คัดลอกลิงก์เเล้ว

[FIC APH] HEART TO HEART ::russia x romano::

มันเป็นเรื่องของหัวใจ...ถ้าผมรัก ผมจะต้องได้ครอบครองเป็นของผม โรมาโน่เป็นของผม แค่ของผมเท่านั้น!

ยอดวิวรวม

230

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


230

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


2
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  22 พ.ย. 58 / 01:55 น.
นิยาย [FIC APH] HEART TO HEART ::russia x romano:: [FIC APH] HEART TO HEART ::russia x romano:: | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้






::::คำเตือน::::
- นี่เป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งทั้งนั้น ไม่เกี่ยวกับเรื่องจริงหรือคนจริงแต่อย่างใด ง่ายๆคือมโนของผู้แต่งนั่นแหละ ใครที่อ่อนไหวเกี่ยวกับประเทศนี่แนะนำคือปิดนะ ^^

- นี่เป็นคู่แรร์ (ไม่มีโมเม้นคู่กันแน่) แต่ด้วยที่ไรต์รักโรม่าจังและชอบคุณอีวานเอามากๆจึงบังเกิดเป็นฟิคนี้ และคิดพล็อกออกตอนแปรงฟัน= =

- ถ้าไม่ชอบให้เฉยๆนะ ^^

- ไปอ่านเถอะ ไม่บ่นและะ





themy butter ขอบคุณธีมจ้าาาา
© themy butter

เนื้อเรื่อง อัปเดต 22 พ.ย. 58 / 01:55









HEART TO HEART ::russia x romano::



 

รัสเซีย…



คนที่เปลี่ยนวันเวลาที่เป็นดั่งสวรรค์ของผมเป็นนรกได้ภายในพริบตาเดียว!




ในวันที่ผมมีความสุขที่สุด เพียงแค่เขาก้าวเข้ามา…ความสุขของผมก็จบลงในเสี้ยววินาที




กระสุนปืนที่พุ่งใส่ที่สมองของสเปนและใบหน้าของเขาที่ถือปืนแล้วยิ้มราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งสิ้น! ผมกรีดร้อง ผมร้องไห้ ผมตะโกนด่า ผมแทบอยากจะฆ่าหมอนั่นให้ตายไปซะเดี๋ยวนั้น




ทุกคนในงานทั้งเงียบและผมรู้ว่าทุกคนคงตกใจกัน แต่ก็ไม่มีใครกล้าทำอะไรบุ่มบ่ามในเมื่ออีกฝ่ายเป็นถึงรัสเซีย



หมอนั่นยิ้มอย่างร้ายเดียงสาและเดินเข้ามาในงานอย่างถือวิสาสะ…



ผมสังเกตเห็นเยอรมันก็โกรธจนเลือดขึ้นหน้าพร้อมที่จะเข้าปะทะกับรัสเซียได้ทุกเมื่อ แต่ยังดีที่เฟลี่ยังคอยรั้งแขนของเจ้าหัวมันฝรั่งไว้ ส่วนพี่ชายสุดเกรียนของเจ้านั่นก็หายเกรียนชั่วขณะ…ใบหน้าของเจ้าเกรียนนั่นดูเคร่งเครียดและน่ากลัวยิ่งกว่าใครในงานเสียอีก



ก่อนที่ผมจะหันกลับมามองฆาตกรที่ยืนยิ้มอยู่ตรงหน้า



รัสเซียยังคงรอยยิ้มบนใบหน้าไว้ได้อย่างปกติ ถึงจะรู้ว่าคนตรงหน้าอยากจะกระโจนเข้ามาบีบคอเขาให้ตายคามือก็เถอะ…



ผมจะหยุดการกระทำทั้งหมดครับ แต่ขอข้อแลกเปลี่ยนเล็กๆน้อยๆเท่านั้น…”



ต้องการอะไร!!” โรมาโน่ตะโกนอย่างเหลืออด



เขากลัวคนตรงหน้ามากก็จริง แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะตะโกนใส่…มาถึงขั้นนี้แล้ว ผมคงไม่มีอะไรให้ต้องกลัวแล้วล่ะ!



ผมต้องการคำยืนยันว่าผมจะได้มาอย่างแน่นอน ซึ่งหากคุณผิดคำพูดที่นี่อาจจะเป็นสุสานประเทศมากกว่างานแต่งงานของคุณกับสเปนนะครับ



“…”



ผมจะถือว่าคุณตกลงนะครับ



“…”




ข้อแลกเปลี่ยนที่ผมต้องการคือโรมาโน่ คือคุณJ

 
















 

2 เดือนต่อมา


รัสเซีย…



เขาเป็นคนที่เปลี่ยนชีวิตของผมจากหน้ามือให้กลายเป็นหลังมือด้วยคำพูดง่ายๆ



เขาทำให้ชีวิตผมเหมือนตกนรกทั้งเป็น!



ตั้งแต่ผมมาอยู่กับเขาในประเทศรัสเซีย ตอนแรกก็เหมือนกับว่าทุกอย่างจะดูราบรื่นไปเสียทั้งหมด…รัสเซียดูเหมือนเด็กที่ต้องการความอบอุ่นเท่านั้น เขาดูแลผมอย่างดี จนกระทั่งเขาได้ยินสิ่งที่ผมพูดออกมา



เป็นคำที่ดึงผมให้ตกสู่นรกชั้นลึกที่สุด!



คิดถึงมันมากหรือไงโรมาโน่!!”



เขาตวาดใส่ผมเป็นครั้งแรกและเหวี่ยงผมลงบนเตียงด้วยอารมณ์ที่เต็มไปด้วยโทสะ นัยน์ตาของเขาดูน่ากลัว…น่ากลัวกว่าเมื่อตอนนั้นเยอะ น่ากลัวจนผมเริ่มจะทำตัวไม่ถูก



รัสเซีย อ๊ะ!! หยุดนะ…!!!” ผมพยายามที่จะเรียกสติเขาแต่ไม่เลย



รัสเซียไม่ได้สนใจฟังเสียงของผมเลยสักนิด เขากระชากเสื้อของผมออกอย่างไม่ปราณีก่อนจะโยนมันไปอีกด้านของห้อง สองมือของผมถูกรวบไว้เหนือหัว ขาทั้งสองข้างก็ถูกเข่าของเขาล็อกไว้แน่น



หนีไม่ได้…




ผมถามคุณอยู่โรมาโน่ หน้าที่ของคุณคือตอบคำถามของผม!!”



เออ!! ฉันคิดถึงสเปน พอใจนายหรือยัง!!! ฉันคิดถึงเขา รักเขา อยากจะไปอยู่กับเขา!! ฉันอยากจะตายตามสเปนไปด้วยซ้ำ!! ฉันยอมตายดีกว่าต้องมาอยู่กับไอ้โรคจิตแบบนายอ๊ะ!!!!”



ปากดีให้ถูกที่ถูกเวลาหน่อยโรมาโน่ไม่มีใครเคยบอกคุณหรอครับว่าอย่าทำให้ผมอารมณ์ไม่ดี?” รัสเซียกระซิบข้างหูก่อนจะแกล้งขบกัดที่ใบหูของโรมาโน่ ผมไม่อยากจะทำร้ายคุณหรอก…”



เหอะ! ขนาดสเปนแกยังฆ่าเขาได้ กับฉันก็คงไม่ต่างกันหรอก!!”



หมับ!



เกมโอเวอร์แล้ว…” มืออีกข้างที่ว่างของเขาบีบแก้มผมแรงจนปวดไปทั้งกราม รัสเซียมองผมด้วยนัยน์ตาที่ฉายแววขุ่นเคืองจนน่ากลัวในสิ่งที่เขาคิดจะทำกับผม ถ้าอยากขนาดนั้นผมจะสนองให้ แต่มันจะไม่ใช่การฆ่าแต่เป็นการทำลายJ



นั่นเป็นจุดเริ่มต้นของนรกที่แท้จริง…





















อีก 3 เดือนต่อมา



เรียกได้ว่าเป็นคำพูดเปลี่ยนชีวิต…



หลังจากวันนั้นไม่มีรัสเซียคนเดิมที่ดูแลผมอย่างดีอีกต่อไป มีแต่ปีศาจในร่างรัสเซียที่เอาแต่ทำร้ายผมเท่านั้น ทั้งด้านร่างกายและจิตใจ…จากที่เขาเคยใจดีด้วยกลับกลายเป็นใจร้ายใส่ตลอด ทำอะไรนิดหน่อยก็ตวาดใส่ โมโหใส่ แต่หนักที่สุดคือการที่เขาขืนใจผม



เรียกได้ว่าผมจำมันได้ขึ้นใจ…



ทั้งคำพูดและการกระทำเหล่านั้น…



คำพูดที่ดูเหมือนจะแดกดันตลอดเวลาและการกระทำที่ป่าเถื่อน โหดร้ายแบบนั้น…



ทุกครั้งที่ผมและเขาเกิดมีปากเสียงกันหรือทุกครั้งที่เขาไม่พอใจอะไรผม มักจบลงที่เตียงเสมอ…เขาไม่เคยสนใจคำขอร้องของผมเลยสักครั้ง ไม่เคยสนใจน้ำตาของผม เขาทำเหมือนผมเป็นแค่ที่ระบายอารมณ์สำหรับเขาเท่านั้น



เขาไม่สนใจสิ่งที่ผมต้องการบอกเลย…



และทุกครั้งที่เขาทำสิ่งที่ต้องการเสร็จ เขาจะไล่ผมออกจากห้องของเขาอย่างหมูอย่างหมา ท่าทีที่แสดงเหมือนไรเกียจผมมากแบบนั้น…เหมือนเขาจะไม่กลับเป็นคนๆเดิมอีกแล้ว



ขอถามอะไรได้ไหม?” ผมแทรกขึ้นระหว่างที่รัสเซียเตรียมจะอ้าปากไล่ผมเหมือนกับทุกๆที



เขาชะงักไปครู่หนึ่ง…แต่คำตอบที่ผมได้จากเขาก็ยังเป็นคำเดิมๆ



ไม่ออกไปก่อนที่ผมจะทำแบบนั้นอีกรอบ ผมคิดว่าคุณคงไม่อยากจะเจ็บตัว?”


ฉันแค่อยากถาม อ๊ะ!! เจ็บ…”



โรมาโน่ ผมบอกให้คุณออกไป! ไปสิ!!!” รัสเซียบีบไหล่ทั้งสองข้างของผมแน่นและออกแรงเขย่า ก่อนจะผลักผมออกแล้วทำล่าจะลุกออกจากห้องไปเอง



หมับ!



ปล่อ…”



แค่ฟังก็ได้…”



ว่ามา คุณมีอะไร?”



เกลียดฉันหรอ…”



“…”



รัสเซียนายเกลียดฉันงั้นหรอ?”



แค่นี้ใช่ไหมที่จะถาม? วันนี้คุณนอนที่นี่แล้วกัน ผมจะไปนอนกับลิทัวเนีย เขาสะบัดมือของผมออกก่อนจะเดินไปเปิดประตูเพื่อจะออกไปที่ห้องของลิทัวเนียตามที่พูดจริงๆ



และไม่ทันที่สมองจะได้สั่งการอะไร ร่างกายผมก็ลุกออกจากเตียงถลาเข้าไปอดเขาจากด้านหลังโดยที่ลืมคิดถึงสภาพของตัวเอง ณ ขณะนั้น…



โรมา…”



ไม่ไปได้ไหม?”



ปล่อยผม



จะโกรธก็ได้! จะทำร้ายฉันก็ได้! แต่ไม่ไปได้ไหมนะรัสเซีย อย่าไปนะ ฮึก…”



บ้าเอ๊ย! มาร้องไห้ทำบ้าอะไรเนี่ยโรมาโน่!!



รัสเซียแกะมือของผมออกก่อนจะเดินออกไปโดยไม่พูดอะไรเลยสักคำ ผมมองตามหลังเขาจนกระทั่งประตูห้องนั้นปิดสนิท…ผมร้องไห้ออกมาเหมือนเด็กที่ถูกทิ้งให้อยู่คนเดียว ไม่สิ ตอนนี้ผมก็ถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวจริงๆนี่น่า



ไม่รู้ว่าผมยืนร้องไห้แบบนั้นนานเท่าไหร่ รู้ตัวอีกทีผมก็เช้าแล้ว…โดยที่ผมนอนอยู่บนเตียงในสภาพที่เสื้อผ้าครบชุด



ก็คงเป็นคุณยูเครนเหมือนกับทุกๆทีนั่นแหละ



ผมถอนหายใจก่อนจะเหลือบไปเห็นแผ่นกระดาษสีเหลืองเล็กๆที่วางคู่กับยาหนึ่งเม็ด โดยที่ลายมือนั้นมันดูคุ้นๆเหมือนจะเป็น…


คุณไม่สบายก็ทานยาซะนะครับ อยู่ข้างกับกระดาษแผ่นนี้แหละ

ปล. คำถามของคุณเมื่อวาน

คำตอบของมันผมไม่ได้เกลียดคุณครับ



ไม่สบายงั้นหรอ? อย่างฉันนี่นะไม่สบายเหอะ ไม่มีทางซะหรอก ผมวางกระดาษนั่นไว้ที่เดิมก่อนจะลุกไปอาบน้ำโดยไม่คิดจะแตะยาที่อยู่ข้างกระดาษนั่นเลยสักนิด



ถึงจะแบบนั้น แต่ทำไมผมถึงยิ้มไม่หยุดแบบนี้ล่ะ?

 



















 

รัสเซีย ทอร์ก



ผมรัสเซีย…



ทุกคนคงรู้จักผมกันอยู่แล้วสินะครับJ

 








 

โรมาโน่…



ทุกคนก็คงรู้จักคนคนนี้เป็นอย่างดีแล้วใช่ไหมล่ะ?



คนคนนี้แหละ…คนที่ผมแอบรักมาตลอด



ทุกอย่างเป็นแผนของผมที่อยากจะทำให้โรมาโน่มาเป็นของผม แค่ของผมเพียงคนเดียว…โดยไม่สนใจว่าจะต้องฆ่าใครหรือตั้งตัวเป็นศัตรูกับใครด้วย



ผมจงใจขัดขวางงานแต่งงานระหว่างโรมาโน่และสเปนโดยการฆ่าและยื่นข้อเสนอ แต่ก็ไม่คิดว่าจะสำเร็จไปด้วยดีแบบนี้หรอก ผมกลับได้โรมาโน่มาอย่างง่ายๆเลยล่ะ



แต่…ทั้งที่ผมทำดีด้วยสารพัด ทำไมโรมาโน่ถึงยังเอาแต่คิดถึงสเปนอีก?



คิดถึงมันมากหรือไงโรมาโน่!!” ผมตวาดใส่ทันทีเมื่อได้ยินชื่อของคนอื่นนอกจากผมออกจากปากของโรมาโน่



ผมรู้ตัวดีว่าเป็นคนที่โมโหรุนแรง…



ผมไม่สามารถควบคุมตัวเองได้เลยด้วยซ้ำ…



จนกระทั่งคำพูดของโรมาโน่ที่ทำให้ขีดความอดทนของผมขาดออกจากัน สันดานด้านมืดจึงทำงาน…หากไม่ฆ่า ก็ต้องทำลายคนคนนั้น! นั่นคือสิ่งที่วิ่งวุ่นให้หัวของผม



หลังจากคืนนั้นือนกับว่าตัวผมไม่ใช่ผม…



ผมขืนใจโรมาโน่ครั้งแล้วครั้งเล่า…



พูดจารุนแรงและหยาบคายใส่…



ทำรุนแรงจนโรมาโน่ร้องไห้ทุกครั้ง…



ผมไม่เคยหยุดฟังสิ่งที่โรมาโน่พูดสักครั้ง…



อ่า…นี่ผมเป็นอะไรไปนะ?



ผมมักจะไล่โรมาโน่ออกจากห้องทุกครั้งที่ผมเสร็จจากกิจกรรมบนเตียง และทุกครั้งโรมาโน่จะเดินออกไปเอง…แต่ไม่ใช่กับครั้งนี้ที่โรมาโน่รั้งตัวผมไว้



“รัสเซีย…นายเกลียดฉันงั้นหรอ?”



สิ่งที่ผมคิดหลังจากได้ฟังสิ่งที่โรมาโน่พูดคือ…มันเป็นคำถามที่บ้าเอามากๆ



ถ้าผมเกลียดจริง ผมคงฆ่าโรมาโน่ไปแล้วล่ะ…แต่เพราะผมรักโรมาโน่ รักและไม่อยากให้เขาไปเป็นของใคร



แต่ผมจะพูดมันออกไปยังไง?


ในเมื่อโรมาโน่…ในใจของโรมาโน่มีแต่สเปน



ผมแกะมือของโรมาโน่ที่กอดผมไว้หลอมๆก่อนจะเดินออกจากห้องไป แต่ก็ไม่ได้ไปห้องลิทัวเนียตามที่พูดไปหรอก…ผมนั่งพิงประตูอยู่หน้าห้องนั่นแหละ ผมได้ยินทุกอย่างเสียงร้องไห้ของโรมาโน่ทำให้ผมแทบคลั่งตาย! ผมชกกำแพงไปจนเจ็บมือแต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้จิตใจผมสงบได้เลยสักนิด



จนกระทั่งเสียงนั้นเงียบลงจนแน่ใจแล้วว่าโรมาโน่หลับไปแล้วผมจึงค่อยเข้าไปในห้อง



โรมาโน่นอนหลับกับพื้นทั้งคราบน้ำตาที่เปื้อนหน้า ผมพยายามสงบอารมณ์ของตัวเองไม่ให้เผลออาละวาดให้ร่างเล็กตื่น และอุ้มไปนอนบนเตียงก่อนจะใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย โดยที่ผมนอนข้างล่าง



วันนั้นโรมาโน่ไม่สบาย…



แต่เพราะตอนเช้าผมมีงานที่ต้องทำจึงไม่มีเวลามากนัก ผมเขียนทุกอย่างที่ต้องการจะบอกลงในกระดาษสีเหลืองเล็กๆพร้อมยาวางไว้ใกล้หัวเตียง ผมตอบโรมาโน่ในสิ่งที่โรมาโน่อย่างรู้หมดแล้ว…

 












 

กระดาษที่เหมือนกันแต่ถูกแปะซ้อนกับกระดาษใบแรก หากคุณหากระดาษนั้นเจอ คุณจะรู้ความรู้สึกทุกๆอย่างที่ผมมีให้คุณแน่นอนครับ โรมาโน่J



 

THE END.


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ เบบี้หนอนน้อยเจเอส จากทั้งหมด 9 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 16 เมษายน 2559 / 23:38
    น่าร้ากกกกก อยากให้เเต่งต่อจัง -//-
    #3
    0
  2. วันที่ 16 เมษายน 2559 / 23:00
    กรีสสสส นี่มันคู่แรร์ !! คู่แรร์ชัดๆเลยนี่คะ ! โอ้ยยย ชอบมากๆเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้ไรท์แล้วสร้างผลงานดีๆออกมาอีกนะคะ !
    #2
    0
  3. วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 21:58
    ไรต์ค่าาาาาา เค้าอยากได้คู่ของท่านอีวานกับเวเนเซียโนบ้างอ่ะ แต่งคู่นี้ให้อ่านหน่อยได้ไหมค่ะ หรือจะเป็น all italy ก็ได้ เค้าชอบอิตาจังอ่ะ
    #1
    0