Happy Tree Friends...มิตรภาพนี้สีเลือด

ตอนที่ 11 : คำเตือนจากยมทูต...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 57
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 ต.ค. 53



คำเตือนจากยมทูต...


บรรยากาศแสนมืดมิดนี่มันอะไรกัน... นี่คงเป็นความคิดของเพรเทลที่ยืนงุนงงอยู่ภายใต้ความมืดมิดไร้วี่แววผู้คน รอบข้างมีแต่หลุมศพ ซากต้นไม้ล้มตายและเงาตะคุ่มหลังต้นสนใหญ่ !

"เพรเทล...เพรเทล!ช่วยด้วย ฮึก...พวกมัน..พวกมัน...กรี๊ดดดดดดดดดดดด!!"เพรเทลได้ยินเสียงของริรินดังออกมาจากหลุมศพ...ไม่นะ...ริรินยังไม่ตาย!
"ริ...ริริน! เธออยู่ที่ไหนกันน่ะ! ส่งเสียงหน่อย!"เพรเทลเริ่มขุดดินจากหลุมศพขึ้นมา หลุมแล้วหลุมเล่าก็พบแต่ซากโครงกระดูกแห้งๆ จนกระทั่งหลุมสุดท้าย...
"แก...แกฆ่าฉัน...แกทำให้ฉันเป็นบ้า ! ไปตายซะ ! ไอ้ถ่อย! สถุน! ฉันเกลียดแก!"เหล่าโครงกระดูกนับร้อยชีวิตลุกขึ้นมาจากหลุมที่เขาขุด แล้วค่อยๆตรงมาที่เพรเทลดดยหร้อมเพรียง!
"ไม่...ไม่นะ..ฉ..ฉันไม่ได้ทำ! อ๊ากก!! ออกไป! ออกไปให้หมด! "

.........................................................................................................................................................

"เพรเทล! เพรเทล! โถ่เว้ย!ไอ้น้องเวร ตื่นได้แล้ว!"เฮเซลผู้เป็นพี่รู้สึกงุนงงกับอาการหวาดกลัวของน้องชายเป้นอย่างมาก
"ฝ...ฝันหรอกเหรอ..."เพรเทลตื่นขึ้นมาด้วยอาการเหงื่อท่วมตัว ก็ยังดีที่มันเป็นแค่ฝัน...

"นายดูสีหน้าไม่ค่อยดีเลย ลาโรงเรียนเถอะ ไปสภาพนี้คงไม่ไหว"เฮเซลดันตัวน้องชายลงนอนกับเตียงอีกครั้ง ก่อนจะจัดการโทรไปลาครูประจำชั้นแล้วออกไปเรียน โดยทิ้งให้เพรเทลอยู่บ้านเพียงลำพัง...

"คุณหนูคะ...ป้าเอาข้าวเช้ามาให้...วางไว้หน้าห้องนะคะ..."คุณป้าแม่บ้านนั่นเอง...เฮเซลคงจะบอกแล้วสินะ...

แต่...ฝันนั่นมันอะไรกัน...แล้วมันเกี่ยวอะไรกับริริน...หรือเพรเทลแค่คิดไปเอง...

เพรเทลจัดการกับอาหารเช้าอย่างรวดเร็วก่อนจะล้มตัวลงนอนอีกครั้ง และเข้าสู่ภวังค์แห่งความฝัน

"เจอกันอีกแล้วนะ...เพรเทล..."เสียงจากความมืดดังมาอีกครั้งแต่สถานที่ช่างต่างจากความฝันครั้งก่อน...ไม่ใช่ที่สุสานแต่เป็น...ที่ห้องนอนของเขาเอง!
"แกเป็นใคร"เพรเทลถามไปที่ต้นเสียง
"..................."ไม่มีคำตอบใดๆ  ต้นเสียงค่อยๆเดินออกมาจากความมืด เผยให้เห็นคมมีดที่ซ่อนไว้ และรอยยิ้มแสยะชวนขนลุก ใบหน้าคมคาย ดวงตาคมกริบและไหนจะผมสีบลอนซ์นั่นอีก...นั่นมัน...ไนท์แมร์!! เจ้านั่นมาที่นี่ได้ยังไง!

"น...ไนท์แมร์! แกเข้ามาทำ..."ยังไม่ทันที่จะพูดจบ ไนท์แมร์ก็เดินเข้ามาอย่างรวดเร็วและจ่อปลายมีดไว้ที่คอของเพรเทลอย่างรวดเร็วโดยไม่ทันตั้งตัว...

"จุ๊ๆ...อย่าเอ็ดไป...เดี๋ยวพ่อบ้านแม่บ้านก็แห่มากันหมดพอดี..."ไนท์แมร์พูดน้พเสียงยียวนพร้อมกับยิ้มแสยะ
"แกต้องการอะไร..."เพรเทลพยายามคุมสติ
"ฉันต้องการคนรักของฉันคืน!! แกเป็นคนฆ่าเธอ! ไอ้สารเลว!!"ไนท์แมร์กระชากคอเสื้อเพรเทลขึ้นมาก่อนจะตะโกนใส่ด้วยน้ำเสียงเคียดแค้น น้ำตาเริ่มไหลลงมาเลอะอายแชโดว์สีดำที่กรีดไว้ ราวกับว่าหมอนั่นร้องไห้จนแทบจะไม่มีน้ำตาให้ไหลแล้ว..."แกพรากแอลลีนไปจากฉัน...ถึงคราวที่ฉันจะพรากคนรักของแกไปบ้าง!!" สิ้นเสียง ชายในชุดคลุมสีดำก็กระโดดหายไปทางหน้าต่าง...

ทิ้งไว้ก็แต่เพรเทล...ที่นั่งอึ้งอยู่บนเตียง...

คนรัก?แอลลีน?...ริริน...กำลังตกอยู่ในอันตราย...และตอนนี้ เขาก็ไม่ได้ฝันซะด้วย...
"นี่มันเรื่องอะไรวะเนี่ย!!"เพรเทลเริ่มทำลายข้าวของ 
ตอนนี้ในหัวมีแต่เรื่องน่างุนงง การปรากฏตัวของไนท์แมร์...ยัยแอลลีน...และความไม่ปลอดภัยของริริน!!

TO BE CONTINUE...

10 ความคิดเห็น

  1. #9 Aqua_Star (@cenzee) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2553 / 14:51
    ก็เป็นได้อยู่นะค่ะ

    เพราะตอนนี้ออกแนวระทึกขวัญ สั่นประสาท
    #9
    0
  2. #8 @Paint't (@your-cyon) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2553 / 13:58

    ผมรู้มันเริ่มจะไม่เป้นนิยายฆาตกรรมแล้ว=  =;;

    มันมั่วไปหมดแล้ว...(หลบไปมุมห้องแล้วร้องไห้โฮTTATT)

    #8
    0