Happy Tree Friends...มิตรภาพนี้สีเลือด

ตอนที่ 12 : เสียงเพรียกแห่งความตาย...1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    21 พ.ย. 53


เสียงเพรียกแห่งความตาย


"เวรเอ้ย..."เพรเทลพูดอย่างหัวเสีย ก่อนจะลุกจากที่นอนแล้วตรงดิ่งไปที่โรงเรียนทันที..

ริรินจะเป็นอย่างไร...
แอลลีนเกี่ยวข้องยังไงกับไนท์แมร์...

"โถ่โว้ยยยย! ออกไปจากหัวกุซะทีไอ้ความคิดมั่วไปหมดในหัวนี่มันอะไรกันวะ! "รถสปอร์ตคันหรูเพิ่มความเร็วขึ้น จนในที่สุด...ก็มาหยุดลงที่หน้าประตูโรงเรียน

เพรเทลกวาดสายตามองสภาพแวดล้อมรอบข้าง...รถคันนั้น...คุ้นเหลือเกิน...นั่นมัน..

"มาแล้วหรือ พ่อฮีโร่...หึหึ..."ปรากฏร่างชายหนุ่มที่แสนจะคุ้นตา...แน่นอนเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก 'ไนท์แมร์'


"แก...แกจะทำอะไรริริน !"เพรเทลพูดอย่างหัวเสียก่อนจะถลาเข้าไปหวังจะกระชากคอเสื้อไนท์แมร์แต่กลับโดนขัดขาล้มเสียเอง...

"หึ! ตัวเองยังเอาไม่รอด ยังจะมาห่วงคนอื่น คนอย่างแกน่ะ ตายไปซะก็ดีหรอกนะ..."ไนท์แมร์มองด้วยสายตาเหยียดหยามแล้วยิ้มให้เพรเทลด้วยความสมเพช


"อย่ามายุ่งกับฉัน! บอกมาแค่แกจะทำอะไรริริน!"

"ฉันก็...จะเล่นกับยัยนั่นนิดหน่อย...อยากจะรู้เหมือนกันว่าแฟนแกเวลาอยู่บนเตียงจะเป็นยังไงกันนะ...หึหึหึ..."ไนท์แมร์หยุดหัวเราะเยาะเพียงสักครู่เพื่อความสะใจก่อนจะพูดต่อ"แล้วค่อยฆ่าทิ้ง เป็นยังไงล่ะ...ฮ่าๆๆ"ไนท์แมร์หัวเราะดังกึกก้องก่อนจะเดินเข้าโรงเรียนไปทิ้งไว้ก็แต่เพรเทลที่นอนหมดสภาพอยู่กับพื้นเพราะพิษไข้

"ร...ริริน...โถ่โว้ย ลุกขึ้นสิวะไอ้บ้าเอ้ย!"เพรเทลได้แต่ด่าตัวเอง
ทำไมกันร่างกายถึงไม่มีเรี่ยวแรงอะไรเลย...

"เพรเทล! "เสียงเสียงหนึ่งดังมาจากข้างหลังช่วยเรียกสติอันเลือนลางของเพรเทลให้กลับมาได้
"พ...พี่..."เพรเทลหันไปที่ต้นเสียง รู้สึกใจชื้นขึ้นมาหน่อยเพราะคนที่ส่งเสียงนั่นไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นเฮเซลนั่นเอง...

"แกมาทำอะไรที่นี่ไอ้น้องโง่!"เฮเซลพยุงร่างอันไร้เรี่ยวแรงของเพรเทลเข้าไปไว้ในรถก่อนจะขับรถออกไป

"เฮเซล...ฉัน...นายหยุดรถก่อนได้มั้ย"เพรเทลพยายามจะพูดแต่เสียงกับแหบแห้งฟังไม่ค่อยจะได้ศัพท์

"แก เงียบไปก่อน...."เฮเซลคงยังไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นและยังคงขับรถต่อไป...

"เฮเซล! ไอ้บ้านั่นมันจะฆ่าริริน! แกได้ยินมั้ย มันจะฆ่าคนที่ฉันรักเหมือนตอนที่ฉันฆ่าคนที่มันรัก!"เพรเทลพยายามรวบรวมแรงที่เหลืออยู่พูดขึ้นมา ทำให้เฮเซลหยุดรถทันที...

ใบหน้าที่เคยยิ้มแย้ม ตอนนี้มันกลายเป็นใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา...
เพรเทลไม่เคยรู้สึกเสียใจเท่านี้มาก่อน...

"งั้นนายไปรอที่บ้าน...เรื่องนี้ฉันจะสะสางให้นายเอง..."เฮเซลพูดเสียงเรียบแต่เต็มไปด้วยความแค้น...เขาไม่ต้องการให้น้องชายมีความทุกข์ และแน่นอน...ใครที่ทำให้เพรเทลต้องเสียน้ำตา เขาไม่เอาคนคนนั้นไว้แน่!

เฮเซลจัดการเรียกคนที่บ้าำนมารับตัวเพรเทลที่ตอยนนี้หมดสติไปแล้วกลับไปที่บ้าน ก่อนที่ตัวเองจะมุ่งหน้ามาโรงเรียน แล้วตามล่า ไนท์แมร์...

"ชักจะสนุกไปกันใหญ่แล้วสิ..."ชายร่างโปร่งที่ยืนมองอยุ่บนดาดฟ้าพูดขึ้นก่อนจะแสยะยิ้มอย่างเยือกเย็น...
"เฮเซล...ฉันว่านายยุ่งเกินไปแล้ว..."ร่างโปร่งพูดอีกครั้งก่อนจะเดินลงจากอาคารโดยมีเป้าหมายคือเฮเซล...

To Be Continue...

Talk :: โอ้ยโย๊ะ! ไรท์เตอร์ปิ๊งไอเดียแลล้วนะขอร๊าบ แต่จะได้ลงรึป่าวนี่ก็ไม่รู้เพราะช่วงนี้เปิดเทอมแล้วครับ T [] T!
ไม่ค่อยว่างเท่าไหร่...(อันที่จริงขี้เกียจ) ต้องขอโทษคนที่รออ่านด้วยนะครับ T/\T
ถ้าเป็นไปได้จะมาลงทุกวันเสาร์นะครับ...

ปล.วันนี้วันเกิดไรท์เตอร์คร๊าบบ  ได้ของขวัญมาเยอะแล้วเลยอยากให้ของขวัยคนรออ่านบ้าง

@ Paint. 21/11/53

10 ความคิดเห็น