Kid Zodiak
ดู Blog ทั้งหมด

Jap-Eng Tour

เขียนโดย Kid Zodiak

       ตื่นตั้งแต่ตี 5 ครึ่ง ติดรถพ่อออกไปแต่เช้า เพราะนัดคุณคาเงยาม่าไว้ตอน 8 โมงครึ่งที่โรงแรม Euro Park ตรงสุขุมวิทซอย 1 แต่วันนี้แปลกประหลาดมากมาย รถไม่ติดเลยอ่ะ ไปถึง BTS ตั้งแต่ 7 โมงเช้า - -"

       ไปนั่งกินก๋วยเตี๋ยวก่อน แล้วค่อยไปนั่งรอเค้าที่ Lobby ของโรงแรม จน 8 โมงครึ่งเค้าถึงลงมา [ตรงเวลาสุดๆ เหอๆ] แล้วก็พาเค้าไปนั่ง BTS ตรงเพลินจิตไปต่อ MRT ไปพระราม 9 เพราะนัดโต้กับนุตไว้ที่นั่น [โต้แวะไปรับนุตที่ Seacon ก่อน]

       ระหว่างเดินทาง ก็พยายามอธิบายคุณคาเงยาม่าถึงการเดินทาง ว่าจะไปไหน ไปยังไง ซื้อตั๋วยังไง บลาๆ พูดทั้งภาษาอังกฤษกับภาษาญี่ปุ่นปนกันมั่วสุดๆ แถมบางครั้งยังเผลอหลุดภาษาไทยมาซะงั้นอ่ะ เหอๆ ไปถึงรถโต้ตอน 9 โมงเช้า แล้วก็ออกเดินทางกันทันที

       ขึ้นมอเตอร์เวย์ขับตรงดิ่งไปชลบุรีกัน ระหว่างเดินทางแรกๆก็เงียบกันครับ เหอๆ แต่ละคนไม่รู้จะพูดอะไรดี ภาษาอังกฤษไม่ค่อยได้ ภาษาญี่ปุ่นก็ไม่กระดิก กว่าจะเปิดประเด็นคุยกันได้ เหนื่อย(ใจ)แทบตาย แหะๆ

       หลังๆเริ่มมันส์ คุยกันรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง เค้าก็พยายามจะสื่อดีนะ ส่วนผมกับนุตก็เปิดดิ๊กกันไม่หยุดเลยครับ กว่าจะสื่อแต่ละประโยคได้ ไหนจะต้องคิดประโยคภาษาไทยแบบสั้นๆก่อน แล้วก็มานั่งเปิดศัพท์ เรียบเรียงประโยค แล้วพูดสื่อเค้าอีก

       มีครั้งนึงขับรถผ่านควาย เค้าก็ถามว่านั่นคืออะไร กว่าผมกับนุตจะเปิด Dict เจอ ควายมันก็ผ่านไปซะแล้ว เอิ๊กๆ แล้วเป็นอย่างนี้บ่อยมาเลย หลังๆเลยเล่นมุขเป็น "Taigowa ควาย desu" แปลว่า ภาษาไทยเรียก "ควาย" 555+ เอามันง่ายๆอย่างนี้แหละ

       ไปแวะบ้านยายโต้ที่บางแสนก่อน เอาของไปให้เค้าแล้วขอแผนที่มา จะได้ไม่หลง เพราะต่างคนต่างไม่ชินทางกันทั้งนั้นเลยอ่ะ แถมที่เที่ยวก็ไม่ค่อยรู้ด้วยว่าอยู่ตรงไหนยังไง เหอๆ

       ตอนแรกกะไว้ว่าจะพาเค้าไปนั่งทะเล กินไก่ย่างส้มตำ ชิวๆ อาจจะแวะสวนนงนุช แล้วบ่ายๆค่อยไปแวะเขาสามมุก ซื้อของฝากแล้วกลับกรุงเทพฯกัน แต่เมื่อวานเซนเซเค้าพาไปเลี้ยงส้มตำแล้วอ่ะ เลยถามเค้าว่าอยากไปทะเลหรือวัดมากกว่า เค้าก็บอกว่าวัดก็ดีนะ

       สุดท้ายจากแค่ทริปทะเลบางแสน เลยเปลี่ยนเป็นไปซะจนเกือบถึงสัตหีบเลยอ่ะ พาเค้าไปเที่ยวที่วิหารเซียนแทน โดยที่นี่ดีหน่อย ผมเคยมากับชมรมเน็ตทีนึงแล้ว เลยพอจะไกด์ข้อมูลให้ได้ แต่ปัญหาคือ จะแปลงภาษาไทยเป็นภาษาญี่ปุ่นยังไงนี่สิ เหอๆ

 
วิหารเซียน ฝนตั้งเค้าเหมือนจะตก แต่โชคดีที่ไม่ตก หุ หุ
[ก็ดีนะ ไม่มีแดดเลยไม่ร้อน]

       ผมอธิบายเค้าว่า "ที่นี่คือวิหารเซียน" [Kokowa Sennin Tera desu] ไม่ถูกอธิบายถูกมั๊ย แต่เหมือนเค้าจะเข้าใจนะ แหะๆ แล้วก็พาเค้าไปเดินดูรอบๆพร้อมกับอธิบายแบบดำน้ำซะส่วนใหญ่ [ดำน้ำยิ่งกว่าตอนไปคาราโอเกะอีก เอิ๊กๆ] ให้เค้าจุดธูปไหว้พระด้วยอ่ะ แต่ดูเหมือนเค้างงๆเลยว่าทำไปเพื่ออะไร เหอๆ

 
วัดญาณสังวรารามวรมหาวิหาร [ไม่ได้แวะไปอ่ะ] | โป๊ยเซียน

 
มวยจีนวัดเส้าหลิน [ดูคนบ้าดิ เอิ๊กๆ] | คุณโนริทาเกะ คาเงยาม่า

       ออกจากวิหารเซียนไปเขาชีจันทร์กันต่อ [เป็นสถานที่ที่เค้าระเบิดเขา แล้วสร้างพระพุทธรูปฉายที่ใหญ่ที่สุดในโลกไว้] แวะถ่ายรูปกันพักนึง แล้วค่อยไปพัทยากินข้าวเที่ยงกัน แวะกินอาหารทะเลริมหาดที่ร้านต้นทางก่อนเข้าพัทยาใต้กัน [นุตเป็นคนแนะนำ]

 
เขาชีจันทร์ | ร้านต้นทาง

       สั่งพวกกุ้งเผา โป๊ะแตก หอยจ๊อ ปลากระพงนึ่งมะนาวและยำหอยแมงภู่ เหอๆ อธิบายกันอ้วกแตกอีกแล้วครับ แต่ดีที่นุตมันเตรียมมาพร้อม จดพวกศัพท์ที่เกี่ยวกับอาหารมาด้วย เลยพอจะถูไถไปได้ ขำๆ ฮิ ฮิ

       ค่าอาหารมื้อนี้ 900 บาท คุณคาเงยาม่าเลี้ยงครับ เฮ.. [ตอนแรกยังตกลงกันอยู่เลย เฮ้ย เบิกตังค์มาเท่าไหร่กันว๊ะเนี่ย จะพอมั๊ยอ่ะเนี่ย เหอๆ รอดไป] แถมเค้ายังมีของมากฝากผมกับโต้ด้วยอ่ะ เป็นตุ๊กตาดารุมะ [ใช่ป่าวหว่า] กระดาษโน๊ตแล้วก็สติ๊กเกอร์ น่ารักดี ฮิ ฮิ


เค้าเล่าว่าตุ๊กตาดารุมะเนี่ย เวลาเราอยากจะทำอะไรซักอย่างนึงให้สำเร็จ
ให้อธิษฐานแล้วแต้มลูกตาด้านซ้ายไว้
วันใดที่เราทำได้สำเร็จก็ให้มาฉลองโดยแต้มตาขวาให้ครบ

       ไปแวะทะเลพัทยากันต่อ พาเค้าไปเดินชมชายหาด ถ่ายรูปแป๊ปนึงแล้วค่อยเดินทางไปต่อ ระหว่างทางผ่านอะคาซ่า เค้าก็เล่าว่าเคยมาดูทีนึง แล้วเค้าก็อธิบายถึงโอคามะ [กระเทย] แล้วก็ยกนิ้วขึ้นมาทำเป็นกรรไกรฉับๆ เหอๆ [ตอนแรกนุตไม่เข้าใจ ขอให้อธิบายใหญ่เลย เอิ๊กๆ]

 

       ไปเขาสามมุก พาเค้าไปดูลิง ที่นี่ลิงมหาศาลมากมายเต็มถนนเลยอ่ะ แถมมันไม่หลบรถด้วยนะ กว่าจะขึ้นเขาไปได้นี่เหนื่อยใจมากมาย แถมมันยังโดดขึ้นรถเฉยเลยอ่ะ เหอๆ

 

       ตอนกำลังจะกลับมีตัวนึงโดดมาตรงกระโปรงหน้ารถเลย พอเอามือเคาะกระจกให้มันลงไปมันก็ขู่ [หน้าตาโหดสุดๆ] แล้วโดดไปบนหลังคาแล้วไม่ยอมลงเลย แต่ดีที่พอวิ่งไปเรื่อยๆมันก็ตกลงไปเอง [แต่วิ่งช้าๆนะ ไม่ใช่วิ่งเร็วๆสลัดมันให้หลุดแบบในหนังนา หุ หุ]

       ไปแวะทะเลบางแสนกันต่อ เดินเล่นตรงชายหาดกันพักนึง [แกล้งกันผลักลงทะเลจนเกือบหกล้มลงไปจริงๆแหนะ เหอๆ] ซื้อขนมจากให้เค้าชิม [ท่าทางเค้าไม่ค่อยชอบ เพราะมันหวานแฮะ]

       แวะซื้อของฝากที่ตลาดอ่างศิลา ที่นี่คนไม่ค่อยมี เพราะเป็นตลาดของชาวบ้านรถทัวร์ไม่ลง เค้าชอบมากมายอ่ะ เพราะไม่เคยเห็นอย่างนี้มาก่อน แล้วก็เงียบสงบดีด้วย เห็นเค้าซื้อขนมกลับไปเยอะแยะเลย

       ที่ฮาคือ เค้าชอบถามว่านี่คืออะไรนั่นคืออะไร แล้วคิดดู มันเป็นร้านขายปลาหมึกทั้งปลาหมึกทอด ปลาหมึกกรอบ ปลาหมึกเส้น ปลาหมึกกรอบม้วน ปลาหมึกย่าง หมึกๆๆๆๆๆๆ โอ๊ย ผมรู้แต่คำว่าอิกะกับทาโกะ แถมมีทั้งเผ็ดและไม่เผ็ด มีหวานมีจืดอีก แล้วจะอธิบายยังไงดีอ่ะเนี่ย เปิด Dict กันอุตลุดเลย เหอๆ

       แถมยังมีสาเกกรอบที่ทำจากขนุนอีก โอ๊ย อธิบายไม่ถูกวุ้ย.. เลยใช้ท่าไม้ตาย "Taigowa ปลาหมึกทอด desu" "Taigowa ปลาหมึกเส้น desu" บลาๆๆ แล้วก็ให้เค้าชิมเอา ชอบอันไหนก็ซื้ออันนั้นไปละกัน เอิ๊กๆ

       ที่ฮาคือเค้าไปเจอซ็อสพริกศรีราชา เค้าก็ถามว่ามันคืออะไร ก็ตอบภาษาอังกฤษไป แต่มันดันยังมีเผ็ดมาก เผ็ดน้อย เผ็ดกลางอีกซะงั้น แล้วจะอธิบายยังไงดีหละว่าเผ็ดขนาดไหน จะให้ชิมก็ชิมไม่ได้ด้วยดิ - -"

       เดินทางกลับกรุงเทพฯ รถติดมากมาย กว่าจะถึงก็ทุ่มเศษได้ ไปส่งนุตที่ Siam Jusco พัฒนาการ แล้วค่อยไปจอดรถที่ศูนย์วัฒนธรรมนั่ง MRT ไปสวนลุมต่อ เพราะนัดพี่เหงกินข้าวเย็นไว้ที่สวนลุมไนซ์บลาซ่า

       ไปถึงสองทุ่มเศษได้ [พี่เหงรอหิวข้าวแย่แล้ว เหอๆ] นั่งกินที่ร้านสวนลุมซีฟู๊ดกัน [ร้านหรูมากมายอ่ะ] สั่งกับข้าวมา 4-5 อย่าง มีแกงเขียวหวาน+ไข่เจียวหมูสับ ผัดฉ่า ปลาบู่ทอดราดซีอิ้ว เป็ดย่างอบน้ำผึ้ง [ปกติคนญี่ปุ่นไม่กินเป็ด แต่ดีที่คุณคาเงยาม่าเค้ากินได้]

 

       อยู่กับพี่เหงสบายมากๆเลย เค้าพูดภาษาญี่ปุ่นได้ เอิ๊กๆ มีล่ามแล้ว แต่ส่วนใหญ่ก็ปล่อยเค้าคุยกับคุณคาเงยาม่าไปนั่นแหละ ผมกับโต้เหนื่อยแล้ว พาตะลอนทั้งวันเลย แหะๆ

       กินกันจนร้านปิด 4 ทุ่มครึ่งเลยอ่ะ [มัวแต่นั่งคุย] เช็คบิลราคาโหดร้ายมากมาย 1,800 บาท O_o แล้วค่อยพาคุณคาเงยาม่าไปเดินดูของกันต่อ เค้าจะซื้ออะไรก็ปล่อยเค้าซื้อไป ถึงเราจะรู้มันแพง ไปซื้อจตุจักรถูกกว่าก็เถอะ แต่เค้ามีโอกาสไปซะที่ไหนหละ หน้าที่ผมกับพี่เหงเลยช่วยเค้าต่อราคาให้ลดมากที่สุดแทน

       เดินจน 5 ทุ่มเศษก็นั่ง MRT ไปส่งเค้า แต่พอกำลังจะออกจาก MRT ไปต่อ BTS ไปเพลินจิต เค้าก็บอกว่าไม่เป็นไร เค้ากลับเองได้ ให้กลับไปเลยจะได้ไม่ต้องเสียเงินเข้าๆออกๆ กล้ากลับดีวุ้ย ตอนผมไปญี่ปุ่นจะกล้างี้มั๊ยเนี่ย เหอๆ [แต่ตอนขามาผมก็อธิบายทางมาตลอดอยู่แล้วอ่ะ เค้าน่าจะจำได้แหละ รถไฟไทยเทียบกับญี่ปุ่นแล้วขึ้นง่ายกว่าเยอะ ฮิ ฮิ]

       นั่งรถไฟกลับไปเอารถกับโต้ แล้วมันก็ไปส่งผมที่บ้าน กลับถึงบ้านเกือบตี 1 ได้ ง่วงมากมายอ่ะ ขึ้นมาอาบน้ำแล้วนอนสลบเป็นตายเลย แหะๆ

ความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น