[จบ] Reverse 4 you ดาวบริวาร (Yuri)

ตอนที่ 7 : #7 คนที่เพียบพร้อมกว่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,571
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 608 ครั้ง
    24 ม.ค. 62



#7 คนที่เพียบพร้อมกว่า


        วันนี้ที่ร้านป้าตุ๋ยลูกค้าเยอะกว่าปกติ พอดีว่าห้างที่อยู่ห่างไปไม่ไกลมีดาราเกาหลีมาจัดมิตติ้ง คนหลังจากอิ่มหนำจากไอดอลของพวกเขาจึงหิวแวะหาอะไรกินเป็นธรรมดา งานฉันเพิ่มขึ้นจากล้างจานและเสิร์ฟ เป็นบวกการช่วยเตรียมวัตถุดิบเช่นหั่นหมูแดง ลวกลูกชิ้น วิ่งวุ่นไปมาซื้อน้ำแข็งมาเติมในกระติก


        เหนื่อยเป็นบ้าเลย แถมยังโดนผู้หญิงคนหนึ่งเหยียดอีก คือฉันเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าชุดไปรเวตเพราะไม่อยากให้ชุดนักศึกษาเลอะ หล่อนคนนั้นเป็นแม่คน พาลูกสาววัยประถมมากินเกี๊ยว ชี้มาที่ฉันแล้วบอกกับลูกตัวเองว่า


        หนูดีต้องตั้งใจเรียนนะลูก จะได้ไม่ต้องเป็นแบบพี่เขา


        เป็นอะไรล่ะคะ เป็นนักศึกษานิติศาสตร์คะแนนสอบเข้าอันดับหนึ่งน่ะเหรอ แล้วก็จะเป็นทนายความให้ได้ด้วย ถึงตอนนั้นฉันก็คงไม่มานั่งดูถูกคนอื่นแบบหล่อนหรอก


        พี่โฟร์ออกไปข้างนอกหลังจากเขากลับหอมาสักพักใหญ่ๆ รถลัมโบร์สีดำมารับไป พี่ว่าใช่ที่บ้านเขาไหม? แบบนี้แปลว่าเขารวยมากแน่ๆ เราสบายแล้วค่ะ!”


        กลับมาถึงบ้านหลังจากทำงานพาร์ตไทม์ ไม่ทันหย่อนก้นเอนหลัง เจ้าน้องสาวจอมคึกคักก็โร่มาแจ้งข่าวคราว ฉันย่นคิ้วใส่ เขาทำงานพาร์ตไทม์เหมือนเรานี่ล่ะ ไม่รวยอะไรทั้งนั้น


        พี่จะหาว่าหนูตาฝาดเหรอ?


        ใช่


        ถ้าหนูเห็นจริงๆล่ะ


        เอาตีนมาตบหน้าพี่ได้เลย


        มั่นอกมั่นใจเถียงน้องไปซะดิบดี พอตอนกลางคืนที่ได้ยินเสียงฟ้าร้องคำรามก้อง จำใจสลัดความง่วงลุกขึ้นมาเก็บผ้าที่ระเบียง ฝนเริ่มตกปรอยๆจึงเร่งมือ รถลัมโบร์กีนีสีดำสวยแม้ต้องความมืดกลางคืนก็จอดเทียบ ณ จุดจอดรถหน้าหอ


        ประตูฝั่งคนขับถูกเปิดออกอย่างรวดเร็ว ผู้ชายในชุดเสื้อเชิ้ตขาวเนกไทสีทึบก็กางร่มรีบปรี่มารอรับคนที่กำลังก้าวขาออกจากฝั่งคนนั่ง พี่โฟร์เดินออกมาชุดเสื้อโชว์ไหล่ กระโปรงสั้นไม่มาก พอให้คล่องแคล่ว เธอสูงอยู่แล้ว แต่วันนี้ยังใส่ส้นสูงสีดำเข้ากับชุดที่ดูทางการ


        ไม่ต้องกางหรอกพี่โฟร์พูดเสียงติดรำคาญใจ


        ถ้าโฟร์ไม่สบาย พี่ก็ไม่สบายใจตามสิคะส่วนเขาคือผู้ชายที่ลงหางเสียงแบบหนุ่มสุภาพ ติดเจ้าชู้นิดๆจอมเอาใจสาว พี่ไปส่งที่ห้องเรานะ


        พี่ภัคไปไกลๆได้ไหมคะ ไม่ได้อยู่ในงาน ไม่มีใครมองแล้ว เราไม่จำเป็นต้องทำตัวติดกัน


        แต่การที่พี่แค่เป็นห่วงคู่หมั้นจนอยากเดินขึ้นไปส่ง มันก็คงไม่แปลกอะไรนี่คะ


        คู่หมั้น...อย่างนั้นเหรอ?


        ดาวบนท้องฟ้า เหมือนร่วงลงพื้นยังไงไม่รู้ ไหนวี่บอกว่าเธอจะเป็นเนื้อคู่ของฉันยังไงล่ะ


        วี่ไม่แม่นเลย


ไม่วี่ก็โกหก


        ถ้าโฟร์กังวลว่าพี่จะล่วงเกิน บอกเลยว่ามองพี่ผิดไป


        แล้วไง จะมองผิดหรือถูก โฟร์ก็รู้ว่าที่พี่ยอมหมั้นด้วยเพราะปู่ของโฟร์เป็นมะเร็งตับระยะสุดท้าย ใครก็มองออกว่าพี่หวังอะไร ก็นะ... พี่เป็นทนายความ พี่ก็ต้องรู้ดีสิว่าถ้าการแต่งงานจะสมบูรณ์ มันก็ต้องขึ้นอยู่กับทั้งสองฝ่าย ไม่ใช่แค่ญาติผู้ใหญ่ตัดสินใจ


        ให้ตายสิ เขาเป็นทนายความด้วย แถมยังสามารถทำให้พี่โฟร์พูดยาวๆด้วยได้ น่าอิจฉาอยู่นะ


        ผู้ชายที่ชื่อภัคยังคงไม่ยอมแพ้ ไม่รู้แหละค่ะ โฟร์หนีออกมาอยู่คนเดียวแบบนี้ ไม่มีรถอีก ยังไงต่อจากนี้พี่จะมารับมาส่งเอง


        ถามรึยังว่าโฟร์ต้องการไหม


        อย่าหงุดหงิดคนในครอบครัวแล้วมาลงอารมณ์กับพี่สิคะ พี่รู้นะว่าเราทะเลาะกับคนในบ้าน แต่พี่ไม่ใช่พวกเขา พี่เข้าใจความรู้สึกโฟร์


        งั้นพี่ภัคควรเข้าใจว่าโฟร์ทะเลาะกับคนในบ้านเรื่องหมั้นกับพี่ค่ะ


        การเถียงที่ฝ่ายชายออกแนวใจเย็นสิ้นสุดลง หญิงสาวผู้เบื่อหน่ายโลกสาวเท้าออกจากร่มเดินขึ้นหอมา ส่วนเขาถอนหายใจยืนนิ่งเครียดอยู่ตรงนั้นครู่ใหญ่จนฝนตกหนักกว่าเดิม แล้วจึงตัดสินใจขึ้นรถขับถอยออกไป


        ชักสงสัยในฐานะทางบ้านของพี่โฟร์ซะแล้วสิ คนรับใช้ธรรมดาเขาจะมีการหมั้นหมายที่ต้องให้ผู้ใหญ่ติดสินใจในขณะที่คู่หมั้นคนนั้นเป็นเจ้าของรถหรูราคาแพงด้วยได้อย่างไร


        บ้านหลังโอ่อ่า เสื้อผ้าแบรนด์เนม ฉันคิดว่าพี่โฟร์ปิดบังฐานะทางบ้านของตัวเองอยู่


        พูดถึงพี่ภัค เขาเป็นผู้ชายดูภูมิฐาน เป็นคู่หมั้นที่ผู้ใหญ่คงชอบใจ เป็นทนายความอาชีพมั่นคง อาชีพที่ฉันกำลังพยายามเลยนะนั่น พอเป็นเช่นนี้แล้ว ฉันจะเอาอะไรไปสู้ไม่ทราบ


        เดี๋ยวสิ ฉันจะอยากสู้ทำไม วี่แค่บอกว่าพี่โฟร์จะเป็นแฟนฉันในอนาคต ตอนนี้ฉันไม่ได้ชอบเธอสักหน่อย


        แต่ค่ำคืนนี้ดวงดาวที่ร่วงมากองบนพื้นยังไม่กลับสู่ผืนนภาสีมืดเลย ฉันนอนไม่หลับ รู้สึกเหมือนพ่ายแพ้ให้กับคนที่สมบูรณ์แบบกว่าตนเองไปทุกด้าน


---


วันต่อมา


        คราวก่อนที่ย้อนเวลากลับไปขอให้พี่โฟร์ไม่ลงวิ่ง เท่ากับขุนไม่ได้เป็นเพื่อนกับผู้ชายคนนั้นที่ใส่แว่น แต่ฉันรู้แล้วว่าคนมันจะเป็นเพื่อนอะไรก็ขวางไม่ได้ บังเอิญนายคนนั้นนั่งกินข้าวอยู่ที่โรงอาหารรวมในตอนเช้า ขุนจึงชวนฉันไปนั่งกับเขาด้วย


        เขาชื่อโจอี้ เป็นคนเงียบๆพูดไม่เก่งเท่าไร แต่แท้จริงแล้วเป็นนักแคสเกมทั้งเกมบนคอนโซลและ PC ข้อน่าสนใจคือโจอี้อยู่คณะบริหารธุรกิจ


        ในตอนที่ขุนขอตัวไปต่อคิวซื้อมื้อเช้า เหลือเพียงฉันกับโจอี้สองคน เขาเอาแต่ก้มหน้าละเลงนิ้วแข่งเกมในโทรศัพท์ ได้ทีจึงทำเป็นถามลอยๆขึ้น


        เรียนอยู่บริหาร รู้จักพี่โฟร์ไหมอะ?


        โจอี้ใช้นิ้วดันแว่นให้กระชับขึ้น ตาสนใจหน้าจอแต่ปากเอ่ยตอบ รู้จัก


        “สนิทไหม?


        “ไม่ เขามีแก๊งของเขาเว้นวรรคเพื่อสบถเกมที่พลาดแต้มครั้งหนึ่ง สี่อสรพิษไง


        “ไม่รู้จักแค่เคยได้ยินพี่รหัสเปรยๆถึงแค่นั้น


        “วันไหนลองไปกินข้าวที่โรงอาหารคณะบริหารดู เดี๋ยวก็เจอ


        ถ้าไป เธอได้เห็นว่าเด็กนิติไม่มีธุระสำคัญอะไรแต่โผล่หน้าไปอย่างไม่มีเหตุผลน่ะสิ


        เขานั่งกับเพื่อนๆอยู่ทุกเช้านั่นล่ะ ตอนนี้ก็ด้วยมั้ง


        “นายสังเกตเขาบ่อยเหรอ


        “เปล่า พวกเขาแค่ดังในแง่ไม่ดีเท่าไร แกล้งเด็กปีหนึ่ง เช็กบิลแอดมินเพจครบเครื่องเรื่องจัญไร ตบนักกีฬาโควตา นอนหลับบนชั้นวางหนังสือในห้องสมุด ขี่จักรยานเช่าแล้วไม่เอาไปคืน จูงมอเตอร์ไซค์อาจารย์ไปซ่อนหลังช็อปวิศวะ


        “พอเถอะ ฉันคิดว่านั่นมากพอแล้ว


        “อันที่จริงยังไม่ถึงครึ่งที่พวกพี่เขาทำ ผมกำลังจะเล่าอันที่พีคที่สุดว่าพี่โฟร์คือคนที่ถูกนักกีฬาเกลียดชังมากที่สุดเพราะเขาน่ะทำให้ทีมแพ้แต่ไม่โทษตัวเอง


        “ไม่จริงหรอก


        “จริง ใครๆในคณะก็พูดกัน


        “นายไม่ควรเชื่อสิ่งที่ใครก็ไม่รู้พูด รู้ใช่ไหมมันเรียกว่าข่าวลือ


        “ไม่รู้สิ ตอนเธอมองหน้าพี่เขา เธอไม่รู้สึกว่าข่าวลือพวกนั้นเป็นความจริงเลยเหรอ


        “...เถียงไม่ออก พี่โฟร์ลักษณะไม่ใช่คนดีเท่าไร


        ฉันกลอกตาให้กับความคาใจของตัวเอง โจอี้เล่าต่อว่าไม่มีใครมองกลุ่มนั้นได้นานๆในระยะใกล้เกินสองเมตร งั้นเหรอ ฉันหยุดเวลาแล้ววิ่งไปที่นั่นเพื่อพิสูจน์สิ่งที่โจอี้บอกเล่าว่าพวกแก๊งงูเลื้อยอยู่ที่นั่นจริงหรือหลอก


เพราะเป็นเฟรชชี่ปีหนึ่งจึงค่อนข้างงงๆกับสถานที่ของมหาวิทยาลัย เวลาหยุด แต่การเผาผลาญของฉันผู้เดินทางอยู่ท่ามกลางเวลาไม่ได้หยุดตาม เหงื่อท่วมขมับไปหมดกับการตามหาโรงอาหารนั่น สุดท้ายเพิ่งจะรู้ว่ามันอยู่ข้างตึกบริหารเยื้องๆไปด้านหลังนิดหน่อย


        คนที่โรงอาหารนี้ไม่เยอะเท่าโรงอาหารรวม น้อยกว่าหลายเท่าเลยจากการมอง คาดการณ์ว่ามีแต่นักศึกษาคณะบริหารมาใช้บริการเป็นประจำ บ้าจริงลำเอียงสิ้นดี ทำไมเขาไม่สร้างโรงอาหารให้เด็กนิติบ้างล่ะเราจะได้ไม่ต้องฝ่าดงซอมบี้หิวโหยเข้าไปแย่งโต๊ะนั่งที่โรงอาหารรวมนั่น ลูกอธิการบดีเรียนอยู่คณะนี้หรือยังไง


        หลังจากยืนพักเหนื่อยไม่กี่วินาที กวาดระยะการมองไปรอบๆสภาวะหยุดนิ่ง ก็เจอคนที่มองหา เธอผู้พักอยู่ห้องตรงข้ามแต่เราออกมาเรียนเวลาไม่ตรงกันสักครั้ง เข้าไปใกล้พบว่าท่าทางเจ้าตัวจะกำลังเขี่ยแตงกวาให้ไปกองที่ขอบจานข้าวหมกไก่ ฉันหัวเราะในลำคอ เลือกกินเป็นเด็กๆเลย ไม่เคยอดอยากรึไง


        เอ๊ะ หรือจะไม่เคยอดอยากจริงๆ


        แล้วนั่นอะไร กระดุมเม็ดที่สามของเสื้อเชิ้ตไม่ยอมติด อีกนิดเดียวก็เห็นเสื้อชั้นในแล้ว เมื่อคืนออกไปกับผู้ชายจนดึกดื่น เพื่อถ่อมาเรียนตอนเช้าในสภาพดูไม่ได้แบบนี้เหรอ


        เหนื่อยเป็นทุนเดิมอยู่แล้วจึงทิ้งก้นลงนั่งข้างกายถัดจากเธอ ตรงนี้ว่าง ผู้คนเว้นระยะห่างจากผู้หญิงสี่คนนี้เห็นได้ชัด ฉันมองไปยังสมาชิกคนแรก เธอสวมเสื้อตัวนอกทับเป็นชุดยีนส์ หน้าตาสวยแบบหาเรื่องพอๆกับพี่โฟร์ เอาเข้าจริงฉันว่าพี่โฟร์ดูไม่เป็นมิตรมากกว่านะ แหงล่ะจากวีรกรรมในคลิปนั่นก็พอมองออก


        คนต่อมานั่งตรงข้ามกับสมาชิกคนแรก คนนี้ออกแนวน่ารักไม่ควรนั่งท่ามกลางกลุ่มนี้ เหมือนดอกไม้ท่ามกลางดงกระบองเพชร


        คนที่สามนั่งอีกฝั่งของพี่โฟร์ หน้าตาไม่ได้หยิ่งหรือหาเรื่อง แต่จากเซนต์บอกว่าพี่แกเป็นสาวแรงๆบอกไม่ถูก ปากนั่นน่าจะด่าเก่ง จิกกัดเป็นเลิศ


        ส่วนพี่โฟร์ที่เก็บไว้บรรยายคนสุดท้าย อืม... เสี้ยวหน้าด้านข้างเธอดูดีนะ ถ้าผู้คนเลิกมองว่าเธอเป็นผู้หญิงร้ายๆหยิ่งๆไม่เอาใครได้เมื่อไร แล้วนั่งพิจารณาเฉกเช่นเดียวกันนี้ คงค้นพบได้ว่ามหาวิทยาลัยเรามีคนสวยมากอีกหนึ่งอัตรา


        ฉันเท้าคางมองเธอผู้หยุดนิ่งตามเวลา เอียงคอเอี้ยวตัวเพื่อเห็นทั้งใบหน้าตรงๆ พอทุกสรรพสิ่งถูกหยุดไว้แบบนี้เธอจึงไม่น่ากลัวไปในบันดล ฉันคิดว่าพี่โฟร์เลือกสีลิปอ่อนๆเหมาะกับตัวเอง จมูกโด่งสวยอย่างกับผู้ให้กำเนิดตั้งใจปั้นแต่ง คิ้วเรียวนั่นก็ไม่ต้องเขียนเพิ่มเติม และที่จ้องมองนานที่สุดเห็นจะเป็นนัยน์ตา


        ดวงตาคู่นี้สินะ ที่เคืองแดงจากการร้องไห้ก่อนจะฟาดมือไปบนหน้าพี่กี้ เหตุผลอะไรใครก็ไม่สามารถทราบได้


        ยิ่งได้จ้องหยั่งลึกเข้าไป ยิ่งรู้สึกว่านับครั้งไม่ถ้วนที่ฉันทำแบบนี้ ...อีกแล้วนะความรู้สึกบ้าๆนี่


        หยุดเวลาเอาไว้ก็เลยไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไรแล้ว ฉันจ้องหน้าแฟนในอนาคตตามคำบอกของวี่เพลินไปสักหน่อยขอยอมรับ รู้ตัวอีกทีก็หายเหนื่อยหายล้าขาที่วิ่งมาซะแล้ว ฉันเลิกเท้าคาง เอื้อมมือไปติดกระดุมเม็ดที่สามสภาพหลุดลุ่ยให้เข้าที่ จากครั้งแรกที่เจอเธอเปิดสองเม็ดบนไว้ แปลว่ามันเป็นสไตล์


        ใจหายเหมือนกันที่ พี่ภัคคู่หมั้นของเธอเพียบพร้อมก้าวนำกันไปขนาดนั้น ฉันเป็นเด็กนิติเรียนยังไม่จบ เขาเป็นทนายบุคลิกน่าเชื่อถือ ฉันแค่ตัวเองยังเอาไม่รอด เขาดูจะปกป้องและห่วงพี่โฟร์ ฉันขี่รถมอเตอร์ไซค์เก่าๆ เขาขับลัมโบร์ราคาหลายสิบล้าน


        ฉันไม่ได้พิศวาสอะไรผู้หญิงตรงหน้านี้ แต่กลับรู้สึกว่าที่ข้างๆกายเธอเคยเป็นของฉัน


วี่บอกมันเป็นเพียงผลกระทบจากการแปรเปลี่ยนเวลาบ่อยๆ ตามหลักการก็คงเป็นแบบนั้นล่ะมั้ง แต่ลึกๆในใจฉันค้านเสียงเขียวไม่เห็นด้วย


        จะว่าไปมานั่งจ้องมองนานโขแบบนี้ดูแปลกอยู่เหมือนกันนะ ฉันบอกกับตัวเอง ลุกขึ้นจากข้างเธอ ขำในลำคอกับเรื่องที่คุณมือตบจอมโหดไม่ชอบกินแตงกวา แล้วเดินกลับไปโรงอาหารรวมแบบไม่เร่งรีบ อารมณ์ดีเพราะอะไรตอบตัวเองไม่ได้เช่นกัน


        คำแรกจากปากโจอี้หลังจากฉันกลับมาปล่อยให้เวลาเดินตามปกติ


        ไปไหนมา?


        “อะไรนะ!?ฉันเบิกตากว้างอัตโนมัติ ฉิบหายแล้ว


        หนุ่มแว่นเงยหน้าขึ้น มือหยิบหูฟังออกจากหูด้านขวา ผมพูดกับเพื่อนในเกม มันเพิ่งออนไลน์


        “อ่อ...


        ตกใจหมด นึกว่าจับสังเกตอะไรได้ ฉันตบกลางอกเบาๆสองครั้งปลอบขวัญตัวเอง หันไปหยิบนมกล่องในกระเป๋าออกมาเจาะดูด ข้าวเช้ากินมาแล้วกับวี่ที่บ้าน ก่อนขึ้นเรียนวิชาภาษาอังกฤษวันนี้คงต้องรอขุนกินข้าวให้เสร็จ เขาถือจานข้าวราดแกงมานั่งข้างๆฉัน เราสองคนอยู่ตรงข้ามกับโจอี้ และแล้วชายหนุ่มลูกนักการทูตก็ชวนเพื่อนใหม่คุย


        “เคยเล่นแคทมาริโอ้ไหม เราเล่นทุกวันเลย


        “เคย... แค่ครั้งเดียวพอ ไอ้เกมเวรนั่น


        “เหรอๆ แล้วเกมไดโนเสาร์กระโดดตอนเน็ตหลุดอะ นายเล่นเปล่า


        “ไม่


        เอิ่ม ไอ้ไดโนเสาร์ตัวนั้นฉันคิดว่าตัวเองก็คงอารมณ์เสียที่เจอเหมือนกัน


        ทุกคน


        บทสนทนาถูกขัดด้วยการมาของหญิงคนหนึ่ง


        หวัดดีค่า พี่ไม่คุ้นหน้าเลยอะ เห็นน้องผู้หญิงใส่รองเท้าผ้าใบด้วย ปีหนึ่งใช่ไหมเนี่ยพวกเราสามคน?


        พี่กี้ หรือ ไอ้เหี้ยกี้ของพี่โฟร์


---


        เธออยู่ในชุดซ้อมกีฬาเบอร์ 7 เสื้อแขนกุด กางเกงขาสั้น ที่ขาและแขนมีปลอกสีดำป้องกันการบาดเจ็บสำหรับนักกีฬา พี่กี้เป็นคนผิวขาว สงสัยในการซ้อมกีฬาคงไม่ได้ตากแดดโล่งแจ้ง


        ครับ เราอยู่ปีหนึ่งครับขุนตอบ เขาใช้ขากระทุ้งฉันเบาๆเหมือนทวงความจำว่านี่ไงคือพี่ที่ถูกตบในคลิป ฉันหันไปถลึงตาไอ้คนเด๋อว่า เออ! จำได้น่า


        พี่ไอ้เหี้- เอ้ย! พี่กี้ยิ้ม มีชมรมกันยังคะ?


        “ผมมีแล้วโจอี้ตอบ แว่วเมื่อกี้ได้ยินเขาบอกขุนว่าอยู่ชมรมเกี่ยวกับเกม


        แล้วน้องอีกสองคนล่ะ?


        “...


        “ไม่เป็นไรๆ งั้นขอแนะนำตัวก่อน พี่เป็นประธานชมรมวอลเลย์บอลนะคะ แล้วก็เป็นคนประชาสัมพันธ์เผื่อน้องปีหนึ่งคนไหนสนใจเข้าชมรมเกี่ยวกับกีฬา คือไม่จำเป็นว่าน้องจะต้องสนใจแต่วอลเลย์บอลอย่างเดียว ถ้าอยากเข้าชมรมยิงธนู ว่ายน้ำ ต่อยมวย หรือกีฬาอะไรก็ตาม มาติดต่อผ่านพี่ได้เลยนะคะ เดี๋ยวจะประสานงานกับชมรมที่อยากเข้าให้ พี่ชื่อกี้ อยู่ปีสี่คณะอักษร


        แปลกใจ


        “พี่ไม่ได้เรียนสาขาพลศึกษาเหรอคะ?


        “ไม่นี่ น้องฟังมาจากไหนล่ะเธอยิ้มอย่างคนไม่ปิดบัง


        “เอ่อ...


แต่เพื่อนๆของพี่เรียนสาขานั้นนะ อืมม อีกอย่างอาจจะเพราะหลายคนชอบเรียกนักกีฬาว่าเด็กพละด้วยล่ะมั้งน้องเลยเข้าใจผิด ไม่เป็นไร เรียกตามนั้นไปก็ได้อธิบายพลางแจกยิ้ม ก่อนคนหน้าหมวยจะกลับเข้าเรื่อง เออ ส่วนใหญ่พี่อยู่ที่ยิมสำหรับวอลเลย์ ข้างตึก B7 นะ เวลาจะมาสมัครเอาบัตรนักศึกษามาด้วย


ค่ะ...


        “ยังไงช่วยบอกเพื่อนๆต่อด้วยแล้วกัน พี่ไม่รบกวนเวลาแล้วค่ะ กินข้าวกันต่อเถอะ


        เขาดูพลังงานสดใสล้นตามแบบฉบับนักกีฬาหญิงอารมณ์ดีคนหนึ่ง เจ้าตัวเดินไปหาอีกกลุ่มแล้วชักชวนเข้าชมรมกีฬาคล้ายๆประโยคที่กล่าวกับเรา ขุนดึงฉันกลับมาจากการมองตามนั้น


        พี่กี้น่ะ น่ารักเหมือนกันนะตัวจริง


        ฉันแค่นเสียง งั้นๆเมื่อเทียบกับพี่โฟร์ ประโยคหลังต่อในใจ


        ขุนได้ยินคำตอบฉันแล้วขมวดคิ้วหนาๆของเขาทันที ไม่ชอบหน้าพี่เขาเหรอเนี่ย อย่าบอกนะว่านี่มันคือการหมั่นไส้ในแบบฉบับของผู้หญิง มึงคือเพื่อนกู มึงจะสวมบทนางอิจฉาไม่ได้


        “เอ้า นางอิจฉาอะไรมึง กูก็พูดตามความจริงที่เห็น


        “เห็นอะไร


        เห็นว่าคู่อริเธอสวยกว่า...


        ช่างเถอะฉันเลี่ยงสบตาเพื่อนชาย รีบๆกินเข้า จะได้ขึ้นไปตากแอร์ก่อนเรียน


        “อิจฉาก็บอกมา...เขาแกล้งยั่วโมโหลอยๆ


        ไม่ใช่ อย่ามาทำเป็นรู้ดี


        “ผู้ชายที่ไหนก็ชอบคนบุคลิกแบบพี่กี้ทั้งนั้นแหละ


        “ก็กูไม่ใช่ผู้ชาย


        “เออว่ะ...ขุนลดเสียงต่ำอย่างเพิ่งคิดได้ งั้นก็เถอะ ยอมรับแล้วใช่ไหมว่าเป็นการอิจฉาตาร้อนในแบบผู้หญิงถึงผู้หญิง


        “กินข้าวไปไป๊!”


        น่าโมโหจริงๆไอ้บ้านี่


        ฉันไม่ได้อิจฉา แค่ไม่ชอบหน้าเท่านั้นเอง


        ทำไมนะ?



 

        บ่ายวันถัดมาแทนที่จะได้กลับหอไปพักผ่อนงีบก่อนทำงาน รุ่นพี่ปีสองเรียกเฟรชชี่ไปรวมตัวกัน(เฉพาะคณะเรา) พี่แทนส่งไม้ต่อให้พี่ผู้หญิงชื่อกุ๊กไก่ออกมาถือโทรโข่งพูด ประเด็นสำคัญของวันนี้คือ


        เราต้องส่งตัวแทนไปประกวดดาวเดือน และคณะเราไม่มีสาขา เพราะงั้นแล้วการเลือกวันนี้ถือว่าผ่านไปถึงรอบแข่งเป็นดาวเดือนมหาลัยเลย


        นักศึกษาคณะเราเลิ่กลั่ก น้อยคนจะชอบกิจกรรม มีบ้างแต่ไม่มากมาย


        พวกพี่เร่งเร้าให้ส่งตัวแทนมาเป็นชายห้าคนหญิงห้าคน เพื่อให้คนที่เหลือโหวตเลือก คนแรกที่โดนรุ่นพี่ฉุดแขนขึ้นยืนคือขุนของเรานั่นเอง เขาหันมาหน้าหงอเหมือนจะให้ฉันช่วย แต่ฉันกลับปรบมือเชียร์แล้วหัวเราะที่เขาเป็นตัวเต็ง


        ถามจริงเถอะ เอะอะก็มองฉัน ฉันคนนี้ดูเหมือนช่วยอะไรเขาได้จริงเหรอ


        ตอนแรกก็มองกิจกรรมเพลินๆอยู่หรอกนะ ไล่สายตามองไปว่าใครกันหนอจะได้เป็นดาวคณะเรา ผู้หญิงที่ออกไปมักได้เพื่อนส่งเสริมไม่ก็เสนอตัวเอง เดือนคงหนีไม่พ้นไอ้บอทคอร์กี้จอมมุกแป้กอย่างขุน และอย่างที่เคยบอกว่าคณะนิติศาสตร์ของเราผู้ชายมีสัดส่วนเยอะกว่า แล้วมันก็เกิดขึ้น...


        ขออีกคนค่ะ ขาดน้องผู้หญิงอีกคนเดียว เอาไงดีไม่มีใครเสนอตัวเองอีกแล้วเหรอ? งั้น... น้องๆๆ น้องคนนั้นแหละลุกมา หน้าดูซื่อๆดี


        เดี๋ยวๆ พี่กุ๊กไก่ชี้มาที่ฉันแล้วกระดิกนิ้วเรียกให้เดินไปหา ฉันเลิกคิ้วขึ้นสองข้างอย่างงุนงง เพื่อนผู้ชายข้างกายพยักหน้าหงึกๆให้ฉัน เธอนั่นแหละ


        เวรเอ๊ย! คราวนี้ขุนทำหน้าล้อเลียนกลับบ้าง ต้องออกไปยืนเป็นตัวเลือกคนอื่นเขาจนได้ ฉันมาเพื่อเรียนหนังสือนะ ไม่ใช่เป็นตัวโหวตของใครต่อใคร


        จำลองประกวดแบบย่อมๆเลยแล้วกันเนอะ พี่เตรียมฉลากคำถามมาให้น้องจับเพื่อตอบ พอตอบคำถามครบแล้วทีนี้เพื่อนๆก็โหวตคนที่ถูกใจที่สุด ง๊ายง่าย มา! เริ่มกันเลย


        พี่กุ๊กไก่ก็พูดได้สิว่าง่าย ฉันไม่เคยทำอะไรพรรค์นี้มาก่อน สมัยมัธยม จัตวา เพียงประดับขวัญ เป็นเพียงเด็กคนหนึ่งที่ชอบไปหาอาจารย์เพื่อของานอะไรก็ตามที่ได้เงิน ช่วงงานเทศกาลนี่มีเงินมาให้วี่ซื้อดินสอวาดภาพดีๆด้วย คงเพราะเหตุนี้เลยไม่มีเวลาหาเพื่อนหรือร่วมกิจกรรมกับเขา


        แล้วตอนนี้ล่ะ ทำไมฉันต้องมายืนเกร็งให้คนนับร้อยมองแบบนี้เล่า


        ขุนเป็นรายแรกที่ล้วงจับกระดาษในโหลออกมา พี่กุ๊กไก่รับไปคลี่ม้วนออกแล้วพูดเสียงดังฟังชัดให้ทุกคนได้ยิน


        คำถามของน้องขุนคือ ถ้าย้อนเวลาได้ อยากจะย้อนกลับไปทำอะไรให้โลกใบนี้บ้างคะ?


        น่อวว คนย้อนได้ยืนหน้าโง่อยู่ตรงนี้จ้า


        ดูซิ๊ว่าขุนคอร์กี้ของเราจะตอบว่าอะไร ขอเท่ๆนะ


        “ผมต้องย้อนกลับไปทำอะไรให้โลกด้วยเหรอ? ถ้าย้อนกลับไปได้จริงๆนะ ผมก็คงย้อนกลับไปนอนให้มากขึ้นเพื่อตัวเอง ช่างโลกสิครับ แค่ทิ้งขยะลงถังก็ถือว่าช่วยโลกแล้ว ซูเปอร์แมนทำแบบผมได้รึเปล่าก็ไม่รู้


        ให้ตายเถอะ


        ดูออกเลยว่าเขาตั้งใจเล่นลิ้นเพราะเบื่อเต็มทน เจ้าตัวท่าทางไม่อยากได้ตำแหน่งด้วยซ้ำ แต่เสียใจด้วยที่...


        “ขุนติสต์ว่ะมึง!”


        ไม่ว่าจะทำอะไร พูดจาหน้าตาหน่ายแค่ไหน ขุนก็ยังเป็นที่นิยมของผู้หญิงในคณะอยู่ดี มีเสียงปรบมือดังจนฉันมั่นใจว่าเขานี่แหละเดือนคณะแน่นอน เมื่อไรจะตาสว่างกันสักที อีตาขุนมันไม่ได้ติสต์ มันเป็นบ้า!


        คำถามถูกถามเรียงคนมาเรื่อยๆ จนมาถึงฝั่งผู้หญิงคนสุดท้ายอย่างฉัน มือสั่นเบาๆตอนล้วงกระดาษในโหล พี่กุ๊กไก่ยิ้มน้อยๆเชิงบอกว่าไม่ต้องกังวล พี่เขาคลี่ม้วนแบบที่ทำมาแล้วเก้าครั้ง ก่อนจะอ่านคำถาม


        คนแบบไหนที่เป็นสเปกของน้องคะ?


        อิวี่ มึงเล่นกูแล้วไง!


        ฉันยิ้มเจื่อน น้องสาวยังท้าพนันเรื่องที่ฉันพูดถึงสเปกอยู่ อับอายขายขี้หน้าสิ้นดีที่มาตกม้าตายแบบนี้


หนูว่า...สเปกมันไม่ได้สำคัญอะไรขนาดนั้นนี่คะ


        ดีนะไม่ไปพนันไว้ เสียหมาเลย ฉันไม่อยากจะพูดตามที่น้องเคยบอกไว้หรอกนะ มันไม่ได้อยู่ในหัวในตอนแรก จนกระทั่งยามเมื่อสายตากวาดไปเจอใครบางคนอยู่หัวมุมทางเดินฝั่งตรงข้าม


        เธอคนนี้ไม่ชอบแตงกวา แต่กำลังลองแทะเล็มกัดแตงกวาดองที่ดึงออกมาจากแฮมเบอร์เกอร์ หน้าตาอี๋สุดๆเมื่อลิ้นสัมผัสรสเข้า เจ้าตัวรีบโยนมันทิ้งลงถังขยะข้างๆ เท่านั้นไม่พอยังเขี่ยแตงกวาดองในแฮมเบอร์เกอร์ออกมาหมดทั้งยวง


        ตลกจัง ถ้าเป็นแฟนกันในอนาคตจริงๆ คงต้องหั่นละเอียดแล้วเอาไปทำอาหารล่ะมั้ง ฉันคิดว่าตัวเองจะทำแบบนั้น แล้วก็เหมือนเคยทำมันมาแล้วด้วย


        มากมายกว่านี้อีกไหม ความรู้สึกที่มีต่อผู้หญิงคนนี้ที่ชวนค้นหา


        เพราะสุดท้ายแล้ว เราจะละทิ้งสเปกมากมาย เพื่ออยู่กับคนที่ใช่ แค่นั้นเอง...


        และผู้คนไม่ได้ตกหลุมรักเพศเดียวกัน แต่แค่ตกหลุมรักใครสักคน


        มารู้ตัวอีกทีตอนที่กล้ามเนื้อปากใช้งานในการยิ้มมากเกินไป ตาฉันกลับมาสบกับพี่กุ๊กไก่ เขาทำปาก โว้วเหมือนทึ่งในคำตอบเต็มประดา ได้ยินเสียงแว่วมาจากนักศึกษาปีหนึ่งบางคนว่า ก็จริงพอหันไปทางขุนเขาก็ยกนิ้วโป้งให้


        ฉันคงจะบ้าไปแล้วที่เห็นพี่โฟร์แล้วพูดเรื่องพวกนี้ออกมาพล่อยๆลืมตัว อาการเดจาวูทำฉันเพี้ยนไปหมด แต่สิ่งที่เพี้ยนที่สุดน่าจะเป็นผลโหวตที่ออกมา


        เดือนคณะนิติศาสตร์ – ขุน


        ดาวคณะนิติศาสตร์ – จัตวา


        มารู้หลังเลิกประชุมว่าพวกผู้ชายส่วนใหญ่ไม่ได้ซึ้งหรืออินในคำตอบของฉันมากมาย พวกเขาบอกว่าฉันยิ้มน่ารักต่างหาก


        


---100%

เอาภาพตัดเส้นน้องจัตวามาให้ชมกันค่ะ


ชอบก็เม้นได้น้า ฝากติดตามกันด้วยเน้อ หรือจะไปเล่นแท็ก

#ดบรว

 ขอบคุงค่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 608 ครั้ง

2,135 ความคิดเห็น

  1. #1733 naphatss53 (@naphatss53) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 21:54

    วา แกตกพิโฟว์จริงๆแล้วหล่ะ

    #1733
    0
  2. #1535 P.Witch (@punnypunyaporn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 01:22
    หูย รูปวาดสวยมากๆ
    #1535
    0
  3. #348 janper (@janper) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 00:14
    ดีมาก ไรท์แต่งโคตรดี ติดตามสุดๆ อย่าพึ่งหายไปไหนนะ เราชอบเรื่องนี้มากๆ
    #348
    0
  4. #344 black-village (@peam-ff) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 15:37
    อ่ะ กี้โผล่มาแล้ววว
    #344
    0
  5. #282 maigod (@maigod) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 14:19
    จัตวานึกถึงพี่โฟร์แล้วตอบคำถามได้ดีจัดดด แอร๊ น่ารักจังง
    #282
    0
  6. #281 TuewNapa (@TuewNapa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 19:55
    ภาพสวยจังค่ะ
    #281
    0
  7. #280 phatpimonnn (@___noeynie) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 01:42
    น้องวาภาพตัดเส้นน่ารักมากเลยค่ะ แงงงงงงงง อยากเห็นพี่โฟร์แล้ววว
    #280
    0
  8. #279 GARN9 (@GARN9) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 00:22
    แค่เห็นหน้าพี่โฟร์ก็ยิ้มหวานแล้ว น้องสาน่ารักอ่ะ
    #279
    0
  9. #278 pokamon23 (@pokamon23) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 00:00
    ท่าทางดาวของเรา จะตกหลุมรักแบบไม่รู้ตัวแล้วนะ
    #278
    0
  10. #277 SherrieBerries (@SherrieBerries) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 23:28
    กรี๊ดดดดด ภาพลายเส้นสวยมากค่ะ กรี๊ดน้องวาเพิ่มขึ้น 10 เท่า 5555555
    #277
    0
  11. #276 Pang51045 (@Pang51045) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 21:21
    อู้วว เฉียบบบ
    #276
    0
  12. #275 re.catzu (@Durecheff) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 20:43
    เอาใจไปเลย
    #275
    0
  13. #274 Kumiko. (@tam-wannporn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 20:27
    โง้ยย นุ้งดาววของเรา
    #274
    0
  14. #273 Dukduiduiduk (@Dukduiduiduk) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 20:16
    ติดงอมแงมอีกแล้ว
    #273
    0
  15. #272 Lace (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 19:59

    จัตวาพูดได้ดี

    #272
    0
  16. #271 Ptell (@Ptell) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 19:40

    ฮือดีต่อจัยยยยยยยย

    #271
    0
  17. #270 Dal Vanto (@Vanto) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 19:32
    เพื่อนแท้555
    #270
    0
  18. #269 WannapaWen (@WannapaWen) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 19:09
    น้องน่ารักเด้ออ อยากได้น้องวามาอยู่ด้วยเด้ออ อยากได้พี่โฟร์ด้วย กรี๊ดๆ ทำไมมันดีอย่างนี้ อรั้ยยยย
    #269
    0
  19. #268 KumaTaku (@varin499) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 18:58

    พี่โฟร์เขาจะเห็นยิ้มน่ารักๆของเธอมั้ยนะ=,.=
    #268
    0
  20. #267 BRASAHP (@zantan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 18:57
    เขาไม่ได้ยิ้มให้พวกแกเขายิ้มให้ว่าที่แฟน555
    #267
    0
  21. #266 Nsnai (@Nsnai) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 18:43
    ขุนแค่ติสเอง
    #266
    0
  22. #265 kanyanat_mei (@kanyanat_mei) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 18:43
    แค่เห็นพี่เค้าทำอะไรตลกๆก็ยิ้มแล้วหรอน้องวาาา5555
    #265
    0
  23. #264 Nue96 (@Nue96) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 18:42
    พี่4แอบชิมแตงกวา 555 ท่าจะชอบน้องซะแล้ว
    #264
    0
  24. #263 Tutuza1234 (@Tutuza1234) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 18:27
    น่ารักเกินไปแล้วแค่เห็นหน้าก็ตอบมาเป็นวรรคเป็นเวร
    #263
    0
  25. #262 Daisy'm (@smmay555) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 18:21

    น้องจัตตตต ตอนนี้ยกนิ้วให้เลย

    #262
    0