อสูรนั่นเปรียบเสมือนชีวิตและจิตใจของเขาเลย


ย่ามันเถอะ! ให้เลิกก็จะเลิกง่ายๆได้ยังไงกัน


“พี่รอง อีกนานไหมกว่าการประลองจะเริ่มขึ้น น้องอยากจะดูเต็มทีแล้วว่าการประลองสัตว์อสูรจะเป็นยังไง มันต่างจากการต่อสู้กันปกติหรือไม่”องค์หญิงสิบสี่ที่มีดวงวิญญาณท่านแม่ทัพไป๋อิ่งฉินผู้เกรียงไกรว่าขึ้นท่ามกลางสายตาไม่น่าเชื่อขององค์ชายทั้งสาม และประกายตาวิบวับพราวระยับขององค์ชายรอง


“น้องสิบสี่อยากจะดู  พี่รองหรือจะทำให้ผิดหวังได้ มาๆ พี่รองจะเป็นคนอธิบายกติกาให้ฟังก่อนเริ่มการประลองเอง”


ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงนี้มีเพียงองค์ชายรองหมิงซือจงเท่านั้นที่ดูจะมีความสุขกับการที่องค์หญิงสิบสี่สนใจในงานอดิเรกของตน ต่างจากองค์ชายอีกสามคนที่ยังคงมึนงงเหมือนคนไร้สติ สายตาสบตากันอย่างสื่อความหมาย


นี่น้องสิบสี่เปลี่ยนไปหรือเพราะการประลองของพี่รองน่าสนใจกันแน่ ช่วยบอกข้าทีเถอะ



....

ฝากๆ บรรดาพี่ชายทั้งหลายนั้น มีความหวงน้องสาวคนเดียวมาก แต่ก็น่าสงสารที่บรรดาพี่ชายทั้งหลายไม่ทราบว่าน้องสาวตัวน้อยหาได้น้อยจริงๆไม่ 555+ มีความคิดเป็นบุรุษโดยแท้จ้ะ ขออภัยถ้าเด้งบ่อยเพราะไรต์แก้ไขคำผิดนะคะ

16/01/2017




 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

21 ความคิดเห็น

  1. #1527 FREINFORW (@dokidokiprecure) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 19:29

    ฮามาก5555

    #1527
    0
  2. #1466 ~[P]u[M]ki[N]~ (@pinkhina) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 22:50
    น้องสิบสี่ เจ้าเปลี่ยนไป องค์ชายสิบไม่ได้กล่าวไว้
    #1466
    0
  3. #1233 Fifa30152 (@Fifa30152) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 15:12
    สนุกค่ะ ชอบมาก
    #1233
    0
  4. #1023 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 00:30
    สนุกๆๆๆๆ
    #1023
    0
  5. #935 Kaktinum (@kaktinum) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 08:40
    อย่าโทษสวรรค์
    #935
    0
  6. #926 Mako (@kikomaruko) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 03:25
    มีคำผิดอยู่บ้างนะคะ นะ-น่ะ ไม่-ไหม หรอ-เหรอ
    #926
    0
  7. #854 kay30 (@kay30) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 21:33
    สนุกจ้าแต่ไม่ชอบbl/yoai..
    #854
    0
  8. #775 Noochiie Pongsilachai (@nuchyp) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 08:49
    มีผิดนิดนึงตรงบางทีบอกว่า 500 ปีให้หลังกับ 500 ปีก่อน แต่สนุกมากค่ะ เป็นกำลังใจให้
    #775
    0
  9. #679 hneul327 (@hneul327) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 02:47
    เป็นพี่ๆที่น่ารักจริงๆ555
    จะรู้บ้างไหมน่าน้องสาวตัวเองคือท่านแม่ทัพ
    #679
    0
  10. #594 YT CH (@onevay) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 16:17
    กลายเป็นชอบผู้หญิงหมดทั้ง14คนแล้วซะงั้น ตระกูลหมิงเอ้ยช่างน่าสงสาร
    #594
    0
  11. #572 สมิตานัน (@mina-mint) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 18:24
    ถ้าพี่ๆรู้ว่าน้องสาสจริงโดนฆ่าตายแค้นน่าดูนะคะ สงสารพี่ๆด้วยที่ได้น้องสาว??คนนี้มาแทน 55
    #572
    0
  12. #563 CoCoCool (@chacoco) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 16:40
    วาย ไหมฮับบ
    #563
    0
  13. #253 แกงส้ม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:12
    ติดตาม
    #253
    0
  14. #232 Intruders Korn (@korn3gone) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:07
    น่าติดตามมากๆๆๆ อยากให้พระเอก เอ๊ะรึนางเอก 55555 โชฝีมือบ้าง
    #232
    0
  15. #174 Ma-A-Queen (@ma-a-queen) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:18
    สนุก ติดตามๆ
    #174
    0
  16. #109 ซันหลิงอี (@pla14) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:26
    โอ๊ย ชอบมาก
    #109
    1
  17. #83 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:19
    เกิดเป็นน้องสาวท่ามกลางพี่ชายได้สุดโต่งมาก5555
    #83
    0
  18. #28 Mina_Chu+Chu (@lovelyztk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 21:38
    สนุกค่ะ โอ๊ะ อยากรู้จริงๆเรื่องนี้มีพระเอกไหม
    #28
    0
  19. #10 LADY HAWK (@t551) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 13:29
    สนุกค่ะ
    #10
    0
  20. #9 shadow_devil (@wrtja) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 07:22
    เนื้อเรื่องสนุกมากๆ
    #9
    0
  21. #8 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 23:47
    ขอบคุณค่ะ#อ่านสนุก อ่านเพลินเลยค่ะ รอตอนต่อไปนะคะ
    #8
    0