Happy Tree Friends...มิตรภาพนี้สีเลือด

ตอนที่ 5 : ตุ๊กตา'โกธโลลิ' Part.3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 84
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    7 ก.ย. 53


ตุ๊กตา'โกธโลลิ'Part.3

ขณะที่แอลลีนกำลังเตรียมตัวอยู่นั้น เพรเทลก็ได้หายไปกับเงาของเหล่าแมกไม้ในเรือนเกษตรเสียแล้ว...
"7...8...9...10 ! แอลลีนไปแล้วนะค้า~"แอลลีนเดินพรวดพราดเข้าไปในเรือนเกษตร

บรรยากาศตอนนี้มีแต่ความสว่างอันน้อยนิดจากดวงอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบฟ้า สายลมเอื่อยๆพัดผ่านยอดไม้ใหญ่ เสียงต้นไม้เสียดสีกันดังแครกๆ สายลมเย็นๆปะทะเข้ากับร่างบางๆของหญิงสาว เสียงจิ้งหรีดที่เพาะเลี้ยงไว้นับร้อยตัวร้องพร้อมกันดังสนั่นฟังดูวังเวง...

"พริ้นซ์ขา~อยู่ที่ไหนเนี่ย แอลลีนจะกลับบ้านแล้วนะคะ~"แอลลีนที่เดินเข้ามาลึกพอสมควรตะโกนเรียกหาเพรเทลที่หลบซ่อนอยู่ภายในเรือนเกษตร โดยไม่ทันระวังตัวขาของแอลลีนก็ไปเกี่ยวเข้ากับอะไรบางอย่างทำให้มีวัตถุรูปร่างคล้ายตุ๊กตาตกลงมาจากกิ่งไม้...

"ตุ้บ!!"
"ใครน่ะ!!"แอลลีนได้ยินเสียงดังนั้นจึงเริ่มกระวนกระวายและหวาดระแวง สัมผัสได้ว่ามีคนกำลังจ้องมองเธออยู่!
"พริ้นซ์คะ แอลลีนไม่ตลกแล้วนะคะ"แอลลีนพูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆ น้ำตาคลอเบ้าและหวาดระแวง
"แครก...แครก..."เสียงประหลาดดังขึ้นอีกครั้งก่อนที่แอลลีนจะตัดสินใจวิ่งไปที่ประตู แต่...
"อ๊ะ! ประตู!! เปิดไม่ออก!! ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย ใครอยู่ข้างนอกช่วยแอลลีนด้วย T [ ] T!"แอลลินออกแรงทุบประตูไม้บานใหญ่เสียงดัง แต่กลับไม่มีใครอยู่ข้างนอกเลย...

"แครก...แครก...ตุ้บ!!"เสียงแปลกดังขึ้นอีกครั้งก่อนจะตามด้วยเสียงวัตถุบางอย่างตกกระทบพื้นดิน
"ฮึก..ฮึก..พริ้นซ์คะ แอลลีนไม่เล่นแล้วนะ"แอลลีนทรุดตัวฮวบไปนั่งกับพื้นใกล้ๆต้นลีลาวดีพร้อมกับร้องไห้...
"เมี๊ยว...เมี๊ยว...~"เสียงแมวลึกลับดังออกมาจากบริเวณต้นสนทำเอาแอลลีนสะดุ้งเฮือก
"โถ่เอ้ย! แมวหรอกเหรอ ไปไกลๆเลยไป !!"แอลลีนโยนก้อนหินไปบริเวณโคนต้นสนแล้วกลับมานั่งกอดเข่าร้องไห้ต่อ...
"เมี๊ยว...~"แมวน้อยสีดำค่อยๆเดินออกมาจากโคนต้นสนพร้อมกับคาสบตุ๊กตาไว้ในปาก

ตุ๊กตาอยู่ในสภาพแย่มากแทบจะไม่เหลือเค้าความน่ารักน่าชัง ชุดสีดำขาวขาดรุ่งริ่ง นุ่นที่ยัดไว้ภายในก็หลุดลุ่ยออกมา นัยตาของตุ๊กตามีสีแดงสดข้างหนึ่งได้หลุดออกมาห้อยอยู่คล้ายๆจะขาดเต็มที

แมวน้อยค่อยๆเดินตรงมาที่แอลลีนที่นั่งนัยตาเบิกโพลง แมวน้อยทิ้งตุ๊กตาไว้แล้วค่อยๆเดินหายไปกับเงาของเหล่าแมกไม้...

แอลลีนรวบรวมความกล้าแล้วหยิบตุ๊กตานั่นขึ้นมา และ...
"กรี๊ดดดดดดดดด!!"แอลลีนกรีดร้องอย่างสุดเสียงแล้วเริ่มต้นวิ่งเข้าไปลึกกว่าเดิม
"หึหึ...แกทำดีมากลูซิเฟอร์..."ชายหนุ่มร่างสูงอุ้มแมวน้อยสีดำขึ้นมาก่อนจะลูบหัวมันเบาๆแล้วแสยะยิ้มชวนขนลุกก่อนจะค่อยๆเดินตามแอลลีนไปอย่างช้าๆและเงียบที่สุด...

_____________________________________________________________________

"แฮก...แฮก..ฮือๆๆๆ"แอลลีนวิ่งมาด้วยอาการหวาดระแวงปนตกใจสุดขีดก่อนจะหยุดวิ่งและทรุดตัวลงกับพื้น...

บรรยากาศรอบตัวตอนนี้เริ่มมืดสายลมเย็นๆชวนขนลุกและเสียงหอบปนสะอื้นของหญิงสาว ทันใดนั้นแอลลีนก็รู้สึกถึงนัยตานับร้อยคู่ที่จ้องมองเธออยู่!!
"กรี๊ดดดดดดดด!!"แอลลีนกรีดร้องอีกครั้งเมื่อพบว่ารอบๆตัวมีแต่ตุ๊กตาโกธโลลิตัวน้อยที่อยู่ในสภาพน่าสะพรึงกลัวและสยอง บางตัวก็หัวหลุดบ้าง แขนขาขาดบ้างก็มี...

"หึหึหึ...ฉันบอกแล้วไงแอลลีน...ว่าดูแลตุ๊กตานั่นดีๆหน่อยน่ะ..."เสียงทุ้มดังออกมาจากหลังต้นสนต้นใหญ่ที่มีตุ๊กตาโกธโลลิแขวนอยู่นับร้อยตัว
"ใครกัน!!ออกมานะ ฮึก..ฮึก..."แอลลีนสะอื้นก่อนจะตะโกนเสียงดังข่มความกลัว
ร่างสูงในชุดนักเรียนชายค่อยๆเดินออกมาจากเงาของเหล่าแมกไม้ แมวน้อยในอ้อมกอดส่งเสียงร้องเหมียวๆแล้วแยกเขี้ยวขู่ชวนขนลุก ชายหนุ่มเดินตรงมาที่แอลลีนและแสยะยิ้มก่อนจะหยุดอยู่ตรงหน้า...
"เธอทำตัวเธอเองนะแอลลีน!!"เพรเทลค่อยๆหยิบมีดพกออกมาจากกระเป๋าเสื้อ
"แอลลีนไม่ได้ทำนะคะพริ้นซ์! ยัยริรินใส่ร้ายแอลลีนนะคะ!"แอลลีนพยายามโกหกแต่เพรเทลก็รู้ดีอยู่แล้ว
"ฉันบอกแล้วหรอว่าเธอทำอะไร! ไม่ต้องสะเออะพูด! ที่ฉันเห้นที่โรงอาหารน่ะมีอะไรจะแก้ตัวมั้ย!!"
คำพูดที่ออกมาจากปากเจ้าชายแสนดี...ไม่สิ...คำพูดที่ออกมาจากปากฆาตกรในคราบเจ้าชายเล่นเอาแอลลีนสะอึกและแอลลีนเองคงคิดไม่ถึงว่าเพรเทลจะเห้นเหตุการณ์ที่โรงอาหารนั่นด้วย...
"ยะ อย่าเข้ามานะ! กรี๊ดดด!"เพรเทลที่กำลังจะใช้มีดแทงไปที่แอลลีนถึงกับต้องชะงักเพราะเขายังอยากดูอะไรสนุกๆมากกว่านี้...
"ฉันให้เวลาเธอหนี...นับ1-3หนีพ้นเธอรอด หนีไม่พ้น...เธอคงรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น"
แอลลีนแทบไม่เชื่อหูตัวเองจึงลุกขึ้นและค่อยๆวิ่งไปช้าๆ

"1!!
"เพรเทลตะโกนด้วยเสียงอันดัง ทำให้แอลลีนสะดุ้งเฮือก
"2!!"แอลลีนเริ่มเร่งฝีเท้าขึ้นเพื่อให้หนีรอด แต่...
"3!! Game Over Girl !! Ha Ha Ha"เพรเทลค่อยๆเดินตามแอลลีนไปจนใกล้จะถึงตัวแอลลีน และ...
"กรี๊ดดดด! ฉึก!!"แอลลีนที่เอาแต่วิ่งหนีไม่ดูทางข้างหน้าได้พลาดตกลงไปในหลุมที่ใช้เพาะเลี้ยงจิ้งหรีด ภายในมีแท่งไม้ไผ่และตุ๊กตาโกธโลลิที่เต็มไปด้วยจิ้งหรีดนับพันตัว แขนของแอลลีนมีเลือดไหลออกมาจำนวนมากจากบาดแผลการถูกแทงด้วยลำไม้ไผ่ขนาดใหญ่ ก่อนที่แอลลีนจะสลบไป...

"ชิ! น่าจะแทงกลางลำตัวนี่นา!!แต่ก็ช่างเหอะ...หึ หึ...Ha Ha Ha!!"เพรเทลหัวเราะเสียงดังก่อนจะเดินออกมาจากเรือนเกษตรและทิ้งแอลลีนไว้ข้างในพร้อมกับความหวาดกลัวที่ฝังลึกในจิตใจของแอลลีน
____________________________________________________________________

เช้าวันรุ่งขึ้น...

"เฮ้ย!แอลลีนนี่! เฮ้ยๆมาช่วยกันหน่อย!!"นักเรียนชายกลุ่มหนึ่งที่ถูกทำโทษให้มาทำความสะอาดเรือนเกษตรพบร่างของแอลลีนที่นอนพร่ำแต่คำว่า'ตุ๊กตาโกธโลลิ ตุ๊กตาปีศาจ ฉันไม่ได้ทำ!!'แล้วกรีดร้องอยู่อย่างนั้น ช่างเป็นภาพที่น่าสมเพชยิ่งนัก...

"ว้าว เพรเทลนายนี่เริ่มหนักข้อขึ้นทุกวันนะเนี่ย"เฮเซลที่ยืนดูอยู่ห่างๆตบบ่าเพรเทลและพูดชมเชยกับผลงานของน้องชาย
"หึ!!ถ้ายัยนั่นไม่บ้าฉันให้นายปาดคอเลยเอ้า!"เพรเทลพนันกับเฮเซลอย่างขำๆก่อนที่จะมองดูคณะครูและนักเรียนที่หอบร่างอันน่าสมเพชของแอลลีนขึ้นรถพยาบาลไป...

"น้องเรม! Come on boy!! "เฮเซลกวักมือเรียกเรม่อนที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่และเหมือนจะรู้ดีที่สุด
"ครับพี่ - -*"เรม่อนเดินเข้ามาอย่างสำรวมที่สุดเท่าที่จะทำได้(คงกลัวล่ะมั้ง -*- )
"แอลลีนเป้นไงบ้าง ?"เฮเซลไม่รอช้ารีบยิงคำถามใส่เรม่อนทันที
"ก็เห็นครูบอกว่าแอลลีนเป็นโรคอะไรสักอย่างนี่แหละครับ - -* มีอาการทางจิตด้วยและอาจเป็นบ้าไปเลย -0-* "
"งั้นหรอ...ขอบใจมากนะ ^^"เฮเซลกล่าวขอบคุณก่อนที่เรม่อนจะรีบวิ่งหนีออกจากบริเวณนั้นทันที(คงจะกลัวมาก -*-)
"Bing Go Boy! >w< ยัยนั่นเป็นบ้าแหละ Ha Ha Ha!"เฮเซลพูดกับเพรเทลอย่างโล่งอก...

อย่างน้อยโศกนาฏกรรมครั้งนี้เพรเทลก็รอดตัวไปอีกเช่นเคย...

10 ความคิดเห็น

  1. #6 ragazza (@s-boy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กันยายน 2553 / 17:39
    สงสัยมันบ้า -*-
    #6
    0