คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

.::: [[VIXX]] Fiction Boxx :::.(Yaoi)

ตอนที่ 16 : [OS] The Confession - N x LEO


     อัพเดท 25 ก.พ. 58
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิคเกาหลี
Tags: VIXX, N, Leo, Ravi, Hongbin, Ken, Hyuk, yaoi
ผู้แต่ง : Zionkeys ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zionkeys
My.iD: https://my.dek-d.com/zionkeys
< Review/Vote > Rating : 100% [ 4 mem(s) ]
This month views : 10 Overall : 16,095
310 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 428 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
.::: [[VIXX]] Fiction Boxx :::.(Yaoi) ตอนที่ 16 : [OS] The Confession - N x LEO , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 764 , โพส : 7 , Rating : 25% / 4 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


The Confession 





 








เขามายืนทำอะไรอยู่ตรงนี้ในช่างเวลาล่วงเข้าวันใหม่แบบนี้ ความเงียบสงัดของยามค่ำคืนทำให้ได้ยินแม้แต่เสียงหวีดหวิวของสายลมหนาว นิ้วเรียวขาวซีดถูเข้าหากันเพื่อหาความอบอุ่นก่อนนึกว่าได้ว่ามีทางเลือกที่ดีกว่า มวนบุหรี่สีขาวปลอดถูกจุดติดไฟ เขาคาดหวังว่ามันจะช่วยให้รู้สึกดีขึ้นทั้งทางร่างกายและความคิดอันหนักหน่วง

 
 

ตีสองกว่าแล้วที่จอง แทคอุนยืนเกาะราวสะพานข้ามแม่น้ำสายสำคัญของเมืองหลวง และทอดสายตาเหม่อมองไปยังสายน้ำที่ไหลอย่างเชี่ยวกราดเบื้องล่าง คนในรถยนต์ที่นานๆจะสัญจรผ่านไปมาสักคันคงจะตกใจที่เห็นเขา เพราะนึกว่าแทคอุนกำลังจะฆ่าตัวตาย

 
 

เปล่าเลย ต่อให้ปัญหาที่แทคอุนกำลังพบเจอในตอนนี้จะร้ายแรง แต่การจบชีวิตไม่ใช่ตัวเลือกในความคิดเขาแม้แต่น้อย

 
 

ปัญหาของเขา... งี่เง่า

 
 

ระบบแจ้งเตือนของโทรศัพท์มือถือของแทคอุนสั่นอย่างบ้าคลั่ง อันที่จริงๆแล้วมันก็เป็นอย่างนั้นมาหลายชั่วโมงตั้งแต่ที่เขาได้กระทำในสิ่งที่เรียกว่า ผิดพลาดอย่างมาก ลงไป แต่ตอนนี้เขากลับล้วงมันขึ้นมาสไลด์จอเปิดดูเพราะคิดได้ว่า รูมเมทอาจจะเป็นห่วงเขามาก หมอนั่นอาจจะสติแตกถึงขั้นวิ่งไปป่วนตำรวจทั้งโรงพักถ้าเขาไม่แสดงตัวว่ายังมีชีวิตอยู่ในเร็วๆนี้

 


เสียงตะโกนโวยวายของอี แจฮวานที่ทะลุลำโพงออกมาทำให้แทคอุนหลุดหัวเราะในสถานการณ์ที่กำลังตึงเครียด(ของตัวเอง) ประโยคสุดท้ายของเจ้าเด็กจมูกโด่งที่ตะเบ็งมาได้บอกเขาว่า มีบางคนกำลังตามหาตัวอยู่

 


ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าใคร

 


แทคอุนกดตัดสายเสียดื้อๆ เพราะไม่อยากแสดงความอ่อนแอในการหนีปัญหาของเขาให้ใครได้รับรู้

 


เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง

 



ชา ฮัคยอน...

 



.




วันนี้ที่ออฟฟิศ ค่ายเพลงเล็กๆที่แทคอุนทำงานเป็นนักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์ให้ได้จัดปาร์ตี้ประจำปีที่บังคับให้พนักงานทุกคนเข้าร่วม แทคอุนตั้งใจเอาไว้ว่าจะโผล่หน้ามาให้ท่านประธานได้เห็นสักพักก็จะชิ่งกลับ แต่ดันถูกเพื่อนร่วมงานต่างแผนกที่(น่าจะ)สนิทด้วยที่สุดล็อกคอกักตัวเขาเอาไว้

 


ชา ฮัคยอนเป็นนักออกแบบท่าเต้นที่มีมนุษย์สัมพันธ์ดีเลิศ สามารถสนทนากับทุกคนได้ด้วยสีหน้ายิ้มแย้มตลอดเวลา จนแทคอุนเหมือนท่อนไม้ประดับ แต่เขาก็คิดว่าตัวเองตักตวงผลประโยชน์จากงานเลี้ยงได้อย่างคุ้มค่าจาก “เบียร์ที่เติมได้ไม่อั้น”

 


เรื่องมันเริ่มจากใครสักคนที่เป็นเพื่อนรุ่นเดียวกันลากเอาชื่อของแทคอุนเข้ามาอยู่ในบทสนทนากับฮัคยอน

 


“นายไม่ได้คบกับแทคอุนอยู่หรอกเหรอ”

 


แทคอุนขมวดคิ้วก่อนหันหน้าไปมองอีกคนที่ถือวิสาสะเอาแขนมาพาดบนบ่าของเขาตั้งแต่งานเริ่ม ฮัคยอนยิ่งเงียบไปอึดใจก่อนหัวเราะกลบเกลื่อนและแทบไม่หันมามองหน้าเขาด้วยซ้ำ เพื่อนคนนั้นยอมเปลี่ยนประเด็นไปเรื่องอื่นแต่ก็ไม่วายทิ้งท้ายให้แทคอุนได้คิดตาม

 


“พวกนายดูสนิทกันมาก ก็เลยนึกว่าชอบกันเสียอีก”

 


จอง แทคอุนไม่ใช่คนพูดมากแต่เป็นคนคิดมาก

 


จองแทคอุนเป็นคนแสดงอารมณ์ไม่เก่ง

 


แต่เมื่อใดที่ความอดทนหมดลง เขาจะเปิดเผยความรู้สึกของตัวเองอย่างตรงไปตรงมาที่สุด ไม่ว่าเขาจะชอบใจกับการกระทำของตัวเองหรือไม่ก็ตาม

 



“ฉันชอบฮัคยอน”

 



มือขาวเผลอบีบเข้าหากันแน่น หัวใจของเขาหน่วงวูบเหมือนกำลังจะตกเหวเมื่อนึกถึงสายตาว่างเปล่าที่จ้องมองมาตอนที่ได้รับรู้ความลับบางอย่าง ความลับที่เพื่อนสนิทปิดบังต่อกันมานาน แทคอุนจำภาพนั้นได้ติดตา มันเป็นภาพสุดท้ายก่อนที่เขาจะเดินจากมา

 



.




“บ้าเอ๊ย...”

 


แล้ววันต่อๆไปที่ต้องทำงานร่วมกัน เขาควรจะต้องทำตัวยังไง


แทคอุนสบถอย่างหัวเสียกล่าวโทษความขาดสติของตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนไม่ได้สังเกตว่ามีรถยนต์สีดำสนิทคันหนึ่งไม่ได้สัญจรผ่านไปเฉยๆ แต่กลับจอดนิ่งอยู่ด้านหลัง ชายคนหนึ่งก้าวลงจากรถด้วยด้วยท่าทางร้อนใจ แต่เมื่อได้เห็นว่าอีกฝ่ายคือคนที่เขากำลังตามหาอยู่ก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

 


"หนีฉันมาทำไม"

 


ร่างสูงโปร่งที่ถูกห่อด้วยโค้ทตัวยาวสีดำสนิทสะดุ้งโหยงเพราะคำทักนั้น ใบหน้าขาวหันมาแทบในทันที ตาเรียวล่อกแล่กไปมาอยู่สักพักก่อนที่แทคอุนจะหาเสียงของตัวเองเจอ ก็บอกแล้วว่าชา ฮัคยอนคือคนที่เขาไม่อยากเจอมากที่สุดในตอนนี้

 


"รู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่"

 


"จะมีซักกี่ที่ที่นายชอบไปเวลาไม่สบายใจ"

 


“...”

 


“...”

 


เสียงบีบแตรดังลั่นทำลายความเงียบระหว่างคนทั้งคู่ ถึงถนนจะโล่งว่างในช่วงเวลาดึกดื่นแต่ใจกลางสะพานแบบนี้ก็ไม่ใช่ที่ที่ควรจะจอดรถทิ้งไว้นาน หนุ่มผิวแทนเดินไปเปิดประตูฝั่งข้างคนขับออกพร้อมกับมองหน้าอีกคนเป็นสัญญาณ

 


“มาเถอะ ฉันจะไปส่งนายเอง”

 


ชา ฮัคยอนลอบมองเพื่อนร่วมงานที่เอาแต่นั่งเงียบหลังจากขึ้นรถมาแล้ว ดวงตาเรียวนั้นเหม่อมองออกไปนอกกระจกรถ จะมีเพียงคิ้วที่ขมวดเข้าหากันจนแทบเป็นปมที่พอจะบอกความรู้สึกนึกคิดของอีกฝ่ายได้บ้าง ความสนิทใกล้ชิดทำให้เขารู้ว่าอะไรเป็นสิ่งที่แทคอุนกำลังกังวลอยู่ และมันเกี่ยวกับเขาโดยตรง

 


"การที่นายบอกชอบฉัน มันไม่ได้ร้ายแรงอะไรขนาดนั้นจอง แทคอุน" ฮัคยอนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยไม่แสดงอารมณ์ใดใดเพราะไม่ต้องการเพิ่มความกังวลให้กับเพื่อนสนิทอีก

 


"แต่นายไม่ยิ้ม"

 


"นายคิดว่าเวลาคนตกใจทำอะไรไม่ถูก เขายิ้มกันออกหรือยังไง" ฮัคยอนเลิกคิ้วสูงก่อนตอบอธิบายปนเสียงหัวเราะ

 


"ฉันคิดว่ามันแย่" แทคอุนติดนิสัยกัดเล็บในเวลาที่คิดแก้ปัญหาของตัวเองไม่ตก และตอนนี้เขากำลังเป็นแบบนั้น ฮัคยอนตัดปัญหาด้วยการเอื้อมมือไปคว้าข้อมือขาวมาจับวางไว้บนตักตัวเอง แทคอุนไม่กล้ายื้อมือตัวเองคืนเท่าไหร่นัก ข้ออ้างของเขาคือเพราะอีกฝ่ายกำลังประคองพวงมาลัยรถอยู่ด้วยมือข้างเดียว อาจจะเกิดอุบัติเหตุขึ้นได้

 


"ไม่แย่ซักหน่อย"

 


"แย่มากๆ" หนุ่มตาแมวก็ยังคงเน้นย้ำคำเดิม

 


"อะไรที่นายคิดว่าแย่ นายรู้สึกแย่ที่ชอบเพื่อนสนิท นายรู้สึกแย่ที่เผลอบอกชอบเพื่อนสนิท หรือเพราะดันชอบเพื่อนสนิทที่มีนิสัยแย่ๆ"

 


"อันหลังสุด"

 


"ย่าห์ จอง แทคอุน"



"..."

 


“แต่สำหรับฉัน...” ฮัคยอนมีโอกาสได้มองหน้าของเพื่อนสนิทเต็มๆตาเมื่อรถหยุดจอดติดสัญญาณไฟแดง เขามีโอกาสได้กุมประสานนิ้วเรียวและเอ่ยในสิ่งที่เขาตั้งใจจะพูด "มันดีมากๆเลยต่างหาก"

 


"นายคิดแบบนั้นจริงเหรอ" ใบหน้าขาวนั้นแสดงความเขินอายแต่ในแววตากลับมีความลังเล

 


"เรารู้จักกันมานาน เปลี่ยนสถานะกันสักทีก็ดีนะ"

 


"นายพูดเหมือนกับว่ามันง่าย แต่ฉันไม่แน่ใจกับเรื่องนั้น"

 


ฮัคยอนถอนหายใจอีกครั้งกับคำพูดที่ฟังแล้วน่าขัดใจ อย่างที่บอกไปว่าเขารู้จักแทคอุนดี เขารู้ว่าจอง แทคอุนเป็นคนที่มีข้อเสียแบบไหนบ้าง ฮัคยอนยอมรับมันได้แต่เขาก็ยังหงุดหงิดอยู่ดี บทสนทนาจึงกลายเป็นเจ้าของรถที่มีเสียงแข็งขึ้นและผู้โดยสารที่เสียงแผ่วค่อยลง

 


"แล้วนายบอกชอบฉันทำไม"

 


"ก็บอกแล้วว่า เผลอ..."

 


"ถ้าไม่เผลอแล้วนายคิดจะเก็บไว้กับตัวเอง ไม่บอกให้ฉันรู้ไปอีกนานแค่ไหน"

 


"ตลอดชีวิตล่ะมั้ง"

 


"แมวขี้กลัว"


ฮัคยอนอดทนไม่ไหวแล้วจริงๆถึงยอมปล่อยมือที่กอบกุมอยู่เพื่อที่จะได้เขกหัวอีกฝ่ายด้วยความระอา แทคอุนย่นจมูกก่อนแย้งกลับแทบจะในทันที

 


"ฉันไม่ใช่แมว"

 


ถ้าไม่ใช่แมว แล้วท่าทางหลับตาพริ้มยอมให้เขาลูบผมนิ่มสีน้ำตาลเข้มนั้นคืออะไร แทคอุนสะดุ้งรู้สึกตัวตอนที่อีกฝ่ายละมืออุ่นออกไปจับพวงมาลัยเมื่อสัญญาณไฟจราจรเป็นสีเขียว ฮัคยอนหัวเราะเสียงดังกับความพยายามตีสีหน้าให้เรียบสนิทของเพื่อน ทั้งที่ไฟจากข้างถนนสาดส่องมาให้เห็นว่าแก้มขาวๆนั้นขึ้นสีชัดเจน

 



.




"พูดอีกทีสิ”

 



แทคอุนหันมามองพร้อมเอียงคอด้วยสงสัยกับประโยคคำพูดไม่มีที่มาที่ไปของฮัคยอน

 


“อะไรที่นายอยากจะบอกกับฉันแค่คนเดียว”

 


“...”

 


 “พูดมันอีกที แล้วฉันจะตอบรับมันอย่างดีที่สุด"

 


"ไม่คิดว่ามันเร็วไปหรือไง"

 


"จอง แทคอุน"

 


ฮัคยอนกดเสียงต่ำอย่างคาดคั้นกับแมวขี้กลัว ไม่ผิดหรอกที่แทคอุนจะถามแบบนั้น ฮัคยอนก็ยังถามกับตัวเอง แต่อีกใจของเขากลับร้อนรนอยากจะได้ในสิ่งที่ต้องการเสียที อีกไม่กี่นาทีข้างหน้าก็จะถึงที่พักของแทคอุน เมื่อใดที่ร่างโปร่งลงจากรถไป ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในคืนนี้ก็อาจจะถูกเก็บเงียบไม่พูดถึงอีกไปตลอดกาล ฮัคยอนยอมรับว่ากลัว ทั้งที่ไม่จำเป็นต้องกลัวเลย

 



"พรุ่งนี้"

 



"อะไรนะ"

 


"ฉันจะพูดมันอีกทีพรุ่งนี้ ถ้านายยังอยากได้ยินมันอยู่ แล้วนายก็ควรจะตอบรับในแบบที่ฉันอยากได้ยินเหมือนกัน"

 


เสียงโทนสูงแต่แผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบนั้นก้องอยู่ในหูของฮัคยอน แก้มของเขากำลังจะปริเพราะความพยายามที่จะไม่ยิ้มกว้างมากจนเกินไป

 


"คนอย่างนายนี่มัน...น่าเหลือเชื่อจริงๆ"

 


"ตอนนี้ฉันง่วงนอนแล้ว ขับเร็วๆหน่อยสิ"







END





.





::TALK::

นี่คู่เนโอไง จำไม่ได้เหรอ ฮ่าๆๆๆ ทำไมรู้สึกเหมือนไม่ได้แต่งคู่หลักนานมาก
ในช่วงเวลาที่กำลังเครียดกับปัญหาชีวิตมากที่สุด เค้นออกมาได้เป็นฟิคสั้นอย่างนี้ล่ะค่ะ 
หวังว่าจะชอบนะคะ 

ปล. เพลงประกอบไม่เข้ากับเรื่องหรอก แต่ฟังเอาเพลินๆแล้วกันค่ะ

NuTT



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
.::: [[VIXX]] Fiction Boxx :::.(Yaoi) ตอนที่ 16 : [OS] The Confession - N x LEO , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 764 , โพส : 7 , Rating : 25% / 4 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 7 : ความคิดเห็นที่ 176
>////////<

โอ๊ยยยย ทำไมเขินนน
เขินตอนคุณเอ็นลูบหัวลูกแมวสุดแล้วค่ะ
แมวขี้กลัวของฮัคยอน น่ารักอ่าา
โมเอ้ งื่อออออออ
Name : iamkokkok < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ iamkokkok [ IP : 61.90.68.251 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 พฤษภาคม 2558 / 21:24
# 6 : ความคิดเห็นที่ 174
มาสั้นๆแต่ดี5555555555
PS.  ชางซอนอา รักนะ
Name : เอ็มบึลแล๊ค_ฟ้า < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เอ็มบึลแล๊ค_ฟ้า [ IP : 171.97.161.218 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 พฤษภาคม 2558 / 23:25
# 5 : ความคิดเห็นที่ 158
โอ๊ะโอ่ เลโอเเลดูเคะ แมวขี้อาย เคลิ้มไม่รู้ตัว55555 น่ารัก
Name : BeerTHITI < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ BeerTHITI [ IP : 1.47.235.59 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2558 / 14:55
# 4 : ความคิดเห็นที่ 157
เหมือนจะเห็นหน้าเเมวๆของเลโอตลอดเวลาที่อ่าน 555
ซึนเฟ่อๆเลย เเบบ เเอบเเบบ โอยย บรรยายไม้ถูก
ดีใจเสมอที่ยังเห็นฟิคเนโอหรือเลโอเอ็นให้อ่าน มีความสุขมากกกก ยังไงก็เป็นคู่ชิปหลักอยู่เเล้วอ่ะ 5555
ขอบคุณนะคะที่เเตง่ให้อ่าน
PS.  starlight for vixx //
Name : ChilL Out !! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ChilL Out !! [ IP : 203.144.144.164 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2558 / 08:34
# 3 : ความคิดเห็นที่ 156
อ่านจบแล้ว.... นี่คืออ่านจบปุ๊บต้องเลื่อนขึ้นไปดูที่จั่วไว้หัวเรื่องว่าเราไม่ได้ตาฝาดไป พฮือออออออออ ไม่คิดไม่ฝันว่าจะมีวันนี้ #เอ๊ะ ฟิคนี่คือฟีลอุ่นๆละมุนมาก ที่ยิ่งไปกว่านั้นคือความนั่ลลั๊คคคคคคของแมวเหมียว พคั่กกกก เอาดีๆนี่คือเข้าใจความรู้สึกพี่แทคอุนสุด นี่ยังคิดอยู่เลยว่าถ้าพี่เอ็นไม่รับความรู้สึก ละปล่อให้พี่แทคอุนเป็นแมวนอนป่วย เลาจะฟาดพี่เอ็น แต่บั่บบบบ แงงงงง แสดงว่ารู้ใจกันจริงนี่ยอมใจที่ตามหาจนเจอ พี่แทคอุนจิไม่เปล่าเปลี่ยวละนะะะ แอร้สสสส #โดนตรบ เลาชอบเวลาพี่แทคอุนเขินแต่ก็ซึนในเวลาเดียวกัน นี่ถ้าเลาสิงพี่เอ็นได้ ในรถก็ในรถเถอะ.... ไม่รอดนี่พรูดรุยยยยยยยยย แง้ ฮือ ขอบบคุณสำหรับฟิคนะคะพี่นัทททท เม้นงวดนี้แปลกมากรุยเนาะ เพราะอ่านเม้นจากแอพ ไม่ถนัดสุด เดี๋ยวออนคอมละแก้อีกที ;---;
PS.  love u all ♡
Name : greanpatta < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ greanpatta [ IP : 1.47.10.34 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2558 / 07:03
# 2 : ความคิดเห็นที่ 155
อูยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ดีมากนะ ดีมากกกกกกกกก
ลืมไปแล้วว่ามีเนโออยู่ นี่มันเอ็นเลโอสินะ โง้ยยยยยยย
ดีมาก แอบรักเพื่อนสนิท แล้วก็ตกใจที่เผลอบอก กลุ้ม เครียด ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
ชอบความซึน พี่เลโอก็ต้องซึนแบบนี้จริงๆอะ
ชอบมากค่ะ สไตล์พี่นัท บรรยากาศนิ่งๆเงียบๆ อย่าลืมอัพฟิคแมวลำบากนะครัชชชช ไม่ได้ทวงเลยไม่ได้ทวงจริงจริ้งงงง ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕ วิ่งหนีดีกว่า
ขอบคุณที่แต่งค่า พอชุ่มชื้นใจ
Name : Yogurt3200 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Yogurt3200 [ IP : 171.101.144.222 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2558 / 01:49
# 1 : ความคิดเห็นที่ 154
แทคอุนขา ถ้าจะบอกชอบเค้าเพราะเผลอแบบนั้น แล้วหนีมาละก็นะ แหม
ทำให้พี่ชะเอ็นเป็นห่วง แล้วดูแต่ละอย่างที่พูด น่าหมั่นไส้
จะชอบก็ชอบ บอกไปแล้วยังจะมากลัวไรอีก แต่ก็เข้าใจฟีลพลอค่า
บอกไปก็เพราะเผลอ ย่อมกลัวเป็นธรรมดา
ส่วนพี่เอ็น ชอบไม่ชอบยังไงก็ไม่พูด เอาเปรียบพลอจะให้แต่เค้าพูด ตีเลย
ขอบคุณนะคะ
Name : Miss.park < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Miss.park [ IP : 58.9.98.109 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:45
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android