คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย HRK X LBK (͡) {A gift to LBK} HRK X LBK (เอกออย) {A gift to LBK} | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 1 พ.ค. 58 / 18:50


เอกXออย (A gift to LBK)
 
จิ๋บ จิ๋บ จิ๋บ...
.
เสียงนกกระจิบที่ส่งเสียงร้องเป็นจังหวะตามทำนองเพลงในยามเช้าที่มีแสงอาทิตย์สีขาวสาดส่องไปทั่วพื้นที่...
.
กริ๋งงง~!!!!! กริ๋งง~!!!!
กริ๋งง~!!!!!!
.
กริ๋งง!!!!
"...5..นาที..."
.
ตึก!!!
ในห้องนอนของบ้านหลังหนึ่ง..ชายร่างบางเจ้าของผมสีบลอนด์ทองในเสื้อเชิ้ตที่ไม่ได้ติดกระดุม..และ.....บ๋อกเซอร์.......คลานมายังหัวเตียงและเอื้อมไปกดนาฬิกาปลุกอย่างรวดเร็วก่อนจะพลิกตัวคลุมโปง...
.
ก๋อก ก๋อก..
"ออย....งืมๆ.."
.
ก๋อก ก๋อก..
"ออย..ตื่น..รึยัง.."
เสียงจากหน้าห้องของเจ้าของชื่อ..'ออย'...เสียงที่สะลึมสะลือเหมือยพึ่งตื่นมาแล้วมาปลุกทันที..
.
"ออย.....ขอ..เข้าไปนะ.."
แกร๋ก..
ชายร่างสูงผมสีน้ำตาลในชุดสีขาวและบ๋อกเซอร์เหมือนกัน...เดินเปิดประตุเข้ามาและขยี้ตาเพราะความง่วงแถมเดินเป๋ไปอย่างสะบึมสะลือเข้าหาเตียงของอีกคนตรงหน้า...
.
ตึก ตึก...
กึก...
' การตื่นหกโมงเช้านี่มันลำบากขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย...ตอนยังเปิดเทอมอยู่ทำไมมันเหมือนว่ายังตื่นง่ายกว่านี้เลยอ่ะ...'
ร่างสูงนั้นหยุดนิ่งและยืนแบบขี้เกียจอยู่ตรงหน้าร่างออยที่คลุมโปงอยู่...เอกคิดขึ้นมาเพราะความสงสัยที่อดไม่ได้....
เขายังคงให้ตัวเองยืนอยู่ได้ทั้งๆที่สติเริ่มจะไม่มีและจะหลับอีกรอบ...
.
"ออย...~ตื่นเตอะ.."
.
เอกพยายามคงสติไว้และยื่นมือไปเขย่าร่างที่นอนคลุมโปงที่อยู่ตรงหน้าเบาๆและเหมือนกำลังจะวิญญาณหลุด..
กึก กึก...
"ออย..."
.
กึก กึก...
"ออย~"
พรึด!
.
ร่างสูงที่ฝืนกำลังตัวเองนั้นในที่สถดก็ทนไม่ได้อีกต่อไป...ร่างของเขาล้มพับใส่เตียงที่มีออยนอนอยู่ทันทีและ ลงไปอย่างเต็มที่...
.
"งืม~"
.
.
.
ตุ้้บ!!!!
"อ..โอ้ย!? อะไรอีก...."
ออยสะดุ้งขึ้นทันทีเมื่อร่างของเอกนั้นล้มพับทับออยอย่างแรง
"งืม..ออย ตื่นเถอะ..."
ควับ..
"หะ..."
"..อ..เอ๋........ว..ว้าก!!!!!?"
เอกที่เหมือนละเมอนั้นโอบคอออยที่อยู่ข้างๆทำเอาออยที่มีสติเล็กน้อยถึงขั้นตื่นอย่างกะทันหัน
.
"พี่เอก!!!!!!!????"
.
.
พลั่ก!
"โอ้ย!!! จ..เจ็บเจ็บเจ็บ..อะไรอ่ะออย..?"
"จะมาอะรงอะไรครับ!!!??? ทำพี่มาอยู่ที่เตียงเดียวกันกับผม!?? แล้วสภาพนั่นอะไร? บ๋อกเซอร์!!!!? ผม..ส...เสื้อเขิ้ต!!!??? พ...พี่ทำอะไรผมอ่ะ!!!?"
ด้วยความตกใจออยไม่รีรอพอคิดเขารีบผลัก(ถีบ) ร่างข้างๆตนหล่นไปกองกับพื้นอย่างแรงก่อนจะชี้นิ้วใส่พร้อมถาทคำถามนับสิบพร้อมๆกัน
"หะ..? พี่แค่เดินมาปลุกออยแบบง่วงๆแล้วเผลอล้มทับใส่ต่างหาก..."
เอกลูบหัวตัวเองตรงส่วนที่เจ็บระบม...ก่อนจะเหล่มองอีกฝ่ายด้วยสายตาที่เหนื่อยใจทำเอาออยรู้สึกเฟลที่ตัวเองดันคิดไปซะไกล..
.
"เห้ยๆ ไหงทำหน้ารู้สึกผิดรึไงฮะฮะ"
เอกลุกขึ้นมาพลางลูบหัวคนตรงหน้าที่กำลังหน้าแดงระเรื่อและเบ้ปากทำหน้ามุ่ยอย่างอดไม่ได้
"..ป่าวเดะ."
ออยส่ายหัวเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆจับมือเอกออกแต่
กึก!
"หรือว่าเสียดายที่มันไม่ใช่อย่างที่คิดละ?"
เอกกดหัวออยแน่นลงอีกแต่คำพูดของเอกทำเอาออยใจเต้นระส่ำระส่ายจนถี่ หน้าเป็นสีแดงเข้มทันที และปฎิกิริยาที่ทำได้ในตอนนี้...
ฟุ่บ!!
"ไม่ใช่!! ไม่ใช่นะครับ!!"
ออยปัดมือเอกออกอย่างรวดเร็วและคว้าผ้าห่มมาบังหน้าตัวเองเพราะอารมณ์ชั่ววูบและเมื่อสายตาออยไปสบกับสายตาของอีกฝ่าย..พริบตาเดียว...
.
.
กึก!
พรึ่บ!!!
ผ้าห่มผืนบางที่ถูกกระชากแย่งจากสักคนนั้นถูกโยนลงพื้นไป..ส่วนร่างเจ้าของการกระทำนั้น...
.
"พี...พี่เอก จะทำอะไรครับ?.."
..
"วันนี้วันเกิดออยนี่นา ถึงอุตส่าห์พยายามตื่นเช้าๆจะได้มีเวลาให้ออยได้เยอะๆไง..."
เอกจับกดข้อมือออยกดลงกับเตียงไว้แน่น เขายิ้มมุมปากแลดูมีสักอย่างปิดบังไว้...
.
"ล...แล้ว..ทำไมครับ..แค่วันเกิด.."
"พี่ขอ..เป็นของขวัญให้ออยได้ไหมละ?"
.
ดวงตาสีแดงนั้นเบิกกว้าง ร่างชายหนุ่มเจ้าของรอยสักสีดำที่แก้มซ้ายเกร็งไปหมด..ริมฝีปากบางนั้นปิดสนิทไม่อยากจะพูดอะไรเพราะ...พูดไปเพื่ออะไร?
.
.
"เงียบแบบนี้ ตกลงใช่ไหม?"
เขาถามเราก็ต้องตอบ..
".....ผมปริปากพูดอะไรไปเดี๊ยวมันก็ต้องตกลงอยู่ดีนี่นา..."
.
"เด็กดีจังนะออย..."
.
...วืด
เอกก้มหัวลงเล็กน้อยแล้วลงจุมพิตเบาๆกลางหน้าผากกว้างของออยที่กำลังตัวสั่น..
.
แต่แล้วริมฝีปากนั้นก็ไม่หยุดแค่ที่หน้าผาก..มันยังเลื่อนลงมา ..ไล้ลงมา...
.
"อะ...จ..จะทำอะไรนะครับ!!? พี่เป็นของขวัญผม ผมต้องเป็นฝ่ายใช้พี่สิ! แล้วนี่มาทำอะไรตามใจ....."
"พี่เคยบอกอะไรยังงั้นด้วยเหรอว่าจะเป็นอย่างที่ออยคิด...?"
สิ้นเสียง ออยก็กัดฟันแน่นไม่ให้เสียงอะไรๆเล็ดลอดออกมา..เอกก็ยิ่งจับข้อมือออยและยังคงโลมเลียไผที่บริเวณซอกคอสีขาวนวลนั่น..
.
"พี่....เอก."
ออยเอ่ยเรียกอีกฝ่ายเบาๆ...
"หืม?"
.
.
ติ๊ก ติ๋ก ติ๊ก...
.
ฟุ่บ!!!
"ออกไปก่อน!! เร็ว!!!!"
จู่ๆออยก็มีท่าทีต่อต้านทันทีและรีบดิ้นรนผลักเอกออก
"อะไรเล่า!!"
เอกก็ไม่ยอมง่ายขนาดนั้น เขายังจะพยายามกดออยลงกับเตียง...
.
"ผมเพิ่งนึกได้!! ผมเหลือบไปเห็นนาฬิกาจะเจ็ดโมงแล้วนะ!!"
"ละ..แล้วไงละ!!?"
"ผมบอกคิวไว้เมื่อวานว่า ตอนเจ็ดโมงเช้าให้มาปลุกผมที่ห้อง!! ชิบหัยแล้วไง! เสื้อ!"
.
ออยไม่รอช้า! เขารีบติดกระดุมเชิ้ตที่ตนใส่ทันที และเอกที่นั่งนิ่งก็อดไม่ได้...
"ห..เห้ยฉันช่วย!!"
.
ติ๋ก ติ๋ก ติ๋ก...
.
"พ..พี่เอก!!! ไม่ต้อง!!"
วืด!!
.
เอกที่เอนโน้มไปทางออย ...ล้มตัวลง..และ
.
ติ๋ก..
.
แกรก!!
"ฮ้าวว~ว พี่ออย...ผมมาปลุก..แล้ว..
.
อะ"
.
.
หนุ่มร่างเล็กผมสีครามดวงตาสีแดงเหมือนกันที่เดินเปิดประตูเข้ามาตามที่คาดของออย...ในสภาพง่วงเต็มทน..แต่..เมื่อเห็นภาพตรงหน้า
ร่างเอกที่คร่อมหน้าติดอกกว้างๆ ของออย..เสื้อยังติดกระดุมได้แค่เม็ดแรกจากด้านล่าง....
.
"อ..เอ่อ คิว..อรุณสวัสด์.."
ฟึ่บ!
เอกยกมือพร้อมโบกไปมาทักทาย..ในสภาพอย่างนั้น..
"อ่ะ...คิว.."
.
.
ฉ่าาาา!!
หน้าคิวมันร้อนผ่าวและแดงเข้มขึ้นทันที..ปากที่หาวๆอยู่นั้นมันเผยอกว้างและเสียงตะโกนที่ลั่นบ้านนั้น...
.
.
"ข..ขอโทษที่ขัดคร้าบ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"
.
ตึกตึกตึกตึกตึกตึกตึกตึก!!!!!!
.
คิวไม่รอช้าเขารีบวิ่งหนีิออกนอกห้องไปพร้อมกับความสึกที่เป็น กขค.ในชั่วพริบตา ทันที
.
"ด...เดี๊ยว!!คิว!!"
.
.
.
.
.
.
.
.
"อืม...ยังงี้นี่เอง.."
ณ จุดรวมของตัวบ้าน..ชายหนุ่มเจ้าของนัยต์ตาสีเหลืองทอง..ผมสีชมพูหวานอ่อน..เบสที่นั่งกอดคอคิวที่กำลังทำตัวไม่ถูกและเอ่ยด้วยสีหน้านิ่งๆ...
"พ..พี่เอก***พี่ออย..พี่เอกกับ..พี่ออย***"
คิวที่นั่งตัวเกร็งตัวงอเอามือปิดหน้าแดงๆนั้นยังคงมีภาพนั้นติดตา...
.
ทั้งคู่ เอก และ ออยที่นั่งคู่กันอยู่ก็มีท่าทีไม่รู้สึกอะไรเลย(ยกเว้นออยที่แค่หน้าแดง)
.
"วันนี้วันเกิดออยเดะ..พาออยไปเที่ยวกันไหม?"
เอกที่นั่งเท้าคางอยู่เสนอความคิดเห็นขึ้น..
"หา!? จริงดิ! เอ้อ ออยขอโทษ! พี่ลืมไปเลยอ่ะ"
เบสมีท่าทีประหลาดใจ และดีใจและรู้สึกผิดขึ้นพร้อมๆกัน ยิ้มแต่ขมวดคิ้ว..
.
"ส..สุขสันต์วันเกิดครับ..พี่ออย.."
คิวเอ่ยขึ้นตอนที่ตัวยังสั่นๆและหน้ายังแดงเหมือนเดิม....
"ข..ขอบคุณนะ..คิว.."
ออยส่งยิ้มบางให้คิว เห็นดังนั้นเขาก็ส่งยิ้มกลับให้..
.
"ไปร้องคาราโอเกะด้วยกันไหม..ดะคราวนี้เอกเลี้ยง!!"
ฟึ่บ!!
เบสกำหมัดแน่นและลุกขึ้นอย่างเร็วพร้อมเอ่ยชวนอย่างรีบร้อน....คำพูดของเขามันเอ่ยขึ้นโดยยังไม่ทันได้ถามเจ้าของชื่อในประโยคเลยสักคำ...แต่คราวนี้มาแปลก...
.
.
'อ้าว! เชี้ยเบส ไหงงั้นละ!ช่วยกันออกดิวะ!'
"เออ คราวนี้ดะเราเลี้ยงเอง"
.
"....!!???"
ทั้งห้องมีบรรยากาศเข้าสู่ความเงียบทันทีเพราะความตกตะลึง...เขาตกลงยอมเลี้ยง!!??
.
"เห้ย! เอก เกิดอะไรขึ้นกับแกฟระ!!0[]0!? ไปหาหมอเร็ว!!"
เบสรุดหน้าเข้ามาหาพร้อมใช้มือแตะไปลูบมาบริเวณหน้าอึนๆของเขา
"อ...เอ่อ แต่นี่มันเป็นวันเกิดผมนะ! ผมต้องเลี้ยงสิ! ลำบากกระเป๋าตังแฟบๆของพี่พอดี.."
.
ออยเอ่ยโดยใช้น้ำเสียงเกรงใจพร้อมส่ายหัวไปมา
"ออย..ไม่เป็นไรหรอก พี่พูดคำไหนคำนั้นละนะ"
รอยยิ้มบางๆของเอกแอบทำให้เสียวสันหลัง..เอ่อ...
.
"ต..ตกลงครับ!"
"เดี๊ยวสิออย!!! ก่อนจะพาออยไปเลี้ยงวันเกิด พาไอเอกไปหาหมอก่อนไม่ดีกว่าเรอะ!!?"
"ฉันปกติดีเบส!!!"
"พี่ออย~ไปที่ไหนดีครับ?"
"ไปที่ไหนพี่ไม่รู้!! แต่ตอนนี้! ห้ามเบสกับเอกก่อนเตอะ!!!=[]=!!"
.
.
.
.
.
.
"ออย!! Lbk!! เย้!!!!"
เสียงดนตรีในห้องคาราโอเกะขนาดเล็กและอาหารพอสี่คนสำหรับปาร์ตี้เล็กๆ
"ข..ขอบคุณมากนะครับ ทุกคน!!"
ออยพนมมือไหว้ขอบคุณทุกคนในห้อง ลึกๆในใจเขาแอบดีใจที่ เอกอุตส่าห์พามาฉลองวันเกิด
.
ตึก ตึก
"พี่ออย! เมื่อกี้ที่ผมแวะร้านค้า..ของขวัญครับ! ต่อไปนี้ขอให้พี่ออยมีความสุขและสู่กับพวกเรานะครับ!"
คิวยื่นกล่องของขวัญขนาดเล็กให้ออยพร้อมใบหน้ายิ้มแย้มก่อนจะเอ่ยคำอวยพร
"ข..ขอบคุณนะคิว.."
.
กึกึกึ
"อ่ะ ออย!"
ออยรู้สึกเหมือนมีคนมาสะกิดเขาจากด้านและหันกลับไป..
.
"ครับ!?"
ควับ
ฟึ่บ!!!!!!
"อ้า!! จะ...จะทำอะไรน่ะครับ!!?"
จู่ๆเบสที่เรียกเขาให้หันมา เขารีบใช้ผ้าสีดำสนิทพอหนาคาดที่ตาของออย
"อะ!! จะทำอะไรครับ!!!!!?อ่ะ?"
.
มือของออยถูกใครสักคนจับไว้ไม่ให้ขยับได้ดั่งใจอย่าง ออยมีท่าทีลุกลนและตกใจเล็กน้อย
"อยู่นิ่งๆก่อนนะ มีบางอย่างจะให้นะ..."
น้ำเสียงราบเรียบของเอกมัน..อยู่ใกล้ๆ จ่อที่ใบหูอยู่..
.
แกรก
แกรก!!
พรุบ
"ทาดาาาา~!!!!!!!!!"
เอกปล่อยผ้าที่ใช้คาดตาไว้ และเมื่อออยได้เห็นภาพตรงหน้าเขาก็แทบหุบยิ้มไม่อยู่...
.
เค้กชิ้นขนาดกลางพร้อมเทียนที่ติดไฟในห้องมืดพอประมาณ...และเครื่องดื่มสำหรับงานเลี้ยง..
"อ่ะ...เอ้อ!!?"
"Happy birthday to you~!! "
เสียงประสานเสียงร้องเพลงฉลองวันเกิด..ทำออยยิ้มกว้างอย่างมีความสุขหุบแทบไม่ได้..ตัวเขาสั่นอย่างหยุดไม่อยู่..
.
"ทุกคน!! ขอบคุณนะครับ!! ขอบคุณ!! เป็นงานวันเกิดที่ดีที่สุดเลย!! "
ออยรีบโถมตัวเข้ากอดคอทุกคนอย่างแน่นพร้อมๆกันแรงๆโดยที่ทุกคนแทบไม่ทันตั้งตัวจนจะเซล้มกันไปตามๆกัน
"อะ...อ้า!!! เจ็บ เจ็บ พี่ออยเจ็บ!!ฮะฮะฮะ"
คิวที่อยู่ตรงกลางทั้งหัวเราะและร้องเจ็บไปพร้อมๆกัน.แต่ตอนนี้เขาเองก็กำลังยิ้มอย่างสดใส..
"ฮะฮะฮะ...เป็นไง..เป็นไงละออย"
เบสที่ยิ้มอยู่เริงร่าเช่นกัน ขณะที่กำลังใช้มือโอบกอดออย...
.
กึก!
'อ..อะไร!?'
จู่ๆก็มีมือของใครสักคนจับข้อมือเบสไว้
'อย่าบังอาจกอดออยนะเบส...'
'ได้...'
ตัวการคือเอกนั่นเอง..
.
ออยที่ยังไม่รู้ตัวว่าคนซ้ายและขวาของกำลังจิกตาใส่กันอยู่..อ้อมด้านหลังตนไป...
.
"ป...ปล่อยก่อนเถอะ ได้เวลาเป่าเค้กแล้วนะ.."
กึก..!
พรึด!
เอกแกล้งทีเผลอเขาขัดขาออยไว้และทำให้หงายหลังแต่ก่อนหน้านั้น เขาก็เตรียมและทำให้มันเป็นไปตามแผนเรียบร้อยแล้ว..
"อ่ะ..."
.
ตุบ...
"เอาล่ะออย ...เป่าเค้กกันนะ^^"
...ขณะที่เอกรับออยไว้ได้อย่างสวยงาม..อีกสองคนที่เหลือ...
.
'โลกมีเพียงเราสองคน...เนอะ'
.
"เอาละพี่เอกพี่ออยพี่เบส! มาชนแก้วกันน่ะครับ..!!!"
คิวรีบคว้าขวดที่อยู่ตรงหน้ามาเทใส่แก้วโดนที่แทบไม่ได้มองด้วยท่าทางยังตื่นเต้นกับปาร์ตี้
"อ้านั่นสินะ!!"
.
"คัมปายย!!"
แกร๋ง~!!
.
*เหตุการณ์นี้มันยังคงดำเนินต่อไปได้ดี...แต่มันก็ต้องเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน..เพราะสิ่งที่คิวหยิบมามันไม่ใช่เครื่องดื่มธรรมดา...
 
.
.
.
"ฮึก..แฮ่~พี่ออย~สุขสันต์วันเกิดครับ"
"ออย สุขสันต์..ปีใหม่~"
สองคนที่เมาไม่ได้สติที่โซฟาถึงขั้นสื่อสารกันไปรู้เรื่อง สิ่งที่เขาดื่มกันไป มันคือเหล้านั่นเอง และคนที่ดื่มน้อยสุดพอมีสติ...
.
"พ..พี่เอก..ตื่นครับ ตื่น!!"
ออยที่ยังคงสติได้ แต่อาการก็ออกมาผ่านใบหน้าที่แดงก่ำกับอาการที่เริ่มเซไปมา..
เขายังคงพยายามเขย่าเอกที่นอนฟุบคาโต๊ะไม่ได้สติ(ซัดเยอะสุด)ให้ตื่น...
.
"ออย~!!!"
ควับ!
ตรึ้ง!!
"โอ้ย!!?"
ทั้งคู่ล้มทับกันอย่างแรงที่พื้นเมื่อเอกที่ฟุบอยู่ดีๆก็กระโจนกอดออย(ละเมอ)พร้อมทิ้งตัวดึงอีกฝ่ายลงมาด้วยร่างของตน..
.
"พี่เอก ปล่อยนะ..ครับ.!"
กึก กึก
ออยพยายามดันร่างของเอกออกด้วยความพยายามและแรงทั้งหมดที่เหลือแต่อีกฝ่ายก็แทบไม่ขยับแม้แต่น้อยแถมยังกอดแน่นขึ้นอีก
"Law~break~er...งึมๆๆ"
.
"ปล่อยซักทีสิคร้าบ!!! คุณMr.HEART ROCKER!!"
เอกกอดคอของไว้แน่นจนแทบทำอะไรไม่ได้แถมยังทิ้งน้ำหนักตัวไว้จนขยับขาหนีอะไรไม่ได้อีก..
"โอย~!! กระดกเข้าไม่กี่แก้วแต่เมายังเงี้ย!! อ้าก~!!! พี่เอก!!"
ออยลองพยายามอีกรอบในการดันร่างของเอกออกแต่คราวนี้...
.
"....ออย..."
เอกละเมอพูดด้วยสีหน้ายิ้มๆก่อนจะเงยหน้าขึ้นช้าๆและมองไปที่ออย ใบหน้าเขามันแดงก่ำและรอบๆมีกลิ่นแอลกอฮอลล์ไม่นับว่าเยอะเท่าเบสที่นั่งกอดคิวไม่ได้สติอยู่ตอนนี้....
"พี่เอก!! รู้เรื่องไหมครับ!!? ออกจากตัวผมได้แล้ว!!"
ออยตะโกนอัดหน้าเอกไปรอบนึงหวังจะให้อีกฝ่ายรู้เรื่องแต่มันกลับหนักมากกว่าเดิม...
.
"นี่ออย...คอแข็งมากกว่าที่คิดแฮะ~"
.
เอกที่น่าจะพอรู้เรื่องได้แล้วแต่เขากลับเล่นเป็นฟังไม่รู้เรื่องและใช้ข้อมือตัวจับไหล่ออยกดไว้กับพื้นแน่นๆ
"พ..พี่เอก!! จะทำอะไรอีกละครับ!!!?"
มือที่ยังคงดันอกของเอกอยู่หมดแรงแล้วตอนนี้ก็ทำได้แค่ขยับหน้าหนี...
.
"มาต่อจากตอน..เมื่อเช้ากันไหม....?"
.
"ต..ตรงนี้เนี่ยนะครับ!!? ..เดี๊ยวพี่เบสกับคิวจะ.."
"ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่นา..."
"พ.!!!"
.
กึก
ยังไม่ทันให้ออยปริปากโต้กลับ เอกก็รีบบดขยี้จูบลงบนริมฝีปากสีหวานของอีกฝ่ายอย่างกะทันหัน..
"อ..อื้อ~!! อ..อะ..ฮื้อ..!อื้อ!!..พี่..หะ..อื้มม...."
ออยที่แทบจะทำอะไรไม่ถูก...นิ้วของเขาจิกลงที่พื้นอย่างแรงจนปลายนิ้วมีเลือดซิบเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงลิ้นร้อนของอีกฝ่ายสอดเข้าโพรงปากตนมา...เว้นช่องให้หายใจแทบไม่ให้ได้พูดอะไรเอกก็ยังคงทำแบบเดิมซ้ำๆ.
.
.
.
"ฮ้า...แฮก! แฮก! พี่เอกหยุด...! อะ..ฮึ้ก..."
ต่อจากริมฝีปาก...เอกก็ยังคงไล้โลมเลียไปเรื่อยๆ...ริมฝีปาก..ไล้ลงมาซอกคอ...
.
"หืม...?"
.
.
.
.
.
"ไม่เอาอ่ะ...."
เอกพูดน้ำเสียงขี้เล่นก่อนจะเผยอปากเล็กน้อยและขบตรงบริเวณซอกคอสีขาวนั่น...!
.
"อ..อึ้ก!!!?...พี่เอก ..อย่าทิ้งรอย..!!อ่ะ..."
มือของออยนั้นกำหมัดแน่น ลำตัวแอ่นขึ้นเพราะความเกร็ง ความเจ็บจากแค่บริเวณซอกคอแต่กลับรู้สึกเสียวซ่านไปทั่ว..
.
.
.
"ออย..ไหนๆก็มาถึงขั้นนี้แล้ว..มาทำอะไรมากกว่านี้ดีไหม?? หึหึ..."
"พ..พี่เอก! เดี๊ยว!!!! อันนั้นผมไม่!!!!"
ออยส่ายหัวปฎิเสธอย่างรวดเร็ว ถ้ามากกว่านี้ก็ชิบหัย....
"ทำไมอ่า...."
แต่เอกก็ไม่ได้ยอมแพ้ เขารีบปลดกระดุมเม็ดบนสุดของออยทันที..
"พี่เอก!!!!!ว้ากกกก!!!!!!"
.
.
.
.
แกร๋ง~!
"เห้ย มากันตามที่นัดแล้ว ขอโทษที่มาช้านะ พอดีรอโน้ตแต่งตัวอยู่นะ! อ่ะ"
.
เสียงที่แสนคุ้นหูของทั้งคู่และเสียงเปิดประตูห้องนั่นมัน....
.
"เอ่อ เอก ออย...ทำอะไรกันอยู่อะ?"
...เชฟ ที่ถูกเบสนัดมาอย่างลับๆ..เดินเข้ามาหาทั้งคู่ที่ยังคงชะงักอยู่ที่เดิม...พร้อมกับย่อตัวมอง...แบบยิ้มๆ..
.
"หะ..พี่เชฟ...? มาได้ไงอ่ะ..."
เอกหันหน้าไปหาเชฟที่อยู่ข้างๆและถามขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแถมยังใช้มือล้วงเสื้อออยต่อไปอีกตะหาก...
.
"พี่เชฟ!!!!! อย่าเพิ่งเอาแต่มองสิคร้าบ!!! ช่วยผมเด้!!นี่ผมกำลังจะถูกข่มขืนนะ!!!!! แน่ะ! ยังจะทำหน้าเฉย! อะไรอ่ะ!!! เพ่!!!!"
ออยที่ทักท้วงขอความช่วยเหลือ แต่ปฏิกิริยาของอีกฝ่าย เฉยกันดีจัง..
.
"นี่เอก นี่งานเลี้ยงวันเกิดออยใช่มะ?"
.
"ครับ..."
.
"เอก..ใช้ได้ๆ...เอาล่ะ พี่จะรออยู่หน้าห้อง..ทำออยเสร็จเมื่อไหร่บอก หึหึ..."
"ครับ..."
"เอ้า!!! เฮีย!!! อะไรอ่ะ!! เดี๊ยว!! เฮียต้องช่วยผมไม่ใช่ช่วยพี่เอกเดะ!! เฮียเชฟสุดหล่อ!! เฮีย~!!!!!!!!!"
.
.
สุดเสียงที่กู่ร้องยังไง เชฟก็ได้แค่ส่งยิ้มให้และ..สองนิ้ว..ก่อนจะเดินไปนอกห้องโดยที่ผลักโน้ตให้ออกไปก่อนจะเดินสวนกันเข้ามา..
.
ควับ...
"เอาละนะ..ออย~หึหึ"
"ม่ายยยยยยยยยยยยย~!!!!!!!!!!!!!!!!!"
.
.
.
.
-จบ- เลยดีกว่า...
.
---------------------------------
//กลุกๆ...กลิ้งๆ ซาวีดัด..!! โอเล่! ชาลาล่า!!
หนู..! ยูซึเองคร้า!! ยูก็แต่งคู่ พี่เอกพี่ออยมาเป็นเรื่องที่สามซะละ! อันนี้ความจริงจะแต่ง HBD พี่ออย แล้วอันนี้เพื่อนมาช่วยแต่งด้วย...
(จะโดนแบนไหมเนี่ย!! ฉากแต่ละฉาก..)
เพื่อนแต่งซะโห....อยากจะเปลี่ยนนะแต่ไม่รู้จะเปลี่ยนยังไงเพราะบทพวกนี้ ไม่ใช่ว่ายูไม่ชอบนะ(รักราวกับไข่ในหิน). ก็เริ่มเอาทั้งงี้แหละ ...
ส่วนสาเหตุที่ยูอัพช้า...ผ่านมาตั้งหลายวันแน่ะ... วันเกิดพี่ออย..24/4/58 ที่ผ่านมาเนอะ อันนี้หนูมา...โห่ว...คือยูไปต่างจังหวัดไปหายายก. แล้ว...มันไม่มีเน็ตที่นู่น..มันก็อัพไม่ได้เนอะ...โน้ตบุ๊คส่วนตัวนี่ยูไม่มีนะ..ก็เลยเป็นอย่างที่เห็น...(ช่วงนี้ยูแก้ตัวบ่อยพอควร..งื้อ...!!)
.
เอาละค่ะ....ยูขอลาไปก่อนเลยละกัน..บาบุ. แหม่(หนีความผิดกะเพื่อนเรื่องแต่งฟิคแปป)
.
*พี่เอกเป็นของขวัญให้พี่ออยแต่กลับเล่นงานเจ้าของของขวัญซะ..555555*
เห้ยๆ แล้วจะย้อนทำไมโธ่ว ! หนีๆๆๆหึหึ
.
.
บายๆนะคะทุกคนน~อีกไม่นานจะเปิดเทอมแล้วด้วย~มีความสุขๆนะเคอะ หึหึ บาบุว.
.
-EuzZa.

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ EuzZa. จากทั้งหมด 17 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น