ทางสายเก่า
ตอนก่อนหน้า

ทางสายเก่า
เกริ่นเรื่อง: เรื่องราวในวันวาน อดีตที่ผ่านเลยไป เหลือทิ้งไว้เพียงแต่ร่องรอยของความทรงจำ :)
16 ส.ค. 55 , View: 625 , Post : 0


เรื่องราวในวันวาน อดีตที่ผ่านเลยไป เหลือทิ้งไว้เพียงแต่ร่องรอยของความทรงจำ :)

 

เคยสังเกตุไหม? ทุกๆ สิ่ง ทุกๆ อย่างที่อยู่รายรอบตัวเราล้วนแต่มีที่มาทั้งสิ้น บ้างเกิดจากการจงใจกระทำ บ้างก็เกิดจากเหตุการณ์บังเอิญ แต่ความบังเอิญไม่มีอยู่จริง จะมีก็แต่พรหมลิขิต แต่สุดท้าย มันก็นำมาซึ่งสิ่งๆ นั้น และสิ่งที่ผมกำลังจะพูดต่อจากนี้ มันอาจจะขัดใจใครต่อใครหรืออาจจะกินใจใครบางคน อันนี้ผมก็ไม่สามารถล่วงรู้ได้ เพราะมันเป็นเรื่องของอนาคต ซึ่ง ณ ตอนนี้ ผมกำลังพิมพ์อยู่ แน่นอนไม่มีใครรู้ว่าสิ่งที่ผมกำลังจะพิมพ์ต่อจากนี้คืออะไร และผมเองก็เช่นกัน ไม่รู้ว่าสิ่งที่เผยแพร่ออกไปคนอ่านจะรู้สึกยังไง แต่ก็จะพยายามเรียบเรียงความคิดแล้วถ่ายทอดออกมาเป็นบทร้อยแก้วให้ได้รับชมกัน

 

“ ทางสายเก่า ”

 

มันเป็นข้อคิดเล็กๆ น้อยๆ ที่ผมได้รับรู้และสัมผัสมันมากับตัวเอง เรื่องก็มีอยู่ว่า..

 

เมื่อเราผิดหวังจากเรื่องๆ ใดสักเรื่องนึง เราก็จะรู้สึกกลัวในเรื่องๆ นั้น ไม่อยากให้มันเกิดขึ้นมาอีกเป็นครั้งที่สอง เราจึงพยายามที่จะหนีไปจากมัน โดยมีความคิดเดียวในสมองเลยว่า “ ต้องไม่เจอเรื่องพวกนี้อีก ” แต่ก็อย่างว่า โลกเรามันกลมจะตายไป เดินไปทางไหนก็เจอแต่เรื่องๆ เดิม ความรู้สึกเดิมๆ ถึงจะพยายามหลบหลีกไปจนสุดขอบฟ้า แต่ถ้าใจเรายังคิด มันก็จะติดตามเราไปทุกหนทุกแห่ง และแน่นอนว่าไม่มีที่สิ้นสุด 

 

แล้ว? ทำไมเราถึงต้องกลัวล่ะ? กับแค่เหตุการณ์เดิมๆ ที่เคยเกิดขึ้น เหมือนกับผมที่เพิ่งประสบมาเมื่อไม่นานมานี้ คือเรื่องของ " ความรัก " กับคนๆ เดิม เสียใจมาก ร้องไห้เหมือนพ่อตายรอบสอง(พ่อเสียตั้งแต่เกิดไม่ถึงเดือน) แต่ก็ไม่เข็ด ขอกลับไปคืนดี แต่ก็นะ ดีกันได้ไม่นาน ก็เลิกกันอีก  ซึ่งตอนแรกก็คิดว่า มันคงเหมือนกับเราดูละครละมั้ง ถึงจะเปลี่ยนนักแสดง แต่บทที่แสดงก็ยังเป็นบทๆ เดิม และแน่นอน ตอนจบก็ต้องเป็นเหมือนเดิม ต่อให้เราจะดูสักร้อยรอบพันรอบ ตอนจบมันก็ไม่เปลี่ยนหรอก นอกซะจากเราจะเป็นผู้กำกับซะเอง อ่ะฮ่า! พอคิดได้เช่นนี้ ก็มีความคิดต่อว่า ในเมื่อเราสามารถกำหนดเองได้ แล้วทำไมเราไม่ลองเขียนบทให้ตัวเองดูใหม่ล่ะ? แต่ก็ทำได้แค่คิดแหล่ะครับ เพราะว่าความรัก เปลี่ยนแปลงได้ทุกอย่าง ยกเว้นสันดาน ต่อให้เขียนเปลี่ยนบทใหม่ยังไง นิสัยหรือสันดานมันก็ยังไม่เปลี่ยน ก็เลยต้องเปลี่ยนความคิด ว่าทำไมต้องเป็นแค่เราที่ต้องเปลี่ยนตัวเองเพื่อคนอื่น? แล้วคนอื่นเค้าไม่คิดจะเปลี่ยนเพื่อเราบ้างเลยเหรอ? ปากบอกว่ารัก แต่ไม่เคยทำอะไรให้กันเลยเหรอ? กลับเป็นเราซะเองที่ต้องทำทุกอย่าง คอยปรับ คอยเปลี่ยนทุกๆ อย่างเพื่อให้เข้ากับเขา บอกตรงๆ เหนื่อยมาก แต่ก็ทำเหมือนไม่มีอะไร ไม่เคยบ่น ไม่เคยต่อว่า เพราะทำไปด้วยความเต็มใจ ทำไปด้วยความรัก แต่สุดท้ายก็ไปไม่รอด จบเหมือนเดิม ก็เลยนั่งร้องไห้ตามสเต็ปเดิม แต่ก็ไม่นานมาก เพราะภูมิต้านทานเริ่มดีขึ้น เริ่มคิดอะไรได้หลายๆ อย่าง แต่บอกตรงๆ ไม่เข็ดกับคนๆ เดิม ถ้ามีโอกาสก็จะกลับไปคบกันอีก แต่ก็จะถูกสังคมรอบกายรุมต่อว่า โง่บ้างอะไรบ้าง เจ็บแล้วทำไมไม่จำ อะไรยังไง เรื่องของกู อะไรยังงี้ เพราะตอนนี้เริ่มรู้แล้วว่า มันไม่ใช่บทละคร แต่มันเป็นเหมือนถนนเส้นหนึ่ง ที่เราต้องใช้เดินไปยังจุดหมาย แน่นอน ในเมื่อถนนสายนี้เราเคยเดินผ่านมันมาก่อน เราย่อมรู้ดีว่ามันมีอุปสรรค์อะไรบ้าง ถ้าเกิดถนนเส้นนั้นมันอากาศหนาว เราก็ต้องเตรียมเสื้อกันหนาว ถ้าเกิดถนนเส้นนั้นมีฝนตก เราก็ต้องเตรียมเสื้อกันฝน เราจะไม่เดินเข้าไปตัวเปล่าเหมือนคราวก่อน เหมือนครั้งที่ผ่านมา เพราะถ้าเรายังเสี่ยงแบบนั้น ร่างกายเราจะแย่ สุดท้ายก็ป่วยฟรี แถมไม่มีค่ารักษาอีก แต่ก็นะเป็นไปได้ยากที่คนๆ เดิมจะมีโอกาสได้กลับไปใช้เส้นทางเดิมๆ เพราะทุกชีวิตย่อมต้องการความก้าวหน้า เลือกที่จะก้าวไปข้างหน้า มากกว่าจะยึดติดกับที่เดิมๆ [มุมมองที่แตกต่าง] บางคนก็ไม่คิดอย่างนั้น คิดว่าแค่นี้ก็พอแล้ว ฉันสามารถจัดสรรค์สิ่งที่มีอยู่ ณ จุดๆ นี้ได้ แล้วใช้มันได้ดีไปจนตลอดชีวิต [กลับมาที่เดิม] หลายๆ คนเลยพยายามที่สาสิ่งที่ดีที่สุดให้กับตัวเอง ด้วยการเดินหน้าต่อไปยังจุดมุ่งหมายที่แม้แต่ตัวเองก็ไม่รู้ว่ามันจะจบลงที่ใด รู้แค่ว่าข้างหน้าย่อมต้องเจอสิ่งที่ดีกว่าเสมอ แต่มันก็ไม่เสมอไปหรอก.. เพราะไม่มีใครล่วงรู้เลยว่า สิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ไป จะดีกว่า หรือ จะแย่กว่า.. ก็ได้แต่หวังว่า จะได้เดินในทางที่ดีกว่า.. แต่ก็ไม่เคยลืมเส้นทางสายเก่าที่เราเคยเดินผ่านมันมาอย่างเจ็บปวด..

มีคนบอกว่า “ ถ้าต้องเลิกกับใครสักคน อย่าไปในที่ๆ เดิม ที่เคยไปด้วยกัน ” มันคงจะยากนะ เพราะแทบจะไม่มีที่ไหน ที่ไม่เคยไปด้วยกัน ถึงแม้จะไม่ได้ไปด้วยกัน แต่ในช่วงเวลาที่เราได้คบกัน ไม่ว่าจะไปที่ไหน เขาก็จะอยู่ภายในใจและอยู่กับเราตลอด เป็นไปได้ยากที่เวลาเราไปในที่ๆ นั้น แล้วเราจะไม่คิดถึงช่วงเลานั้น.. :]


แฟนคลับ [20]
Add เป็นแฟนคลับ Blog นี้

แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม



  • C o m m e n t
  • 1

    1

    ตอนก่อนหน้า

      C O M M E N T   B o X

    อยากบอกว่า :

    ลงชื่อ
    พิมพ์ตัวเลข

    My Blog
    13
    Comments
    109
    Fanclub
    20


        Blog ที่ผ่านมา


    ดู Blog ทั้งหมด


        Favorite Blog
    เก็บรายชื่อ Blog ที่เราชอบมากๆ


         อัพเดท 15 มี.ค. 53