[จบ] Reverse 4 you ดาวบริวาร (Yuri)

ตอนที่ 20 : #20 คนที่พอดีทุกอย่างเข้ากับฉัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,625
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 624 ครั้ง
    1 เม.ย. 62



#20 คนที่พอดีทุกอย่างเข้ากับฉัน


        ฉันเกลียดเสื้อฮาวายของขุน โคตรเกลียดเลยล่ะ


        เมื่อวานเขาหาเฉดสีม่วงอมชมพูตัดดำได้จริงๆ แล้วก็ยัดใส่กระเป๋าเตรียมสำหรับขึ้นแสดงรอบความสามารถพิเศษ เทียบกันแล้วดาวคณะนิติศาสตร์ที่เอาเสื้อยืดกางเกงยีนสามส่วนมาถึงกับรู้สึกว่ามีแววโดนเพื่อนชายแย่งประกายส่อง


        วันนี้มีการโชว์ตัวหลายรอบ แต่รอบแรกจะเป็นการแนะนำตัวและแสดงรวมในชุดนักศึกษาก่อน ฮอลล์เปิดให้ผู้ชมเข้ามานั่งรอแล้วและคณะกรรมการกิตติมศักดิ์กำลังเดินทางมาถึงในอีกสิบห้านาทีไม่เกิน เราได้พี่ปีสองมาช่วยแต่งหน้าทำผม พี่คนหนึ่งผู้มีแก้มน่าหยอกเล่นเหมือนมาร์ชแมลโลว์ทำหน้าที่แปลงโฉมให้ฉันกับดาวเกษตร พี่เขาแนะนำตัวว่าชื่อลูกไหน


        ลูกไหน? ลูกไหนอะ? อ๋อ ลูกไหนที่เป็นผลไม้ นึกว่าลูกไหนที่ไหน


        ถักเปียไหมพี่ลูกไหนถามหลังจากไล่สายตามองศีรษะฉัน เธอทำผมให้ดาวเกษตรเสร็จมาหมาดๆ


        ไม่ดีกว่าค่ะ


        ถักเถอะ


        ผมหนูไม่ได้สวยขนาดนั้น


        ใช่ไง ผมไม่สวย ปล่อยสยายก็ยิ่งไม่สวยสิเธอขมวดคิ้ววางอำนาจในฐานะคนเป็นรุ่นพี่ ซึ่งไม่เข้ากับหน้าตาที่เหมือนซาลาเปาตูมๆของเซเว่นเท่าไร ตกลงถักนะ


        แล้วแต่เลยค่ะพี่เพราะเถียงไปพี่ก็จะไม่ยอม


        ต้องยอมรับว่าเจ้าตัวมีพรสวรรค์การแปลงโฉมเป็นศิลปะขั้นสูง นอกจากจะเปลี่ยนหน้าจืดๆให้ดูลุคสาวญี่ปุ่นใสๆได้แม้จะไม่เท่าดาวคณะอื่นก็ตาม พี่แกยังถักเก็บผมฉันซะเรียบเป็นเปียสองข้างรอบหัวไม่ทันให้ใครสังเกตว่ามันไม่ได้ดูนุ่มนวล ส่วนด้านหลังปล่อยยาวปกติ ฉันไม่น่าไปยืนกรานเถียงพี่ลูกไหนเลยตอนแรก


        คอเป็นไรเหรอน้อง แปะพลาสเตอร์แผ่นใหญ่เลย


        แมลงกัดน่ะค่ะ


        เอาออกได้ไหมเดี๋ยวพี่ตบแป้งกลบให้


        อย่าเลยค่ะ


        ขึ้นเวทีสภาพนี้ไม่สวยนะ


        แผลน่าเกลียดมาก พี่อย่ามองเลยนะคะ


        เพราะพี่โฟร์คนเดียว รอยดูดของเธอจางจากเมื่อวานบ้างแต่ยังไม่หมด ฉันเถียงเอาเป็นเอาตายกับพี่ลูกไหน สุดท้ายพี่เขาดูไม่พอใจนักแต่ก็ล่าถอยไปสนใจดาวเดือนคณะอื่นที่ยังต้องการเสริมเติมแต่ง ฉันเบาใจ นึกว่าเธอจะดึงออกไม่มีปี่มีขลุ่ยซะอีก


        ตัวการรสสตรอว์เบอร์รีไม่คิดจะทำอะไรเป็นการรับผิดชอบเลยจริงๆ หน้ายังไม่โผล่มาให้เห็น


Rrrr!


        วีวี่ จารวี : พี่วาสู้ๆน้า แพ้ชนะไม่เป็นไร


        น้องสาวส่งข้อความหา ฉันอ่านจบก็รับรู้โดยพลันว่ามันคือคำปลอบใจ สงสัยว่าหน้าแบบนี้จะไปไม่รอดจริงๆ เอาเถอะ ถือว่ามันก็เป็นกิจกรรมที่ไม่มีดีเลย อันที่จริงมันเป็นกิจกรรมที่ไม่ส่งผลดีต่อฉันเลยสักนิดเดียวถ้าไม่ได้รางวัล


        น่าเบื่อ แถมมีเรื่องให้คิดเยอะ คิดถึงน้อง คิดเรื่องความเป็นเพื่อนของขุนที่เริ่มชัดว่าเขารู้สึกเกิน คิดเรื่องพี่โฟร์ที่อยู่ห้องตรงข้ามแต่ไม่เห็นหน้ามาตั้งแต่ออกจากห้องฉันไป อยู่ดีๆก็หาย ตายรึเปล่า


        กูเปลี่ยนโชว์รอบความสามารถพิเศษเป็นร้องเพลงแล้วนะ อยากให้มึงตั้งใจฟังขุนเดินมาบอกหลังจากรุ่นพี่คนหนึ่งเซตผมตีกระบังให้เขา ตลกน่า... เขาไว้ผมปิดด้านหน้าก็หล่อโพรไฟล์ดีอยู่แล้ว ตีกระบังทีหน้าใสเหมือนประกวดหนุ่มน้อยจูเนียร์ ขนาดยังไม่ก้าวเท้าขึ้นเวทีฉันยังดูออกว่าต้องได้สักรางวัลแหละไอ้เพื่อนมุกแป้กคนนี้ เผชิญหน้ากันก็เหมือนดาวดับวูบข้างเดือน ว่าแต่กูหล่อไหมเขาถามเสียงอารมณ์ดี


        แต่ โอ้ย เกลียดคำถามมาก


        อืม หล่อ


        หมายความว่าไง อืม หล่อทำไมมึงไม่ตื่นตาแล้วร้องว้าวตอนเห็นหน้ากูในผมทรงใหม่


        ว้าว! มึงหล่อมากเลยขุน กูเห็นแล้วใจเต้นแรงสุดๆ นี่ถ้าไม่ใช่เพื่อนกันกูคงกรี๊ดสลบแล้วสลบอีกคอแตกหูดับแน่เลย เปิดหน้าผากเถิกๆแบบนี้ดูเข้ากับมึงมากๆ ตายแล้ว นี่หน้าผากหรือดวงอาทิตย์ดวงที่สอง! เจิดจรัสเหลือเกิน สภาพนี้ไปสารภาพรักกับใครเขาต้องตกลงเพราะเผลอหลงเสน่ห์มึงแน่ๆเลยเว้ย!!”


        เนอะๆ


        โว้ย!!! ยังมีหน้ามาทำประกายตามีความสุขอีก กูประชดมึงมองแอคติ้งไม่ออกเลยหรือไง!


        ฉันแยกเขี้ยวที่ดูจะเหมือนฟันกระต่ายมากกว่า พลางส่ายหน้าเพลียกับเขา


        เมื่อคณะกรรมการมาประจำตำแหน่งแล้ว พี่ญาญ่าหญิงรีบกุลีกุจอมาตามพวกเราให้เตรียมขึ้นไปแสดงรวม ช่างแต่งหน้าจำเป็นอย่างพี่ลูกไหนทำให้ฉันพอใจกับหน้าที่ไม่แต่งเข้มแต่ออกมาดีกว่าแบบสด ฉันส่องกระจกบานใหญ่อีกครั้ง ในใจแอบภาวนาให้ได้สักรางวัลที่มอบเงิน


        500 ก็ได้


        5,000 ก็ดี


        กินข้าวฟรีตลอดชีพก็โอนะ


        หลังเดินในรอบชุดนักศึกษาและแนะนำตัว ทุกอย่างเป็นไปด้วยดีสำหรับคนอื่นๆ ดาวเดือนมีโชว์ตั้งแต่ รำไทย กายกรรม เล่นดนตรี ทำอาหาร บลาๆๆ มาถึงตาขุนที่ออกไปก่อนฉัน เขาเดินถือกีตาร์ใหม่เอี่ยมสีน้ำตาลเดินไปกลางเวที ใบหน้าหล่อใสประดับยิ้มหันมาหาฉัน ผู้คนต่างเห็นกันทั้งนั้น


แค่นี้ชาวบ้านเขายังเข้าใจผิดไม่มากพออีกเหรอ เดี๋ยวก็คิดไปว่าเราเป็นแฟนกันหรอก ยิ่งคบกันอยู่แค่สองคน โจอี้นานๆจะมาร่วมวง


        สวัสดีครับเขาจับไมค์ปรับระดับให้พอดีเพื่อพูดให้ถนัดขึ้น สายตากวาดไปมองนักศึกษาในฮอลล์ ความจริงก่อนหน้านี้ผมตั้งใจมาเล่นคิวบิกให้ทุกคนดูกัน กับสอนวิธีปลูกผักชีให้สูงเท่าไม้บรรทัด แต่เมื่อคืนนี้เองที่ผักชีสองต้นสุดท้ายของผมเฉาตายตามต้นแรกไปแล้ว ผมนั่งเล่นกีตาร์ตัวใหม่อยู่คนเดียวในห้องเพื่อส่งน้องๆไปเกิดใหม่เป็นผักที่ไม่ใช่ผักสวนครัว แล้วเกิดความคิดอยากลองส่งความรู้สึกในหัวใจไปให้ใครคนนั้นรับรู้สักที


        ใครก็ได้สนใจขำความโง่เง่าทำผักชีเฉาของเขาที อย่ามองมาทางฉัน


        เขาไม่ได้เหลือบชายตามองฉันซึ่งอยู่ข้างเวที แต่ทว่ามีนักศึกษาบางส่วนซุบซิบกันแล้วมองมาทางนี้ พวกเราตัวติดกันและอยู่สองต่อสองบ่อยกว่าอยู่กับโจอี้ซะอีก ฉันไม่โกรธหากมีใครเข้าใจคลาดเคลื่อนไป แต่การที่ขุนทำแบบนี้ ฉันได้แต่หวังลึกๆว่าเจ้าตัวจะไม่เอ่ยชื่อหรือพูดอะไรชวนอึดอัดหลังโชว์จบลง


        เมื่อคืนเขาโพสต์ทวิตเตอร์ลอยๆแต่มีคนรีเป็นหมื่น


        ผู้ชายมักชอบผู้หญิงที่อยู่ด้วยแล้วรู้สึกพอดีกับเรา ก็แค่นั้นเอง :) ผมหวังว่าคุณจะเห็นทุกอย่างในแววตาของผมนะ


        ฉันเห็นมันชัดขึ้นทุกครั้งนั่นแหละ แต่ยังแกล้งทำเป็นไม่รู้เพราะยังอยากเป็นเพื่อนกับนาย


        ชายหนุ่มในชุดฮาวายกางเกงขายาวสีครีมวางมือจับคอร์ด หลังจากบรรเลงอินโทรไปก็เริ่มร้องเพลงคุ้นหูที่หลายคนต่างเคยได้ยินมาบ้าง ผู้ชมด้านล่างโบกมือไหวเป็นจังหวะตาม


        ไม่นะขุน ตอนนี้ฉันไม่โอเคกับท่อนฮุคของเพลงแล้ว


 

‘…คิดทบทวนทุกอย่าง จะมีทางไหม ให้เธอมาสนใจ

 

หากเพียงแค่ลอง

 

หันมองหน่อย

 

ฉันยังคอย...แอบรอคอยเธออยู่ตรงนี้

 

และมี รักเต็มปรี่

 

 พร้อมยอมพลี

 

แค่อยากมีรักซักที รออยู่ตรงนี้นะคนดี ฉันเอง…’



        ทั้งที่ความเป็นเพื่อนของเรามันดีมากอยู่แล้วจริงๆ ถึงเขาจะไม่ได้จ้องมาเต็มสายตาแต่ฉันก็อึดอัดกับรอยยิ้มนั่น คำร้องของคนที่กำลังอยู่บนเวทีทำฉันเดินกลับเข้าไปยังห้องแต่งตัวที่ดาวเดือนหลายคนมานั่งพักหลังโชว์เสร็จ แววตาของเขาตอนที่เห็นฉันกำลังหันหลังให้ มันดับวูบไปชั่วเวลาหนึ่ง


        ตอนที่เขากลับลงมาก็ได้เวลาฉันสวมต่อทันที เราเดินสวนกัน และเขายิ้มให้ฉันจนอดรู้สึกผิดซ้ำแล้วซ้ำอีกไม่ได้


        ตั้งสติจัตวา แกต้องแสดงโชว์ความสามารถพิเศษนะ


        มายากลง่ายๆที่เตรียมมานั้น จากเห่ยอยู่แล้วเพราะเป็นกลที่ผู้คนรู้ไต๋ผ่านอินเทอร์เน็ต ยิ่งเห่ยไปกว่าเดิมอีกเมื่อฉันสวมชุดไปรเวตแสนธรรมดาจืดชืด คำพูดไม่หวือหวาให้ใครมีอารมณ์ร่วม ฉันรู้ว่าตัวเองแย่มากในบรรดาโชว์ทั้งหมด มีคนไม่ถึงสิบที่ปรบมือให้แบบลวกๆ ดาวเดือนคณะสุดท้ายที่ออกมาแสดง แน่นอนพวกเขาต้องดีกว่านี้ร้อยเท่า


        ฉันทั้งเอาแต่คิดถึงน้องสาว อยากให้เราอยู่ด้วยกันตอนนี้ แล้วก็ต้องมากังวลสถานะระหว่างตนกับเพื่อนสนิทอีก


        ทุกคนกลับมาสวมชุดนักศึกษาและยืนเรียงบนเวทีอีกครั้งเมื่อถึงคราวโหวตด้วยดอกกุหลาบ หนึ่งดอกนับเป็นหนึ่งคะแนน คนที่มีดอกกุหลาบครอบครองมากที่สุดจะได้รางวัลป็อปปูลาร์โหวตไป ส่วนคนที่มียอดไลก์ในเพจมหาวิทยาลัยมากที่สุดก็เป็นอีกหนึ่งรางวัลเช่นกัน


        เวลาในการให้กุหลาบมีเพียงห้านาที


        และผ่านไปสี่นาทีแล้ว ผู้คนต่อคิวยาวเหยียดกับคณะอื่นๆ ดอกไม้ในมือพวกเขาแทบต้องหาถุงมาใส่ไว้ ซึ่งทางฉันได้มาเพียงสามดอกเท่านั้น


        หลายคนในคณะเลือกฉันเป็นตัวแทนเพราะยิ้มที่พวกเขาเรียกว่าน่ารัก แต่เมื่ออยู่ท่ามกลางผู้หญิงและผู้ชายที่เหมาะสมกับตำแหน่งไม่ว่าจะเป็นหน้าตาหรือความสามารถ หรืออาจรวมถึงการแต่งกายมีสไตล์รอบก่อนหน้า ฉันเป็นแค่คนธรรมดาที่ยืนเก้ออยู่จุดนี้


        นี่ไม่ใช่สถานที่ที่ฉันควรจะยืนอยู่


        ขุนมองมาด้วยใบหน้ากล้ำกลืน เขาอยากยื่นดอกกุหลาบมากมายในมือตัวเองให้ ทว่านั่นมันผิดกติกา รู้ดีจึงยิ้มให้กำลังใจฉันบางๆ


        วันนี้มัน...แย่มากเลย


        จนกระทั่งกุหลาบดอกที่สี่ถูกยื่นจากด้านล่างเวทีรอให้โน้มตัวไปรับ กุหลาบที่มาจากมือของหญิงสาวผู้ไม่เห็นหน้าค่าตามาเป็นวันๆ ฉันชะงักงันตอนสบตาคู่นั้น


พี่โฟร์ยังมีลักษณะของคนวางตัวไม่ถูกเล็กน้อย แววตาเลิ่กลั่กยามเข้าหาแบบนี้ดูไม่ออกคงโง่เกิน ฉันหรี่ตาให้รู้ว่าจับผิดเธออยู่นะ


        แค่ได้เจอหน้าเธอ ใจลึกๆที่รู้สึกปล่อยตัวตกก้นเหวลึกก็เหมือนไม่เคยเกิดขึ้น


        พี่อยู่ที่นี่ด้วยปากของฉันเหมือนกำลังยิ้มน้อยๆตอนนั่งลงเพื่อประสานสายตาให้ใกล้กว่าเดิม มือยังไม่คิดรับกุหลาบมาง่ายๆชอบมายากลสินะคะ


        ไม่


        ถ้าไม่ชอบก็ไม่ควรให้คะแนนโหวตนะฉันเอียงคอรอฟังอีกฝ่ายที่ตีหน้านิ่งขึ้นมาจนอ่านความคิดไม่ออกไปโหวตในสิ่งที่พี่ชอบเถอะค่ะ ไม่ต้องเห็นแก่ความเป็นคนรู้จักหรอก


        ก็ไม่ได้ชอบมายากล


        ...


        ชอบเธอ



---


หลังงานประกวดดาวเดือน


        สรุปผลการตัดสินอีกครั้ง ดาวมหาวิทยาลัยปีนี้ได้แก่นางสาวสาทินี มีปลอดภัย จากคณะครุศาสตร์ ส่วนเดือนมหาวิทยาลัยได้แก่นายภูริ คงประสิทธิ จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ ยินดีกับทั้งสองด้วยค่า


        เสียงประกาศที่ดังก้องฮอลล์แว่วเข้ามาในหู แต่ฉันวิ่งหน้าตั้งไปด้านหลังเพื่อตามหาพี่ญาญ่าหญิงที่กำลังเคลียร์ดอกกุหลาบทั้งหลายนำไปโละทิ้ง กุหลาบของแต่ละคนจะถูกใส่ไว้ในกล่องเพื่อให้เหล่าสตาฟนับ ของฉันมีเพียงสี่ดอกเป็นบ๊วยในการแข่งขันอย่างไม่ต้องสงสัย


        พี่ญาญ่าหญิงคะ!” ฉันเรียกรุ่นพี่ที่กำลังสั่งให้แรงงานปีหนึ่งยกกุหลาบไปบนรถสาลี่เก่าๆ หนูขอกุหลาบที่ได้กลับบ้านได้ไหมคะ?


        “น้องจัตวาที่ได้สี่ดอกใช่ไหมเนี่ยปากพี่เขาร้ายกาจโดยไม่ทันรู้ตัวจริงๆ แต่ฉันเมินคำแซวกึ่งล้อแล้วรีบพยักหน้าตอบ


        ใช่ ของหนูที่มีสี่ดอก


        “เอาไปเถอะ อยากได้ของคนอื่นอีกก็หยิบไปได้ เพราะเสร็จงานแล้วพี่ก็ต้องทิ้งล่ะนะ


        “ขอบคุณมากค่ะ


        ยกมือไหว้แล้วรีบปรี่ไปยังกล่องที่ติดชื่อนางสาวจัตวา เพียงประดับขวัญ กุหลาบสี่ดอกสีเดียวกันเป๊ะวางโหรงเหรงในพื้นที่ที่กว้างไปเมื่อเทียบกับของคนอื่นที่แน่นแออัด ฉันกวาดตามองไปยังดอกที่มีรอยจิกกากบาทบนก้าน หลังจากรับมาจากมือพี่โฟร์ก็รีบแอบทำสัญลักษณ์บอกไว้ว่าดอกนี้พิเศษกว่าใครเขา แน่นอนว่าเพื่อจะตามลงมาหานี่แหละ


        เอ้า เอาแค่ดอกเดียวเฉยเลย นึกว่าจะช่วยลดภาระขนกลับไปซะอีก อะไรของอีน้องมันวะ


        เดินออกมาก็ได้ยินเสียงรุ่นพี่บ่นลอยๆแบบกึ่งนินทา ฉันยิ้มรับได้กับทุกอย่างแม้แต่ผลประกวดที่ไม่ได้รางวัลอะไรเลย ยิ้มให้กับผลประกวดบนเวทีที่โคตรทำร้ายฉัน เจ้าดอกกุหลาบหน้าโหลแต่ไม่ธรรมดาดอกนี้คงเบื่อยิ้มฉันจนเอียนหากมีจิตใจ ขนาดป้าร้านขายแกงในโรงอาหารยังทำหน้าเหยเกที่เห็นฉันขอถุงไปใส่กุหลาบไว้รักษาอย่างดี วันนี้มันไม่แย่เลยอย่างที่คิดในตอนแรก ฉันว่าอย่างน้อยท้องฟ้าก็สดใสออก


        นี่ จัตวา!”


        เสียงหนึ่งตะโกนเรียกขณะฉันกำลังเดินทอดน่องบนฟุตปาธไปพลางเลื่อนอ่านวิธีการเก็บรักษาดอกไม้จากในโทรศัพท์ หันไปเจอขุนซึ่งวิ่งมาเหนื่อยๆคล้ายตามหากันไปทั่ว แย่ล่ะสิ ฉันลืมเขาไว้ที่ฮอลล์จริงด้วย เหมือนว่าเขาได้รางวัลจากการที่ยอดไลก์บนเพจมากที่สุดด้วยมั้งถ้าฟังไม่ผิด


        “ไม่รอเลยนะ


        โทษๆไม่ได้ตั้งใจเลยจริงๆ กูรีบไปหน่อย เลย-


        “ไม่เป็นไรเขาตัดบทไม่ให้ฉันต้องหาคำแก้ตัวมากความ ทว่า มึงแค่ตอบมาว่า มึงไม่ได้หนีหน้ากูเพราะเพลงที่ร้องให้ฟังใช่ไหม


        เป็นเรื่องที่ต้องใช้เหตุผลคำนวณนานทีเดียว ว่าจะแสร้งยิ้มไม่มีอะไรให้เพื่อนตรงหน้า หรือพูดถึงความสัมพันธ์ที่ไม่มีทางมากเกินกว่านี้ดี


        คงต้องพักเรื่องดอกกุหลาบในมือไว้ก่อน แล้วหันมาให้ความสนใจปัญหาตรงหน้าอย่างเต็มสูบ ฉันคิดอย่างนานโข นานจนนึกว่าตัวเองหยุดเวลาไปแล้วซะอีก


        ผู้ใหญ่บางคนบอกว่าการเก็บความรู้สึกนั้นควรทำและจำเป็น แต่ฉันคิดว่าคำสอนนั้นใช้ไม่ได้ในทุกสถานการณ์


        เขาน่ะควรเอาเวลาตอนนี้ไปมองหาผู้หญิงที่พอดีมีใจให้กัน อยู่ด้วยแล้วสบายใจ เป็นตัวของตัวเองได้ คนๆนั้นที่ไม่ใช่จัตวาซึ่งเทใจให้กับใครอีกคนไปแล้ว


        ขุน


        “ว่า?เจ้าของชื่อฉีกยิ้มจริงใจรับ แม้จะฉายชัดว่าแอบมีอาการลังเลประหม่าปะปนในดวงตา


        “กูชอบมึงนะ


        ประโยคแรก ทำให้เขาเผยยิ้มกว้าง หัวใจได้รับการล่อเลี้ยง


มึงเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดเลย


        ประโยคสอง ริมฝีปากเขาค้างเก้อ แววตาไม่เข้าใจนัยยะที่สื่อจากฉัน


        “คู่บางคู่ ก็พอดีที่สุดตอนเป็นเพื่อนกัน


        และประโยคที่สาม ประโยคที่ทำให้เพื่อนคนหนึ่งสูญเสียรอยยิ้มของเขาไปในพริบตาเดียว เหรอวะ...และผละถอยเดินจากกันไป


        ฉันมองแผ่นหลังของเขาที่ค่อยๆห่างออกไปจนสุดสายตา ไม่ใช่ว่าฉันไม่แคร์ความรู้สึกของเขาที่มอบมาให้หรอกนะ แต่ฉันเลือกจะซื่อสัตย์กับตัวเองและเพื่อน ถ้าฉันยังยื้อความเข้าใจผิดต่อไปอีก ผลเสียก็มีแต่จะยิ่งมากขึ้น


        แน่นอนว่าถึงจะแสดงสีหน้าเรียบเฉยออกมา แต่ในอกกำลังสำนึกผิดอยู่เต็มๆ


        ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าควรวางตัวยังไงหลังจากนี้



 

17.36 น.


        เป็นไงบ้างอีหนู วันนี้ประกวดดาวมหาลัยนี่ ได้ที่เท่าไรมา


        “ไม่ได้สักที่เลยค่ะ


        ป้าตุ๋ยส่ายหน้าไปมาหลังได้ยินคำตอบ


        ตายๆ ตาถั่วกันจริงๆ เป็นป้าไปนั่งตัดสินนะจะให้คะแนนเรามาเป็นอันดับแรกเลย ทั้งขยันทั้งน่ารัก กรรมการมีตาหามีแววไม่ น้ำเสียงป้าเหมือนญาติผู้ใหญ่แสนอบอุ่นในวันปีใหม่ที่กลับบ้านมาเจอลูกหลาน ชั่งมันเถอะนะเรื่องไอ้ดาวอะไรเนี่ย ได้ไม่ได้ยังไงชีวิตก็ต้องเดินต่อไป


        “ขอบคุณป้ามากนะคะสำหรับคำปลอบใจ


        “ปลอบใจอะไร ป้าพูดตามที่คิดทั้งนั้น คนเราชอบดูที่ภายนอกกับการแสดงฉาบฉวย แต่ป้าที่อยู่กับหนูมาหลายปีน่ะเทคะแนนหมดหน้าตักเลยจะบอกให้


        “ถ้าป้าไปอยู่ตรงนั้นอาจจะคิดเหมือนคนอื่นก็ได้ มายากลของหนูมันเห่ยที่สุด


        “หนู ป้าจะบอกอะไรให้ฟังคนเป็นผู้ใหญ่กว่าวางมือจากมีดที่หั่นเต้าหู้เตรียมรอลูกค้า หยิบเก้าอี้เตี้ยเพื่อเดินมานั่งข้างฉันที่กำลังล้างผักอยู่ ละครสักเรื่องที่คนเขาว่าไม่สนุก แปลกใจไหมทำไมถึงมีคนดู


        “เพราะมันสนุกสำหรับบางคนมั้งคะ


        “ใช่ หนูฉลาดนะเนี่ยป้าตบเข่าชมฉาดใหญ่ การถูกวิจารณ์โดยคะแนน มันตัดสินไม่ได้หรอกว่าตัวเรามีค่าเท่านั้น บางคนให้เราแค่สิบเต็มร้อย แต่บางคนอาจให้เราสิบเต็มสิบ


        คำสอนนั้นทำให้ฉันยิ้มออกมา ก็จริงนะ คะแนนจากคนไม่กี่คนจะเอามาตัดสินตัวเราทั้งหมดได้ยังไง ป้าเหมือนนักจิตวิทยาเลยค่ะฉันอวยแบบจริงใจ หมายถึงคิดอย่างนั้นจริงๆ


        “เปล่าจ้ะ ป้าดูละครมาเมื่อคืนเลยอินไปหน่อย


        ฉันหัวเราะออกมากับสาระสำคัญที่วกมาเรื่องละครเรื่องโปรดในปัจจุบันของป้า ป้าตุ๋ยแนะนำให้ฉันไปดูเพราะบอกว่าพระเอกฉลาดต่างจากเรื่องทั่วๆไป ก็ได้แต่รับคำไปเพื่อให้อีกคนสบายใจ ตัวฉันไม่ค่อยดูละครหรอก ส่วนใหญ่มักอัปเดตข่าวสารหรือพวกกฎหมายใหม่ๆมากกว่าถ้ามี ที่หอมีทีวีให้และดูได้สารพัดช่องเพราะติดจานรับสัญญาณต่างจากบ้านเก่า น้องสาวบางครั้งก็ยึดไปดูซีรีส์ไทยแนววัยรุ่น


        นึกแล้วคิดถึงบ้านของพ่อหลังนั้นเหมือนกัน วันก่อนฉันขี่รถโฉบผ่านไปมอง คนมาอยู่ใหม่เป็นชายมีอายุเหมือนเกษียณแล้วพร้อมน้องหมาบีเกิ้ลแสนเชื่อง ต้นกะเพราหน้าบ้านถูกแทนที่ด้วยกระถางต้นเบิร์ดออฟพาราไดซ์ โถ่ เขาทิ้งกะเพราไปไหนแล้วกันนะ


        น่าเสียดายเป็นบ้า เบิร์ดออฟพาราไดซ์มันผัดกินได้หรือไง


        ช่างเถอะ ฉันควรอยู่กับปัจจุบันจะดีที่สุด


        วันนี้ตอนแรกนั้นอารมณ์ของฉันฉุดลงจากการประกวด แล้วก็พุ่งทะลุกราฟชีวิตเมื่อพี่โฟร์ยื่นกุหลาบดอกที่สี่ให้ จากนั้นไม่นานท่าทีของขุนก็ทำให้กราฟฉุดลงไปอีกถึงจะไม่ดิ่งลงเหวแบบตอนแรกก็ตาม


        นี่อารมณ์ในรอบวันหรือกราฟในตลาดหุ้น


        ร่างกายทำงานไปโดยหัวสมองยังคิดว่าจะง้อเขายังไงดี ตอนพักดื่มน้ำได้ลองส่งข้อความไปหา ฝ่ายนั้นไม่อ่านหรือตอบด้วยซ้ำไป ทวิตเตอร์ของเขาไม่ปรากฏข้อความใดๆอีกด้วยซ้ำ


        ปัญหานี้มันควรเกิดขึ้นกับคนอย่างฉันจริงๆเหรอ


        คนธรรมดา แสนธรรมดา ที่ลิปกลอสยังไม่คิดจะทาไปเรียน


        โว้ยย ช่างมันก่อน ไอ้ความสัมพันธ์นี่อาจรบกวนจิตใจจนฉันเรียนนิติศาสตร์พร้อมเพื่อนแต่จบพร้อมแพทย์ได้นะ


        อืม ช่างมัน จัตวา แกต้องปล่อยมันไปก่อน ถ้าเราจะเป็นเพื่อนกันได้จริงๆ เดี๋ยวเขาก็กลับมาทำตัวปกติ คราวนี้สาบานว่าฉันจะส่งเสริมเรื่องการปลูกผักชีของเขา


        ทุ่มกว่าฉันกลับหอมาในห้องมืดๆไร้เงาวี่เช่นเคย เธอจะกลับจากค่ายในวันพรุ่งนี้ ต้องประทังตัวเองไปด้วยมาม่าเช่นเคย ไอ้สูตรปลากระป๋องยำน่ะไม่ยากหรอกแต่ฉันกะปริมาณไม่ถูกเลยอร่อยไม่เท่ารสมือแม่(วี่) สรุปแล้วก็เลยไม่ได้ทำกินจนได้แม้จะมีวัตถุดิบพร้อม


ก๊อกๆๆ!


        เทน้ำร้อนลงมาม่าในถ้วยอยู่ดีๆเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ค่าเช่าห้องก็เพิ่งจ่ายไปหมาดๆนี่นา ป้าเจ้าของหอไม่ใช่ประเภทเดินมาเรียกถึงที่ด้วยแต่จะดักรอก่อนออกไปข้างนอก เราสองพี่น้องไม่เคยจ่ายช้าเลยเพราะเงินในธนาคารยังหล่อเลี้ยงอยู่ หรือจะเป็นห้องข้างๆ แต่ฉันไม่ได้ทำอะไรชวนรำคาญใจสียหน่อย น่าแปลกใจว่าใครมาเคาะเรียก


ก๊อกๆ!


        “แป๊ปนึงค่าฉันส่งเสียงยานคาง วางมือจากกาน้ำร้อนแล้วหาฝามาครอบถ้วยมาม่าไว้ เดินสาวเท้าไปยังประตูด้วยความรีบกลัวคนด้านนอกคอยนาน


        แล้วหลังบานประตูเปิดออก ก็ต้องเงยสบตาหญิงสาวตัวสูงกว่า ที่แขนข้างหนึ่งกอดอก อีกข้างวางตั้งฉากเพื่อเท้าคางอย่างใช้ความคิด ดวงตาครองจักรวาลจับจ้องฉันเอาไว้ราวกับล็อกห้ามหนีไปไหน


        พี่โฟร์...ปากฉันกลั้นยิ้ม ตาหลุบเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ในงานประกวดไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา กุหลาบดอกนั้นถูกเก็บอย่างดีไว้แล้ว ไหนว่าไม่ชอบการเคาะประตูไงคะ


        “ลืมมันไปซะคำแรกในบทสนทนาทำเอาต้องรีบเงยหน้าขึ้นเผชิญ


        “ฮะ หมายถึงเรื่องคืนนั้น?


        “หมายถึงเรื่องที่บอกว่าห้ามเคาะประตู


         อ๋อ ค่ะใจหายหมด ว่าแต่พี่มีอะไรข้องใจกับวารึเปล่า


        “ฉันแค่อยากบอกว่าที่ให้ดอกกุหลาบนั่นไป มันไม่ใช่เพราะเราสองคนนอนด้วยกัน


        “พี่เรียกแบบนั้นไม่ถูกหรอก เรานั่งทำต่างหาก


        “…”


        “ช่างเถอะค่ะฉันเอ่ยปัดหลังจากพี่โฟร์อ้าปากค้างพูดต่อไม่ออก วาไม่ได้โกรธพี่ กุหลาบที่ให้มาก็ขอขอบคุณมากนะคะ ถึงไม่ได้รางวัลแต่ก็ได้มาตั้งสี่ดอก สี่ดีกว่าสาม อย่างน้อยก็มากกว่า


        “ความคิดเธอดูไม่เหมือนเด็กสิบเก้านะ


        “ถือเป็นคำชมแล้วกันซึ่งฉันพอใจอยู่นี่พี่โฟร์ลงทุนยกเลิกคำสั่งห้ามเคาะประตูเพราะแค่จะบอกเรื่องดอกกุหลาบเหรอคะ?


        “ก็...อยากขอโทษอีกครั้งด้วย


        “ที่ได้ยินเขาลือกันมา พี่ไม่ใช่คนขอโทษใครง่ายนี่นา


        “ฉันกลัวเธอร้องไห้เพราะครั้งแรกเกิดขึ้นกับผู้หญิงด้วยกัน


        โอ๊ะ ได้ยินแล้วต่อถ้อยไม่ถูกเลยชั่วครู่ ไม่นึกว่าเธอจะคิดเรื่องเล็กน้อยขนาดนั้นเผื่อฉัน นี่เป็นเหตุผลที่มาเคาะเรียกนั่นเอง ฉันเผยยิ้มส่งให้คู่สนทนาขณะที่เธอรอฟังอยู่


        สมมติว่าร้องไห้ แล้วพี่มีแผนจะทำยังไงหลังจากตัวเองหายหน้าหายตาไปเป็นวัน? ไม่ๆ ถามคำถามนี้ดีกว่า พี่น่ะหลบหน้าวา หลบหน้าทำไมคะ?


        “ก็...คนที่เบนสายตาไปด้านอื่นและระหว่างหัวคิ้วมีรอยเล็กจากการขมวดพูดเสียงเบา นอกจากในฝันหรือทำกับตัวเอง ฉันเองก็ไม่เคยมีอะไรกับใครเหมือนกัน


        แม่ชีช่วยกล้วยทอด! ฉันเบิกตากว้างอย่างทึ่งๆ ที่กลัวว่าฉันจะสติแตกหลังจากถูกเปิด...ไปน่ะ ไม่ใช่ว่าตัวเธอเองก็ฟุ้งซ่านจนไม่กล้ามาพบหน้ากันหรอกเหรอ ล้อเล่นอยู่รึเปล่า เธอดูคล่องแคล่วเอามากๆ แต่ก็นะ คืนนั้นพี่โฟร์บอกให้ปล่อยไปตามอารมณ์ที่อยากทำอะไรต่อมิอะไรกับฝ่ายตรงข้าม


        กลายเป็นว่าฉันต้องกลั้นหัวเราะ เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มแทน


        พี่คะ ถ้าวาเสียใจจริงๆ คงร้องไห้ตั้งแต่คืนนั้นแล้วล่ะ


        เธอตวัดสายตาที่ไม่ได้แฝงความดุมาสบ ฉันจำไม่ได้


        “คราวหลังก็อย่ากินจนเมาเละอีกสิคะ


ฉันเขย่งสองเท้าพร้อมกับโน้มตัวชิดไปใกล้ใบหูคนตัวสูงกว่า ยกมือขึ้นป้องปากให้ได้ยินต่อเราสอง กลิ่นหอมจางๆของเจ้าตัวที่ฉันเคยแนบกายมาแล้วสัมผัสจมูก ก่อนฉันจะกระซิบเสียงหยอกเย้า


จะได้รู้ว่าวาคล้องคอพี่ด้วยนะ


        

----100% เฮลโหล มีประกาศอีกแล้วจ้า อ่านให้จบจักเป็นพระคุณ

อันดับแรก ขอขอบคุณที่ชอบนิยายเรื่องนี้นะคะ ดีใจที่หลายๆคนชอบดาวบริวารค่ะ อ่านเม้นและอ่านในทวิตแล้วดีใจมากๆเลย มีคนถามว่ามีพาร์ทของพี่โฟร์ไหม มีค่ะ แต่ยังไม่ถึง


***และขอเข้าสู่ช่วงโฆษณา


งานหนังสือปีนี้มีนิยายเรื่องนึงของม่อนลงบูธ B2S ด้วยนะ(หลงวายร้าย ในภาพเลย) เป็นนิยายยูริของสำนักพิมพ์ B2S เลย ปกใหม่ ถ้าไปงานหนังสือไม่ได้ก็มีวางแผงตาม B2S แล้วค่ะ คงทยอยวางไปตามสาขา ใครสนใจอยากสนับสนุนก็อุดหนุนกันได้น้า //ไหว้ย่อ ตีลังกากราบขอบคุณ


#ดบรว #หลงวายร้าย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 624 ครั้ง

2,135 ความคิดเห็น

  1. #1844 Toongpang_ (@Toongpang_) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 20:03

    เขินอะ ไม่ไว้เเล้ว ทำไมไรท์เก่งจังอะคะ ทำให้คนเขินเป็นอาชีพหรือไงเนี่ย? ฟฟฟกหฟฟกกวหกกฟผหหห

    #1844
    0
  2. #1565 mymiyoung0103 (@mymiyoung0103) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 01:46
    อ่านวันเดียวหลายตอนรวดเลย สนุกมั่กๆ รักเรื่องนี้เลย
    #1565
    0
  3. #1551 P.Witch (@punnypunyaporn) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 05:27
    อื้อหือ ทำไมพี่โฟร์หลังได้กันไม่กร้าวใจเลยคะ 555
    #1551
    0
  4. #1148 Jan_24 (@Jan_24) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 00:15
    เค้าชอบ เค้าเขิน อยากให้เขาได้กันอีกกกกก
    #1148
    0
  5. #1016 Jao (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 12:39

    ร้ายน้าา จัตวาน้าาาา ให้โฟร์จับกินอีกซักที ทบทวนความจำดีมั้ยน้าา หึหึ.. ส่วนขุน นายรีบทำใจแล้วกลับมาเป็นเพื่อนวาเถอะนะ สงสารวา นอกจากนายวาก็ไม่มีเพื่อนแล้ว เห้อออ

    #1016
    0
  6. #995 BRASAHP (@zantan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 01:50
    ทำไมวาอ้อยเก่ง ฟีลแบบกร๊าวใจมากอ่ะ!!!
    #995
    0
  7. #994 VK812 (@Keetapatd) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 23:00
    แงง เขินน พี่โฟร์นิ่งมากแต่รู้ว่าเขินน้องอยู่ วาเอาเลยลูก หยอดพี่เค้าเยอะๆ /ปกน่ารักมากเลยค่ะ เห็นแล้วอยากได้เลย เดี๋ยวกลับไทยคงต้องไปตระเวนหาแล้ว ไม่รู้จะทันรึเปล่านะคะนี่
    #994
    0
  8. #993 KIM_PENCIL (@KIM_PENCIL) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 16:13
    อ้อยคว่ำมากเวอร์
    #993
    0
  9. #992 wakeup1 (@wakeup1) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 10:14
    ปกสวยมากเลยค่าา
    #992
    0
  10. #991 pokamon23 (@pokamon23) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 06:05
    วาสี่ดอก อ่านไปยิ้มไปเขินแทน
    #991
    0
  11. #990 GARN9 (@GARN9) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 04:48
    เด็กนี่มันร้าย จะล่อลวงพี่เค้าด้วยคำว่าคล้องคอ บร้าที่สุด เราเขินแทน
    #990
    0
  12. #989 ampornareeaoom (@ampornareeaoom) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 01:19
    ชอบแบบบบบ
    #989
    0
  13. #988 KumaTaku (@varin499) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 00:23

    ตายๆ วารุกหนักขนาดนี้จัดไปอีกยกดิ๊พี่โฟร์....=,.=
    #988
    0
  14. #987 Transfix (@cream09_YRC) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 23:55
    อยากกรีดร้องเป็นภาษาเกาหลี จสหทเำสยก จัตวาาาา เธอน่ะร้ายที่สุด บ้าบออออ รถอ้อยคว่ำเต็มหน้าห้องแล้ว
    #987
    0
  15. #986 Poizpoiz (@Poizpoiz) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 23:49
    วาไม่ได้อ่อยชะมะ .... .
    #986
    0
  16. #985 Poizpoiz (@Poizpoiz) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 23:49
    อย่าเมาเลยยย

    เอิ๊คคคคคๆๆ
    #985
    0
  17. #984 YBOAP (@suppharat) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 23:47
    กรี๊ดดด จัตวาาาาา พี่โฟร์ได้ยินแล้วใช่ไหมว่าน้องมันก็สมยอม 555555
    #984
    0
  18. #983 WannapaWen (@WannapaWen) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 23:35
    บ้าน่าาา ยัยตัวเล็ก เธอจะไปสารภาพว่านั่งทำไม่ด๊ายย บ้าน่าา เขิน พิโฟร์ขาา พี่คิดลึกกับน้องตั้งเเต่ในฝันหรอคะ หืมม
    #983
    0
  19. #982 moomooyeeyee (@moomooyeeyee) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 21:11
    ไปมาโฟร์จะเด๋อกว่าวาอีกนะเนี่ย
    ปล.ปกสวยยยย
    #982
    0
  20. #981 TikKanyarat (@TikKanyarat) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 20:25
    ห้ามเมาอีก จะได้รู้ว่านอนรึนั่ง =_=
    #981
    0
  21. #980 _Kannikar_ (@_Kannikar_) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 20:11
    จัตวาาาาา เทอมันร้ายยยย
    #980
    0
  22. #979 Ptell (@Ptell) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 20:04

    เขินเด้ออ

    #979
    0
  23. #978 2a.m. and the rain is falling (@me_thaway) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 20:01
    เกลียดคำว่าทำกับตัวเอง มันดูน่าเอ็นดูอย่างบอกไม่ถูก
    #978
    0
  24. #977 Panida Ketkaew (@panifern1234) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 19:24
    มันได้มาก กระซิบข้างหูว่ะแก ร้ายจริงๆวาเอ้ยยย
    #977
    0
  25. #976 SnapXD (@SnapXD) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 19:16
    น้องงงงงง ////
    #976
    0