( 禠星 ) เป็นข้าเอง...องค์หญิงซือซิง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 140,030 Views

  • 1,534 Comments

  • 4,913 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    65

    Overall
    140,030

ตอนที่ 34 : [ องค์หญิงหมิงซือซิง ที่ 33 ] หลบหนี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3505
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    26 มิ.ย. 60

หลบหนี


            องค์หญิงน้อยผู้ถูกตามใจ ณ เวลานี้กลับนิ่งเฉย ด้วยไม่เคยเห็นสถานการณ์เช่นนี้มาก่อนในชีวิต บ้านเมืองที่สงบสุข จู่ๆก็ร้อนราวกับเป็นพื้นนรก เหล่าผู้กล้ามากมายต่างออกมาจากไหนไม่ทราบ พวกเขาปกป้องแผ่นดินแห่งนี้ภายใต้การไม่ยินยอมให้นางออกไปเผชิญกับมังกรดำผู้นั้น


            ใช่แล้ว!


นางถูกขังในตำหนักแก้วที่ผนึกอาคมอย่างหนาแน่น


นางได้ยินพระบิดากับท่านแม่คุยกันถึงสิ่งที่เกิดเบาๆ เกี่ยวกับความเชื่อ แต่ไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นจริง สตรีที่เกิดในตระกูลหมิงซือจะนำมาซึ่งการปลดปล่อยผู้ที่ถูกผนึกไว้ในดินแดนหลวง


เหล่ามังกรและผู้ใช้อักขระที่สูงกว่าดินแดนหลิ่งซาน นี่มันเหมือนกับปลดปล่อยเทพเจ้าเพื่อเข้ามาควบคุมทาสนรกเลยด้วยซ้ำ


อุตส่าห์หนีสงครามเมื่อ 500 ปีได้แล้ว แต่กลับต้องมาเกิดอีกครั้งงั้นหรอ?หรือนี่เป็นดวงชะตาของนางกันแน่


ดวงชะตาผู้เกิดมาพร้อมกับสงคราม


“องค์หญิงเพคะ น้ำชาดอกกุ้ย...”


เพล้ง!


เสียงถ้วยน้ำชาที่ถูกปัดให้แตกนั้นทำให้นางกำนัลที่เข้ามาอยู่เป็นเพื่อนในตำหนักแก้วลงอักขระถึงกับสะดุ้งสะท้าน เพราะไม่เคยเห็นองค์หญิงน้อยโกรธหรือทำอะไรรุนแรงเลยสักครั้ง


“ข้าจะออกไปข้างนอก”


“ไม่ได้นะเพคะ องค์จักรพรรดิรับสั่งเอาไว้ว่า..”


“ข้าไม่สน พระบิดาคิดว่าเพียงแค่ตำหนักแก้วลงอักขระจะทำอะไรข้าได้งั้นหรือ?”


ก็แค่พลังอักขระเล็กน้อยเท่านั้น


มือเรียวพยายามรวบรวมพลังก่อนจะก้าวเดินไปที่ประตูหินคล้ายกับแก้วใสๆมองเห็นข้างนอกได้งดงามแต่กลับมองไม่เห็นข้างในนั้น เมื่อพลังสูงมากพอนางก็ใช้มันซัดไปที่ประตูนั้น แต่ผลที่ได้กลับคือพลังนั้นกลับสลายหายไปในทันที


ไม่จริงน่า!


แล้วแบบนี้นางจะทำเช่นไรดี เมื่อออกไปไม่ได้ไม่รู้ว่าปานนี้คนข้างนอกจะเป็นเช่นไร องค์ชายแดนหนาวผู้นั้นก็บาดเจ็บ แม้จะช่วยเหลือคนของนางได้แต่เขาก็เป็นคนต่างถิ่นมิใช่หรือ?


“ข้าจะทำเช่นไรดี”นางพึมพำ


อยู่ไม่เป็นสุขอีกแล้ว ความหวาดกลัวว่าจะเกิดสงครามได้แทรกซึมเข้ามาในจิตใจของนางทีละเล็กละน้อย


เวลาผ่านไปนานเพียงใดนางไม่ทราบได้ รู้เพียงแค่ว่าความร้อนใจนั้นมีมากกว่าเลวเพลิงของมังกรดำผู้นั้นเสียอีก มันทะลุทะลวงจนนางต้องเดินไปเดินมาภายในตำหนักแห่งนี้อยู่นาน


เคร้ง!


เสียงของตำหนักแก้วสั่นไหว พร้อมกับรอยร้าวที่ปรากฏเห็นเป็นทางยาว ไม่นานนางก็พบกับองค์ชายจากแดนหนาวผู้นั้นเดินเข้ามาพร้อมกับเสี่ยวหลุนที่บัดนี้มีสีหน้าเคร่งเครียดเสมอผู้เป็นนาย


“ไปกับข้าซือซิง”เป็นเสียงกล่าวประโยคแรกที่ทำให้นางมึนงง


“ทำไมข้าต้องไปกับท่าน”


“ไม่มีเวลามาอธิบายให้มากความ เวลานี้แคว้นหมิงซือกำลังร้อนเป็นไฟ หากเจ้ายังอยู่ที่นี่รังแต่จะทำให้แคว้นเกิดเจ้าย่อยยับเพราะความต้องการของมังกรดำตนนั้น”สีหน้าขององค์ชายจากแดนหนาววีดเซียว อาจจะเป็นเพราะได้รับบาดเจ็บ แต่เขายังสามารถยืนอยู่ได้ด้วยท่วงท่าสง่าเช่นนี้ นางเองก็อดนับถืออยู่ในใจไม่ได้


“รีบไปเถอะน้องสิบสี่”เป็นเสียงพี่แปดนั่นเอง ใบหน้านั้นก็มีความซีดเซียวไม่ต่างจากองค์ชายแดนหนาว


“พี่แปด ท่านเป็นอะไร?”


นางอดเป็นห่วงไมได้ นี่มันเกิดอะไรขึ้นนางเองก็ไม่สามารถระบุสาเหตุได้ชัดเจน เมื่อมองไปบนท้องฟ้าก็ปรากฏรอยแดงฉานดั่งเปลวเพลิง


ท้องฟ้าสีเลือดที่นางเคยได้พบอยู่บ่อยครั้ง ไม่ใช่ว่าหวาดกลัวเช่นสตรีทั่วไปเพราะจิตใจของนางหาใช่สตรีแต่กำเนิด แต่นางเพียงแค่อยากจะรู้ถึงสาเหตุที่แท้จริงของเรื่องที่เกิดขึ้น


“อย่ามั่วชักช้าน้องสิบสี่ มากับพี่เถอะ”เป็นเสียงองค์ชายรอง


เขาวิ่งเข้ามาก่อนจะคว้าแขนเรียวเล็กของนางทันที แรงดึงนั้นทำให้นางไม่มีทางเลือก นางควรจะเชื่อใจพวกเขา


ทั้งพี่แปดและพี่รองนั้นเป็นคนระวังเส้นทางที่หลบหนีออกไป เมื่อนางเงยหน้าขึ้นมองก็พบว่าไม่ได้มีเพียงแค่มังกรดำเท่านั้นที่บุกโจมตีเพื่อหวังแย่งชิงนาง แต่กลับมีกลุ่มคนจากไหนไม่ทราบที่อยู่ภายใต้คำสั่งมังกรดำผู้นั้น


เมื่อวิ่งมาได้ไม่ไกล ก็มีพี่หกในชุดขอทานยืนรออยู่ก่อนแล้ว ข้างๆกายนั้นเป็นพี่สามที่อยู่ในชุดเก่าๆขาดๆไม่แพ้กัน ราวกับพวกเขาได้เตรียมการมาเป็นอย่างดี


ณ เวลานี้ นางถูกพี่รองประคองกึ่งลากให้เดินตามไป โดยมีพี่แปด พี่หกระวังท้าย พี่สามระวังหน้า โจวเฟิงหยางและเสี่ยวหลุนคอยอยู่ไม่ไกล


เส้นทางที่พวกเขาหลบหนีออกมานั้นเป็นเส้นทางลับที่พระบิดาเคยบอกนาง เป็นเส้นทางลับในวังหลวงที่มีแต่เชื้อพระวงศ์เท่านั้นที่ทราบ เพราะมีกลไกลเป็นตำแหน่งตราประจำราชวงศ์วางทับ


“นำทาง”


เป็นคำสั่งของพี่รอง ก่อนที่ตะเกียงไฟมนตราจะปรากฏขึ้นเพื่อนำทาง เส้นทางลับนี้


เมื่อพี่หกวางตราประจำราชวงศ์ลงไปที่โขดหิน เสียงเคลื่อนไหวของโขดหินก็นำพาให้ใจของนางสั่น ไหว จู่ๆเจียวเมิ่งก็ออกมาจากร่างกายของนาง คอยช่วยเหลือพวกพี่ชายของนางอยู่ไม่ห่าง


พวกเขาออกมาจากเส้นทางลับแล้ว ไม่ห่างนั้นก็มีรถม้าเตรียมพร้อมอยู่ก่อนแล้ว รถม้านั้นเป็นรถม้าที่นางเคยเห็นชาวบ้านเขาเอาไว้เข็นผักมาขายที่ตลาดนั้นเอง มันทั้งอับและก็ชื้นเสียจนนางเกือบจะทนไม่ไหว


“เราจะไปที่ไหนคะพี่รอง”


“แคว้นโฉวจง”เป็นคำพูดราบเรียบที่นางต้องเงยหน้าขึ้นไปสบกับนัยน์ตาจากเจ้าของดินแดนอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว และไม่รู้ด้วยเหตุใดนางถึงรู้สึกว่าใบหน้าของนางที่ถูกจ้องมองด้วยนัยน์ตาคู่นั้นถึงได้ร้อนขึ้นมาเสียดื้อๆ


“ทำไมต้องเป็นแคว้นโฉวจงค่ะพี่รอง”


“เพราะแคว้นโฉวจงเป็นหนึ่งใน 4 แคว้น ที่ไม่ได้เข้าร่วมกับมังกรดำตนนั้น”เป็นคำพูดของพี่หก ขอทานที่นางไม่นับเป็นพี่ชาย นี่เป็นครั้งแรกที่นางสัมผัสได้ถึงความเคร่งเครียดมาจากพี่ชายผู้แสนจะบ้าของนาง


“หมายความว่ายังไงคะ?”นางไม่เข้าใจ


“แคว้นทั้งสิบหกในดินแดนหลิ่งซาน มีอยู่เพียง 4 แคว้เท่านั้นที่ไม่เข้าร่วมกับเจ้ามังกรดำตนนั้น นั่นก็คือ แคว้นหมิงซือของเราที่กำลังถูกโจมตี แคว้นโฉวจงที่อยู่ห่างไกล แคว้นหลงโหลว และแคว้นฮุ่ยหลิ่งที่ไม่มีกำลังมากพอจะปกป้องพวกเราจากการตามล่าของเจ้ามังกรดำตนนั้นได้”พี่สามเป็นคนอธิบาย


“แล้วทำไมเจ้ามังกรดำตนนั้นต้องตามล่าเราด้วย”


“มันตามล่าเจ้าเพียงคนเดียวต่างหากละน้องพี่”พี่แปดบอกเสียงเรียบ


“มันต้องการเลือดจากหัวใจของเจ้าเพื่อไปล้างคำสาปให้กับดินแดนหลวง เมื่อล้างคำสาปได้สำเร็จ ทั้งดินแดนหลิ่งซานก็เหมือนกับตกเป็นทาสของมัน พวกโง่แก่แต่ไม่มีความคิดพวกนั้นคงนึกว่าการเข้าร่วมกับเจ้ามังกรดำนั้นจะทำให้แคว้นของมังแข็งแกร่งขึ้น แต่เปล่าเลยน้องพี่ พวกมันกำลังชักศึกเข้าบ้านกันอยู่ต่างหากละ”


“พี่แปด”องค์หญิงน้อยผู้มึนงงเริ่มรู้ตัวว่างานนี้มาแบบไม่ง่ายเลยสักนิด


“ฮึกๆ ท่านแม่ขอรับ วางใจได้ ข้าจะคอยปกป้องท่านแม่เอง ฮึกๆ”เป็นเสียงของเจียวเมิ่งที่ทำให้ทุกคนต้องหันหน้าหนี เพราะจ้าวอสูรสายพฤกษาตนนี้ร้องไห้กอดแขนผู้ที่ตนเรียกว่าท่านแม่อย่างหวาดกลัว


ใครกันแน่ควรปกป้องใคร


องค์หญิงน้อยกลอกตามองบนฟ้าอย่างอดสู จะมีจ้าวอสูรทั้งทีทำให้ถึงได้แบเบาะไม่เปลี่ยนแปลงเลยสักนิดเดียว เถาวัลย์เลือดเอ่ย เอาลูกเจ้าไปป้อนนมที


รถม้าค่อยๆวิ่งทะยานไปบนถนนอันมืดสนิท ประกอบกับผู้คนจำนวนมากอพยพหนีตาย เพราะไฟสงครามที่เกิดขึ้นมาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว โจวเฟิงหยางเพียงองครักษ์เงาออกมาคอยป้องกันภัยรอบกาย ท่ามกลางแววตาครุ่นคิดของสตรีเพียงคนเดียวในกลุ่ม


น่าแปลกใจที่องค์ชายผู้นี้ช่วยเหลือนาง ทั้งๆที่ไมได้เกี่ยวข้องอันใดกัน


ไม่แน่ว่าเขาอาจจะหวังบางสิ่งจากตัวนางก็เป็นได้….หรือว่าจะเป็น.....


ความคิดนั้นทำให้นางอยู่ไม่เป็นสุข ลอบมองใบหน้าซีดเซียวของคนที่อยู่ตรงหน้าอยู่หลายครั้ง ในขณะที่เหล่าพี่ชายของนางเปลี่ยนเวรยามกันหลับใหลและออกไปบังคับม้าทีละสองคน


“เจ้าลอบมองข้า มีอะไรจะถามรึ?”


เมื่อเสี่ยวหลุนออกไปนอกรถม้าเพื่อเปลี่ยนเวรยาม คนที่สงสัยอยู่นานจึงเอ่ยถาม ใบหน้าหวานที่ลอบมองจึงชำเลืองกลับมาสบเข้ากับนัยน์ตาคู่เดิมอีกครั้ง


“ข้าเพียงแค่สงสัยว่าเหตุใดท่านต้องช่วยข้าอยู่หลายครั้ง หรือท่านกำลังหวังสิ่งใดอยู่กันแน่”


นางพูดพร้อมกับจ้องมองแววตาของคนตรงหน้าราวกับรู้ทัน


“หึ สิ่งที่ข้าหวังไม่ใช่สิ่งเดียวกับที่เจ้าคิดแน่นอน องค์หญิงสิบสี่”


คำพูดของคนจากแดนหนาวทำให้นางนึกหมั่นไส้ แล้วอะไรกันที่ไม่ตรงกับสิ่งที่นางคิดเอาไว้ นางก็แค่คิดในสิ่งที่บุรุษคิดก็เท่านั้นเอง


นางคิดผิดตรงไหนกัน


“แล้วท่านหวังสิ่งใด”นางเอ่ยถาม


“เมื่อถึงวันนั้นแล้วเจ้าจะรู้เอง”


คนอย่างนางไม่รอถึงวันนั้นหรอก เห็นทีองค์ชายผู้นี้จะอ่อนด้อยประสบการณ์เสียแล้ว ว่าที่พระชายาในอนาคตเช่นนางคงต้องหาช่วงเวลาออกโรงเองเสียแล้วสินะ

 



.....

นางก็ยังเป็นนาง ท่านแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ เอาเถอะ ยังไงนางก็คงจะสมหวังเข้าสักวันน่า เป็นกำลังใจให้นางหน่อย แม้ความตายจะมาใกล้แค่เอื้อมก็เถอะ 5555+ ^-^

25/6/2017


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

21 ความคิดเห็น

  1. #1497 Nanase33 (@HikariJung8893) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 21:24
    อีกคนหวังให้นางช่วยรักษาตาองครักษ์ นางเอกหวังหาสามี โอ้ยขำ
    #1497
    0
  2. #1282 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 13:36
    นี่ปักธงแล้วใช่ไหม ?

    ปล. เปลวเพลิงของ .../สีหน้า...ซีดเซียว/อย่ามัวชักช้า/มีกลไก/ทำไม..(เพ) คะพี่รอง/4 แคว้น/แคว้นของมัน/ทำไมถึงได้/เถาวัลย์เลือดเอ๋ย/เรียกองครักษ์เงา ?/ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้
         คะ นี่ต้องเป็น เพคะ/เจ้าคะ รึเปล่าคะ ?
    #1282
    0
  3. #1270 JikkoHza Xuounoy (@jikkoh-sanrio) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 11:56
    555 เอาใจช่วยทุกคน / ไรท์อย่าหายไปไหน นานๆอีกนะค่ะ เรารอ
    #1270
    0
  4. #1269 อันฝ้าย (@unfaii) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 11:26
    งานมโนก็มา555+
    #1269
    0
  5. #1268 ัyoonly (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 07:34
    เดี่๋ยวนะคะท่านแม่ทัพ แน่ใจนะว่าเขาจะรับตัวเองเป็นพระชายา โธ่ช่างมีความมุ่งมั่นดีจริงๆ 5555555555555555
    #1268
    0
  6. #1267 meow1910 (@meow1910) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 05:53
    สมใจอยากคิดถึงท่านเเม่ทัพมาก
    #1267
    0
  7. #1266 ~PiToN~ (@nightsza) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 02:56
    องค์หญิงใจเย็นๆอย่าเพิ่งรุกรุนแรงนะ เดี๋ยวองค์ชายตกใจ
    #1266
    0
  8. #1265 Nai (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 02:27
    ไม่ได้เจอท่านแม่ทัพนานเลยเนอะ
    #1265
    0
  9. #1264 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 01:54
    5555อสูรแบเบาะ
    #1264
    0
  10. #1261 Just Right (@kae-7-) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 00:50
    ในที่สุดไรท์ก็กลับมา เย้ๆๆๆๆ จุดพลุฉลองงงง...
    #1261
    0
  11. #1260 Distress (@janjita) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 23:54
    ขอบคุณนะค่ะ
    #1260
    0
  12. #1259 ริรินย่า (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 23:37
    รักและคิดถึงท่านแม่ทัพ อัพบ่อยๆน๊าาา สู้ๆค่ะ
    #1259
    0
  13. #1258 Diarism (@paweepiww) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 23:12
    อัพเดือนละครั้ง โฮฮฮ คิดถึงองค์หญิงสอบสี่มากกกก ไรท์จ๋าเราเป็นกำลังใจให้ไรท์อยู่นะ มันเป็นนิยายไม่กี่เรื่องที่เราชอบเลยนะ. อย่าเทน้าา
    #1258
    0
  14. #1257 MDI_JP (@MDI_JP) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 22:56
    ดีใจจจจ นิยายอัพแย้ววว
    #1257
    0
  15. วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 22:49
    ขอบคุณครับ
    #1256
    0
  16. #1255 patchyta (@patchyta) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 22:36
    รักท่านนะ ท่านแม่ทัพนี่มันท่านแม่ทัพจริงๆ
    คิดถึงไรต์จัง~
    #1255
    0
  17. #1254 rolypcy. (@roziie2536) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 22:15
    มีการเรียกตัวเองว่าว่าที่พระชายาด้วยนะท่านแม่ทัพ
    แหมมมมม่ ผู้ชายเค้ารู้หรือยังงงงง5555555
    ไรท์มาอัพแล้ว ดีใจจจจจจจ
    #1254
    0
  18. #1253 No-sugar (@mxqyz) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 21:45
    ท่านแม่ทัพยังคงคอนเซป
    #1253
    0
  19. #1252 Tannatos Orcus (@Ferinone) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 21:45
    หายไปนานอะ
    #1252
    0
  20. #1251 Ibib_M (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 21:34
    โอ๊ยๆ คิดถึงท่านแม่ทัพ
    #1251
    0
  21. #1250 FERNnoil (@fern_1101) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 21:28
    อัพแล้ว ขอบคุณค่ะ
    #1250
    0