( 禠星 ) เป็นข้าเอง...องค์หญิงซือซิง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 140,041 Views

  • 1,534 Comments

  • 4,909 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    76

    Overall
    140,041

ตอนที่ 4 : [องค์หญิงซือซิง ที่ 4 ] องค์หญิงน้อยอาละวาด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7226
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 71 ครั้ง
    4 มี.ค. 60


องค์หญิงน้อยอาละวาด


การประลองสัตว์อสูรนั้น องค์ชายรอง หมิงซือจงจัดการประลองทุกเดือน เมื่อก่อนเป็นเพียงแค่ว่าการประลองสัตว์อสูร แต่เมื่อหลายเดือนก่อนจำเป็นต้องมีการแบ่งแยกระดับของสัตว์อสูรเอาไว้ ไม่ใช่นั้นแล้วการต่อสู้นั้นจะไม่น่าตื่นเต้นหากสัตว์อสูรระดับต่ำกว่าไปสูงกับสัตว์อสูรระดับที่สูงกว่า ก็คงมีแต่ตายกับตาย

“เราจะมียาประคองชีวิตให้สัตว์อสูรได้กินก่อนลงประลอง ในสนามผู้ชมอาจจะเห็นว่าสัตว์อสูรเสียชีวิต แต่แท้ที่จริงแล้วเมื่อถึงจุดที่ชีวิตของสัตว์อสูรไม่ไหวแล้วจริงๆ ยาประคองชีวิตจะเริ่มทำงานเป็นการนำตัวสัตว์อสูรให้หายวับออกมาจากลานประลอง แต่ในสนามประลองจะปรากฏเป็นภาพวินาทีชีวิตสุดท้ายของสัตว์อสูรตนนั้นเช่นเดิมเพื่ออรรถรสของการชม”เป็นเสียงองค์ชายรองหมิงซือจงที่อธิบายด้วยความเต็มใจ ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความสุขที่น้องสิบสี่ของเขานั้นสอบถามอย่างสนอกสนใจ

“แล้ววันนี้พี่รองส่งเทียบเชิญใครบ้างเล่าเพคะ”

เขาก็แค่อยากจะรู้ว่าในยุคหลังจาก 500 ปีของดินแดนหลิ่งซานมานี้ มีอะไรเปลี่ยนไปจากเดิมบ้าง ซึ่งยกตัวอย่างเรื่องหนึ่งที่เขาแทบไม่เข้าใจ นั่นคือการทำพันธะสัญญากับสัตว์อสูรระดับต่างๆ เพราะในยุคอดีตที่เขาจากมานั้น มนุษย์กับสัตว์อสูรสามารถสื่อสารกันได้ด้วยกระแสจิต หากต้องการให้สัตว์อสูรช่วยอะไรเพียงแค่ขอร้องหรือยื่นข้อเสนอ ไม่มีการบีบบังคับให้ทำพันธะสัญญาอะไรเช่นในยุคนี้

นี่เป็นการเปิดโลกกว้างหลังจาก 500 ปี ได้ดีจริงๆ

“พี่รองก็ส่งเทียบเชิญไปทุกบ้านทุกคนนั่นแหละ เพราะพี่รองเองก็ไม่ทราบว่าคุณชายคุณหนูตระกูลไหนบ้างที่มีสัตว์อสูรขั้นกลางระดับห้า เพียงแค่หาของรางวัลล่อตาล่อใจ ขี้คร้านจะมาลงประลองแข่งขัน และยิ่งพวกคุณชายที่ชอบถือหน้าถือตาด้วยแล้วยิ่งไม่ต้องพูดไปใหญ่ งานนี้จ้าวอสูรชนจ้าวอสูรทุกเดือนเชียวละ”พี่รองพูดด้วยความสบายอกสบายใจ

การประลองนี้เป็นเพียงงานเลี้ยงบันเทิงใจขององค์ชายรองหมิงซือจงโดยแท้

ท่านแม่ทัพใหญ่ในร่างองค์หญิงน้อยหันไปมองทางลานประลองอย่างสง่างามด้วยกิริยาของบุรุษผู้น่าเกรงขาม(?) ที่ผ่านศึกเจนสนามรบมาทุกครั้ง แต่แล้วดวงหน้างดงามเลอโฉมก็กลับนิ่งค้าง ดวงตาเรียวหงส์ทอประกายระยิบระยับ

ตอนเดินเข้ามาเขายังไม่ทันได้สังเกตของรางวัลที่โชว์เด่นร่าบนกรงขังลอยอยู่เหนือลานประลอง พอมานั่งประจำที่หันหน้าเข้าไปยังลานประลองจึงทราบถึงของรางวัลทั้งสองสิ่งที่ยังดำรงอยู่ที่เดิม

สตรีงดงามกำลังนั่งหน้าบึ้งตึง แม้ดวงตานั้นจะปราศจากหยดน้ำตา แต่เป็นเขาท่านแม่ทัพผู้นี้ที่ออกจะสงสารและเห็นใจอย่างสุดซึ้ง

โถ่! ฮูหยินรองของข้า ช่างน่าสงสารยิ่งนัก

เอาเถอะ! พี่ชายผู้นี้จะพยายามช่วยเหลือเจ้าอย่างสุดความสามารถ หากลิ้มรสชมความหวานไม่ได้ ก็ขอเพียงได้ลูบได้คลำก็ยังดี

ท่านแม่ทัพผู้เกรียงไกรได้แต่นึกครึ้มอกครึ้มใจอย่างบอกไม่ถูก หันไปจ้องสตรีงามจนน้ำลายเริ่มไหล เป็นองค์ชายรองหมิงซือจงเองที่หันกลับมาเห็นเข้าแล้วได้แต่ยื่นขนมที่กำลังจะหยิบเข้าปากมาตรงหน้าผู้เป็นน้องสิบสี่

 “น้องสิบสี่คงหิวแล้ว งั้นพี่รองจะสั่งให้ทางตำหนักซิ่นเฉิงทำอาหารว่างมาให้ ดูสิแค่เห็นขนมดอกกุ้ยที่พี่กำลังจะกินเจ้าถึงกับน้ำลายไหลเชียว”

พ่อมันเถอะ! เขาไม่ได้หิวขนมเขาหิวสตรีงามต่างหากเล่า

ท่านแม่ทัพผู้เกรียงไกรได้แต่จำใจเช็ดน้ำลายที่ไหลย้อยลงมาอย่างช่วยไม่ได้ ยิ่งเห็นสตรีงดงามปานใดก็ยิ่งหวนนึกถึงช่วงเวลาแห่งความสุขสมไม่ได้เสียทุกครั้ง

เหตุใดชาตินี้ของเขาถึงไม่มีตรงนั้นกันเหล่า ทำไมมันถึงได้ขาดไป ทำไมมันไม่เกินออกมาให้เขาได้จับต้องให้ชื่นใจ โถ่! เขานั้นช่างคิดถึงเรือนกายอันแข็งแกร่งของเขายิ่งนัก เป็นเรือนกายที่สตรีต่างโหยหาจะสบอก(?) เป็นเรือนกายที่ร้อนรุมดั่งเปลวเพลิง ก็ได้แต่หวังว่าเขาจะรีบตายให้เร็วแล้วเกิดใหม่ในร่างผู้ชาย เขาสัญญาว่าจะไม่ขอให้เกิดในตระกูลสูงส่งมากนัก ไม่ขอให้เป็นคนเก่งกล้ามีความรู้ความสามารถอะไรมาก เขาเพียงแค่ขอให้เขามีฮูหยินสามอนุสี่และบรรดานางอุ่นเตียงทีละมากๆก็เพียงพอต่อความต้องการอันน้อยนิดของเขาแล้ว(?)

“เห้อ”องค์หญิงน้อยคิดแล้วก็ต้องถอนหายใจ เหลือบมององค์ชายรองที่กุลีกุจอสั่งนางกำนัลให้ไปนำขนมดอกกุ้ยอย่างเอาอกเอาใจผู้เป็นน้องสาวแล้วให้นึกกลุ้ม

พอเขามองไปทางองค์ชายเก้าและองค์ชายสิบก็ต่างให้ความสนใจกับบรรดาคุณชายทั้งหลายที่ลงประลอง ส่วนองค์ชายรัชทายาทที่เป็นพี่ใหญ่ของทุกคนก็ได้แต่นั่งจิบชาเงียบๆทักทายบรรดาคนที่รู้จักเท่านั้น ไม่ได้มีใครใส่ใจกับการมีตัวตนขององค์หญิงน้อยเท่ากับองค์ชายรองหมิงซือจงอีกแล้ว

ช่างเป็นพี่ชายที่แสนดีเกินไปแล้วจริงๆ ถ้าอุ้มเขาแล้วป้อนนมจากอกได้ เห็นทีพี่รองของเขาก็คงจะยินดีทำ

 

เวลาผ่านไปไม่นานมากนัก การประลองเหมือนจะเริ่มขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ คนส่วนน้อยมากที่มาประลองเพราะต้องการหม้อปรุงโอสถระดับสูง แต่นั่นก็เป็นผลพลอยได้หากว่าชนะการประลอง เพราะราคาของหม้อปรุงโอสถระดับสูงหากเทียบเป็นเงินแล้วเท่ากับทองคำแท่งร้อยหีบเห็นจะได้ หรือจะเก็บไว้ใช้ในตระกูลเผื่อแพทย์โอสถสายผู้ปรุงโอสถมาเกิดในลำดับต่อไปก็ยิ่งดี

แต่เอาเถอะ จะอย่างไรก็ช่าง เขาจะต้องหาวิธีนำเอาสตรีผู้งดงามผู้นั้นมาเป็นของเขาให้ได้ ต่อให้ต้องใช้เล่ห์มารยาหญิงเขาก็ต้องฝืนทำ

“พี่รองเพคะ”เขาเชื่อว่าเหยื่อของเขาคงหนีไม่พ้นองค์ชายรองผู้เห่อน้องสาวคนเดียวคนนี้แน่ๆ

“มีอะไรให้พี่รองช่วยหรือน้องสิบสี่”ใบหน้าหล่อเหลานั้นส่งยิ้มประทับใจให้

จนเขานึกสรุปง่ายๆว่า องค์ชายองค์หญิงของราชวงศ์หมิงแห่งแคว้นหมิงซือนี้ เป็นบุคคลที่มีใบหน้าหล่อเหลาและงดงามปานเทพเซียนลงมาจุติทุกคน

ขนาดเขาผู้เป็นบุรุษชื่นชอบสตรียังอดที่จะชื่นชอบไม่ได้ แต่ถึงจะอย่างไรนั้น ใบหน้าเขาเมื่อ 500 ปีก่อนก็ย่อมต้องดูดีกว่าองค์ชายเหล่านี้อยู่มากเลยทีเดียว หากเขาได้นำร่างกายของเขามาในชาติภพนี้ได้ เห็นทีสตรีทั่วทั้งแคว้นหลิ่งซานคงหลงใหลเป็นแน่

ท่านแม่ทัพผู้เกรียงไกรฉีกยิ้มหวาน คาดคะเนผลพวงจากเรือนร่างของตนเมื่ออดีต 500 ปีก่อนอย่างยิ่งใหญ่ หากมีใครในอดีตได้ยินคงคิดว่าเขากำลังเพ้อพกเป็นแน่ เพราะร่างกายท่านแม่ทัพใหญ่ในอดีตนั้น แม้จัดอยู่ในชายงามก็ถือว่าเป็นลำดับสุดท้ายของชายผู้มีตระกูลดีทั้งหมด ด้วยที่รูปร่างใหญ่เทอะทะและใบหน้าที่มีรอยแผลเป็นจากการต่อสู้แล้ว เขายังจัดว่าไม่หลงเหลือความงดงามใดๆให้ได้ชมเลยสักนิด ผิดกับเหล่าฮูหยินและอนุที่ทั้งงดงามและอ่อนช้อย เหมือนกับวางหมากขาวกับหมากดำ ความแตกต่างนั้นช่างห่างชั้นยิ่งนัก

“น้องอยากได้สตรีผู้นั้นมาเป็นนางกำนัล”....ไว้คอยอุ่นเตียง

และแน่นอนว่าเขาไม่มีทางพูดประโยคหลังอีกเช่นเคย ใครจะบอกว่าเขาหมายปองกอดจูบลูบคลำและขย้ำสตรีงดงามผู้นั้นกันเล่า ต่อให้เขาอยากตะโกนบอกไปแบบนั้นก็เถอะ แต่ก็จำใจต้องยั้งเอาไว้ เพราะเวลานี้เขายังเป็นองค์หญิงน้อยอยู่ เรื่องเช่นนี้จึงค่อยๆเป็นค่อยๆไปจะดีกว่า

“พี่รองก็อยากจะยกนางให้น้องสิบสี่อยู่หรอกนะ หากไม่ติดว่านางนั้นเป็นของรางวัลชิ้นใหญ่ของการประลองในครั้งนี้”

แม่มันเถอะ! ก็เพราะเป็นของรางวัลชิ้นใหญ่นี่แหละ เขาถึงได้หน้าด้านขออยู่นี่ไง นี่เป็นบุรุษประสาอะไรไม่ทันเล่ห์คำพูดสตรีเลย ให้บิดามันตายเถอะ เขาจะสมน้ำหน้าให้ดู (?)

ท่านแม่ทัพผู้เกรียงไกรนึกบริภาษองค์ชายรองอยู่ในใจ ไม่ใยดีแม้กระทั่งว่า เวลานี้เขาเองก็มีบิดาคนเดียวกันกับองค์ชายรอง

“แต่น้องอยากได้”ถือเป็นคำขาด ถ้าพี่รองคนนี้ยังบื้ออีก เขาจะถีบมันให้ลงไปประลองเอง โดยสัญญาว่าถ้าไม่ชนะกลับมา เขาจะตอนส่วนนั้นให้กลายเป็นขันทีแน่นอน

“แล้วพี่จะหานางกำนัลคนใหม่ให้”

ใบหน้าองค์หญิงน้อยเริ่มมืดครึ้มไปหลายส่วน แต่เป็นองค์ชายรองเองที่ยังไม่สัมผัสถึง เพราะบริเวณโดยรอบนั้นรู้สึกถึงรังสีอันตรายที่แผ่ซ่านไปทั่วทุกซอกมุมและทุกอณูรูขุมขน

 เขาเริ่มหมดความอดทนเสียแล้วสิ เขาแม่ทัพผู้นี้แม้อยากจะได้สตรีนางใดไม่เคยมีใครเคยปฏิเสธคำขอของเขามาก่อน แล้วองค์ชายรองผู้นี้เป็นใคร ศักดิ์แค่เป็นพี่ชายในสายเลือด ไม่ได้สนิทชิดเชื้อด้วยสักหน่อย เห็นทีคงต้องสำแดงฤทธิ์ท่านแม่ทัพผู้เกรียงไกรเช่นเขาแล้วละสิ

อย่าหาว่าเขาไม่เตือนก็แล้วกัน!

“ก็น้องจะเอา! บอกแล้วไงว่าน้องจะเอา! ถ้าพี่รองไม่ให้  น้องก็จะทูลขอกับเสด็จพ่อ!”เสียงหวานเจือด้วยความโมโหร้ายนั้นเรียกสายตาของคนดูได้เป็นอย่างดี

นี่แหละฤทธิ์เดชท่านแม่ทัพผู้เกรียงไกร!(?)

การอาละวาดฟาดงวงฟาดงา

เอาน่า! โชคดีหน่อยที่มาอยู่ในร่างองค์หญิงน้อย เพราะถ้าเป็นร่างใหญ่เทอะทะเมื่อ 500 ปีก่อน คงไม่มีใครมองด้วยสายตาเอ็นดูหรอก มีแต่ส่ายหน้าและนึกสมเพชมากกว่า

นี่เขาไม่อยากจะทำหรอกนะ (?) หากว่าเขายังมีพลังยุทธ์ที่สามารถใช้ได้อยู่บ้าง แต่เพราะว่าร่างกายองค์หญิงน้อยหมิงซือซิงคนนี้ ไม่มีพลังยุทธ์ให้เขาได้ใช้งานสักนิดเดียวนะสิ  เห็นทีว่าเขาควรจะเริ่มจริงจังกับการฝึกพลังเสียที มัวแต่คิดหาวิธีฆ่าตัวตายอยู่ได้

อุตส่าห์ได้เกิดทั้งทีควรใช้โอกาสของการเป็นสตรีให้คุ้มค่า อย่างน้อยการได้แก้ผ้าอาบน้ำกับเหล่านางกำนัลหรือคุณหนูตระกูลสูงศักดิ์ผู้งดงามสักคน ไม่ได้มอบกายถวายร่างให้ก็ขอแค่ได้จดๆจ้องๆก็ยังถือว่าไม่เสียชาติเกิด แล้วล่ะ ไป๋อิ่งฉินเอ่ย

 

 

 

…..

เมื่อชาติก่อนเป็นแม่ทัพได้ไง 555+ เป็นเด็กดีใสๆนะองค์หญิงน้อย ความร้ายกาจของท่านแม่ทัพไม่ได้หมดเพียงเท่านี้นะคะ คือนาง(เขา)แค่เพียงเสียการควบคุมตัวเองไปชั่วขณะ เพราะอาการตกใจอย่างกะทันหันที่ต้องมาเกิดในร่างขององค์หญิงน้อย คงต้องมีการปรับตัวอีกมาก

เรื่องนี้ไม่ยูรินะคะ แต่จะจิ้นเองอันนี้โบว์ไม่ว่า เพราะนางนั้นต้องเกี่ยวข้องกับหญิงงามมากมายตามนิสัยโดยกำเนิดอยู่แล้ว เอิ๊กๆ

ฝากๆคอมเม้นท์ติชมด้วยนะคะ จะได้มีกำลังใจในการปั่นต่อ อิอิ โบว์จะลงนิยายประมาณ ห้าทุ่ม – เที่ยงคืนนะคะ เหตุเพราะ โบว์มีเวลาปั่นนิยายในแต่ละตอนแค่ช่วงสองทุ่มขึ้นไปเท่านั้น สังเกตจากแต่ลละตอนค่อนข้างจะสั้นนะเอ่อ

16/01/2017




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 71 ครั้ง

32 ความคิดเห็น

  1. #1528 FREINFORW (@dokidokiprecure) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 19:32

    หลวตัวเองสุดๆท่านเเม่ทัพ

    #1528
    0
  2. #1467 ~[P]u[M]ki[N]~ (@pinkhina) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 22:55
    ก็น้องจะเอา ท่านพี่รองต้องสนับสนุนน้องสิค้า เห็นรังสีอำมหิตนั่นไหม 5555
    #1467
    0
  3. #1342 Karishma99 (@Karishma99) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 11:31
    สนุกค่ะ
    #1342
    0
  4. #1280 JitchutaP (@JitchutaP) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 08:45
    55555 เพศสภาพเป็นหญิงม้ายยยยยจะเอาผู้หญิงไปอุ่นเตียงงงง นิสัย!!!
    #1280
    0
  5. #1234 Fifa30152 (@Fifa30152) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 15:25
    ต้องโดนจับกดสะให้เข็ด จะได้ดูสมหญิงขึ้นกว่านี้สักนิด 5555+
    #1234
    0
  6. วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 10:21
    ช่างหลงตัวเองดีแท้หมั่นใส้วะ ตกลงเมื่อ500ก่อนหล่อหรือไม่หล่อกันแน่
    #1130
    0
  7. #1081 miwza96 (@miwza96) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 21:10
    สรุปไม่มีนางเอกเหรอคะ งง- , -55555
    #1081
    0
  8. #1024 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 00:31
    555บ้าผู้หญิงไม่เปลี่ยน
    #1024
    0
  9. #945 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 15:56
    ดีจังไม่ยูริ อยากให้พระเอกมาปราบองค์หญิงน้อยไวๆจัง
    #945
    0
  10. #927 Mako (@kikomaruko) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 03:30
    ดีไปคิดว่าจะยูริ จิ้นชายชายยังพอได้อยู่ แต่ไม่ใช่สายยูริ
    #927
    1
    • #927-1 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 4)
      27 มีนาคม 2560 / 15:56
      เห็นด้วยค่ะ
      #927-1
  11. #758 พีจัง o3o (@top-tap) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 21:28
    ขำหนักมากกกกก
    #758
    0
  12. #696 Cher.pal (@st111) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 13:32
    555+หมั่นไส้นางเอก(รึพระเอกหว่า)
    ขอให้นางได้กับผู้ชายนะคะ สงสารคู่ครองในอนาคตจริงๆ5555
    #696
    0
  13. #680 hneul327 (@hneul327) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 03:07
    ขำมาก555
    #680
    0
  14. #668 Alexir (@avalanche2512) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 00:10
    ไม่ยูริ......
    โน้ว~~~~~~
    #668
    0
  15. #604 โย้ช! (@theblinks) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 22:09
    เคยเป็นแม่ทัพทั้งที ฝึกพลังให้ได้เอาให้ชนะสิบทิศเลยนะ ไม่งั้นเสียเปล่า 5555
    #604
    0
  16. #596 Kumiko. (@tam-wannporn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 18:19
    เอ่อตลกแฮะ ท่านแม่ทัพผู้นี้
    #596
    0
  17. #589 jsoc (@jsoc99) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 11:13
    ขอได้ลูบคลำ 555
    #589
    0
  18. #550 nontoy612 (@nontoy612) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 22:57
    เอิ่ม.....น้ำลายหกได้ตลอดเลยนะคะท่านแม่ทัพ
    #550
    0
  19. #460 เอฟี่ (@famvyza) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 12:31
    ทำไมมันหื่นกามขนาดนี้5555+
    #460
    0
  20. #445 korawan-ni (@korawan-ni) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:02
    ท่านช่างหื่นกามได้แต่ใดมา
    #445
    0
  21. วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:26
    อื้อฮือช่างน่ายำเกรงมากท่านแม่ทัพ
    #432
    0
  22. #254 แกงส้ม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:22
    อืม แต๋วออกเลยในความรู้สึก 5555
    #254
    0
  23. #175 Ma-A-Queen (@ma-a-queen) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:24
    เอิ่ม ใจเย็นนะเธอ 555
    #175
    0
  24. #170 Flint (@v-v-vee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:45
    มีพระเอกป่ะจ้ะ ที่มีตรงนั้นนะไม่ใช่แบบองค์หญิง555555
    #170
    0
  25. #140 MoePunCH (@kuronekokuroneko) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:06
    จะเอาๆ555
    #140
    0