ziaru
ดู Blog ทั้งหมด

"แววตา" กับ "สายตา"

เขียนโดย ziaru

ตั้งแต่กระทู้ ว่าด้วยเรื่อง "สัก และ "ซัก" ที่เคยตั้งเอาไว้เมื่อนานนมเนมาแล้ว ก็ไม่ได้ตั้งกระทู้เกี่ยวกับความรู้อีกเลย ทุกวันนี้ในบอร์ดของเล่นเยอะเหลือเกิน เห็นแล้วลายตา ทีนี้เลยคิดว่าถ้ามีอะไรที่สงสัยและมักเห็นใช้ผิดกันเยอะๆ ก็เอามาตั้งไว้ในบล็อกของตัวเองเลยดีกว่า มีให้เขียนแล้วนี่ ^^

คำที่มักเจอบ่อยมากตอน edit งานของคนเขียนหลายท่าน และนักเขียนบางท่านคือคำว่า แววตา กับ สายตา เจอมากี่เรื่องก็ผิดเสียเป็นส่วนใหญ่ สิ่งที่เจอเสมอๆ คือ เอาสายตามาแสดงอารมณ์ ทั้งๆ ที่มันแสดงอารมณ์ความรู้สึกไม่ได้ สิ่งที่แสดงอารมณ์ความรู้สึกได้คือ แววตา ถ้าอ้างอิงจากพจนานุกรมของราชบัณฑิตยสถาน  ปี 2542 คือ 

แววตา (น.) สิ่งเป็นเยื่อบาง มีลักษณะใสเป็นแสงวาวดั่งแก้ว หุ้มด้านนอกของดวงตา, ความรู้สึกที่ปรากฏทางตาทำให้รู้ว่ารักหรือเกลียด เป็นต้น เช่น ดูแววตาก็รู้ว่ารักหรือชัง -- แววตาปรากฏความเบื่อหน่าย ฯลฯ โดยปริยายหมายความว่า เป็นยอดรัก


สายตา (น.) ระยะที่ตามองเห็นได้ เช่น สุดสายตา อยู่ในสายตา โดยปริยายหมายความว่า ความเอาใจใส่ดูแลอย่างใกล้ชิด, การสอดส่องจับตาดูอยู่เสมอ, ความสนใจ เช่น ความประพฤติของนักเรียนอยู่ในสายตาของครูอาจารย์ -- พวกนักเลงอยู่ในสายตาของตำรวจ -- คนจนไม่อยู่ในสายตาของพวกเศรษฐี ฯลฯ 

เช่นนี้แหละ ที่เรามักเจอในงานเขียนก็คือคำว่า สายตาตำหนิ สายตาเกลียดชัง หรือมองด้วยสายตาอย่างนั้น ด้วยสายตาอย่างนี้...

ซึ่งถ้าตามความหมายแล้วมันผิดค่ะ 

สายตาไม่แสดงอารมณ์ความรู้สึก สิ่งที่แสดงอารมณ์ความรู้สึกคือแววตา แววตาตำหนิ แววตาเกลียดชัง มองด้วยแววตารักใคร่ ที่ใช้แววตาเพราะในที่นี้ไม่ได้หมายถึงส่วนประกอบของดวงตา แต่เป็นอารมณ์ความรู้สึกที่ปรากฏออกมา 

เราคิดว่าสำหรับงานเขียนบางครั้งก็อาจจะอนุโลมได้...บ้าง แค่บ้าง เท่านั้น เพราะถ้าเขียนผิดบ่อยๆ ก็เกิดการเอาไปใช้กันผิดๆ อย่างที่หลายๆ คนคุ้นเคย และตัวเราในสมัยก่อนคุ้นเคย ทุกวันนี้งานเขียนเท่าที่เห็นใช้สายตาแสดงอารมณ์ความรู้สึกเยอะมากๆ จนเผลอไขว้เขวไปโดยคิดว่าถูก ซึ่งถ้าหากเปิดพจนานุกรมแล้วก็หาเจอได้ง่ายๆ ยิ่งเดี๋ยวนี้มีพจนานุกรมออนไลน์แล้วด้วย เพียงแต่ใช้ตามความเคยชินจนไม่คิดว่ามันผิด ซึ่งเราก็เข้าใจนะ ใครมันจะมานั่งเปิดทุกคำที่พิมพ์ที่เขียนล่ะ ส่วนมากก็เปิดแต่คำที่สงสัยหรือไม่แน่ใจ

ก็เอามาบอกกล่าวให้ทราบละนะ ไม่รู้หรอกว่าจะมีใครเข้ามาอ่านหรือเปล่า แต่เขียนขึ้นมาเพราะคิดว่ามันน่าจะมีประโยชน์สำหรับคนที่ยังต้องใช้ภาษาไทยในชีวิตประจำวันอยู่จ้ะ

ใครเผลอเข้ามาอ่านแล้วมีความเห็นอย่างไรก็แสดงความเห็นได้นะคะ เต็มที่เลยสำหรับสุภาพชน ^___^
 

ความคิดเห็น

Char. (ฌาน / กันตะชา)

อ้อไม่ลองเอาตรงส่วนของบรรณาธิการที่เคยโพสต์ลงบอร์ดของเว็บมานั่งแยกจาระไนไปทีละข้อเลยล่ะ อย่างน้อยก็ทบทวนความรู้(ให้เรา)ไปด้วยได้บ้างนะ  ^^

แล้วก็รีเควสท์เรื่องการใช้ส่วนประกอบของร่างกายเป็นตัวกระทำน่ะ เราเขียนถูกเปล่าหว่า อย่างยกคำว่า ร่างสูงโปร่งเดินไปโน่นมานี่ บลาๆ ที่เราจำได้ว่า  ถ้าให้ถูกต้องเป็นเจ้าของร่างสูงโปร่งใช่ไหม แล้วอย่าง นัยน์ตาคมกวาดมอง ฯลฯ

กับอีกเรื่องหนึ่ง การใช้คำว่า "มัน" ในนิยาย ที่ไม่ค่อยให้ใช้ อันเนื่องมาจาก...

ข้อสงสัยสำหรับหัวข้อนี้ไม่มี มีแต่อยากให้เขียนเพิ่มอะ 

ป.ล. เอา "สัก" กับ "ซัก" มาลงในไดอารี่นี่ด้วยสิ จะได้รวมกันเป็นแหล่งเดียวไปเลย
ป.ล. 2 ไปเปิดหนังสือภาษาไทยอ่าน รออ้อเขียนเพิ่มดีกว่า เผื่อเจออะไรมาให้เขียนอีก
ป.ล. 3 เฮ้! มีเวลาว่างมาเขียนบล็อกด้วยเหรอ นึกว่าโดนนิยายล้มทับตายไปแล้วเสียอีก ฮ่าฮ่า

Char. (ฌาน / กันตะชา)
โพสต์ได้ไม่เกิน 1000 ตัวอักษร!
ให้ดิ้นตายเถอะ พอเจอระบบกำหนด character limit ต้องมานั่งเขียนใน notepad แล้วก้อป ไม่งั้นหายเกลี้ยง
ziaru
ziaru 4 พ.ย. 52 / 10:43

อือ...เรื่องเอาตรงส่วนของบรรณาธิการในบอร์ดของเว็บมาอธิบายกันเนี่ย เราคิดว่าสนพ. แต่ละที่ก็มีมาตรฐานการพิจารณาและการใช้คำไม่เหมือนกันนะ (ถึงบางแห่งบอกว่าใช้ตามราชบัณฑิตฯ ก็เถอะ แต่ก็ยังมีที่อนุโลมกันไป ซึ่งตรงอนุโลมนี่แหละที่เป็นปัญหา อาจจะอนุโลมคือช้ได้บ้าง แต่บางที่อาจใช้ได้ตลอด ประมาณนี้จ้ะ -_-) เพราะงั้นคงไม่ดีเท่าไหร่มั้ง ถ้าจะเอามาลงก็คงเป็นจำพวกคำที่มีความหมายในตัวมันแต่เอามาใช้กันผิดความหมายจะดีกว่ามั้ง ถ้าเจอก็ค่อยมาว่ากันใหม่ 

ziaru
ziaru 4 พ.ย. 52 / 10:44

เจ้าของร่างสูงโปร่งนี่มันก็เยิ่นเย้อเนอะ ถ้าใช้บ่อยๆ ก็เฝือเหมือนกัน นานๆ ครั้งก็ได้อยู่ แต่ถ้าให้ดีเอาชื่อไปเลยดีกว่า หรือไม่ก็ถ้าเป็นชายก็ชายหนุ่ม หญิงสาว ถ้าในประโยคก็เป็น เธอ หล่อน เขา ฯ ก็ว่ากันไป หรือไม่ก็ให้หลากหลายหน่อยก็ใช้คำอื่นๆ ซึ่งก็ต้องแล้วแต่ เคยเห็นนักเขียนระดับครูเขาใช้ประมาณว่า คนพูดเดินไปที่นั่น, คนถูกถามค้อนขวับ ฯลฯ เดี๋ยวนี้ก็เห็นนักเขียนรุ่นใหม่ๆ เขาใช้ตามเยอะเหมือนกันซึ่งก็ไม่ผิดละ ถ้าคำแทนตัวมันเยอะแล้วก็เปลี่ยนไปใช้ทำนองนี้ก็ได้แหละนะ  

เราเองก็ใช่ว่าจะรู้ดี หลุดไปหลายหนเหมือนกัน อย่างบล็อกอันนี้คือ สงสัยแล้วค้น พอแน่ใจแล้วเลยเอามาลงจ้ะ อันอื่นๆ ก็ดูตามโอกาสต่อไป