( 禠星 ) เป็นข้าเอง...องค์หญิงซือซิง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 140,027 Views

  • 1,534 Comments

  • 4,914 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    62

    Overall
    140,027

ตอนที่ 38 : [ องค์หญิงหมิงซือซิง ที่ 37 ] ข้าน่ารังเกียจถึงเพียงนั้นเลยหรือ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1629
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 124 ครั้ง
    19 ก.ย. 61


ข้าน่ารังเกียจถึงเพียงนั้นเลยหรือ


เวลาผ่านไปเพียงสามวัน ขบวนอพยพก็เดินทางมาถึงแคว้นเฉินซึ่งเป็นแคว้นที่ใกล้เคียงกับแคว้นหมิงซือแล้ว ในตลอดสามวันนี้องค์หญิงซือซิงพยายามที่จะถ่ายเทพลังไปยังไข่มังกรเกือบทุกคืน แต่ไข่มังกรนั้นก็ยังห่างไกลจากคำว่าเติบโต จนทำให้นางอดคิดไม่ได้ว่าอาจจะเป็นเพราะพลังของนางยังไม่มากพอ เจ้าไข่มังกรตนนี้จึงไม่ฟักออกจากไข่มาเสียที หนำซ้ำนอกจากเรื่องไข่มังกรแล้วนางยังอดหงุดหงิดใจกับเจ้าองค์ชายแซ่โจวผู้นั้นไม่หาย สามวันมานี้นางรึอุตส่าห์ใช้ความพยายามที่มีมักไปปรากฏตัว ไปพูดคุย แอบแม้กระทั่งหลอกกินเต้าเขาด้วยซ้ำ


บิดามันเถอะ! เขาตายด้านหรือไงถึงไม่เห็นความปรารถนาในแววตาของนาง


เป็นองค์ชายแล้วไง? รูปงามแล้วไง? มีพลังมากกว่านางนิดหน่อยแล้วไง?


ข้อดีพวกนั้นนางก็มี แถมมีมากกว่าผู้หญิงทั่วไปด้วย!


หุ่นก็ดี ใบหน้าก็งดงามเฉิดฉาย อกหรือก็ใหญ่โต พอดิบพอดีมือหรืออาจะล้นมือด้วยซ้ำ! แถมนางก็เป็นองค์หญิง ถึงเวลานี้จะยังตกยาก แต่ฐานะของนางก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลง พลังก็มีมากมาย พรสวรรค์ของนางขนาดนี้ยังไม่เหมาะเป็นแม่พันธุ์ออกลูกของตระกูลโจวหรือไง!


เพ้ย! แค่คิดนางก็ได้แต่หงุดหงิดใจ ชำเลืองสายตามองไปยังองค์ชายโจวเฟิงหยางที่กำลังนั่งจิบน้ำชากับองค์หญิงรั่วซีผู้นั้นแล้วก็ได้แต่คลั่งแค้นในใจ


และแน่นอนว่าสายตาขององค์หญิงหมิงซือซิงก็พอจะทำให้คนกลุ่มนั้นร้อนๆหนาวได้ไม่ยากเย็นหนัก โดยเฉพาะองค์หญิงรั่วซีที่ได้แต่หันกลับมามองนางด้วยแววตาคลายฉายแววแปลกใจ


“บางทีนางอาจจะไม่พอใจที่ต้องเปลี่ยนสถานะมาเป็นนางกำนัลของหม่อมฉันก็เป็นไปได้เพคะ”องค์หญิงรั่วซีฉีกยิ้มอย่างอ่อนใจ


“ไม่หรอก เจ้าอย่าได้คิดมาก”โจวเฟิงหยางพูดเสียงเรียบ


ใครจะรู้ดีเท่าเขาว่าแววตาขององค์หญิงน้อยแห่งแคว้นหมิงซือผู้นั้นคิดอะไร ทั้งการกระทำก็ออกจะโจ่งแจ้งและไหนจะคำพูดที่ส่อแววเพียงนั้น


นางอยากจะจับเขาทำสามีใจแทบขาด ขาดก็เพียงแค่เขาเท่านั้น หากเขาร่วมมือไม่แน่ว่านางคงกระโจนเข้าหาโดยไม่สนใจธรรมเนียมปฏิบัติใด


ช่างน่าหวาดกลัวโดยแท้ สตรีเช่นนี้ต่อให้เขานึกสนใจก็ได้แต่ขยาด


น่ากลัวยิ่งนัก


“เจ้าไม่พอใจองค์หญิงรั่วซีผู้นั้นมากเพียงนี้เลยหรือ?”พี่รองเอ่ยถามเสียงเครียดเมื่อมองตามสายตาของผู้เป็นน้องสาว


“เพคะ”องค์หญิงน้องตอบเสียงมั่นคง


พวกเขาอยู่ห่างไม่ไกล เพราะถือว่าเดินทางมาในฐานะผู้ติดตามคงร่วมโต๊ะกับพวกเชื้อพระวงศ์ไม่ได้ และอีกอย่างหนึ่งคือ ต่อให้จะบอกคนอื่นว่าเป็นเชื้อพระวงศ์เหมือนกันก็คงไม่มีใครเชื่อ ในเมื่อพี่หกแปลงร่างด้วยชุดขอทานมองอาหารระรานตาตรงหน้าอย่างสบายใจ โดยไม่สนใจสภาพร่างกายตัวเองเลยสักนิดเดียว


“แคว้นเฉินมั่งคั่งไม่น้อยเลยจริงๆ”องค์ชายหกไม่ได้สนใจเสียงพูดคุยก่อนหน้านี้แต่กลับต่อประโยคที่คนอื่นพูดค้างไว้เหมือนเป็นหัวข้อเดียวกัน “ตามสายข่าวหากลงมือทำอาชีพที่นี่ ผ่านไปครึ่งวันน่าจะได้เงินหลายตำลึงอยู่”


“เจ้าหก รักษากิริยาด้วย”เสียงพี่แปดเอ่ยปราม แต่ก็นั่นแหละ องค์ชายหกก็หาได้สนใจเช่นกัน


“โธ่! พี่แปด นานๆทีได้ออกมาต่างแคว้นสักครั้ง”


“ถ้าพี่หกออกจากกลุ่มไปก็ไม่ต้องกลับมาเลยนะเพคะ น้องไม่อยากร่วมทางกับคนไม่รู้จักหน้าที่ตัวเอง”องค์หญิงน้อยเอ่ยเสียงเข้มพร้อมกับตวัดหางตามองไปยังองค์ชายหกเงียบๆแต่แฝงเอาไว้ด้วยประกายตาคมแปลบ


หน้าที่หลักที่พวกเขาออกเดินทางในครั้งนี้คือปกป้องน้องสาวอันเป็นที่รักนั่นเอง หากองค์ชายแตกกลุ่มน้องสาวของพวกเขาเห็นที่จะไม่ทนอีกต่อไป


“อะ...น้องสิบสี่”


“น้องอิ่มแล้ว ขอตัวไปพักผ่อนก่อนนะเพคะ”


องค์หญิงสิบสี่พูดแล้วก็ผุดลุกขึ้นทันที ขนาดที่หางตาก็เหลือบมองไปยังองค์ชายโจวเฟิงหยางผู้นั้น ไม่รู้ทำไมปลายหางตาถึงรับรู้ถึงความร้อนชื้นบางอย่างได้


ไม่ได้เสียใจสักหน่อย!


ต่อให้เขาไม่สนใจแล้วทำไม มีวิธีอีกมากมายที่นางยังไม่ได้ลองทำ!


คอยก่อนเถอะ เจ้าคนแซ่โจว  นางจะทำให้เขายอมสยบแทบเท้าให้ได้อย่างแน่นอน


เมื่อร่างบอบบางในชุดคลุมปกปิดใบหน้าครึ่งหน้าเดินกลับขึ้นไปยังชั้นบนของโรงเตี๊ยมในแคว้นเฉิน ก็ได้เรียกสายตาของชายหนุ่มผู้ถูกคาดโทษเอาไว้อย่างอดไม่ได้


“กระหม่อมขอตัวสักครู่นะขอรับ”เสี่ยวหลุนพูดเสียงดังขึ้นมาทันทีที่มองตามร่างขององค์หญิงน้อยหมิงซือซิงจนลับสายตา องค์ชายโจวเฟิงหยางจึงได้แต่พยักหน้าท่ามกลางสายตาแวววาวขององค์หญิงรั่วซี


“เสี่ยวหลุนผู้นั้นดูชื่นชอบองค์หญิงหมิงซือซิงนะเพคะ”


“พวกเขาคบเป็นสหายกัน”


“ชายหญิงเป็นสหายกันได้คงจะสนิทสนมกันน่าดูนะเพคะ เหมือนกับ...ท่านพี่กับหม่อมฉัน”องค์หญิงรั่วซีพูดด้วยรอยยิ้มอ่อนหวาน ใบหน้าปรากฏริ้วรอยสีแดงวิ่งผ่าน นางยกมือขึ้นจิบน้ำชาแก้อาการเคอะเขินจากคำพูดของตนเอง


“มันก็ไม่เสมอไปหรอก”


ประโยคนั้นทำให้น้ำชาที่เหมือนรสชาติจะหวานหอมกลายเป็นเย็นชืดขึ้นมาในทันที


หากไม่เป็นเพราะอดีตองค์จักรพรรดิแคว้นโฉวจงหรือก็คือบิดาขององค์ชายโจวเฟิงหยางตายจากไปก่อน นางเองก็ยังคงดำรงตำแหน่งคู่หมั้นของเขาเหมือนเดิม ไม่ต้องยกเลิกงานอภิเษกและกลายเป็นคนแปลกหน้ากันเช่นนี้


ด้วยเพราะนางรู้ว่าเขากำลังเดินทางไปที่แคว้นหมิงซือ นางจึงออกเดินทางตามมา อย่างไรเสียนางก็มั่นใจว่ายอดหญิงแคว้นเฟิ่งเช่นนางคงจะพอทำให้ความสนิทสนมในวัยเด็กของเขากับนางกลับมาได้ไม่มากก็น้อยและอาจจะก่อเกิดเป็นความรู้สึกรักใคร่เหมือนที่นางมีต่อเขาไม่เสื่อมคลาย


นางเชื่อว่านางจะสามารถทำได้ พรสวรรค์ขององค์ชายโจวเฟิงหยางนั้นไม่มีใครแล้วที่จะสูงเด่นเกิน แม้แต่องค์ชายจ้าวหลิว โอรสขององค์จักรพรรดิองค์ปัจจุบันก็ตามที เพราะฉะนั้นคงไม่มีใครเหมาะสมกับเขาเช่นนางอีกแล้ว



เมื่อองค์หญิงน้อยหมิงซือซิงเดินเข้ามาในห้องพักก็ได้แต่เดินวนไปวนมาภายในห้องพักอย่างหงุดหงิดใจ ไม่รู้ว่าต้องทำยังไงความหงุดหงิดใจเช่นนี้ถึงจะหายไป หากเป็นเมื่อก่อนตอนเป็นแม่ทัพ นางคงเร่งไปเรือนอนุสักคนแล้วให้พวกนางบรรเลงเพลงหรือร่ายรำให้ชมสักเพลง จิบน้ำชาข้างกายสตรีนั่นคือความปรารถนาและความสุขของบุรุษ


ก๊อกๆ


เสียงเคาะประตูนั้นดังขึ้นพร้อมกับเสียงเรียกขานของเสี่ยวหลุนนั่นเอง


“เจ้ามีอะไรหรอเสี่ยวหลุน?”นางเอ่ยถามอย่างแปลกใจ ตลอดสามวันนี้เสี่ยวหลุนเองก็พยายามที่จะอยู่ห่างกับนางเหมือนกัน


ทั้งนายทั้งบ่าวไม่ต่างกันสักนิดเดียว


“เอ่อ ขะ...ข้า”


“เจ้าทำไม?”นางมองเสี่ยวหลุนเขม็ง


“ข้าต้องขอโทษแทนนายของข้าด้วยที่หลายวันมานี้ทำไม่ดีกับเจ้าหลายต่อหลายครั้ง”


“จะต้องบอกว่าไม่ทำดีด้วยสักครั้งเลยต่างหากล่ะ”นางเถียงกลับ


“อะ..เอ่อ เพราะฉะนั้นข้าเลยกลัวว่าเจ้าจะหงุดหงิดใจ”


มารดามันเถอะ! นางทั้งหงุดหงิดใจ ทั้งโกรธทั้งแค้นไปเรียบร้อยแล้ว


“ข้าเลยอยากจะมาไถ่โทษ หากเจ้าต้องการให้ข้าทำอะไร ข้ารับปากว่าพร้อมจะยอมทำตามโดยไม่มีข้อแม้ หากว่ามันไม่เกินความสามารถของข้า”


วางยาพิษรักให้กับนายของเจ้าแล้วแบกเขาเข้ามาให้ข้าจับทำสามีในห้องสิ หากเจ้าทำได้ข้าจะหายหงุดหงิดใจทันที


นางเพียงแค่คิดเท่านั้น เพราะนางรู้ว่าหากทำแบบนั้นเท่ากับไม่เห็นค่ากับพรหมจรรย์อันงดงามของสตรี ถ้าเผื่อว่าในอนาคตนางเจอกับชายหนุ่มรูปงามคนอื่นอีก นางจะมีสิทธิ์มีเสียงใดเสนอตัวข้ามฝั่งจากฝั่งนี้ไปฝั่งโน้นได้


ยังไงการเก็บพรหมจรรย์ไว้ให้สามีเพียงคนเดียวย่อมดีกว่า


“ช่างเถอะเสี่ยวหลุน วันนี้ข้ารู้สึกเหนื่อยแล้ว พรุ่งนี้เรายังต้องออกเดินทางกันอีก ข้าไม่อยากถือโทษอะไรมากมาย”


เก็บความแค้นเอาไว้ชำระวันอื่นก็ยังไม่สาย


“ขอบคุณเจ้ามากนะ”เสี่ยวหลุนแย้มยิ้ม ก่อนจะเดินจากไปโดยไม่คิดอะไรเช่นกัน


แน่นอนความรู้สึกเสี่ยวหลุนนั้นองค์หญิงหมิงซือซิงคือยอดหญิงที่งดงามทั้งกิริยา วาจา และจิตใจ นางคงไม่คิดแค้นเคืองเรื่องที่องค์ชายของเขาทำ


โดเฉพาะทั้งผลัก ทั้งปล่อยให้ล้มกลิ้งตามทางเดินนั้น ทั้งแกล้งมองเมินสารพัด มันเป็นเรื่องเล็กน้อยจริงๆ?

...


ปล่อยให้เสี่ยวหลุนเดินทางในเส้นทางที่หวาดหวังไว้เถอะ

 

...

 

แสงสว่างจากพระจันทร์ทำให้ใบหน้างดงามที่ได้แต่มองดวงจันทร์นั้นกลายเป็นเหมือนภาพวาดอันเลอค่า ไม่มีใครคิดว่าในความคิดของหญิงงามผู้นั้นคิดอะไร แต่คนที่ผ่านไปผ่านมาในตรอกแคบๆนั้น ได้แต่เงยหน้ามองอย่างตกตะลึง ตลอดชีวิตไม่เคยพบเจอสตรีที่งดงามเพียงนี้มาก่อน


“เห้อ”เสียงถอนหายใจ ไม่ได้ส่งผลให้ความงดงามนั้นลดลงเลยแม้แต่นิดเดียว


แต่เพียงความเศร้าใจเล็กน้อยก็ทำให้คนที่แอบมองเหล่านั้นต้องทุกข์ใจตามไปด้วย


ตึก


เสียงฝีเท้าอันแผ่วบางถูกวางลงบนหลังคาโรงเตี๊ยม แต่ผู้มาใหม่กลับไม่ได้ขยับกายเข้ามาใกล้ได้เพียงแต่ยืนมองอยู่อีกมุมหนึ่งเท่านั้นก่อนจะทำท่าจะจากไป เมื่อที่แห่งนี้ไม่ได้มีเพียงเขาเท่านั้นที่ต้องการ


“หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะ!”องค์หญิงหมิงซือซิงพูดขึ้นเสียงเข้ม


วันนี้ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร นางก็จะต้องพูดกับเจ้าคนแซ่โจวผู้นี้ให้รู้เรื่องว่าเหตุใดถึงไม่อยากใกล้ชิดกับนางหรือเพราะนางยังงดงามไม่พอ เมื่อเทียบเท่ากับองค์หญิงรั่วซีผู้นั้น นางก็ยังเป็นรองงั้นหรือ?


 “ในเมื่อที่แห่งนี้เจ้าจับจองแล้วเหตุใดข้าต้องอยู่ต่อ”


“ข้ามีเรื่องจะพูดกับเจ้าให้รู้เรื่ององค์ชายโจวเฟิงหยาง”


นางกำลังคับแค้นข้องใจอย่างถึงที่สุด


“แต่ข้าไม่มีอะไรจะพูดกับเจ้า”


เขาพูดแล้วก็ก้าวเท้ากำลังจะจากไป แต่ประโยคถัดมานั้นทำให้หัวใจที่เยือกเย็นดุจน้ำแข็งต้องกระตุกไหวอย่างบังคับไม่ได้


“ข้าน่ารังเกียจถึงเพียงนั้นเลยหรือ?”ริมฝีปากบางเม้มแน่น สายตามองแผ่นหลังของคนรูปร่างสูงใหญ่ที่อยู่ถัดออกไปอย่างนึกน้อยใจ


“ที่ท่านพยายามผลักไสไล่ส่งข้า แต่ก็ยังร่วมเดินทางมาด้วยเช่นนี้ท่านคงจำใจมากสินะ”นางเอ่ยประโยคถัดมาทันที


“ข้ารู้ว่าท่านไม่ยอมรับข้าในฐานะพระชายา แต่ท่านควรจะเปิดโอกาสศึกษาข้าดูสักครั้ง ให้โอกาสข้าสักครั้ง ถ้าหาก....”นางเหมือนพยายามข่มกลั่นเสียงสะอื้นเอาไว้ให้บางเบาที่สุด


“...ถ้าหากข้าทำเต็มความสามารถแล้วท่านยังไม่สนใจหรือไม่ยอมรับตัวข้าอีก ข้าก็จะไม่ทำให้ท่านต้องลำบากใจ”


เสียงหวานนั้นเจือไปด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ในขณะที่คนฟังหัวใจดวงนั้นที่ไม่เคยหวั่นไหวก็ให้กระตุกอย่างไม่ยินยอมพร้อมใจ เหมือนจะรับรู้ถึงคำพูดจริงจังประโยคนั้นของนางเป็นครั้งแรก


หรือว่าเขาทำเกินไป?


แต่มันก็เป็นเพราะนิสัยและคำพูดของนางทั้งนั้นที่ทำให้เขาอดหวาดกลัวไม่ได้ มีอย่างที่ไหนสตรีที่ดีวิ่งเข้าหยอกล้อยั่วยวนผู้ชายก่อนซึ่งๆหน้า


“โจวเฟิงหยาง”เสียงเรียกของนางนั้นเจือปนไปด้วยความขมขืน “ท่านให้โอกาสข้าสักครั้งได้หรือไม่? เปิดใจมองดูข้าดีๆสักครั้ง ในเมื่อท่านก็ยังตัดสินใจร่วมเดินทางไปกับข้าต่ออยู่ดี”


ให้โอกาสงั้นหรอ?


นางขอแค่ให้โอกาสเท่านั้นนี่น่า ไม่ได้มากมายเกินไปที่จะให้ไม่ได้


แต่ทำไมนะ เขาถึงรู้สึกหวาดหวั่นในหัวใจว่าการให้โอกาสของเขาคือการรับนางเข้ามานั่งในหัวใจ อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้


แต่ถ้าเขาจะปฏิเสธนางไปก็อาจจะทำให้เขารู้สึกไม่ดีก็เป็นไปได้


ร่างชายหนึ่งหญิงหนึ่งบนหลังคาโรงเตี๊ยมท่ามกลางแสงจันทร์นั้นยิ่งเหมือนกับภาพวาดมากเท่านั้น ความลังเลใจจาแผ่นหลังกว้างกับความเศร้าใจจากร่างบางนั้น ช่างเป็นภาพที่สะเทือนใจอย่างที่ไม่มีบทกวีใดสามารถพรรณนาได้


มีเพียงสายลมเท่านั้นที่พัดผ่าน เสียงหวีดร้องของใบไม้นั้นเหมือนกับเป็นการเตือนว่าอากาศเริ่มเหน็บหนาวขึ้นมากกว่าเดิมแล้ว


นานเท่าใดไม่รู้ที่เสียงขานรับทุ่มหูนั้นจะดังขึ้น


“ได้ ข้าจะให้โอกาสเจ้า”


เพียงคำพูดประโยคเดียว ก่อนที่ร่างแกร่งจะทะยานจากไป ไม่ได้หันกลับไปมองใบหน้างดงามที่ประดับรอยยิ้มของคนด้านหลัง


รอยยิ้มนั้นไม่ได้แฝงเพียงคำว่าดีใจเท่านั้น แต่มันกลับแฝงความเจ้าเล่ห์เอาไว้ด้วยอย่างมากมาย


“กว่าจะจับทางได้เล่นเอาแย่หมด สุดท้ายก็หนีไม่พ้นน้ำตาผู้หญิงสิน่า”องค์หญิงน้อยยิ้มร่า ก่อนจะปราดน้ำตาที่พยายามบีบออกมาให้หายไปจากพวงแก้ม


นางรึก็อุตส่าห์คิดว่าจะยากกว่านี้เสียอีก แค่เผลอคิดถึงการสูญเสียความเป็นบุรุษเมื่อมาเกิดใหม่ นางก็แทบน้ำตาไหลเป็นสายเลือด พอดีกับองค์ชายโจวเฟิงหยางมา แผ่นการบางอย่างจึงเกิดขึ้นมาอย่างกะทันหัน


น้ำตา รอยยิ้ม และความอ่อนแอของสตรีย่อมจะทำให้บุรุษพ่ายแพ้ได้


อย่างนี้สิถึงจะสมเป็นบุรุษผู้ชำนาญเรื่องความรักระหว่างบุรุษและสตรี!


ขนาดที่นางนึกกระหยิ่มยิ้มในแผนการที่สำเร็จครั้งหนึ่งนี้ สายตาหวานซึ้งก็ต้องกลายเป็นฉงนแทน เพราะทิศทางด้านล่างนั้นมีรูปร่างเพรียวบางของสตรีที่นางเห็นอยู่ข้างกายว่าที่สามีของนางมาตลอดหลายวันนี้นั่นเอง


องค์หญิงรั่วซี!


นางออกจากโรงเตี๊ยมกลางดึกเช่นนี้ทำไมกัน? และไหนจะการปลอมตัวที่แทบจะบดบังไม่มิดนั้นด้วย นางจะไปที่ไหนกันแน่?



.....

ขอบคุณและขอโทษสำหรับคนที่ติดตามเรื่องนี้มานานนะคะ กว่าจะหยิบมาเคาะฝุ่นเขียนใหม่ นานมากจนหลายคนอาจจะจำไม่ได้ อิอิ >/\<

18/09/2018



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 124 ครั้ง

29 ความคิดเห็น

  1. #1485 aom41040 (@aom41040) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 15:49
    รอนะคะ
    #1485
    0
  2. #1484 SLBG7 (@SLBG7) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 00:23
    รอน๊าาาา มาอัพบ่อยๆนะคะ สนุกมากเลย
    #1484
    0
  3. #1483 IG_Backpacker_MJ (@0814839178) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 10:59
    รอคะ เรื่องนี้ชอบมากเรื่องนึงเลยทีเดียว

    พอเห็นอัพก็ดีใจ ไม่กล้าอ่าน กลัวจบตอนเร็ว 5555 อยากอ่านบ่อยๆ ไรท์มาเรื่อยๆนะคะ นักไรท์คะ
    #1483
    0
  4. #1463 0614961728 (@0614961728) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 20:39
    รอนานมากกก แต่เค้าไม่ได้ไปไหนเลยยยย รออ่านนน มาอัฟบ่อยๆน่ะคะ
    #1463
    0
  5. #1462 boarat (@boarat) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 20:04

    ไรท์หายไปนานม๊ากมาก..
    #ดีใจที่กลับมาอัพ&#128591;&#128591;
    ปล.อ่านใหม่หมดเลย(ลืม พ้าม!!)
    #1462
    0
  6. #1461 บิลเลียส (@Ororite) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 18:59
    ในที่สุดไรต์ก็กลับมา!!! จุ๊บเหม่งที
    #1461
    0
  7. #1460 Taywaranya (@0867837127) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 16:23

    คิดถึงมากเลยในที่สุดก็กลับมาแล้วววววว
    #1460
    0
  8. #1459 sasame (@graysia) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 12:56

    ตอนเห็นสถานะอัพเดท นึกว่าตาฝาด อิอิ ดีใจมากจ้าที่ได้อ่านต่อ
    #1459
    0
  9. วันที่ 19 กันยายน 2561 / 12:33

    ดีใจมากกกกกกกกเลยค่ะี่กลับมาอัพแล้ว จะรออ่านนะคะ

    #1458
    0
  10. #1457 Highbuff (@pimnaje-77) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 12:18
    ไรท์มาแล้ววววววว
    #1457
    0
  11. #1456 ~[P]u[M]ki[N]~ (@pinkhina) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 10:06
    ถึงกับตาสว่าง ไรท์อัพแล้ว ว้ายยย เกาะขา อย่าหายไปไหนอีกนะคะ คิดถึง ดีใจมากๆ แต่ขอย้อนกลับไปอ่านตอนแรกก่อน สารภาพบาปว่าลืมเนื้อเรื่องไปแล้วง่ะ
    #1456
    0
  12. #1455 veraya2099 (@veraya2099) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 10:03
    บางทีเป็นผู้ชายมันก็เล่นตัวเยอะเกินไปอ่ะนะ
    #1455
    0
  13. #1454 churee2016 (@chureenana2011) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 09:39

    เข้ามาดูเมื่อวานใจก็คิดถึงนะคะ ว่าทำไรเงียบไป
    วันนี้ได้อ่านตอนใหม่ ขอบคุณคะ
    #1454
    0
  14. #1453 คิโดะ คาจิ (@shino77) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 09:16

    ตอนเห็นว่านิยายเรื่องอะไรอัพ​ นี่ถึงกับอุทานว่าOMG! พระเจ้า!! -ว๊อนตอนต่อไปปปปป​ อย่าหายไปไหนอีกนะ​ คิดถึงแย่เลยยยย​ ไรท์หายไปไหนมาาา

    #1453
    0
  15. #1452 ploywendy (@ploywendy) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 09:13
    ในที่สุดดดด หลังจากที่รอคอยมาเนิ่นนานนน ขอบคุณ&#8203;นะ&#8203;คะ&#8203;ไรท์&#8203;
    #1452
    0
  16. #1451 Sujinthara Saekhor (@snowprinceszanne) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 07:57
    ดีใจมากคะที่กลับมาอัพอีกครั้ง
    #1451
    0
  17. #1450 Zevios (@filib999) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 07:43
    ดีใจมากกกกก
    #1450
    0
  18. วันที่ 19 กันยายน 2561 / 07:07
    อัพแล้ว เย้ๆ
    #1449
    0
  19. #1448 ~PiToN~ (@nightsza) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 04:48
    คิดถึงคนเขียนที่สุดดด
    #1448
    0
  20. #1447 m_mod951 (@m_mod951) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 02:58

    โอ้ยย อัพแล้วววว ดีใจมากกกกกกก
    #1447
    0
  21. #1446 eatamare (@eatamare) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 02:34
    เย้ๆ มาแล้ว โอ้ย ดีใจ
    #1446
    0
  22. #1445 380-900 (@ninupa) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 02:09

    นี้ขยีี้ตาหลายรอบมากๆๆๆๆ

    อัพเเล้ววววววววว


    #1445
    0
  23. #1444 Lee4562 (@Lee4562) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 01:09
    หายไปนานเลยนะไรท์
    #1444
    0
  24. #1443 Tannatos Orcus (@Ferinone) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 01:04
    โอ้ยตายแล้ว โจวโดนต้มจ้าา แสบจริงๆ
    #1443
    0
  25. #1441 Tannatos Orcus (@Ferinone) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 00:56
    โอ้ยย คิดถึง เม้นก่อนค่อยอ่าน
    #1441
    0