คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

.::: [[VIXX]] Fiction Boxx :::.(Yaoi)

ตอนที่ 32 : [OS] Sunday Morning - RAVI x LEO


     อัพเดท 2 ก.พ. 60
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิคเกาหลี
Tags: VIXX, N, Leo, Ravi, Hongbin, Ken, Hyuk, yaoi
ผู้แต่ง : Zionkeys ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zionkeys
My.iD: https://my.dek-d.com/zionkeys
< Review/Vote > Rating : 100% [ 4 mem(s) ]
This month views : 10 Overall : 16,095
310 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 428 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
.::: [[VIXX]] Fiction Boxx :::.(Yaoi) ตอนที่ 32 : [OS] Sunday Morning - RAVI x LEO , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 354 , โพส : 9 , Rating : 0% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


Sunday Morning

 


 


 



 

เสียงดนตรีน่าเบื่อบรรเลงซ้ำไปซ้ำมาดังก่อกวนโสตประสาท ทำให้คนที่กำลังอยู่ในห้วงนิทราแสนสุขเริ่มขยับคิ้วขมวดเข้าหากันด้วยความหงุดหงิดใจ เปลือกตาสีมุกจำต้องเปิดลืมขึ้นเมื่อเสียงดนตรีไม่ยอมสงบลงง่ายๆ มือเรียวเอื้อมกวาดไปยังตู้เล็กข้างเตียงที่ประจำวางโทรศัพท์มือถือ ชายหนุ่มจิ๊ปากด้วยอารมณ์ที่เสียมากขึ้นเมื่อพบว่าไม่ได้มาจากของตน จำต้องฝืนพยุงกายเอื้อมไปกดปุ่ม Home ของโทรศัพท์มือถือสีดำอีกเครื่องที่อยู่ฝั่งตรงข้าม แล้วกลับมาทิ้งตัวลงบนที่นอน ลืมตามองเพดานห้องพลางส่งเสียงฮึดฮัด

 
 

นี่มันไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย


 

จอง แทคอุนตั้งมั่นกับตัวเองเอาไว้อย่างหนักแน่นว่า จะใช้เวลาไปกับการพักผ่อนให้เต็มที่ในวันหยุดประจำสัปดาห์เพียงวันเดียวที่มี แถมบรรยากาศในช่วงฤดูหนาว เจ็ดโมงเช้าวันอาทิตย์ทีมีเมฆอ้วนหนาบดบังแสงอาทิตย์ ท้องฟ้าเป็นสีอึมครึมมีเพียงเม็ดฝนโปรยปราย เหมาะแก่การซุกตัวบนเตียงใต้ผ้านวมหนาวิ่งเล่นให้ห้วงความฝันเป็นที่สุด แต่ทำไมถึงเป็นคนเดียวที่ตาสว่างไร้ความง่วงงุน ทั้งที่เสียงนาฬิกาปลุกนั่นไม่ได้มีไว้เพื่อเขา

 


ว่าแล้ว ใบหน้าเรียวขาวจึงเบือนหันไปมองกลุ่มผมสีแดงสดแสบตาที่ซุกจมกับหมอนใบข้างๆ มีเสียงกรนรอดออกมาให้ได้ยิน และยิ่งทำให้แทคอุนรู้สึกหงุดหงิดมากขึ้นด้วยความหมั่นไส้ เขาเลือกที่จะฟาดลงลงบนไหล่เปลือยพ้นผ้าห่มเป็นการปลุก

 


"ตื่นได้แล้ว"

 


"หนาว"

 


ปฏิกริยาตอบรับกลับเป็นการครางเสียงต่ำแสดงความขัดใจ ดึงผ้าห่มกระชับกายมากขึ้นและขยับตัวหนี หนุ่มตาแมวที่ยังมีความอดทนอยู่แม้จะน้อยนิด โน้มตัวลงกระซิบข้างหู

 


"ถ้านายไม่ตื่นตอนนี้ เดี๋ยวก็ไปเข้างานสายหรอก"

 


คราวนี้เขาได้รับการตอบรับมากขึ้น ชายคนที่เป็นเจ้าของเสียงนาฬิกาปลุกโงหัวขึ้นจากหมอนนุ่มหันมามองเขาด้วยตาเรียวหรี่เป็นเส้นตรงที่แทบจะลืมไม่ขึ้น บวกกับคิ้วหนาที่ขมวดเข้าหากันยิ่งทำให้ใบหน้ายับยู่ยี่ดูดุดัน เสียงแหบต่ำของคนเพิ่งตื่นทำให้ประโยคคำถามฟังดูฉุนเฉียว

 


"งานบ้าอะไรกัน นี่มันวันอาทิตย์นะ"

 


แทคอุนเลิกคิ้วสูงด้วยความไม่ชอบใจ จึงดีดหน้าผากอีกฝ่ายไปหนึ่งทีเป็นการเรียกสติและเอ่ยตอบ

 


"ฉันจะไปรู้กับนายไหมคิม วอนชิก ก็เห็นโทรศัพท์ตกปากรับคำแลกเวรกันซะอย่างดีตั้งแต่เมื่อคืน"

 


ผ่านไปอึดใจใหญ่ที่อีกฝ่ายนิ่งเงียบทำท่าครุ่นคิดจริงจังเกินความจำเป็น เพราะสมองที่กำลังง่วงงุนไม่สามารถประมวลผลอะไรได้ดีนัก แล้วแทคอุนก็ต้องสะดุ้งเมื่ออยู่ๆวอนชิกลุกพรวดพราดขึ้นมานั่ง ตะโกนเสียงดังลั่นห้องนอน

 


"เฮ้ย งาน... แจฮวานฮยอง"

 


"..."

 


"..."

 


“กล้าดียังไง ตะโกนเรียกชื่อคนอื่นทั้งที่อยู่บนเตียงกับฉัน”

 


“ผมว่านั่นไม่ใช่ประเด็น” หนุ่มผิวแทนทำหน้าเหรอหราก่อนโต้ตอบ และคลี่ยิ้มกว้างในวินาทีถัดมา เอ่ยด้วยน้ำเสียงมีความสุขเพราะนานๆจะได้เห็นคนรักแสดงอาการหึงหวงเขาบ้าง “ฮยองหึงผมกับแจฮวานฮยองเหรอ”

 


“นั่นก็ไม่ใช่ประเด็น”

 


แทคอุนหันหน้าหนี ยิ่มทำให้หนุ่มผมแดงรีบขยับตัววาดแขนกอดรั้งเอวอีกฝ่าย คางแหลมเกยบ่ากว้างของคนที่กำลังทำหน้าบอกบุญไม่รับ ถึงปากจะบอกว่าไม่มีอะไร แต่คนที่อยู่ด้วยกันมานานย่อมรับรู้ได้ถึงอารมณ์ที่ซ่อนอยู่

 


“คุณก็รู้ว่าผมรักคุณจะตาย แจฮวานฮยองก็แค่เพื่อนร่วมงาน”

 


“ก็เห็นอยู่ด้วยกันดึกดื่นทุกวัน ทำเป็นลับๆล่อเวลาคุยโทรศัพท์ จะไม่ให้ฉันคิดได้ยังไง”

 


วอนชิกใจหายวาบเมื่อได้ยินเสียงโทนสูงเอ่ยเบาแต่สั่นเครือ

 


“อ้าว ดราม่าทำไมล่ะเนี่ย”

 


ใบหน้าขาวเบือนมาจ้องสบตานิ่งกับคนที่ยังเอาคางเกยไหล่จนปลายจมูกแตะกัน ก่อนจะแกะมือใหญ่ที่วางอยู่บนหน้าท้อง ขยับตัวออกจากการเกาะกุม ยักไหล่ให้หนึ่งทีและยิ้มอย่างมีชัย

 


“...อย่างน้อยก็ทำให้นายตื่นเต็มตา”

 


“แกล้งหรอกเหรอ” ตาตี่ๆเบิกกว้างเท่าที่จะทำได้ วอนชิกหัวเราะเสียงฉุน ทั้งที่ตั้งใจจะปล่อยให้อีกฝ่ายได้ลุกออกจากเตียงไป เขาก็เปลี่ยนความคิด กระชากข้อมือของแทคอุนจนเซล้มลงบนที่นอนอีกครั้ง และพลิกตัวขึ้นคร่อมด้านบนล็อกกันการหลบหนี “แสบจริงนะเจ้าแมวเหมียว”


 

“อย่าเรียกฉันแบบนั้นนะ” คนอายุมากกว่าแยกเขี้ยวขู่ฟ่อ

 


“ปลุกกันแบบนี้ใจคอไม่ดีเลยนะครับ” วอนชิกส่ายหัว เขาไม่ชอบจริงๆ เวลาที่รู้สึกเหมือนว่าตัวเองกำลังทำให้คนรักไม่สบายใจ แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องเล็กน้อยแค่ไหนก็ตาม “ถ้าอยากจะปลุกผม ขอแค่จูบหวานๆให้ชื่นใจก็พอแล้วครับ”



“ทำตัวดีๆ แล้วจะพิจารณา”

 


วอนชิกส่ายหน้าพลางหัวเราะอย่างระอา พร้อมกับทำตัวดีๆด้วยการทิ้งน้ำหนักตัวทั้งหมดลงทับคนด้านล่าง ซุกศีรษะกับซอกคอขาวหลับตานิ่งไม่สนใจเสียงโวยวาย ซึมซับไอกายอุ่นและความเงียบงันจนได้ยินเสียงเม็ดฝนกระทบหน้าต่าง และเสียงหัวใจที่เต้นแรงเป็นจังหวะของกันและกัน หนุ่มผมแดงยิ้มให้กับตัวเอง

 


ความสุขง่ายๆ แบบนี้หาจากที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว น่าเสียดายที่มักจะได้มันมาครอบครองในช่วงเวลาที่ไม่เป็นใจสักเท่าไหร่

 


"ไม่อยากไปแล้ว อยากอยู่กับแทคอุนฮยองมากกว่า"

 


วอนชิกได้ยินเสียงหายใจฟึดฟัดหงุดหงิด ก่อนร้องซี้ดเพราะความแสบบนแผ่นหลังเปลือยที่ถูกมือเรียวเย็นเยียบฟาดเต็มแรงอย่างไม่ปราณี



 

"พูดให้มันได้อะไรขึ้นมา ลุกไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้เลย"

 


"วันนี้มันควรจะเป็นวันที่ผมกับฮยองได้อยู่ด้วยกันทั้งวันไม่ใช่เหรอ"

 


"แล้วใครกันที่โง่หลงตกปากรับคำไปทำงานให้คนอื่นเขาน่ะ ใจดีไม่เข้าเรื่อง” แทคอุนบ่นเมื่อได้ที เหล่ตาดุใส่ก้อนกล้ามเนื้อยักษ์ที่ยังไม่เลิกทับเขา ฟาดอีกสองสามทีให้สาแก่ใจ

 


“โอ๊ยๆ หยุดฟาดได้แล้ว มีเรื่องจะคุยด้วย จริงจังสุดๆ” วอนชิกที่คาดว่าหลังของตัวเองตอนนี้มีแต่รอยฝ่ามือแดงปื้น รีบร้องบอก

 


“อะไร”

 


“ยังอยากได้แมวมาเลี้ยงอยู่ไหมครับ”

 


แทคอุนเลิกคิ้วสูงทำหน้าเหลือเชื่อว่านี่คือเรื่องจริงจังมาก สำหรับบทสนทนาบนเตียงเช้าวันนี้ของพวกเขา ในความคิดของวอนชิกแล้ว แต่สุดท้ายก็พยักหน้าออกไป

 


“อยากได้สิ”

 


“ผมลืมบอกว่า แมวของฮงบินเพิ่งคลอดลูกออกมาคอกนึง จริงๆผมเอ่ยปากขอไปแล้วล่ะ แต่อยากให้ฮยองไปเลือกด้วยตัวเองมากกว่า”

 


“จริงเหรอ จะไปเมื่อไหร่” เมื่อได้ยินคำอธิบายขยายความจากคนรัก ดวงเรียวก็เบิกกว้างขึ้นมาทันทีด้วยสนใจและยินดี

 


ตั้งแต่ตกลงปลงใจย้ายมาอาศัยใช้ชีวิตร่วมอยู่ด้วยกัน ก็ใช้เวลาเกือบปีกว่าที่ทุกอย่างจะลงตัว เพิ่งจะเริ่มมีความคิดที่จะหาสิ่งอื่นมาเติมเต็มให้กับชีวิตคู่ แทคอุนรักเด็กแต่ทั้งคู่ลงความเห็นกันว่า พวกเขาอายุยังน้อยไม่พร้อมที่จะรับอุปการะและแบกความรับผิดชอบที่ใหญ่ขนาดนั้นได้ จึงมาตกลงกันได้ที่สิ่งมีชีวิตเล็กๆสักตัวแทน


 

“วันนี้เลยก็ได้ครับ เลิกงานแล้วจะมารับไปบ้านฮงบินด้วยกันนะ”

 


“อื้อ”

 


“เก็บอาการดีใจหน่อยครับ ว่าที่คุณแม่แมว โอ๊ยยย...”

 


 

.

 

 


"ไม่โกรธผมใช่ไหม เรื่องงานน่ะ"

 


วอนชิกที่อาบน้ำแต่งตัวในชุดที่พร้อมจะออกจากบ้าน เดินตรงไปที่โซนห้องครัวของอพาร์ตเมนท์ ก้าวประชิดซ้อนหลังและโน้มจูบแก้มขาวของคนที่กำลังยืนจิบกาแฟร้อน เหม่อมองสายฝนนอกหน้าต่าง แทคอุนสะดุ้งเล็กน้อยก่อนเอ่ยตอบ

 


"ฉันไม่ใช่พวกงี่เง่าไร้สาระสักหน่อย ทำไมต้องโกรธ"

 


"อยู่คนเดียวได้แน่นะ" หนุ่มผมแดงรับแก้วกาแฟจากคนรัก เขาเอ่ยถามอีกครั้งอย่างไม่แน่ใจเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่วอนชิกถูกตามตัวไปทำงานด่วนช่วงวันหยุดตั้งแต่ย้ายมาอยู่ด้วยกัน


 

แทคอุนถอนหายใจก่อนหมุนตัวมาเผชิญหน้ากับวอนชิก

 


"ถามเหมือนฉันเป็นเด็กสามขวบไปได้ ก่อนหน้านี้ ฉันก็อยู่ตัวคนเดียวมาตั้งแต่เรียนมัธยมปลายแล้ว"

 


“ก็เพราะอย่างนี้แหละ ถึงเป็นห่วง”

 


ก่อนหน้านี้ จอง แทคอุนเป็นคนสันโดษแทบจะไม่เปิดใจรับใครเข้ามาในชีวิต เขาเคยชินกับความโดดเดี่ยว วอนชิกใช้เวลาอยู่นานกว่าที่จะเข้ามาตัวตนในสายตาของแทคอุน ทำให้แทคอุนเปลี่ยนมาเคยชินแต่กับการมีวอนชิกอยู่เคียงข้างตลอดเวลา

 


มือขาวข้างที่ยังว่างเอื้อมจับต้นคอร่างสูงกว่าให้โน้มลงมาจนหน้าผากแตะกัน ก่อนคลี่ยิ้มบางถ่ายทอดความรู้สึกขอบคุณต่อความห่วงใยผ่านสายตาโดยไม่ต้องเอ่ยคำพูดใดใด 


 

“ไปได้แล้ว เดี๋ยวก็เข้างานสายหรอก”

 


แทคอุนผลักวอนชิกไปที่หน้าประตูห้องพร้อมกับโบกมือไล่อย่างไม่ใยดี แต่เพราะเคยชินกับพฤติกรรมของคนรักดีอยู่แล้ว หนุ่มผมแดงจึงได้แต่ส่ายหัว เขาก้มลงใส่รองเท้าและสะพายกระเป๋าเป้พาดบ่า เอื้อมมือไปเปิดประตูพร้อมออกเดินทาง ก็มีแรงรั้งจากมือขาวที่ดึงชายเสื้อของเขาเอาไว้ วอนชิกหันไปมองพร้อมกับเลิกคิ้วสูงเป็นคำถาม ริมฝีปากสีชมพูอิ่มกัดเม้มอย่างลังเลชั่วครู่หนึ่งก่อนเอ่ยพึมพำ ไม่สบตากับเขาแต่ก็เป็นกริยาที่ทำให้วอนชิกหัวใจพองโต คลี่ยิ้มกว้างจนปากแทบฉีกถึงหู

 


"รีบกลับมาเร็วๆ ไม่อยากอยู่คนเดียว มันเหงาถ้าไม่มีนายอยู่ด้วย"


 

"รับบัญชาขอรับครับผม"






END





::TALK::


เอาแบบสั้นๆง่ายๆใสๆ ไร้แก่นสาร อ่านแก้คิดถึงกันไปก่อนนะคะ เงียบเหงากันเหลือเกินช่วงนี้ 
เราก็ยุ่งมากแบบเสาร์อาทิตย์ก็ไม่ได้หยุดพักมาเกือบเดือนแล้ว ถ้าฟอลเราในทวิตจะเห็นเลยว่าเงียบเหมือนกัน
ขอคอมเม้นท์ให้ชื่นใจหน่อยน้า พลีส 

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ 
นัท



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
.::: [[VIXX]] Fiction Boxx :::.(Yaoi) ตอนที่ 32 : [OS] Sunday Morning - RAVI x LEO , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 354 , โพส : 9 , Rating : 0% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 9 : ความคิดเห็นที่ 295
นึกว่าจะได้ปล้ำ(?)กันแต่เช้าแล้วเชียว อุ้ย ลั่น 55555555555 ยัยแมวจะมีลูกแมวแล้ววว ทุกเรื่องของวอนแทคนี่อยากให้มีตอนต่อจริงๆนะคะ มันจะฟินนะ ฮือออ คิดถึงไรท์นะคะ อยากให้มาช่วงวอนแทค วิสเปอร์มากๆ ;____;
Name : Hirotic Kim < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Hirotic Kim [ IP : 49.229.129.75 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กันยายน 2560 / 19:33
# 8 : ความคิดเห็นที่ 277
น่ารัก น่ารักมาก น่ารักที่สุด
PS.  WonnabwithKyu : 1013 || Tokio Hotel : Kaulitz Twincest Für immer! , Kampf der liebe
Name : ตัวต่อไม้ใผ่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ตัวต่อไม้ใผ่ [ IP : 27.145.28.69 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 02:51
# 7 : ความคิดเห็นที่ 274
โอ๊ยยยย เขินอ่าาาา เรือนี้น่านั่งที่สุดละ อิอิ
Name : Manira < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Manira [ IP : 27.55.74.39 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:42
# 6 : ความคิดเห็นที่ 273
ขำาาาาา
อ้าว ดราม่าทำไมเนี่ย
Name : แป๊ะยิ้มทาสตระกูลคิม [ IP : 180.183.163.2 ]

วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:10
# 5 : ความคิดเห็นที่ 272
เรือลำนี้น่ารักที่สุดเล้ยยย ฮืออออ คนนึงเงียบขี้อ้อน อีกคนตามใจ เขินนน
Name : Peevish' < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Peevish' [ IP : 1.46.170.249 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:07
# 4 : ความคิดเห็นที่ 271
ดีต่อใจมากเลยค่ะพี่นัท ไม่ได้สัมผัสความวอนแทคมานาน
ได้อ่านซักที ชอบมากในความละมุน อ่านแล้วม้วนเขินมากจริงๆ มาพอให้ชุ่มช่ำหัวใจ ~ ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
Name : nisa2311 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nisa2311 [ IP : 1.46.239.35 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:50
# 3 : ความคิดเห็นที่ 270
ขอบคุณที่มาช่วยคลายความเหงาค่ะ ที่สำคัญวอนแทคด้วย ฮือออ ขอบคุณจริงๆค่ะ
Name : freammies < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ freammies [ IP : 202.28.119.45 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:31
# 2 : ความคิดเห็นที่ 269
ชอบบบบบบ ไม่ได้หวือหวาอ่านเรื่อยๆเพลินๆ อยากอ่านเรื่อยๆจนไม่อยากให้จบเลย;///////////;
Name : Lalittle Zest < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Lalittle Zest [ IP : 1.47.72.111 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:58
# 1 : ความคิดเห็นที่ 268
ชอบอ่านฟิคฟีลนี้มากเลยอ่ะ นุ่มๆเขินๆ ม้วนๆไปมา อ้าว..จบแล้ว ฮือออ 55555

ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ ❤
Name : Frogarina [ IP : 58.10.71.100 ]

วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:13
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android