Kic Seminar ตอนแรก

ในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์เสาร์นี้

สมาชิกชาวชมรมอินเทอร์เน็ต ลาดกระบัง [KIC]

ได้มีการจัดสัมมนาชมรมประจำปีขึ้น [ค่าสัมมนาคนละ 200 เอง]

โดยในปีนี้ สถานที่คือ "สัตหีบ" จ.ชลบุรี เย้...!!!

ให้พ่อขับรถไปส่งที่คณะตอนเช้า

ไปถึง 7 โมงกว่าๆ [รถออก 8 โมง]

เย้ๆ ยังพอมีเวลากินข้าวเช้า หุ หุ

หาไรหม่ำซะเลย เอิ๊กๆ

หม่ำไปหม่ำมา เอ๊ะ ใครหายหว่า

อ้าว ไอ่เดียร์หายไปไหนเนี่ย

เลยถามโมว่า "แล้วเดียร์หละ??"

"เออ ลืมเลย" อ้าว ซะงั้นอ่ะ โมลืมโทรไปปลุก

ว่าแล้วมันก็จัดแจงโทรไปปลุกทันที

[รถออก 8 โมง ปลุกมันตอน 7 โมง 50 เจริญ]

ผลก็คือ เดียร์รีบสปีดออกจากบ้านทันที

มันจัดของเก็บของแทบไม่ทัน เอิ๊กๆ

[เมื่อวานมันเล่น O2jam จนดึก ไม่ยอมนอน หุ หุ]

รถออกเดินทางราวๆ 8 โมง 15 ครับ

สมาชิกร่วมก๊วนคราวนี้เยอะมากๆ รวม 35 ชีวิตเชียว

และเพื่อความสะดวกสบายในการเดินทางครั้งนี้

ทางชมรมจึงได้ขอรถสถาบันฯมาใช้นั่นเอง

เท่ซะไม่มีอ่ะ ไปไหนมาไหนด้วยรถสถาบันฯ เอิ๊กๆ

[แค่คนขับรถท่าทางดุๆ บ่นนู่นบ่นนี่ ตั้งแต่ยังไม่ทันออกรถเลย เหอๆ]

ระหว่างทางก็มีการร้องรำทำเพลงกันบนรถ

รบกวนโสตประสาทหู ไม่ยอมให้แต่ละคนได้นอน

สุดท้ายก็ใด้ MD สุดที่รักนี่แหละ ช่วยชีวิตไว้ได้

เอาเสียบหู เปิดเสียง แล้ว คร่อกกกก...

ราวๆ 11 โมงรถก็เดินทางมาถึง "วิหารเซียน"

หรือที่เรียกอีกชื่อว่า "อเนกกุศลศาลา" นั่นเอง

ก่อนอื่นก็แจกข้าวกล่องให้หามุมแยกย้ายกันกินตามอัธยาศัย

ก่อนที่จะเริ่มลุยเข้าไปเดินชมในวิหารเซียนกัน

ค่าผ่านประตูคนละ 50 บาท แต่พวกเราชาว Kic แอบรู้มาว่า

ถ้าใส่ชุดนักศึกษาไปในนามสถาบัน จะเข้าฟรี เอิ๊กๆ

น้องๆที่กำลังเรียนอยู่เลยนัดกันใส่ชุดนักศึกษากันหมด

มีแต่ก็เพียงอ.ที่ปรึกษาชมรมกับพวกบัณฑิตที่ไม่ต้องใส่

น้องเค้าก็จะจ่ายค่าเข้าให้ หุ หุ

พอเข้าไปแล้ว เค้าก็จะให้ไกด์บรรยายสถานที่ก่อน

ซึ่งเค้าเป็นบุตรีของอ.สง่า ผู้ที่สร้างวิหารเซียนนั่นเอง

เค้าบรรยายประวัติของแต่ละชิ้น เรียกเสียงฮือ..ฮา..ได้เป็นระยะๆ

เนื่องจากของแต่ละชิ้นมีประวัติความเป็นมาไม่ธรรมดาทั้งนั้นเลย

แถมราคาบางชิ้นยังแพงมากๆเอาเสียด้วย โอ้โห..!!

จากนั้นก็มอบหนังสือ "จากฟ้าสู่ดิน" ให้กับชมรม 1 เล่ม

แล้วค่อยแยกย้ายกันไปชมสถานที่กันตามอัธยาศัย

ตามผมมาทางนี้เลยครับ จะพาไปชมจุดเด่นๆของที่นี่กัน

 
<= เจ้าแม่ทับทิม [แม่บุญธรรมของผม]
ตอนเล็กๆผมสุขภาพไม่ดี แม่เลยนำไปฝากท่านไว้
เจ้าแม่กวนอิม [เป็นองค์เดียวในไทย ที่มีลายที่เสื้อ] =>

 
<= เจ้าแม่ทับทิม [แม่บุญธรรมของผม]
ตอนเล็กๆผมสุขภาพไม่ดี แม่เลยนำไปฝากท่านไว้
เจ้าแม่กวนอิม [เป็นองค์เดียวในไทย ที่มีลายที่เสื้อ] =>

 
<= เจ้าแม่กวนอิมองค์นี้ จะมีลายที่เสื้อด้วย
ซึ่งองค์นี้ รัฐบาลจีนมอบให้ [จะมีตราของรัฐบาลจีนประทับอยู่] =>

 
ภาพที่วาดโดยการนำอัญมณีต่างๆมาบดละเอียด เช่น มุก บุศราคัม โกเมน
ผสมกับน้ำยาสูตรพิเศษ แล้วนำมาวาด รัฐบาลไต้หวันมอบให้
ราคาตกภาพละ 1 ล้านเหรียญสหรัฐ ที่นี่มีทั้งหมด 10 ภาพ

 
 
ภาพแกะสลักจากศิลา มี 3 แผ่นใหญ่ๆ นำมาจากจีน / รถม้าของจีน

19 ท่าหมัดอรหันต์ วัดเส้าหลิน
[เค้าบอกว่าเป็นชุดเดียวที่ยังไม่เบิกเนตร เนื่องจากตัวจริงยังมีชีวิตอยู่]

 
<= สิงโตแกะสลักจากหินแกนนิตที่ใหญ่ที่สุดในโลก [22 ตัน]
ตัวผู้จะเล่นกับลูกแก้ว ตัวเมียจะเล่นกับลูก [เพิ่งรู้นะเนี่ย]
รูปสลักโป๊ยเซียน [ใหญ่มากๆอ่ะ เพิ่งเคยจออันที่ใหญ่ขนาดนี้] =>

 
<= พระสังฆจาย ปางยืน [มีที่เดียวในไทย หรือ ในโลกนี่แหละ จำไม่ได้ละ]
แต่รู้ว่ายากมากๆ เพราะต้องถ่วงฐานให้หนักๆ ไม่งั้นมันจะล้ม [ฐานหนัก 11 ตันมั๊ง]
ประตูหน้าของวิหารเซียน หรือ อเนกกุศลศาลา =>

จริงแล้วยังมีรูปปั้นทหารอีก 14 ตัวจากสุสานเมืองซีอานด้วยนะ
แต่มันย้อนแสงอ่ะ ถ่ายไม่ติด แหะๆ

 
<= เจ้าแม่ทับทิม [แม่บุญธรรมของผม]
ตอนเล็กๆผมสุขภาพไม่ดี แม่เลยนำไปฝากท่านไว้
เจ้าแม่กวนอิม [เป็นองค์เดียวในไทย ที่มีลายที่เสื้อ] =>

 
<= เจ้าแม่กวนอิมองค์นี้ จะมีลายที่เสื้อด้วย
ซึ่งองค์นี้ รัฐบาลจีนมอบให้ [จะมีตราของรัฐบาลจีนประทับอยู่] =>

 
ภาพที่วาดโดยการนำอัญมณีต่างๆมาบดละเอียด เช่น มุก บุศราคัม โกเมน
ผสมกับน้ำยาสูตรพิเศษ แล้วนำมาวาด รัฐบาลไต้หวันมอบให้
ราคาตกภาพละ 1 ล้านเหรียญสหรัฐ ที่นี่มีทั้งหมด 10 ภาพ

 
 
ภาพแกะสลักจากศิลา มี 3 แผ่นใหญ่ๆ นำมาจากจีน / รถม้าของจีน

19 ท่าหมัดอรหันต์ วัดเส้าหลิน
[เค้าบอกว่าเป็นชุดเดียวที่ยังไม่เบิกเนตร เนื่องจากตัวจริงยังมีชีวิตอยู่]

 
<= สิงโตแกะสลักจากหินแกนนิตที่ใหญ่ที่สุดในโลก [22 ตัน]
ตัวผู้จะเล่นกับลูกแก้ว ตัวเมียจะเล่นกับลูก [เพิ่งรู้นะเนี่ย]
รูปสลักโป๊ยเซียน [ใหญ่มากๆอ่ะ เพิ่งเคยจออันที่ใหญ่ขนาดนี้] =>

 
<= พระสังฆจาย ปางยืน [มีที่เดียวในไทย หรือ ในโลกนี่แหละ จำไม่ได้ละ]
แต่รู้ว่ายากมากๆ เพราะต้องถ่วงฐานให้หนักๆ ไม่งั้นมันจะล้ม [ฐานหนัก 11 ตันมั๊ง]
ประตูหน้าของวิหารเซียน หรือ อเนกกุศลศาลา =>

จริงแล้วยังมีรูปปั้นทหารอีก 14 ตัวจากสุสานเมืองซีอานด้วยนะ
แต่มันย้อนแสงอ่ะ ถ่ายไม่ติด แหะๆ

ปล่อยให้ลงไปถ่ายรูปกันครึ่งชั่วโมง

เดินทางไปไหว้กรมหลวงชุมพรก่อนเข้าที่พัก

โดยในปีนี้ เราพักในค่ายทหารของนาวิกโยธินกันครับ

รถจอดให้แวะซื้อขนมขบเคี้ยวที่สหกรณ์ก่อน

ผม โม เดียร์และยุ้ย ก็หยิบเอาๆ ได้ขนมมาตรึมเลย [ตกคนละ 80]

แถมยังได้ Spy มา 2 ขวดด้วย เอิ๊กๆ ถึงที่พักราวๆบ่าย 3 โมง

ที่พักเป็นบ้าน 2 หลังใหญ่ ห่างจากทะเลราวๆ 25 เมตร

ภายในบ้านแต่ละหลังมี 4 ห้องนอน [แอร์ 2 พัดลม 2]

โดยแยกที่พักเป็นบ้านหนุ่มๆกับบ้านสาวๆเพื่อความสะดวกใจ

ห้องที่ผมนอนเป็นห้องพัดลม แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาหรอก

ปัญหามันอยู่ที่ว่า.. ห้องน้ำ.. ประตูมานล็อคม่ายด้ายยยอ่า...

ใครจะอาบน้ำที ต้องคอยระแวงตลอดเวลา

ว่าจะมีใครเผลอเปิดประตูเข้ามาหรือเปล่า

[เป็นการสร้างความตื่นเต้นให้กับชีวิต เหอๆ]

พอเก็บของกันเสร็จก็เปลี่ยนเสื้อผ้า เตรียมลงไปเล่นทะเลกัน

โมเอาเสื้อ TS Online ที่มีลายเซ็นแอร์ ภูมิวารี [Presenter ของ TS] มาด้วย

มันยังไม่เคยใส่เลย เอิ๊กๆ เสร็จผมดิ แย่งมาใส่ประเดิมซ๊า...

เล่นทั้งลิงชิงบอล ดอจบอล ฟุตบอล จับทุ่ม หรือแม้กระทั่งเล่นทราย

ไม่น่าเชื่อว่าจะเล่นไปได้จน 6 โมงเย็น มือเท้าเปื่อยหมด หุ หุ

ขึ้นไปอาบน้ำ อาบน้ำท่าแล้วออกมากินข้าวเย็นกันตอนทุ่มนึง

กับข้าวเย็นมื้อนี้ ทรมานคนกินมากๆ

เพราะแต่ละอย่างเผ็ดโคตรๆ อาหารเหลือบาน

ส่วนผมก็ตักแต่ผัดผักมากินอย่างเดียว ฮิ ฮิ

ไม่สามารถจริงๆครับ ต้องไปโซ้ยขนมที่ตุนมาแทน

ราวๆ 2 ทุ่มครึ่งก็เริ่มสัมมนาชมรมกัน

โดยหัวหน้าโครงงานจะแจงงานในแต่ละโครงงาน

ให้น้องๆได้รับรู้ถึงขอบเขตและแนวทางในการทำงาน

และอาจจะมีพูดถึงปัญหาในบางโครงานบ้าง

ในกรณีที่ต้องการขอคำแนะนำจากรุ่นพี่

พอแจงงานเสร็จก็จะเริ่มให้น้องๆพี่ๆ "เปิดใจ"

คืออยากระบายอะไรก็พูดมา รับได้หมด

บางคนก็ท้อ ที่พอมาทำงานชมรม เพื่อนก็ด่าว่าไม่ยอมช่วยงานคณะ

บางคนก็ระบายว่ากระจายงานไป งานก็ไม่เดิน ฯลฯ

แต่สุดท้ายก็พยายามแก้กันไป ปรับความเข้าใจกันใหม่

งานนี้ร้องไห้น้ำตาซึมไปหลายคนเลยทีเดียว

ทำเอา กระดาษทิชชี่ไว้เช็ดหู => กระดาษทิชชูไว้เช็ด... น้ำตา

ขายดีเทน้ำเทท่าเลยทีเดียว

มีประโยคดีอยู่ประโยคนึง ชอบมากๆ

"ชมรมเราอยู่กันอย่าง Family อยู่แล้วสบายใจ เป็นกันเองมากๆ"

หลังจากนั้นก็จะมีการบายศรีให้น้องๆแบบง่ายๆ

จุดเทียนกันเอง ผูกกันเอง เพลงบายศรีไม่ต้อง

นั่งผูก นั่งคุยกันยันตี 1 กว่าๆ จึงค่อยแยกย้ายกันไป

หลังจากที่กลับมาที่ห้องแล้ว ผม โม ยุ้ย และเดียร์ก็มานั่งเล่นไพ่กัน

เริ่มจากไพ่ Friend ที่ออยเคยสอนให้ เอามาสอนพวกนี้เล่น

สนุกดีๆ ยิ่งยุ้ยเล่นมั่วๆ งงๆ เหมือนจะเมา Spy เลย ดื่มแค่แก้วเดียวเอง

เล่นไปเล่นมาก็เปลี่ยนไปเล่นเก้าเก แล้วจบด้วยผสมสิบ

สรุปโมเสีย 20 ผมได้ 20 ยุ้ยกะเดียร์เท่าทุน เอิ๊กๆ

เอาหน่าโม !! ถือเป็นค่าสอนเล่นไง 555

ตอนประมาณตี 4 น้องจิมเข้ามาในห้อง

มาหาที่นอน แต่เจอพวกผมกำลังจั่วไพ่ แหะๆ

สุดท้ายน้องเค้าก็นอนกับพวกผมนี่แหละ [ห้องนี้นอน 4 คนสบายๆ]

แต่กว่าจะได้นอนก็ตี 5 พร้อมกับพวกผม น่าสงสารจิงๆ เอิ๊กๆ