คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Short Story] The Angle...[TEMPTae]

แร๊ปเปอร์หนุ่มเสียงดีขั้นเทพที่สาวๆหลายคนหลงใหลได้มาพบเจอกับเทพแห่งเสียงเพลงที่ตกลงมาจากฟากฟ้า เพื่อมาบอกอนาคตของเขา แล้ว...แร๊ปเปอร์จะทำยังไงล่ะเนี่ย!

ยอดวิวรวม

261

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


261

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


1
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  27 ส.ค. 53 / 20:19 น.
นิยาย [Short Story] The Angle...[TEMPTae] [Short Story] The Angle...[TEMPTae] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

อันยองขอร๊าบ บ~ >w<

โอ๊ะโอๆ เรื่องนี้ท่าจะแปลกๆสักหน่อย
(ไม่ค่อยมีคนแต่งแบบนี้นี่ T^T)

ลองอ่านๆกันดูจ้า

เนื้อเรื่อง อัปเดต 27 ส.ค. 53 / 20:19



Now you're in your wedding dress.
Now you're in your wedding dress.(how can he be the one)
Now you're in your wedding dress.
Now you're in your wedding dress......

เสียงเพลง'Wedding Dress'ผลงานของศิลปินหนุ่มชื่อดังเล็ดลอดออกจากห้องซ้อม กระทบเข้าหูท่านเทพแห่งเสียงเพลงผู้หนึ่งที่กำลังยุ่งอยู่กับการเรียบเรียงเพลงรักหวานซึ้ง...

"เพลงอะไรวะเนี่ย! เพี้ยนชะมัดยาด!!"เทพแห่งทำนองพูดกับเพื่อนในขณะที่กำลังเรียบเรียงทำนองเพลงโดยที่มือข้างหนึ่งถือปากกาอีกข้างหนึ่งก็เล่นคีย์บอร์ดประกอบโน้ต...

"ข้าว่าเพราะดีออก...ท่านว่ายังไงท่านเทพเทมป์?"เทพแห่งตัวโน้ตพูดกับชายร่างสูงที่นั่งอยู่บนบัลลังก์เมฆสีขาวสะอาดตา

"ข้าเห็นด้วยกับวิคทอรี่นะ  เจ้ามีอคติกับมนุษย์ที่ร้องเพลงนี้หรือ จีดราก้อน?"เทพเทมป์ผู้ควบคุมจังหวะและทำนองของทั้งโลกพูดก่อนจะหันไปพูดจิกๆใส่เทพจีดราก้อนที่นั่งทำหน้าเซ็งๆอยู่

"ข้าก็ไม่ได้มีอคติอะไรนักหรอก แต่ข้าคิดว่าทำนองมันเพี้ยนจริงๆนะท่าน ไม่แน่ อาจจะเกิดจากตัวโน้ต..."เทพจีดราก้อนพูดก่อนจะหันขวับไปแสยะยิ้มใส่วิคทอรี่

"ว่ายังไงนะ!!นี่เจ้ากล่าวหาว่าข้าไม่ใส่ใจหน้าที่งั้นหรือ!!"วิคทอรี่เริ่มโวยวายเพราะตัวโน้ตทุกตัวต้องผ่านตาของเขาไปก่อน....

"เอ้า! หยุดๆ เดี๋ยวข้าจะจัดการเอง!!"เทพเทมป์พูดอย่างอารมณ์เสียก่อนจะลุกจากบัลลังก์เมฆแล้วลงไปยังโลกมนุษย์...
___________________________________________________________________________

"เฮ้อ....นี่ โปรดิวเซอร์ครับ ผมต้องทัวร์คอนเสิร์ตอีกกี่งาน - -*"แทยังที่เพิ่งออกจากห้องซ้อมถามคุณป้าวัยกลางคนที่ยืนถือตารางงานอยู่ในมือ...

"โถ่ลูก....ไม่ต้องเรียกโปรดิวเซอร์หรอก เรียกแม่นี่แหละลูก T^T มันรู้สึกเหินห่างกันน่ะลูก T^T"คุณแม่ของแทยังเป็นผู้จัดการทุกอย่างในชีวิตการเป็น Superstar ของเขา ซึ่งมันทำให้เขารู้สึกว่าคุณแม่ใช้เขาเป็นเครื่องมือเท่านั้นเอง....

"แล้วแม่จะให้ผมเป็นดาราทำไมครับ!! ผมต้องการชีวิตส่วนตัวของผม!!"แทยังพูดอย่างหัวเสียก่อนจะเดินกลับไปที่ห้องพัก...

"ทำไมกัน...ทำไมต้องเป็นแบบนี้!!"แทยังสบถออกมาหลังจากที่เขานั่งลงบนโซฟานุ่มๆสีขาวสะอาดตา....

"โถๆ ดูเจ้าสิ ช่างไร้ความหวังจัง ^ ^~ ข้าไม่เห็นด้วยหรอกนะที่เจ้าทำแบบนั้น..."เสียงทุ้มๆดังขึ้นภายในห้องอันเงียบสงบ ทำเอาแทยังตกใจจนแทบจะสะดุ้งตกจากโซฟา
"ใคร! ใครกันน่ะ! ออกมานะ!!"แทยังท่าทางลนลานวิ่งไปรอบๆห้องหาที่มาของเสียงนั้นๆ
"ข้าอยู่นี่ไง แทยัง...ไม่สิคงต้องเรียกว่า'โซล'สินะ ^ ^"เสียงทุ้มดังขึ้นอีกครั้งที่โซฟาเบดสีน้ำเงินตัวยาว
"คะ...คุณ...คุณเป็นใคร เข้ามาได้ยังไง!!???แล้ว แล้วคุณรู้จักผมได้ยังไง!!"แทยังเริ่มกลัวแต่ร่างสูงนั่นก็ขยับเข้ามาใกล้เขาเรื่อยๆ...
"ข้าหรอ...ข้าคือเทมป์ ข้ามาเพื่อบอกเจ้า..."
"บอก?บอกอะไร??"
"ก็....เจ้าเลือกเดินในทางที่ถูกแล้วแทยัง ข้าเห็นว่าเจ้ามีพรสวรรค์ในด้านเสียงดนตรี ที่เจ้ามาได้ถึงขนาดนี้ เพราะข้าคอยมองเจ้าอยู่....ที่ไหนน่ะหรอ....เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้  รู้แค่ว่าข้ามองเจ้าอยู่ก็พอ....แล้วข้าจะมาใหม่หากเจ้าเกิดท้อแท้อีก  และอย่าลืมว่า...มีเทพคอยมองดูและช่วยเหลือเจ้าอยู่  จงอย่ากังวลและเป็นsuperstarตามี่แม่เจ้าบอกเถอะ ข้ามาแค่นี้ ....อ๋อ! เกือบลืมไป..."เทมป์เดินเข้าไปใกล้ๆแล้วกระซิบที่หูแทยัง..
"เทพแห่งทำนองบอกว่าเพลงเจ้าเพี้ยนนะ ^ ^"พอเทมป์พูดจบ ร่างของเทมป์ก็หายไปในอากาศทันที....

_____________________________________________________________________________

"แทยัง....แทยัง...แทยัง!แทยังลูกตื่นๆ!!"เสียงคุณแม่ที่ดูท่าทางจะกระวนกระวายมากพูดพร้อมกับเขย่าตัวลูกชายที่นอนอยู่บนโซฟาเบดสีน้ำเงิน

"เอ๊?แม่เป็นอะไรหรอครับ?แล้วนี่ผมเป็นอะไร?อ๊ะ!แม่! แล้วเทมป์ล่ะครับ เทมป์ไปไหนซะแล้ว??"แทยังที่เพิ่งพื้นขึ้นมาก็พูดเสียงดังถามหาบุรุษนามว่า'เทมป์'
"ใครกันลูก?เทมป์?แม่ไม่เข้าใจ แม่เข้ามาก็เห็นลูกนอนนิ่งอยู่บนโซฟาตัวนี้แล้วนะลูก"คุณแม่พูดอย่าง งงๆ
"งั้นหรอครับ....เอ่อ...แม่ครับ ผมว่าเพลงของผมเพี้ยนนะครับ...."แทยังพูดกับคุณแม่ที่นั่งอยู่ข้างๆ และขอฟังเสียงที่อัดไว้ และก็เพี้ยนจริงๆ เขาจึงต้องรีบแก้ทำนองใหม่เสียหมด....

_____________________________________________________________________________

"โถ่ ท่านเทพ เล่นลบความทรงจำเลยหรอครับ ^ ^แหมๆยังอุตส่าเหลือให้จำชื่อตัวเองได้อีกนะครับ ^ ^"วิคทอรี่พูดกับเทพเทมป์ที่นั่งอมยิ้มอยู่บนบัลลังก์เมฆ...

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าก็แค่ทำตามหน้าที่ แค่ลบความทรงจำ ก็ดีแล้วไม่ใช่หรอ หรืออยากให้เขารู้ว่าพวกเจ้าเป็นใคร....รู้ใช่มั้ยท่านแดซองจะว่ายังไงกันนะ...~"เทมป์พูดด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือกทำเอาวิคทอรี่หน้าซีด
"ข้ารู้...ถ้าหากมนุษย์รู้ว่าพวกเราเป็นใครพวกเราจะต้องถูกลงโทษด้วยการไปเกิดเป็นมนุษย์~"วิคทอรี่พูดด้วยน้ำเสียงทะเล้นทำเป็นทบทวนกฏของสวรรค์หยอกล้อเทพเทมป์ที่นั่งหัวเราะอยู่บนบัลลังก์

"แน่นอน...เอาล่ะ ข้าได้ยินทำนองเพลงใหม่ของเจ้าหนูนั่นแล้ว ท่านว่ายังไงจีดราก้อน?"เทพเทมป์หันหน้าไปพูดกับจีดราก้อนที่นั่งกินอมยิ้มเพราะว่างจากการคัดทำนอง ...

"อืม ม....ข้าได้ยินแล้ว...ข้าว่า....มันยังไม่ผ่านนะท่าน- -* ไม่ลงตัวสักนิด!!"จีดราก้อนพูดอย่างหัวเสียก่อนจะโยนอมยิ้มทิ้งลงในสระน้ำ
"งั้นหรอ....งั้น...ข้าจะลงไปอีกที - -* หวังว่าเจ้าจะพอใจ จีดราก้อน!!"เทมป์พูดด้วยน้ำเสียงจริงจังเล็กน้อยแล้วลงไปยังโลกมนุษย์อีกครั้ง....

เพลงแล้วเพลงเล่าที่แทยังร้องออกมา ทุกท่วงทำนองทุกคำร้องของแทยัง  เทมป์ได้ยินทุกอย่าง และก็ได้ช่วยจนผลงานของแทยังออกมาดีเยี่ยมจนได้ขึ้นแท่นเป็น Superstar เต็มตัวจนกระทั่งวันหนึ่ง...

"ว่าไง แทยัง~ข้ามาเยี่ยมเจ้า~"เทพเทมป์ที่เข้าออกห้องพักของแทยังอาทิตย์ละครั้งเห็นจะได้พูดด้วยความเคยชิน
"อืม ข้าว่าข้ารู้จักท่านนะ - -*"แทยังพอจะนึกชื่อเทมป์ออกแต่ไม่รุ้ว่าเขาเป็นใครและมาจากไหน
"เอาละ...วันนี้ข้าจะบอกเจ้าละกัน...ข้าเป็นเทพ เทพแห่งเสียงดนตรี ข้าบอกเจ้าเป็นรอบที่80เห็นจะได้- -* แต่เพราะเจ้าถูกลบความทรงจำเกี่ยวกับตัวข้าเจ้าจึงจำไม่ได้ไงล่ะ!!"เทมป์พูดก่อนจะทำท่าทางเบื่อหน่าย
"ก็ท่านลบความทรงจำข้านี่นา!แบบนี้ข้าก็จำท่านไม่ได้ซะทีสิ ครั้งนี้ท่านจะลบความทรงจำข้ามั้ย?"แทยังถามด้วยความเคยชิน
"ข้าจำเป็นนะแทยัง แต่เอาเถอะ หากเจ้าไม่บอกใครต่อก็คงไม่เป็นอะไร  ข้าไปล่ะ"สิ้นเสียงร่างของเทมป์ก็หายไป...
"แทยัง!!นี่...นี่นาย...นายคุยกับเทพได้งั้นหรอ!!!"เสียงคีย์เพื่อนร่วมงานของแทยังเปิดประตูเอามาด้วยอาการตื่นตกใจ
"คีย์!นี่นายแอบฟังฉันงั้นหรอ!!"แทยังพูดด้วยอาการตกใจสุดขีด
"ฉะ...ฉัน ฉันจะไปบอกคุณน้า!!"สิ้นเสียงคีย์ก็รีบวิ่งไปหาคุณแม่ของแทยังพร้อมกับบอกเรื่องทุกอย่าง
___________________________________________________________________________

"ท่านเทมป์ครับ....ท่านแดซองเชิญไปพบครับ...."วิคทอรี่เดินมาคุกเข่าหน้าบัลลังก์ที่ตอนนี้กลายเป็นสีเทาไม่สวยงามเหมือนเดิมอีกแล้ว...

"ข้ารู้...ข้าเข้าใจแล้ว..."เทมป์ลงมาจากบัลลังก์เมฆ บอกลาชาวสวรรค์ทั้งหมด รวมถึงคู่กัดตลอดกาลอย่างจีดราก้อน...
"โชคดีนะท่าน...ท่านต้องรักในเสียงเพลงตลอดไป ข้าไว้ใจท่านจีดราก้อน..."เทมป์พูดกับจีดราก้อนที่เอาแต่ยืนนิ่งเงียบ
"ไม่มีท่าน ท่านจีดราก้อนคงเหงาแย่ งั้นคนที่ต้องมาปะฉะดะกับท่านจีคงต้องเป็นข้าน่ะสิ T T' "วิคทอรี่พูดด้วยเสียงเศร้าทำให้จีดราก้อนหันขวับไปมองแล้วแสยะยิ้ม
"พวกเจ้านี่นะ...ข้าไปล่ะ...."ว่าแล้วเทมป์ก็เดินทางไปที่หอประชุมสวรรค์....


"เทมป์~เทมป์~เทมป์....เจ้าเป็นเทพใช่มั้ย~"เสียงดังกังวาลก้องไปทั่วหอประชุมสวรรค์
"ครับ ข้าพร้อมรับโทษแล้วครับ"เทมป์ก้มหน้าลงก่อนที่สติของเขาจะดับวูบ....

"วิคทอรี่...จีดราก้อน...มานี่!"เทพแดซองเรียกคนสนิททั้งสองของเทมป์มาพบเพื่อจุดประสงค์บางอย่าง ก่อนที่ทั้ง2จะส่งร่างของเทมป์ลงไปยังโลกมนุษย์...
______________________________________________________________________________

กลางดึกคืนหนึ่ง...

"ที่นี่รึป่าววิคทอรี่?"จีดราก้อนที่แบกร่างของเทมป์ที่หมดสติและไร้ความสามารถพิเศษที่เคยมีตอนอยู่บนสวรรค์ของเทมป์ไว้ที่บ่าพูดพร้อมกับหันไปถามวิคทอรี่ที่กำลังร่ายเวทย์อยู่ข้างหลัง
"ใช่แล้ว ที่นี่แหละ เข้าไปกันดีกว่า..."ว่าแล้วทั้งคู่ก็หายเข้าไปในตัวบ้านและมาโผล่ที่ห้องนอนของแทยัง....

"ให้ตายสิ!เจ้าเทมป์นี่หนักชะมัด !"จีดราก้อนพูดก่อนจะวางร่างของเทมป์ลงบนที่นอนของแทยังที่ยังหลับสนิทเพราะเวทย์มนต์ของวิคทอรี่
"เอ...ข้าว่าเราจัดท่าหน่อยดีกว่า..."วิคทอรี่ร่ายเวทย์มนต์บางอย่างทำให้ร่างของเทมป์และแทยังหันเข้าเข้าหากันแล้วนอนกุมมือกันอยู่อย่างนั้น
"เฮ้อ...เจ้านี่น้า ถ้าตื่นขึ้นมาแล้วไม่โวยวายข้าให้เจ้ากินอมยิ้มข้าเลยอะ !!"จีดราก้อนพูดพร้อมกับหยิบอมยิ้มออกมาจากกระเป๋า
"หึหึ...กลับกันได้แล้ว..."ว่าแล้วทั้งสองก็หายวับไป ทิ้งไว้แต่เพียงเทมป์และแทยังที่กำลังจะตื่นมาพบกันและกัน...
______________________________________________________________________________

"เฮ้ย อ๊ากก ว๊ากกก !!!เทมป์ท่านมาทำอะไรที่นี่?ท่านมาได้ยังไง?แล้ว แล้ว แล้วท่านนอนกุมมือข้าได้ยังไง อ๊ากกกก!!"แทยังที่เพิ่งตื่นนอนตะโกนลั่นห้อง

"ข้าไม่รู้ -*- ที่แน่ๆข้าไม่ใช่เทพแล้ว....ข้าเป็นคนธรรมดา และข้า..."
"อะไร? ก็ดีนะ....คนธรรมดากับคนธรรมดา....ข้ารู้นะว่าที่ท่านทำทั้งหมดเพราะอะไร...ที่ท่านไม่ลบความทรงจำข้าเพราะอะไร....ที่ท่านยอมเสี่ยงโดนลงโทษเพราะอะไร.....เพราะท่าน...รักข้าล่ะสิ ^ ^"แทยังชิงพูดตัดหน้าเทมป์ทำเอาเทมป์ทั้งอึ้งและหน้าแดง
" -0-*  เจ้า...ไม่สิ แทยัง....นายพูดตัดหน้าฉันนะ - -*"เทมป์พูดด้วยอาการเขินอาย
"แล้วยังไงล่ะครับ ^ ^ ท่านเทพ~"แทยังพูดล้อเลียนทำเอาเทมป์เขิน
"เจ้าบ้าๆๆ >o<"เทมป์ทุบลงไปที่แผ่นหลังของแทยังที่นั่งหัวเราะอยู่

"ฮ่าๆ นายตลกจัง ออกไปข้างนอกเถอะ ฉันจะเปิดตัวแฟนให้แม่รู้ ^ ^"แทยังไม่พูดเปล่า เขาลุกขึ้นแล้วจูงมือเทมป์ลงจากชั้น2 แล้วเล่าเรื่องทุกอย่างให้แม่ฟัง และเรื่องของเขาทั้งคู่ ก็ลงเอยด้วยความสุข~

______________________________________________________________________________

THE END [Short Story] The Angle... [TEMPTae]

ผลงานทั้งหมด ของ Silent Nightingale

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น