Happy Tree Friends...มิตรภาพนี้สีเลือด

ตอนที่ 4 : ตุ๊กตา'โกธโลลิ'Part.2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 161
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 ก.ย. 53



ตุ๊กตา'โกธโลลิ'Part.2

"กรี๊ดดดดดดดดดดดด! แอลลีนไม่ยอมนะ กรี๊ดดดดดดด!! ยัยริรินมันดีกว่าฉันตรงไหนยะ!!!!! คอยดูเถอะฉันจัดการยัยริรินนั่นแน่! กรี๊ดดด!!!" ยัยแอลลีนกรีดร้องลั่นโรงอาหารพร้อมกับตะโกนไล่หลังเพรเทลและเฮเซลมาแต่พวกเขาก็ไม่สนใจเช่นเดิม...

"หึ! น่าสมเพช นายว่ามั้ยเฮเซล?"เพรเทลที่ได้ยินเสียงตวาดไล่หลังมาถึงกับหงุดหงิดขึ้นมาทันที
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า....เห็นยัยหน้าหนาเตอะนั่นจะเล่นงานสุดรักสุดสวาทนายด้วยนี่นา~"เฮเซลแค่นหัวเราะก่อนจะเอ่ยประโยคสั้นๆที่ได้ยินมาจากเสียงตะโกนไล่หลังของแอลลีน

"ฉันว่ายัยนั่นไม่กล้าหรอก...นายลืมไปแล้วหรอ ริรินน่ะแฟนฉันเชียวนะ"เพรเทลพูดอย่างมั่นใจโดยที่ไม่รู้เลยว่าอีกคนหนึ่งกำลังจะทำอะไร...

________________________________________________________________________________________

"เกรวี่ ! พอลลีน ! มานี่เดี๋ยวนี้!"หญิงสาวผมสีส้มแดงนัยตาสีลูกวอลนัทออกคำสั่งให้สาวน้อยที่ยืนตัวลีบอยู่เข้ามาหา
"มีอะไรหรอคะพี่แอลลีน T T' "สาวน้อยผมสีน้ำเงินดำพูดออกมาเบาๆซึ่งทำให้แอลลีนไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมาก
"พอลลีน! แกเป็นน้องฉันนะ ทำไมแกอ่อนแออย่างนี้! นับแต่นี้ต่อไปฉันจะไม่ใช่พี่แก!! ยัยขี้แย น้องอย่างแกน่ะฉันไม่อยากจะมีหรอกยัยสมองขี้เลื่อย!!" แอลลีนตบหน้าน้องสาว...เสียงตบนั้นดังมากจนคนแถวๆนั้นหันมามอง ซึ่งในกลุ่มคนนั้นก็รวมถึงริรินด้วย...

"เธอทำอย่างนี้ทำไมแอลลีน? เด็กคนนี้เป็นน้องเธอไม่ใช่หรอ?"ริรินวิ่งพรวดเข้ามากอดเด็กสาวที่นั่งกุมแก้มแล้วร้องไห้ด้วยความเจ็บปวด
"แกไม่ต้องมายุ่ง! ยัยริริน นี่มันน้องฉัน! คนอื่นไม่ต้องมายุ่ง! แกเองก็ระวังตัวเอาไว้ละกัน! ถ้าฉันไม่ได้เป็นแฟนพริ้นซ์ ก็อย่าหวังเลยว่าใครจะได้!! เพี๊ยะ!!"แอลลีนตะโกนเสียงดังและใช้มือตบลงไปที่แก้มเนียนๆของริรินเป็นรอยสีแดงเถือก ก่อนจะเดินออกนอกโรงอาหารไป...


ช่วงพักเที่ยงของวันเดียวกัน....

"เพรเทล ^o^ ทางนี้ๆ " ริรินกวักมือเรียกเพรเทลและเฮเซลที่เพิ่งเดินลงมาจากอาคารเรียน
"เธอมาเร็วจัง - -* "เพรเทลวางกระเป๋าสีดำใบใหญ่ลงบนโต๊ะอาหารก่อนจะเดินไปนั่งที่ว่างข้างๆริริน
"ก็มาหาที่นั่งไงล่ะ  ถ้ารอให้นายมาหาที่แล้วชาตินี้จะได้นั่งมั้ยจ๊ะ - -+ นายยิ่งเป็นเด็กดี โดนครูเรียกพบทุกวันหลังจบคาบเรียนไม่ใช่หรอ - -+"ริรินพูดประชดเพรเทลที่นั่งอมยิ้มจนแก้มป่องอยู่ข้างๆ
"อืม ม...ก็จริง หิวแล้วล่ะ ^^ ไปหาอะไรกินก่อนนะ"เพรเทลตบบ่าริรินเบาๆก่อนจะเดินแฝงไปกับกลุ่มนักเรียนนับพันคนแล้วหายไปกับเฮเซล...

"ซ่า า~"เสียงของเหลวบางอย่างถูกเทลงมาที่หัวของริรินอย่างง่ายดาย
"อุ๊ย! ขอโทษทีนะจ๊ะริ แต่ฉันไม่ได้ตั้งใจ บังเอิญกะจะซื้อมาขอโทษที่ตบเธอเมื่อเช้านี้แต่มันก็หกซะแล้ว ว้า~แย่จังเลย หึหึหึ..."เสียงอันเป็นที่คุ้นเคยดังมาจากข้างหลัง เป็นเสียงที่ริรินเองเพิ่งได้ยินมาเมื่อเช้านี้...แน่นอนว่าต้องเป็น แอลลีน!!
"แอลลีน! ทำไมเธอทำแบบนี้! " ริรินลุกจากเก้าอี้ทั้งๆที่ตัวยังเปียกไปด้วยน้ำใบบัวบก
"โถๆ ฉันไม่ได้ตั้งใจนี่จ๊ะ อุ๊ย! "คราวนี้ไม่ใช่แค่น้ำใบบัวบกซะแล้ว แต่กลับเป็นราดหน้าถ้วยใหญ่ที่ราดมาที่เครื่องแบบนักเรียนสีชมพูขาวของริริน 
"โอ้ย! มันร้อนมากเลยเธอรู้มั้ยแอลลีน! "ริรินพูดพลางหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดน้อร้อนๆที่ลวกผิวขาวเนียนของตัวเอง
"โถๆ น่าสงสารแย่เลยถ้ามันร้อนมากก็เอาน้ำไปดับร้อนซะนะ!!" และแล้วน้ำใบบัวบกแก้วที่สองก็ราดลงบนตัวของริรินอีกครั้งก่อนจะเดินจากไปทิ้งไว้ก็แต่ริรินที่ยืนตัวเปียกโชก...แต่ความเลวร้ายครั้งนี้กลับมีคนมาเห็นเข้าแล้วสิ!!

"ริริน...นี่เธอโดนขนาดนี้เลยหรอ..."เพรเทลที่เดินกลับมาพร้อมกับข้าวกล่อง2กล่องถึงกับยืนอ้าปากค้าง
"มันเป็นอุบัติเหตุน่ะเพรเทล ^^ กินข้าวกันเถอะนะ"ริรินตีหน้าซื่อทำเหมือนอุบัติเหตุแต่จริงๆแล้วก็ไม่ใช่เลย...

"หน้าเธอไปโดนอะไรมาริริน..."เพรเทลเริ่มสังเกตเห็นรอยแดงๆบริเวณใบหน้าของริริน เข้าแล้ว...
"เอ่อ....ไม่มีอะไรหรอกจ๊ะ มันก็แค่..."
"พี่ริรินโดนพี่แอลลีนตบค่ะ!!" เสียงเล็กๆดังออกมาจากข้างหลังของริริน...พอลลีน! น้องสาวของแอลลีนที่โกรธแค้นพี่ตัวเองเพราะถูกตัดพี่ตัดน้องพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังและตาแดงก่ำ...
"งั้นหรอ...ริริน เล่าเรื่องทั้งหมดมาเดี๋ยวนี้!" เพรเทลเริ่มขู่ ทำให้ริรินต้องเล่าความจริงทั้งหมด...



"เป็นอย่างนี้นี่เอง....ยัยแอลลีน...เธอเจอดีแน่!!"เพรเทลที่หลังจากฟังเรื่องทั้งหมดแล้วพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่งๆแต่แฝงความโกรธเต็มพิกัดพร้อมที่จะกระชากหัวคนหลุดได้เลย แล้วลุกขึ้นเดินหายไปจากโรงอาหาร...



เพรเทลเริ่มออกเดินหาแอลลีนทั่วโรงเรียนแล้วสุดท้ายก็ได้พบแอลลีนที่ยืนพิงผนังคุยกับเพื่อนอีกประมาณ2-3คนอยู่...
"ถึงเวลาแล้วสินะ...โกธโลลิตัวนั้นน่ะ หึ หึ หึ..."เสียงเฮเซลที่ดังมาจากข้างหลัง  เพรเทลแค่นหัวเราะเบาๆก่อนจะหยิบตุ๊กตาโกธโลลิออกมาจากกระเป๋าแล้วตรงไปที่แอลลีน...

"แอลลีน...เย็นนี้ฉันมีนัดกับเธอ เลิกเรียนแล้วไปพบฉันที่หน้าเรือนเกษตรนะ...เอ้านี่! เอาเจ้านี่ไปด้วยล่ะ...รักษาให้ดีๆ เมื่อฉันเห็นเธอกับตุ๊กตาตัวนี้ ตุ๊กตาต้องอยู่ในสภาพเดิม!!"เพรเทลยื่นตุ๊กตาให้แอลลีนที่ยืนอึ้งอยู่ก่อนจะเดินหันหลังกลับไป...
________________________________________________________________________________________ 

หลังเลิกเรียน...

ตอนนี้คนเริ่มซาลงแล้วเพราะนักเรียนส่วนใหญ่เริ่มเดินทางกลับบ้านกันหมด เหลือเพียงเพรเทลที่ยืนอยู่หน้าเรือนเกษตรที่มีต้นไม้ใหญ่ใบหนา และต้นไม้สูงอีกหลายชนิดจนเหมือนป่าย่อมๆเลยทีเดียว...

"พริ้นซ์จ๋า~แอลลีนมาแล้วค่ะ~"เสียงแหลมๆของแอลลีนดังมาจากอาคารเรียน เพรเทลเมื่อได้ยินเสียงดังกล่าวก็ถึงกับแสยะยิ้มอย่างสยองเพราะใกล้จะถึงเวลานั้นเต็มทีแล้ว...

"มาแล้วหรอ...ไหนล่ะตุ๊กตาโกธโลลิของฉัน?"เพรเทลไม่ปล่อยให้เสียเวลาเปล่าถามไถ่ถึงตุ๊กตาโกธโลลิตัวต้นเรื่องทันที...
"อยู่นี่ไง แต่เอ๊ะ! น่าเสียดายอ่ะ แอลลีนทำแขนตุ๊กตาหักซะแล้ว ~"แอลลีนพูดเสียงทะเล้นโดยไม่รู้เลยว่าเพรเทลกำลังโกรธอย่างสุดขีด!!..
"ฉันบอกเธอแล้วไงว่าให้รักษาดีๆ! เอาอย่างนี้ เรามาเล่นเกมกัน ฉันจะไปซ่อนสักพักแล้วเธอหาฉันให้เจอล่ะ หึ หึ..."
เพรเทลเริ่มออกอุบายเล่นซ่อนแอบมรณะซึ่งทางแอลลีนเองก็ตกหลุมพรางที่เพรเทลขุดไว้เข้าอย่างจังทีเดียว...

"โอเคค่ะพริ้นซ์ รับรองว่าฉันหาคุณเจอแน่...นับล่ะนะ 1...2..3..~"ในขณะที่แอลลีนกำลังเตรียมตัวอยู่นั้นเพรเทลก็ได้หายไปกับเงาของเหล่าแมกไม้ในเรือนเกษตรเสียแล้ว...

TO BE CONTINUE... 

10 ความคิดเห็น

  1. #5 Latte_22 (@farzhies) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กันยายน 2553 / 18:47

    เหตุใดไม่เอาแอนมัมด้วยซะล่ะเจ้าคะ = =!

    ยัยแอล(น)ลีนโผล่มาอีกตอนแล้วเหรอเนี่ย

    #5
    0
  2. #4 ragazza (@s-boy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กันยายน 2553 / 18:50
    งืมๆ แขนมันจะขาดมั๊ยเนี่ย
    #4
    0