[Fic Thor x Loki] Separate Ways [END]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 59,868 Views

  • 1,802 Comments

  • 2,741 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    635

    Overall
    59,868

ตอนที่ 24 : EP. 20

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4254
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 155 ครั้ง
    10 เม.ย. 61

มืด…

ดวงตาสีฟ้าค่อยๆปรือเปิดความเงียบสงบและความมืดมนอนธการคือสิ่งแรกที่ปราดเข้ามาในโสตประสาทของเทพเจ้าสายฟ้า ถัดมาคงเป็นความเจ็บปวดรวดร้าวดุจมีคมหอกทิ่มแทงทุกตารางนิ้วบนร่างกายจนขยับเขยื้อนแทบไม่ไหว

ธอร์ข่มความเจ็บปวดทั้งหมดแล้วพยายามหยัดกายที่เชือนชาขึ้นในขณะที่ดวงตากวาดมองทัศนียภาพที่ดูแปลกตาอย่างหวาดระแวง

“ที่นี่มันที่ไหนกัน…” ธอร์พึมพำ ยืนฉงนสงสัยอยู่ได้ไม่นานก็จำต้องยกหลังมือขึ้นบดบังแสงเรืองรองที่แยงเข้ามาเสียจนตาเกือบพร่าบอด แสงนั้นทอดยาวมายังจุดที่ร่างสูงใหญ่ยืนอยู่ราวกับมันเป็นพรมสีทองอร่ามเชื้อเชิญให้แก่เทพเจ้าผู้หลงทาง

ธอร์ตัดสินใจเดินตรงเข้าไปยังสถานที่แห่งนั้นเบื้องหน้าปรากฏเป็นภาพโถงโอ่อ่าภายในประดับด้วยเครื่องใช้ที่ล้วนแล้วแต่สร้างมาเงินและทองทั้งสิ้น ความวิจิตรตระการตาเบื้องหน้าไม่อาจชะล้างความฉงนสงสัยที่ก่อเกิดในห้วงสติได้ พอแสงเรืองรองนั้นเริ่มเบาบางลงธอร์ก็ต้องเบิกตากว้างอย่างไม่อยากจะเชื่อในสายตาตนเอง

“ท่านพ่อ…ท่านแม่”

นี่เป็นนิมิตรึสิ่งใดกัน

หรือว่าข้า…

“ข้า...ตายแล้วหรือ?” ธอร์ทรุดคุกเข่าลงเบื้องหน้าบุพการี นัยน์เนตรหม่นหมองลงถนัดตา

“ยังหรอกลูกรัก...มันเป็นแค่เส้นทางเชื่อมระหว่างแดนคนเป็นและคนตาย คือสถานที่ที่ดวงวิญญาณต้องเลือกว่าจะกลับไปสู่วังวนแห่งชีวิตหรือเข้าสู่ความเป็นนิรันดร์” ฟริกก้าแย้มยิ้มมันคงดูเป็นรอยยิ้มที่สวยสะพรั่งกว่านี้หากใบหน้าโฉมสคราญเบื้องหน้าไม่ได้เคล้าไปด้วยน้ำตาเอ่อล้นเช่นนั้น

ถึงพระมารดาจะอธิบายแบบนั้นแต่เทพเจ้าสายฟ้าผู้ไม่ค่อยเข้าใจปรัชญาประโลมโลกก็ดูจะยังเข้าไม่ถึงมันอยู่ดี

“พวกท่านเคยมาที่นี้มาก่อนหรือ?” เทพเจ้าสายฟ้าตรัสถามชายหญิงชราที่ทำทีเหมือนคุ้นชินกับสถานที่เวิ้งว้างแห่งนี้เหลือเกิน

แล้วพวกท่านสิ้นชีพไปแล้วไม่ใช่รึไง...เหตุใดถึงมาปรากฏกายตรงเขตแดนก้ำกึ่งแห่งนี้ได้

ความสับสนประเดประดังจนล้นทะลักออกทางสีหน้าและคนเป็นพ่อเป็นแม่ก็ได้แต่ยิ้มเจือจางให้กับสีหน้าและท่าทางเด๋อด๋าไม่สมวัยนั่นราวกับคุ้นชินมันมาตลอด

“เคย...แต่ข้าไม่จำเป็นต้องเสียเวลาเลือกอีกแล้ว” โอดินเอ่ยทั้งรอยยิ้มพลางโอบประคองเมียรักเข้ามาเคียงใกล้

ธอร์ขมวดคิ้วมุ่น มีอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่เขาจะเข้าใจได้ก็ต่อเมื่อบิดามารดาแถลงไขอย่างซื่อตรง กับเรื่องพวกนี้ก็คงเหมือนกัน หากใครอยากเสียดสีว่าเขาเป็นพวกหัวทึบในด้านการรู้สึกนึกคิดเขาก็คงต้องก้มหน้าจำนนต่อคำถากถางนั้นล่ะนะ

ก็เขาไม่เข้าใจจริงๆนี่นา…

โอดินหัวเราะเบาๆ เหมือนบุตรชายของตนยังต้องเรียนรู้อะไรอีกมากมายนัก แต่พวกเขาก็ไม่สามารถอยู่ตักเตือนบุตรชายไปตลอดชีวิต ในตอนนี้พวกเขาต่อรองขอเวลาเพื่อมาสอนสั่งคำสอนสุดท้ายให้ด้วยใจหวังว่าธอร์จักเข้าใจสิ่งที่เขาพร่ำสอนมาสักที

“ข้าคิดว่าเจ้าคงพบเจอแล้ว...บุคคลที่เจ้ารักจนยอมสละทุกสิ่งให้ได้แม้กระทั่งชีวิตตัวเอง” โอดินกล่าว

“และแม่ก็คิดว่าน้องเองก็ค้นพบแล้วเช่นกัน” ฟริกกร้าพูดเสริม หญิงชราตรงเข้าบีบฝ่ามือของสวามีแน่นทั้งสองเหลือบมองไปยังด้านหลัง การมองผ่านเลยไปซึ่งๆหน้านั้นทำให้ธอร์ต้องหันหลังกลับไปมองตามและพบว่าเส้นทางที่ตนก้าวเดินมามีไอพลังสีเขียวลอยคละคลุ้งมาตามพื้นก่อนมันจะคลืบคลานเข้ามาใกล้แล้วค่อยๆซึมซาบหายเข้าไปในกายาเขา

ความเจ็บปวดรวดร้าวค่อยๆมลายหายไปพร้อมๆกับบาดแผลฉกรรจ์ตรงช่วงท้อง

“นี่มัน...อะไรกัน” ธอร์พลิกฝ่ามือไปมา แม้นแต่รอยแผลถลอกจากการล้มลุกคลุกคลานก็เหมือนจะหายไปด้วย

“ที่ข้าบอกข้าไม่ต้องตัดสินใจเลือกยามเดินมาสู่เส้นทางนี้เพราะข้าตัดสินใจแล้ว...ว่าหัวใจข้าอยู่ที่ใดข้าก็จะอยู่ที่นั่น” โอดินดำริเตือนสติบุตรชายเป็นครั้งสุดท้าย

“ทีนี้ถึงตาลูกต้องเลือกแล้ว…” ฟริกก้าขยับยิ้มบาง เป็นจังหวะเดียวกับที่บานประตูสีดำทมิฬด้านหลังสตรีและบุรุษสูงค่าเปิดอ้าออก แสงสีขาวลอดผ่านเข้ามาพร้อมกับเสียงสัตว์น้อยใหญ่ขับขาน กลิ่นไอดินและแสงแดดลอยเตะจมูกมันคงเป็นสวนสวรรค์ที่ท่านพ่อกับท่านแม่พำนักอยู่อย่างไม่ต้องสงสัย

ธอร์มองบุพการีทั้งสองหยุดยืนมองเขาอยู่หน้าประตู ก่อนจะมีเเว่วเสียงบางอย่างดังขัดทุกอย่างขึ้นมาจากทางด้านหลัง น้ำเสียงนั้นช่างน่าคุ้นชินเสียจนธอร์ต้องหยุดฝีเท้าที่จะก้าวเดินไปหาคนที่รอคอยอยู่เบื้องบน

ร์

อร์

ธอร์

ธอร์!!!

“...โลกิ?” ธอร์หันกลับไปมองทางจุดเริ่มต้นที่เขาเยื้องย่างมา มันมีอุโมงค์มิติปรากฏขึ้นแสงสว่างที่เรืองรองพอกับสวนสวรรค์ทำให้ธอร์ต้องตวัดสายตามองสองทิศทางอย่างสับสนและเป็นรอยยิ้มของบิดาที่ชักจูงให้ธอร์หวนกลับไปคิดถึงคำสอนสั่งเมื่อสักครู่

‘หัวใจข้าอยู่ที่ใด...ข้าก็จะอยู่ที่นั่น’

“หัวใจ...ของข้า” ธอร์พึมพำพลางมองย้อนกลับไปหาต้นตอของเสียงเพรียกหานั้น รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าเมื่อเข้าใจในทุกสิ่ง

ไม่มีความกังวลใดย่างกรายเข้ามาให้สับสนอีกแล้ว...ไม่ต้องเสียเวลาคิดอีกต่อไปแล้ว

หัวใจเขาอยู่ที่ใด..เขาก็จะอยู่ที่นั่น

สองขาเริ่มก้าวเดินกลับไปหาเสียงเว้าวอนปานจะขาดใจนั้นท่ามกลางรอยยิ้มของบิดามารตาที่คอยเฝ้ามองอยู่อีกฟากฝั่ง

ในท้ายที่สุด...บุตรชายทั้งสองของพวกเขาก็รู้จักที่จะใช้หัวใจรักใครสักคน และมันก็ไม่ได้แย่เลยที่บุคคลที่ว่านั่นคือกันและกัน

ธอร์มองผ่านเข้าไปในแสงสว่างวาบนั้นก่อนท้ายที่สุดจะหันกลับมาโบกมือล่ำลาพระบิดาและพระมารดาอันเปรียบเสมือนบุคคลแรกที่สอนให้เขาเรียนรู้ในคำว่ารัก

ร่างสูงใหญ่หันกลับมาแล้วเดินแทรกผ่านไปในห้วงมิตินั้นอย่างไม่ครั่นคร้ามว่าหลุมมิตินี้อาจพาไปพบเจอเรื่องราวน่าหวาดกลัวใด ในเมื่อมีเสียงโลกิเพรียกหาเขามาจากในนั้นต่อให้มันคือขุมอเวจีเขาก็จะลงไปหาคนที่เปรียบเสมือนแก้วตาดวงใจของตัวเองมาเนิ่นนานเพียงแต่พึ่งฉลาดพอจะค้นหาความหมายของมันเจอ

เฮือก!

ความมืดมิดที่เคยย่างกรายสลายออกกลายเป็นโดมอัฒจันทร์ที่มีผู้คนนับล้านต่างพร้อมใจกันเงียบงันลงเว้นเสียแต่สุรเสียงที่ฉุดดึงเขาออกมาจากห้วงฝันร้ายที่ยังดังอยู่ไม่ห่าง

“ธอร์!”

ภาพแรกที่ได้เห็นคือใบหน้าของอนุชาที่เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตา แต่กระนั้นนัยน์ตาสีมรกตกลับมีฉายแววสุขล้น รอยยิ้มไร้การปรุงแต่งฉาบขึ้นเสียจนคนที่เหม่อมองอยู่อดจะยิ้มตามไม่ได้

“โลกิ…” ธอร์พึมพำเสียงแหบแห้ง ดวงตาสีฟ้ากวาดมองใบหน้าซีดเผือดของโฉมสคราญเบื้องหน้าแม้จะนึกขัดใจในเครื่องแต่งกายสีสันฉูดฉาดที่เข้าคู่กับคนที่นึกหมั่นไส้มาตลอดแต่บัดนี้คนตรงหน้าก็สำคัญกว่าอารมณ์หงุดเงี้ยวพวกนั้นมากนัก

“!....” ยังไม่ทันที่คนพึ่งตื่นจากห้วงภวังค์จะได้เอื้อนเอ่ยอะไรก็ถูกคนที่ไม่เคยทำอะไรตามเสียงหัวใจเลยสักครั้งก็ฉุดเทพเจ้าสายฟ้าเข้ามาโอบกอดแนบแน่นราวกับหวาดกลัวว่าภาพตรงหน้าจะเป็นเพียงแค่ความฝัน

“โลกิ…” ธอร์ยังมึนงงจับต้นชนปลายไม่ถูก เมื่อสักครู่ตนพึ่งล่ำลาจากบิดามารดาที่โลกหลังความตาย...แล้วบัดนี้เขากลับมาที่โลกแห่งคนเป็นอีกแล้วหรือ?

เสียงเพรียกหานั่นเป็นของเจ้าจริงๆสินะ…

“ร้องไห้ทำไม…” ธอร์กระซิบถามคนที่ฝังหน้าลงบนไหล่ตนโดยไม่สนใจสักนิดว่ารอบด้านมีผู้ชมมากมายคอยเป่าปากล้อเลียนการกระทำหวานเลี่ยนของผู้เข้าแข่งขันที่ริเชยชมของรางวัลก่อนจบการแข่งขันมากแค่ไหน

จะว่าตอนนี้โสตประสาทปิดตายทุกอย่างเพื่อสดับฟังถ้อยคำจากเสียงหวานหูของอนุชาก็ไม่ผิดนัก ก็มันเป็นเช่นนั้นจริงในเมื่อบัดนี้เขาเหมือนหูตามืดบอดมองเห็นเพียงร่างที่ตระกองกอดตนอยู่เท่านั้น

“อย่าทำแบบนี้อีก...อย่าทำให้ข้าเป็นห่วงขนาดนี้อีกเข้าใจไหม!” โลกิพยายามพูดด้วยเสียงที่มั่นคงที่สุดถึงแบบนั้นมันก็ยังสั่นไปเพราะความหวาดกลัวอยู่ดี

นานมากแล้วที่เขาไม่เคยให้ใครได้เห็นหยาดน้ำตา...เพราะคิดว่ามันคือสิ่งที่คนอ่อนแอเขากระทำกันแต่วินาทีที่เห็นพี่ชายต่างสายเลือดแน่นิ่งไปทุกอย่างก็แตกสลาย

เขาไม่เสียใจเลยที่ต้องใช้เวทย์ต้องห้ามที่ท่านแม่เคยย้ำนักย้ำหนาว่าอย่าริไปใช้งานกับใคร

เวทย์แบ่งสันปันชีวิต มันคือเวทมนต์ที่ท้าทายต่อเหล่าเทพีแห่งโชคชะตาอย่างถึงที่สุดด้วยการใช้เสี้ยวชีวิตที่หลงเหลืออยู่ของตัวเองแบ่งไปให้ร่างที่หมดลมหายใจไปแล้ว

มันเป็นการเสียสละที่ไม่มีใครกล้าบ้าบิ่นทำแต่เขาไม่สนใจอะไรทั้งนั้น

เพราะเขาเองก็ไม่รู้ว่าจะใช้ชีวิตแสนยาวนานนี้ไปทำไม...หากไม่มีพระเชษฐาอยู่บนโลกแสนน่ารังเกียจใบนี้ด้วย

ผลข้างเคียงของมันมีไม่มากแต่ก็ใหญ่หลวงพอจะทำให้จอมเวทย์หลายๆคนฉุกคิด นั่นคือการต้องผูกพันธะกับผู้ที่ทำสัญญาด้วยไปตลอดอายุขัย หากใครคนใดคนหนึ่งตายจากอีกฝ่ายก็ต้องมอดม้วยมรณาตามกันไป

น่าแปลกที่เขาไม่มีความลังเลใดใดทั้งสิ้นราวกับลำพองใจเหลือคณาว่าธอร์เองคงยอมตายจากไปพร้อมกันเสมอเหมือนกับที่เขายินดีพร้อมจะสิ้นลมหายใจตามเทพเจ้าสายฟ้าไป

ไม่รู้ว่าเอาความมั่นใจโง่ๆนี้มาจากไหน...บางทีอาจเพราะคำหวานที่ส่งผ่านมาก่อนที่พระเชษฐาจะสิ้นใจ

‘ข้ารักเจ้า’

สามคำกับความหมายแสนยิ่งใหญ่จนไม่อาจหาสิ่งใดมาเทียบค่า นั่นอาจเป็นทุกสิ่งที่เราตามหา อาจเป็นสิ่งที่เชื่อมเส้นทางของเราให้กลับมาพบเจอกัน

ยอมละทิ้งอัตตาทุกอย่างเพียงเพื่อรักษากันและกันไว้

ความตายคือคำตอบของทุกสิ่ง...ปากหนักไปมันไม่ช่วยอะไรเลยเพราะในท้ายที่สุดหากอีกฝ่ายสิ้นใจตายไปก่อน หากเขาคนนั้นไม่มีโอกาสรับรู้ความรู้สึกที่เอ่อล้นคำว่ารักมันก็ไร้ค่า

“ข้ารักท่านนะ...อย่าทิ้งข้าไปไหนอีกเข้าใจไหม” คนตัวเล็กกว่ากลืนก้อนสะอื้นสลับกับพร่ำพูดทุกสิ่งที่ติดอยู่ในใจด้วยความกลัวว่าจะไม่มีโอกาสอีกแล้ว

“!...” เทพเจ้าสายฟ้าชะงักฝ่ามือที่ลูบหลังปลอบคนร่ำไห้ลงราวกับถูกสต๊าฟแข็ง เหมือนคำที่เขารอฟังมาทั้งชีวิตจะหลุดออกมาง่ายๆเพียงแค่เขาสิ้นลมหายใจลง

และนั่นยิ่งทำให้มั่นใจว่าเขาได้ตายไปแล้ว...และแสงสีเขียวที่ช่วยบรรเทาทุกข์ไม่ใช่เวทมนตร์ของใครที่ไหน

ธอร์กลั้วหัวเราะเบาๆพลางกระชับกอดคนเจ้าน้ำตาแน่นขึ้นแทนการรับปากว่าเขาจักดูแลตนเองให้ดี แม้รู้อยู่แก่ใจว่าหากน้องชายบุญธรรมตกที่นั่งลำบากหรืออาจมีเรื่องให้ก่อเกิดอันตรายถึงชีวิตเขาก็ไม่ลังเลที่จะเอาชีวิตเข้าแลกเหมือนที่ทำไป

บางครั้ง...ความตายมันก็ไม่ได้แย่เสียทีเดียว อย่างน้อยที่สุดมันก็ทำให้คนช่างเฉไฉยอมปริปากเอ่ยคำหวานที่คิดว่าไปแล้วว่าชีวิตนี้อาจไม่ได้ยินมัน

เห็นไหมล่ะ...คุ้มจะตาย

‘สงครามยังไม่จบเราไม่ควรนับศพทหารจริงไหม?’ เสียงกระหึ่มจากลำโพงเป็นตัวเร่งเร้าให้กองเชียร์ตีกลองโห่ร้องอีกครั้งเมื่อทราบว่าตนจะได้ลาภลอยเป็นการแข่งขันนองเลือดนอกเหนือตารางแข่งขันอีกแล้ว

“เฮฮฮ...สงครามยังไม่จบบ!!” ผู้คนทั้งหลายไหลไปกับมวลอารมณ์ที่เจ้าของงานปั้นสร้างอย่างรวดเร็วโดยไม่รู้เลยว่าแท้จริงแล้วภายใต้รอยยิ้มกว้างนั้นมันฉาบไปด้วยความเกรี้ยวกราดที่ทุกสิ่งไปเป็นไปตามประสงค์แค่ไหน

ธอร์ฉุดโลกิให้ลุกขึ้นยืนพลางใช้แขนข้างหนึ่งโอบไว้แน่นขณะที่ฝ่ามืออีกข้างเริ่มมีประกายไฟฟ้าแลบผ่านอันบ่งบอกว่าถึงการพร้อมตั้งรับต่อทุกสถานการณ์เลวร้ายที่ถาโถมเข้ามาไม่รู้จักจบสิ้น

คราวนี้ตาเฒ่าจะมาไม้ไหนอีก…

โลกิพยายามหยัดตัวออกจากอ้อมกอดพระเชษฐาแล้วใช้แขนเสื้อปาดน้ำตาออกลวกๆจากนั้นก็เหลือบสายตามองชายชราที่จ้องเขาเขม็งด้วยแววตาใช้ความคิด

เขารู้ว่าแกรนด์ มาสเตอร์ไม่ได้พิศวาสอะไรเขาถึงขนาดต้องสังหารธอร์หรอก..แต่ชายคนนั้นแค่รู้สึกเสียหน้าที่ของเล่นอย่างเขาไม่ให้ความสนใจ

แกรนด์ มาสเตอร์แสดงออกให้เห็นเสมอว่าต้องการเป็นจุดศูนย์กลางของทุกสิ่ง และการที่คนแบบนั้นถูกหักหน้าด้วยการให้ความสนใจต่อสิ่งอื่นมากกว่าก็ไม่ต่างอะไรกับสภาพหมาหวงก้างเลย

และหมาในคราบนั้นก็มักมีลูกบ้าที่กลัวจนหลายต่อหลายคนเข็ดขยาด

“.....” โลกิกลืนน้ำลายอึกใหญ่เมื่อบานประตูเหล็กสิบกว่าบานที่ปิดตายมาตลอดถูกยกขึ้น ปรากฏเป็นร่างของนักรบจากหลายดินแดนออกมารวมตัวกัน เทพเเห่งคำลวงจดจำหน้าตาคนเหล่านั้นได้เป็นส่วนใหญ่

คนพวกนี้คือนักรบทั้งหมดที่หลงเหลือในการแข่งขันบ้าดีเดือดนี่

อย่าบอกนะว่า...

‘นี่คือการแข่งขันรอบสุดท้าย…’ แกรนด์ มาสเตอร์เอาขาเตะสายไมค์ขณะทำทีโยกคอไปมาเสมือนสบายอกสบายใจกับสาสน์ที่กำลังกล่าวถึงขีดสุดและท่าทีแอ่นแด้ะแอ่นแด๊นั้นก็สร้างความหมั่นไส้ให้ธอร์เสียจนเทพเจ้าสายฟ้าแทบขว้างศาสตราวุธในมือใส่หน้าสักทีติดแต่ว่าสถานการณ์รอบด้านมันไม่ใกล้เคียงคำว่าดีและอาวุธชิ้นนี้ก็มีประโยชน์เกินกว่าจะเอามากระแทกหน้าใครเล่นให้เสียของ

และดวงตาที่จับจ้องลงมาทางของรางวัลก็ทำให้ธอร์ต้องดึงโลกิเข้ามาซุกกับอกตัวแน่นราวกับหวงกระทั่งไม่อยากให้ใครมาโลมเล้าทางสายตาโดยเฉพาะบุรุษผู้นั้นคือแกรนด์ มาสเตอร์คนนั้น!

แกรนด์ มาสเตอร์มองรอบด้าน รอยยิ้มพึงใจเผยมากขึ้นยามผู้ชมเริ่มส่งเสียงโห่ร้องราวกับสนุกนักหนาที่จะได้เห็นการแข่งขันใหญ่ที่กำลังจะก่อเกิดขึ้นในไม่ช้า

‘ใครคือผู้ยืนหยัดบนสังเวียนเป็นคนสุดท้ายก็เอารางวัลทั้งหมดไปได้เลย!!!’

สิ้นประกาศิตจากผู้นำดาวซาคาร์นักรบน้อยใหญ่ต่างคำรามก้องอย่างพึงใจไม่ต่างอะไรจากผู้ชมทั้งสนาม

แข่งขันกันหนึ่งต่อหนึ่งก็เร้าใจมากอยู่แล้ว...หนนี้การนำนักรบร่วม 20 ชีวิตมาตะลุมบอนกันแถมแต่ละคนคือตัวเต็งของรายการแค่คิดก็แทบนั่งไม่ติดเก้าอี้แล้ว!

‘เอาล่ะทุกคนพร้อมรึยัง!’ โฆษกที่รับช่วงต่อจากแกรนด์ มาสเตอร์ผู้เดินนวยนาดไปเปิดห้องนิรภัยกระจกอีกห้องเข้ามานั่งดูการแข่งขันอย่างไม่อนาทรร้อนใจกลับมาทำหน้าที่ตนเหมือนเดิม

สัญญาณนับถอยหลังเป็นภาษาต่างดาวและตัวเลขน้อยใหญ่เด่นหรากลางจอที่ฉายกำหนดการแข่งขันอันบ่งบอกว่าการแข่งขันบ้าดีเดือดกำลังจะเริ่มต้นในอีกไม่กี่วินาทีต่อไปนี้แล้ว

“เชื่อใจข้าไหม?” ธอร์กระซิบกระซาบกับอนุชาที่ตนโอบกอดเข้าไว้ในอ้อมแขน

“เชื่อ...แต่ข้าไม่ไว้ใจแผนการไร้สมองของเจ้า แผนคืออะไร?”

เทพเจ้าสายฟ้าเอาลิ้นดุลกระพุงแก้มอย่างไม่หยี่ระกับคำถากถางที่ได้รับนักก่อนเปลี่ยนมากระชากข้อมือโลกิให้เดินตามตนมาในประตูที่ใกล้ที่สุดแทน โชคดีที่มันไร้วี่แววของศัตรูจึงเป็นสถานที่ที่ดีพอจะให้อนุชารอคอยจนกว่าเขาจะสะสางทุกอย่างสำเร็จ

“พี่คงไม่ได้จะ…” โลกิมองคนที่จัดแจงหามุมสงบให้ตนแล้วไม่วายหาเศษผ้าในละแวกใกล้มาปูพื้นเป็นเสื่อให้ตนนั่งด้วย นึกเรื่องโง่ๆออกเพียงสิ่งเดียวและเห็นทีธอร์คงโง่พอที่จะทำด้วย  

“ข้าจะไปต่อสู้...กลางสนามทำให้เห็นช่องทางที่ซุกซ่อนในสนามแห่งนี้และหากข้าเจอ--”

“ทำไมเราไม่ไปทางประตูเน่าๆนี่”

“เพราะมันลงเป็นสู่คุกใต้ดินน่ะสิ” ธอร์อธิบายรูปการณ์ที่ตนต้องทนเจอมาตลอดหลายวัน

ตั้งแต่ถูกจับมาเป็นผู้เข้าแข่งขันที่นี่สถานที่หลักที่เขาไปได้ก็มีเพียงห้องน้ำในห้องพักและทางออกจากประตูด้านหลังในห้องพำนักอันเป็นเส้นทางมาสู่สังเวียนแห่งนี้ มันมีเส้นทางออกไปในส่วนอื่นจริงแต่ต้องผ่านแสงเลเซอร์คมกริบที่ปิดกั้นประตูหลักของแต่ละห้องพักให้ได้ก่อน

“แล้ว--”

“รอที่นี่จนกว่าข้าจะกลับมา” ธอร์เอ่ยขัดพลางหันไปเผชิญหน้ากับเหล่านักรบมากมายที่ดาหน้าเข้ามาราวกับจะเล่นพรรคเล่นพวกร่วมด้วยช่วยกันกำจัดตัวเต็งของรายการอย่างเทพเจ้าสายฟ้าออกไปก่อน ความเสียเปรียบที่เห็นได้ชัดทำให้โลกิรู้สึกหนักอึ้งไปด้วยความหวาดกลัวเมื่อคิดย้อนกลับไปถึงเรื่องไม่กี่นาทีก่อน

พระเชษฐาหมดลมหายใจไปตรงหน้า...แม้นครานี้หากมันก่อเกิดขึ้นอีกตัวเขาเองก็คงม้วยมรณาไปตามๆกันแต่ถึงแบบนั้นการต้องทนเห็นฝันร้ายนั้นซ้ำอีกครั้งเขาก็ไม่อาจทำใจได้

หมับ !

ธอร์ชะงักฝีเท้ายามชายชุดเกราะถูกดึงรั้งเอาไว้ มันทำให้เทพเจ้าสายฟ้าต้องหันกลับไปมองก่อนพบสีหน้าซีดเผือดของอนุชาต่างสายเลือดพลันความคิดต่างๆก็ประเดประดังเข้ามาไม่ขาด

เขารู้ว่าโลกิกำลังหวาดกลัวสิ่งใด...

“........” ความเงียบเเละการส่ายหน้าปรามเป็นอีกสิ่งที่ฉายชัดว่าโลกิกำลังเว้าวอนให้เขาคิดหาหนทางอื่นในการเอาตัวรอดไปจากที่นี่แต่ทั้งเวลาและสถานการณ์มันไม่ได้เอื้ออำนวยเช่นนั้น

ธอร์จับมือเล็กกว่าที่เริ่มสั่นเทามากุมไว้พลางยกขึ้นมาจุมพิตแทนการสัตย์สาบาน

“ข้าจะกลับมา...” วาจาหนักแน่นพร้อมพรักด้วยนัยน์เนตรสีฟ้าสว่างที่จ้องมองกลับมาเสมือนมีเวทมนตร์ดำฉุดดึงความหวาดกลัวที่ก่อเกิดให้สลายหายไปในที่สุด

ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่เขาวางใจในความโง่เง่าของธอร์…

ไม่สิ...ไม่เคยมีสักครั้งต่างหากที่เขาจะไม่เชื่อมั่นในตัวอีกฝ่าย

“เจ้าสัญญาแล้วนะ” โลกิยังถามย้ำแม้นจะไม่ได้หนักอกหนักใจเท่าคราเดิมเพราะเวทมนต์แบ่งชีวิตของตนสมานบาดแผลฉกรรจ์ให้ธอร์ไปแล้ว ถึงร่างกายจะกลับมาสมบูรณ์พร้อมแต่การต้องต่อสู้กับยอดฝีมือทั่วทั้งกาแลคซี่ก็ไม่ใช่เรื่องที่จะทำได้ง่ายๆ

แต่บางทีสรวงสวรรค์อาจยังไม่ทอดทิ้งเทพเจ้าเสียทีเดียว...

“ธอร์!!!” แว่วเสียงตะโกนดังมาจากชั้นบนของอัฒจันทร์ก่อนร่างแคระแกร็นของบรอคกับเอทรีจะวิ่งเบียดเสียดผู้คนลงมาจนสุดขอบสนามท่ามกลางแววตาอึ้งๆของเทพเจ้าสายฟ้าและแววตาโล่งใจของเทพเจ้าแห่งคำลวง

สงสัยนอกจากจะทำศาสตราวุธเสร็จทันกำหนดแล้วเวลายังเหลือพอจะสร้างเครื่องสะเดาะกรงขังเพิ่มสินะ...

“เจ้า...?” ธอร์ยังคงอึ้งค้าง ร่างจิ๋วนั่นช่างคุ้นตาและก็แปลกตาในเวลาเดียวกัน แต่คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ตกอยู่ดีว่าบุรุษตัวสั้นสองคนนั้นเป็นใครและเหตุใดถึงรู้จักนามของตน

แต่ทุกอย่างก็ต้องยุติลงเมื่อป้ายสัญญาณบอกเวลาการแข่งขันว่านับถอยหลังมาถึงเลข 1 และตามมาด้วยคำประกาศเริ่มการแข่งขันพร้อมพลุไฟตระการตาที่จุดขึ้นฟ้าแทนสัญญาณปืนไฟ

ปึง! ธอร์ดันประตูเหล็กปิดกักขังของรางวัลชิ้นงามเอาไว้ด้วยกลัวว่าหากเปิดอ้าค้างไว้อนุชาอาจโดนลูกหลงไปด้วย

แต่เหนือสิ่งอื่นใด...

“เจ้าเป็นใคร!” ธอร์วิ่งฝ่าคอมหอกที่ปาเข้ามาพลางแทรกตัวเข้าไปติดชิดขอบสนามเพื่อสื่อสารกับคนแคระทั้งสองที่กำลังกระหืดกระหอบรื้อบางอย่างในย่ามสีตุ่น

“ข้าเป็นคนสร้างศาสตราวุธให้เจ้าไงเล่า” บรอคเอ่ยพลางรื้ออุปกรณ์ออกมากองด้านข้างโดยมีเอทรีคอยหยิบจับมันมาวางเรียงดีๆไม่ให้สูงจนบดบังการแข่งขัน

“ศาสตราวุธ? นี่มันเรื่อง…!!!” คำถามมากมายหยุดชะงักลงยามดวงตาสีฟ้าเห็นของที่ถูกคีมเหล็กคีบออกมา

ตึก ตึก…

อัตราการเต้นของหัวใจถี่รัวไม่ต่างอะไรกับชั้นบรรยากาศด้านบนที่ปุยเมฆถูกดูดมารวมกันเป็นก้อนแล้วหมุนคว้างลอยขึ้นไปบนอากาศราวกับเป็นลางบอกเหตุว่าอาจเกิดภัยพิบัติขนานใหญ่ในเวลาอันใกล้นี้

โลกิเผยยิ้มกว้าง นัยน์ตาสีมรตาที่มองลอดผ่านลูกกรงวาววับเมื่อเห็นประจุไฟฟ้าแล่นปราดออกจากกำปั้นของพระเชษฐาและประกายไฟนั้นก็เริ่มจุดติดบนศาสตราวุธทรงลูกบาศก์ที่บรอคกับเอทรีช่วยกันหมุนเหวี่ยงเพื่อขว้างมันลงสู่สนามเบื้องล่าง

ข้าช่วยเจ้าได้เท่านี้ธอร์...ทีนี้เป็นหน้าที่ของเจ้าแล้ว

ธอร์มองค้อนทรงลูกบาศก์ที่ร่วงเข้ามาใกล้ ความรู้สึกคุ้นเคยแล่นปราดกลับมาเสียจนเทพเจ้าสายฟ้าต้องหัวเราะออกมายามเข้าใจแน่ชัดแล้วว่าศาสตราวุธที่ว่านั่นคือสิ่งใด

มือใหญ่ค่อยๆแบออกพลางเพ่งสมาธิเรียกอาวุธคู่กายที่เปรียบดั่งอีกอวัยวะอีกสิ่งเข้ามาหาและแน่นอนว่าค้อนโยเนียร์ชิ้นใหม่ก็ยังคงซื่อตรงต่อนายไม่ต่างจากอันเดิม

เปรี้ยง!!!!!!

ทันทีที่เทพเจ้าสายฟ้าคว้าอาวุธคู่กายได้ก็ใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดฟาดมันเข้ากับผืนพสุธาจนเกิดเป็นระเบิดไฟฟ้าขนาดใหญ่อัดกระเเทกนักรบทั้งหลายที่พุ่งหลาวเข้ามาหาจนแตกกระจายออกไปคนละฟากฝั่ง

“สายฟ้า! สายฟ้า!!!” ควันยังคงอบอวลไปทั่วสนาม แม้นจะมองไม่เห็นสิ่งใดแต่ผู้ชมก็พร่ำตะโกนเชิดชูเทพนักรบผู้สร้างปรากฏการณ์เหนือธรรมชาตินั้นราวกับจะสรรเสริญถึงความสามารถที่แสดงออกให้เห็นมากขึ้นทุกครั้งที่ลงสังเวียน

“..............” แกรนด์ มาสเตอร์ที่นั่งเท้าคางอยู่เริ่มขมวดคิ้วอย่างขัดใจเมื่อเห็นแบบนั้นก่อนสายตาขุ่นมัวจะต้องเเปรเปลี่ยนเป็นตกใจเมื่อเห็นแสงสีแดงเรืองรองจากอัญมณีแวววาวสะท้อนผ่านม่านหมอกออกมา

นั่นมัน...Power Stone มณีเเห่งพละกำลังที่หายสาบสูญไปหลายทศวรรษ

ม่านควันเริ่มเจือจางลงเผยให้เห็นนัยน์ตาแดงก่ำล้อมรอบไปด้วยสีฟ้าสว่างของประจุไฟฟ้า นั่นคือสิ่งที่ประจักษ์แจ้งแล้วว่าเหตุใดเหล่านักรบมากความสามารถถึงลงไปกองคนละทิศคนละทางเช่นนั้น

เมื่อพลังแห่งสายฟ้ามารวมกับอัญมณีทรงพลัง...ก็ยากจะหาผู้ใดต่อกรได้แม้แต่ผู้มากประสบการณ์อย่างผู้นำซาคาร์เองก็ตาม

“ชักไม่สวยแล้วสิ…”


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

มาอัพครบ 100 จนได้ เฮือก 1 เม้น 1 ล้านกำลังใจเช่นเดิมจ่ะ #thorkiseparateways









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 155 ครั้ง

46 ความคิดเห็น

  1. #1785 Iba;P (@dimond123) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 00:24
    ไปเลยเจ้าพี่ท้ออออออ
    #1785
    0
  2. #1710 RE.EVE (@evezaza30) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 19:56
    เอาเลยเพ่!!!!
    #1710
    0
  3. #1696 BeemKwsd (@BeemKwsd) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 22:25
    พี่ธอร์เท่มาก!!! จัดเต็มไปเลยยยย
    #1696
    0
  4. #1674 Mamimilky (@Mamimilky) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 20:38
    เอามันให้ตายไปเลยพี่ท่อ!!!! วู้ววววว มีความสุขขข สะใจโว้ยยยย
    #1674
    0
  5. #1649 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 09:25
    ฮื่อ พระเจ้าสุดยอดจริงๆ เป็นกำลังใจให้นะคะะ
    #1649
    0
  6. #1647 Plankton J (@jthida) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 16:34
    เหมือนฟ้าหลังในเลยนะเนี้ย รึเปล่า
    #1647
    0
  7. #1640 ฮิเมะหิมะขาว (@himea) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:06
    โบกป้ายไฟเชียร์ธอร์สุดแรง #ทีมธอร์กิ
    #1640
    0
  8. #1622 Palita_ling_13 (@lingling_13) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:03
    ขุ่นพรี่คร่ะะะะะะะ
    #1622
    0
  9. #1621 Shinrei13naokI (@kn-rb) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:21
    I'm waiting for you <3
    #1621
    0
  10. #1620 หางสีเงิน (@lookplapla) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:10
    โง้ยยยย ค้างยังเยย
    #1620
    0
  11. #1619 follow you (@ag-dragon) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:10
    พี่ธอร์ cool สุดๆ พระเอกมาค้าาา
    #คนแคระได้อัญมญีมาได้ไง รอลุ้นๆๆ
    #1619
    0
  12. #1618 neeny limteerakul (@neetoko) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:22
    กรี๊ดดด พี่ท้ออย่างเท่ แงงงว มันส์มากเลยค่าาา
    #1618
    0
  13. #1617 mozmozz (@kckjhmos) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:12
    โห พี่ธอร์ตอนนี้โคตรหล่อ เอาละเว้ย กลับมาสมบูรณ์พร้อมทั้งพลัง อาวุธ แถมได้อัญมณีมาอีก ใครหน้าไหนจะกล้ามาสู้ เอาเลยพี่ธอร์ จัดการฟาดมันให้เรียบบบบบบบ
    #1617
    0
  14. #1616 danger^_^ (@mypiyawan-_-) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:16
    กรี๊ดดดม่กค่าา แบบตอนที่ธอน์ได้โยเนียร์ เพลงประกอบดังในหัวมากกก 55555 แบบจังหวะมันได้ อิอิ เก่งมากเลยค่า
    #1616
    0
  15. วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:12
    เอาให้ราบ!!! รีบๆกระทืบไอแก่นั่นให้จมดินไปซะ โทษฐานที่บังอาจมาลวนลามน้องกิ แล้วรีบพาน้องกลับได้แล้ว &#128548;&#128548;&#128548;&#128526;&#128526;&#128526;&#128527;
    #1615
    0
  16. #1614 raphael_fc (@piggiepug) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2561 / 02:12
    งานนี้ท่านพี่ไม่แพ้แน่ๆ ได้ของดีแล้ว
    #1614
    0
  17. #1613 N เอ็น (@nlm1122) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:36
    น่อววววว
    #1613
    0
  18. #1612 Yoseop~Ah :) (@janeeya) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:18
    ว้ายตายเเล้ววววว พี่ท่อเท่ห์จังค่ะ! นานๆทีจะมีบทสมกับเป็นพระเอกกก 55555 ดีใจที่เขาบอกรักกันเเล้วว่าแต่..น้องกิไม่ได้บอกพี่ท่อนิว่าชีวิตผูกกันอ่ะแล้วพี่ท่อเขาจะรู้มั้ยอ่า~
    #1612
    0
  19. #1611 Am Chotychoty (@Chotychoty) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:59
    พี่ท้ออออ จัดให้หนักไปเลยค่ะพี่
    #1611
    0
  20. #1610 kfangja (@pukluk-) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:42
    พี่ชายยยยยยยย เท่มากเลยค่าาาสส กรี๊ดดดด เอาให้กมตหงายเงิบแล้วพาน้องออกไปกันเถอะะะ>_<
    #1610
    0
  21. #1609 หัวดินสอพอง (@incha) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:30
    ฟินจย้าาา เอาเลยพี่ธอร์ ถล่มให้ราบ
    #1609
    0
  22. #1608 DARK FOREST (@pinkch) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:04
    มาต่อแล้วววววว ดีจายยยยนนย
    #1608
    0
  23. #1607 ไอแอมอะก้อย (@pk4u) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:58
    จัดการมันนน
    แล้วเอาน้องกิ กลับบ้านสักที
    #1607
    0
  24. #1605 Yoseop~Ah :) (@janeeya) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 00:59
    ในที่สุดก็ฟื้นนนนฮือออออจะมีใครตายอีกมั้ยเนี่ยยย พี่กิมีใช้เวทย์ต้องห้ามด้วยอ่ะจะเป็นอะไรมั้ยอ่าาาาแอบระเเวงง เราก็หลงไปใน 9 ศาสตราเหมือนกันนะอ่านทุกคู่เลยย555555
    #1605
    0
  25. #1604 Am Chotychoty (@Chotychoty) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 23:44
    โอ้ยยยกลับมาต่อแล้ววว เราก็รอตลอดจ้าาา คือดีใจที่ออพี่ท้อฟื้นมากกกก นุ้งกิไม่ร้องนะ เราก็แอบไปหลงวนใน 9 ศาสตราอยู่เหมือนนนนกันค่ะ 555
    #1604
    0