พลิกเกมล่าจารชน คนออนไลน์

ตอนที่ 13 : [ภาคกำเนิดจอมสลัด] ตอนที่ 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,602
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 335 ครั้ง
    29 ม.ค. 61

12

หลังจากกลิ้งตัวหลบเข็มเงินเล่มเล็กที่ดีดออกมาอย่างลึกลับแล้ว เงาสีดำพร้อมกับแสงสีเงินอันเกิดจากการสะท้อนของแสงไฟก็วาบขึ้นเหนือศีรษะ

แคร้ง !

เสียงโลหะปะทะกันดังกังวาน  รันมะตอนนี้กำลังนอนหงายอยู่บนพื้น มีดาบมุรามาสะเซินเจิ้นที่วูบขึ้นมาอยู่ในมือด้วยสัญชาตญาณการเอาตัวรอดยกขวางกำบังตัวไว้ สายตาแหงนหน้าเบิ่งมองผ่านอาวุธของตัวเองขึ้นไป

สิ่งแรกที่เห็นคือดาบคาตานะแบบแบบเดียวกันพาดอยู่บนดาบของเขา มือเล็กขาวเนียนกุมด้ามดาบอยู่ด้วยท่าฟันสองมือ ชายหนุ่มมองไล่ตามมือที่ถือดาบอยู่ขึ้นไป แสงจันทร์ที่โผล่พ้นทิวเมฆส่องสว่างให้เห็นหญิงสาวผู้มีใบหน้าเรียวได้รูป แก้มนวลปลั่ง ริมฝีปากอิ่มโค้งเป็นรูปกระจับ ตาคมกริบ คิ้วเรียวโก่งพองาม ผมดำยาวสยาย

แคร๊ก !

เสียงคมดาบคาตานะอันคมกริบแทรกผ่าใบดาบมุรามาสะก็อปปี้จนขาดออกจากกันเป็นสองส่วน คมดาบจ่อนิ่งอยู่ที่ลำคอของรันมะ

           “นายเป็นใคร”

หญิงสาวถามเมื่อเห็นใบหน้าของเขาชัดเจน คมดาบกดลงเล็กน้อย

           “ผมชื่อรันมะ มาเก็บระดับกับเพื่อน ๆ พอดีเลยนอนค้างในป่า”

รันมะตอบทันทีโดยไม่บิดพลิ้วเมื่อรับรู้ถึงแรงกดและสัมผัสของคมดาบที่ลำคอของตน

           “นายตามคนของฉันมาทำไม หรือมีเจตนาอื่นแอบแฝง”

ถามพลางกดดาบลงไปอีกจนกินลึกเข้าไปในหนังกำพร้า เลือดไหลออกมาซิบ ๆ ชายหนุ่มยักไหล่ทั้งที่ ๆ ยังนอนหงายแผ่อยู่

           “โธ่ คุณผู้หญิงครับ ผมนอนของผมอยู่ดี ๆ ก็มีไอ้บ้าที่ไหนไม่รู้ไปแอบดู ผมสงสัยก็เลยย่องตามมาเท่านั้นเอง ไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไรหรอกครับ”

รันมะตอบ ดัดเสียงให้สั่นเล็กน้อย หญิงสาวนิ่งไป เสียงคนสองคนเดินเข้ามาทางศีรษะของรันมะ เขาเดาว่าคงเป็นสองคนที่ยืนคุยกับเธอเมื่อสักครู่นี้

           “เพลิง ตรวจสอบหมอนี่ทีสิ”

หญิงสาวสั่งโดยไม่หันไปมอง สายตาจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของชายที่นอนอยู่ใต้คมดาบของเธอ  เสียงขลุกขลักเบา ๆ ครู่เดียว ชายหนุ่มใบหน้าคมเข้มผมสีแดงเพลิงก็ก้าวเข้ามากระซิบเบา ๆ เธอขมวดคิ้วนิดหนึ่ง ดาบในมือก็ค่อย ๆ เลื่อนห่างออกเล็กน้อย

           “ฉันต้องขอโทษด้วยที่ให้คนของฉันไปสอดแนมพวกนาย แต่เพราะมีเหตุจำเป็นจริง ๆ”

หญิงสาวกล่าวพลางยกดาบขึ้นสอดเก็บเข้าฝักที่เอวก่อนยื่นมือขวาให้รันมะ ชายหนุ่มนอนนิ่งมองอยู่อึดใจก็เอื้อมมือจับ เธอออกแรงดึงแขนฉุดเขาลุกขึ้น

           “ขอบคุ.....”

           รันมะที่กำลังเอ่ยปากขอบคุณถึงกับต้องหยุดพูด เพราะหลังจากที่ฉุดเขาลุกขึ้นมาแล้ว มือข้างหนึ่งของหญิงสาวก็กำคอเสื้อเขาไว้ อีกข้างดึงมีดสั้นจ่อพรวดเข้าที่ลำคออย่างรวดเร็วจนมองไม่ทัน ชายหนุ่มผมแดงที่ถูกเรียกว่าเพลิงก็ก้าวเข้ามาล็อกแขนเขาจากทางด้านหลัง

           “มัดไว้ก่อน ตอนเช้าค่อยปล่อย”

หญิงสาวออกคำสั่งก่อนจะเก็บมีดแล้วหันหลังเดินกลับเข้าไปในเขตที่พัก เพลิงดันหลังรันมะให้ออกเดิน ไปที่หน้ากระโจม เงาคนอีกสี่ห้าคนเดินสวนออกมาพร้อมกับเสียงพูดคุยกันเบา ๆ หญิงสาวที่เดินนำเข้าไปก่อนพูดจาสั่งการอะไรสองสามคำคนเหล่านั้นก็หายกลับเข้าไปในกระโจมเหมือนเดิม

ป่าทั้งป่าเวลาเงียบสงบจนผิดสังเกต รันมะตัดสินใจในทันที เขาหยุดเดินในพริบตา เพลิงที่เดินไม่ทันระวังก็เผลอเข้ามาประชิดทางด้านหลังโดยไม่ตั้งใจ อดีตนายทหารรบพิเศษสะบัดศีรษะกระแทกกลับเข้าไปบริเวณใบหน้าของเพลิง

           “โอ๊ย”

จากนั้นอดีตนายทหารหนุ่มผู้เชี่ยวชาญในการต่อสู้ด้วยมือเปล่าก็สะบัดแขนหลุดจากการจับกุม พลิกตัวกลับมือซ้ายจับที่แขนเสื้อบริเวณข้อศอกขวา มือขวาตะปบเข้าที่ปกเสื้อ  เท้าขวาก้าวเข้าประชิด  เท้าซ้ายก้าวเบี่ยงไปทางด้านหลังขวา บิดตัว แขนขวาเลื่อนเปลี่ยนมาล็อกที่หัวไหล่ ย่อเข่าลงพร้อมกับบิดสะโพกเล็กน้อยส่งร่างสูงใหญ่ของเพลิงก็ลอยข้ามหัวเอาหลังลงฟาดพื้นด้วยทักษะยูโดอันชำนาญ ดาบเล่มใหญ่สองคมแบบตะวันตกที่สะพายอยู่ด้านหลังของหนุ่มผมแดง บัดนี้ปาฏิหาริย์ขึ้นมาอยู่ในมือของรันมะ หญิงสาวที่เดินล้ำอยู่เบื้องหน้าสะบัดแว้งกลับ ดาบคาตานะเล่มยาวที่แขวนอยู่ข้างเอวถูกชักออกพร้อม ๆ กับหมุนตัวฟันในแนวเฉียงในลักษณะของท่าดาบอิไอแบบญี่ปุ่น รันมะที่รู้ทันถอยฉากออกพ้นรัศมีดาบ แต่กระนั้นคมรังสีของดาบก็เฉือนหน้าอกเขาจนเกิดแผลยาวเป็นทาง ชายหนุ่มรู้สึกเสียวปลาบ พละกำลังหายไปกว่าครึ่ง

รันมะกระชับดาบในมือ ยืนประจันหน้ากับหญิงสาว เขาสังเกตเห็นรอยยิ้มพึงใจแวบหนึ่งในแววตาทั้งคู่ แล้วก็เปลี่ยนเป็นเหี้ยมแทน แต่ทันใดนั้นเอง ชายหนุ่มก็ต้องทิ้งตัวหมอบราบกับพื้นทันทีด้วยประสาทสัมผัสที่เคยชินกับความเป็นความตาย วัตถุชิ้นหนึ่งพุ่งผ่านบริเวณที่ศีรษะของเขาอยู่เมื่อครู่นี้ไปชนิดเส้นยาแดงผ่าแปด เส้นผมบางส่วนขาดหลุดปลิวไป

ปึ้ก!

เสียงลูกธนูที่พลาดเป้าพุ่งไปปักคาอยู่ที่เสากระโจม ประตูกระโจมถูกแหวกออกอีกครั้ง เงาร่างสี่ห้าร่างพุ่งออกมา

           “ระวัง พวกมันล้อมเราไว้แล้ว กระจายกันออกหาที่กำบังเร็ว”

เสียงหญิงสาวตะโกน  ร่างเงาเหล่านั้นพุ่งกระจายกันออกเข้าแอบตามมุมมืด ตัวหญิงสาวเองกลับยืนกุมดาบสงบนิ่งเป็นเป้าอยู่  เพลิงค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่งหมอบอยู่กับพื้นเคียงข้างหญิงสาว รันมะพลิกกายเสือกดาบในมือไปตามพื้นคืนให้กับเจ้าของ หนุ่มผมแดงหยิบมันขึ้นมาท่ามกลางความเงียบสงบของป่าในยามค่ำคืน ไม่มีแม้แต่เสียงจิ้งหรีดเรไรดังอย่างที่ควรจะเป็นในยามปรกติ คงมีแต่เสียงลมพัดผ่านใบไม้กิ่งไม้เสียงดังหวีดหวิว

พลุ่บ!

เสียงดังขึ้นพร้อม ๆ กับแสงสว่างเจิดจ้าไปทั่วบริเวณรอบ ๆ กระโจม พลุไฟขนาดใหญ่ลอยอยู่กลางอากาศ แสงจากพลุส่องสว่างราวกับเวลากลางวัน

ทันใดนั้นเอง เสียงหวีดก็ดังขึ้นรอบด้าน ห่าธนูจำนวนมากก็พุ่งเข้าใส่เป้าหมายที่ตอนนี้ยืนตาพร่าอยู่ เพราะแสงจากพลุ  รันมะเองถึงแม้จะมองไม่เห็นแต่ก็พอจะจำสถานที่รอบ ๆ ได้ อดีตนายทหารรบพิเศษม้วนตัวเข้าหาโขดหินด้านหน้า ธนูสองสามดอกพุ่งเฉียดเขาไป ดอกหนึ่งปักตรึงขากางเกงของเขากับพื้นดิน

ครั้นสายตาเริ่มชินกับแสงสว่าง รันมะก็พบว่าตนเองอยู่ท่ามกลางศึกย่อม ๆ เลยทีเดียว เสียงอาวุธปะทะกัน แสงจากทักษะพิเศษที่ต่างฝ่ายต่างสาดโถมเข้าใส่กัน ดูเหมือนตอนนี้จะไม่มีใครสนใจเขาเลยเพราะเห็นได้ชัดว่ามีการกลุ้มรุมต่อสู้กันอยู่เป็นกลุ่ม ๆ และแบ่งแยกกลุ่มอย่างชัดเจนจากชุดเครื่องแบบที่สวมใส่

ชายหนุ่มค่อย ๆ เลี่ยงออกไปจากสมรภูมิ แต่พอเดินไปไม่ทันจะถึงสิบก้าวร่าง ๆ หนึ่งในชุดดำปิดบังใบหน้าก็กระเด็นออกมาจากวงต่อสู้ เลือดอาบโทรมกาย ร่างชุดดำนั้นหันมาเห็นรันมะพอดี มันลุกขึ้นทะยานเข้าใส่เขาอย่างรวดเร็วจนแทบจะมองไม่ทัน  อดีตนายทหารหน่วยรบพิเศษสะกิดปลายเท้าพุ่งสวนเข้าใส่ด้วยความเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้เช่นกันเพื่อเปลี่ยนตำแหน่งจู่โจม ศอกขวาสะบัดขึ้นปักเข้าบริเวณหน้าอกของร่างชุดดำด้วยทักษะแม่ไม้มวยไทยชวาซัดหอกที่ใช้ออกไปเพราะความเคยชิน ร่างนั้นหยุดชะงักงอตัวลงด้วยความเจ็บปวดเพราะถูกซ้ำแผลเดิม รันมะตะปบมือเข้ากระชากคอเหนี่ยวต่ำลงมา เข่าขวาเสยปังเข้าที่ปลายคางเสียงดังสนั่น ใบหน้าที่พันผ้าปิดไว้สะบัดเริ่ดหงายกลับหลัง รันมะปล่อยมือ ร่างนั้นก็ยืนโงนเงนส่ายไปมาด้วยความมึนงงผสมกับเจ็บปวด หน้าแข้งซ้ายขวาของเขาก็ประเคนออกไปราวกับพายุ สมมติเอาว่า ร่างชุดดำเบื้องหน้าคือต้นกล้วยที่เคยซ้อมเตะอยู่ (เตะสลับซ้ายขวา ไม่ให้ต้นกล้วยล้มลงพื้น)

รันมะหยุดเตะ หมัดซ้ายขวากำแน่นก่อนจะดึงศอกเข้าประชิดตัว หมัดทั้งคู่แนบชิด เข่าย่อลงแล้วเสยหมัดคู่ออกไป พร้อม ๆ กับสปริงตัวขึ้นชนิดเทหมดทั้งตัว หมัดซ้ายขวากระแทกเข้าที่ปลายคางอย่างจัง ร่างทั้งร่างหงายผลึ่งเอาหลังกระแทกพื้นแล้วแน่นิ่งไป

รันมะก้มลงหยิบดาบทรงไทยของฝ่ายตรงข้ามที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมา ตวัดปลายดาบบรรจงแทงอย่างเลือดเย็นเข้าที่ลำคอแล้วดึงออก ร่างนั้นชักกระตุกพราด ๆ ก่อนจะกลายเป็นแสง ลอยขึ้นฟ้าหายไป ความจริงแล้ว การโจมตีด้วยมือเปล่าของรันมะเมื่อครู่นี้ไม่ได้ทำความเสียหายให้กับอีกฝ่ายเลยแม้แต่นิดเดียวเพราะระดับแตกต่างกันพอสมควร แต่ถึงพลังชีวิตไม่ลด ความสมจริงของเกมก็ทำให้อีกฝ่ายมึนงงไม่ได้สติจากการถูกทำร้ายที่จุดสำคัญต่าง ๆ ของร่างกาย

‘ผู้เล่นรันมะ สังหารผู้เล่นนักรบฮ่าฮ่าฮ่า สำเร็จ เนื่องจากฝ่ายตรงข้ามติดสถานะอาชญากร ผู้เล่นรันมะไม่ถูกหักค่าประสบการณ์ค่ะ’

‘ผู้เล่นรันมะ ได้รับ ค่าประสบการณ์ 15000 ’

‘ผู้เล่นรันมะ ได้รับการเลื่อนระดับ  11’

‘ผู้เล่นรันมะ เรียนรู้ทักษะการต่อสู้ด้วยมือเปล่า ระดับ4’

‘ผู้เล่นรันมะ ได้รับ ดาบเหล็กนิล  ระดับ B+’

ระหว่างที่ระบบกำลังรายงานนั้น ชายหนุ่มก็เคลื่อนที่ออกห่างจากบริเวณต่อสู้ทันที เมื่อห่างออกมาได้พอสมควรก็หันกลับไปดูสถานการณ์ พบว่าการต่อสู้ยังไม่จบและดูเหมือนฝ่ายบุกจะได้เปรียบกว่า ทั้งจำนวนคนและแผนการที่ดูเหมือนจะวางแผนมาเป็นอย่างดี แต่ฝ่ายรับก็ไม่ได้ด้อยกว่าเลย ถึงจะมีจำนวนน้อยกว่า  หากแต่เป็นยอดฝีมือ สังเกตได้จากที่ฝ่ายรับเพียงคนเดียวก็สามารถต่อกรกับฝ่ายบุกราวสี่ห้าคนได้อย่างสูสี  รันมะวางดาบเหล็กนิลที่แย่งชิงมาได้ลงข้างตัวแล้วหยิบกล้องส่องทางไกลออกมาจากหน้าต่างสัมภาระส่องสำรวจการต่อสู้ทันที

        ดูเหมือนว่าหญิงสาวที่จู่โจมรันมะครั้งแรกจะเป็นผู้เล่นระดับสูงและมีฝีมือพอตัวเลยทีเดียว เธอเพียงคนเดียวรับมือกับร่างชุดดำราวเกือบสิบคน ตอนนี้ในมือของเธอตวัดดาบคาตานะเล่มยาวไปรอบ ๆ อย่างรวดเร็วจนเห็นเส้นแสงรังสีดาบพุ่งออกไปทุก ๆ ครั้งที่ฟัน ร่างของหญิงสาวเคลื่อนที่ไปรอบ ๆ ด้วยท่าก้าวเท้าที่ดูพิสดาร แต่เมื่อรวมเข้ากับเพลงดาบก็ผสานกลมกลืนกันจนดูเป็นลีลาที่สวยงามและลึกลับคาดเดาทิศทางได้ยาก ฝ่ายศัตรูก็ไม่ได้กลุ้มรุมกันเข้าสู้ หากใช้วิธีล้อมไว้แล้วผลัดกันเข้าไปสู้ เมื่อพลาดท่าก็จะมีคนคอยสอดรับการโจมตีอย่างทันท่วงที ทำให้เป็นการต่อสู้ที่ดูสูสีเพราะถึงแม้จะมีฝีมือดีกว่าแต่เมื่อฝ่ายตรงข้ามใช้วิธีการต่อสู้ที่ชาญฉลาดก็ทำให้ยากที่จะชนะได้เช่นกัน

           “ยัยโหดนั่น สงสัยจะแย่แฮะ”

รันมะกล่าวกับตัวเองเมื่อสังเกตเห็นผู้เล่นที่ดูท่าจะได้อาชีพนักเวทย์กำลังร่ายเวทย์ แสงสว่างเรือง ๆออกมาจากพื้นดิน เถาวัลย์เส้นขนาดข้อมือพุ่งขึ้นมาจากพื้นม้วนกระหวัดเข้ารัดข้อเท้าและขาของหญิงสาว  ฝ่ายรับเริ่มเสียเปรียบเมื่อฝ่ายรุกใช้เถาวัลย์จับตรึงไว้กับที่ ร่างชุดดำหลายร่างรีบตรงเข้าจัดการกับฝ่ายรับที่เคลื่อนที่ไม่ได้ เพียงครู่เดียวฝ่ายรับก็กลายเป็นแสงหายไปเกือบหมด เมื่อถูกทักษะต่าง ๆ รุมกระหน่ำโจมตีโดยหมดหนทางหนีรอด

        รันมะหันมาดูทางหญิงสาวอีกครั้ง เห็นผู้เล่นชุดดำสี่คนกระโจนเข้าหาพร้อมกับประเคนทักษะพิเศษใส่ แต่รันมะก็ต้องกลืนน้ำลาย เพราะแทนที่จะเห็นเธอโดนทักษะจนกลายเป็นแสงหายไปเหมือนคนอื่น ๆ กลับเป็นว่า ทักษะพิเศษเหล่านั้นสะท้อนกลับคืนใส่ผู้โจมตีเสียเอง เธอสะบัดเท้าเพียงครั้งเดียว เถาวัลย์เส้นโตเหล่านั้นก็ขาดกระจายเป็นชิ้น ๆ

        ดูเหมือนเพลิงจะเป็นอีกคนที่รอดจากการถูกเถาวัลย์จับแล้วรุมสกรัมได้ ดาบสองคมแบบตะวันตกขนาดใหญ่ในมือของเขาฟันเหวี่ยงไปรอบ ๆ ประกายเงินเหลือบทองกรีดผ่านอากาศ บรรดาคนชุดดำพากันหลบเป็นแถว

           “สงสัยไอ้หัวแดงนี่จะเป็นจูล่งกลับชาติมาเกิด บุกไปซ้าย ซ้ายก็แตก บุกไปขวา ขวาก็แตก เหอะ ๆ”

เพลิงบุกเข้าไปช่วยหญิงสาวที่ตอนนี้กำลังถูกนักเวทย์หลายคนรุมยิงพลังเข้าใส่  นักเวทย์เหล่านั้นใช้วิธีลอยขึ้นไปบนอากาศแล้วยิงลงมาเพื่อไม่ให้พลาดไปถูกฝ่ายเดียวกัน หนุ่มผมแดงเพลิงหมุนตัวควงดาบไปรอบ ๆ ราวกับกงจักร เปลวไฟสีส้มพุ่งกระจายออกมารอบตัวเขา ร่างชุดดำแตกฮือออกเมื่อเห็นชายหนุ่มพุ่งใส่อย่างบ้าคลั่ง นักเวทย์หลายคนกระหน่ำยิงเวทย์หลากสีลงไปใส่เพลิงแต่ก็ไม่สามารถฝ่ากงจักรดาบเพลิงนั้นเข้าไปได้  ซ้ำบางลูกยังสะท้อนกลับคืนอีกด้วย

        ดูเหมือนหญิงสาวจะใช้วิธีเดียวกัน ออร่าสีขาวแผ่ออกมาจากใบดาบคาตานะเล่มยาว ก่อตัวเป็นบาเรีย โอบล้อมเธอไว้ภายใน พลังเวทย์ตลอดจนทักษะพิเศษต่าง ๆ ไม่สามารถเจาะทะลุผ่านบาเรียสีขาวใสนั้นได้เลย ทั้งสองยืนหันหลังให้กัน ดาบในมือทั้งคู่ฟันกราดออกไปรอบทิศ ครู่เดียวบรรดาคนชุดดำก็เริ่มรวมตัวกันได้ ทั้งสองหนุ่มสาวหันมองหน้ากันเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะพุ่งตัวออกไปคนละทิศ

           “แยกกันหนีหรือ เอาล่ะสิ ยัยนั่นพุ่งมาทางนี้ด้วย ซวยอาตมาอีกแล้ว เฮ้อ”

ชายหนุ่มลดกล้องส่องทางไกลลงแล้วหยิบดาบเหล็กนิลขึ้นมา ก่อนจะหันหลังวิ่งออกไปอีกทิศหนึ่งทันที ตอนแรกเขานึกเป็นห่วงเพื่อน ๆ กับโมลิที่หลับกันอยู่ในที่พักไม่ห่างไปนักก็คิดเปลี่ยนทางจะวิ่งกลับที่พัก แต่แล้วก็ต้องเปลี่ยนเป็นอีกทางหนึ่งเมื่อฉุกคิดได้ว่าเขาอาจจะถูกเหล่าคนชุดดำพบร่องรอยแล้วตามกลับไปถึงยังแค้มป์ แล้วพวกเขาอาจจะซวยถึงขั้นตายกันหมดได้ อดีตนายทหารรบพิเศษตัดสินใจเปลี่ยนเส้นทางไปยังเนินโป่งทันที สมองเริ่มวางแผนการเอาตัวรอด

        เพียงครู่เดียวหลังจากออกวิ่งด้วยความเร็วสูงสุดรันมะก็วิ่งพ้นชายป่า เนินสูงใหญ่อยู่ด้านหน้าเขา  ชายหนุ่มไม่สนใจวิ่งตะลุยฝ่าขึ้นไปบนเนินทันที สัตว์อสูรจำนวนมากที่ทั้งหลับและตื่นอยู่บางตัวก็แตกตื่นหนีไปบางตัวก็โกรธแค้นออกวิ่งไล่กวดตามรันมะไปทันที เสียงรายงานการเตรียมเข้าจู่โจมของสัตว์อสูรในหัวของรันมะทำให้เขารู้ได้ว่าสัตว์อสูรชนิดใดกำลังติดตามเขาอยู่ และมีจำนวนเท่าใด

        ขณะที่กำลังวิ่งอยู่นั้น เสียงรายงานของระบบก็รายงานแจ้งการเลื่อนระดับของทักษะวิ่งเร็วที่จากเดิม อยู่ที่ระดับหนึ่ง ตอนนี้เลื่อนมาอยู่ที่ระดับสี่แล้ว รันมะรู้สึกได้ว่าตนเองวิ่งได้เร็วขึ้น ห้าหน้าทีต่อมาเขาก็วิ่งขึ้นมาถึงยอดเนิน แต่เหมือนสวรรค์กลั่นแกล้ง ชายหนุ่มพบว่าคนที่เขาไม่ต้องการพบที่สุดในยามนี้กำลังวิ่งตรงเข้ามาทางเขาเช่นเดียวกัน

           “ยัยซามูไรโหด ขนาดมากันคนละทางแท้ ๆ เสือกมาเจอะกันได้ไงวะ”

แต่สิ่งที่อยู่ด้านหลังหญิงสาวนั้นยิ่งแล้วไปใหญ่ ค้างคาวตัวมหึมากระพือปีกบินไล่หลังมา ความเร็วของหญิงสาวนั้นสูงมากเลยทีเดียว ดูจากการก้าวเท้าแล้ว รันมะก้าวแปดเก้า จะเท้ากับเธอก้าวเพียงหนึ่งก้าว

           “กรรม กรรมของตู ค้างคาวห่าเหวไรวะ ตัวยังกะแม่วัว”

รันมะครางออกมาแล้วตัดสินใจกระโจนหลบเข้าไปในพุ่มไม้ แต่ทันทีนั้นเอง ชายหนุ่มก็รู้สึกเหมือนตัวเองหนีเสือปะจระเข้ เมื่อสองเท้าไม่ได้สัมผัสพื้นอย่างี่ควรจะเป็น สองมือไขว่ขว้าพยายามจะหาที่ยึดเหนี่ยว แต่กลับคว้าได้เพียงปลายใบไม้

รันมะเสียหลักตกลงไปในเหวตื้น ๆ ที่ความสูงไม่เกินห้าเมตร แต่กลับกลิ้งลงไปอย่างต่อเนื่อง ยังที่ลาดเบื้องล่าง ในที่สุด ก็มาหยุดคาอยู่กับตะพักหินช่วงหนึ่ง ชายหนุ่มนอนหงายท้องเจ็บระบบไปทั้งตัว เสียงฝีเท้าสัตว์ประกอบกับเสียงระเบิดโครมครามดังขึ้นด้านบน รันมะเดาว่าคงเป็นหญิงสาวที่วิ่งสวนทางมาจัดการกับสัตว์อสูรกลุ่มที่วิ่งตามเขา ในที่สุดเสียงต่าง ๆ ก็เงียบลง รันมะถอนหายใจด้วยความโล่งอก

           “เกือบตายไปแล้วไหมล่ะ โอ่ย ชีวิต หนอชีวิต”


 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 335 ครั้ง

5,656 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 03:38

    จะเจออะไรอีกมั้ยเนี่ยยย 555+
    #5622
    0
  2. #5438 มออานอซอเอ X Grill. (@mlspanda) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 17:38

    ฝันได้ตลกมาก 555555555555

    มีความซวยต่อเนื่องไปอีก

    #5438
    0
  3. #5357 tr69 (@tr69) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 22:51
    ขอบคุณครับ
    #5357
    0
  4. #5250 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 15:39
    หนุกอ่ะ
    #5250
    0
  5. #5087 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 13:53
    ถือว่าซวยอย่างแท้ทรู
    #5087
    0
  6. #3934 MarkOTAKU (@mark013) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 14:05
    ชูสอย่างโหดมีหนุมานเป็นลูกด้วย
    #3934
    0
  7. #3657 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 15:47
    ใครหน่ะ
    #3657
    0
  8. #3242 Pearendless (@pear-narin) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2557 / 23:00
    เป็นความฝันที่ .. -*-'
    #3242
    0
  9. #2988 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2557 / 23:43
    ขนาดในฝันยังมีฝันอีก .. อะไรจะสมจริงปานนั้น
    สาวเจ้าโหดดีแท้
    #2988
    0
  10. #2773 ้heisai09 (@heisai09) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2556 / 22:53
    หนุกหนานๆ
    #2773
    0
  11. #2244 บุปผาสีม่วง (@154356) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2556 / 14:38
    พระเอกเราฝันได้ประหลาดจริงๆ
    #2244
    0
  12. #2139 เมราส_เฟย์ (@maras_fay) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 เมษายน 2556 / 23:34
    ช่วยดูคำผิดเพิ่มเติมครับ 

    ได้เงินเหมือกับพี่ -- ได้เงินเหมือนกับพี่
    #2139
    0
  13. #1984 เฮเบียนัม บราวน์ (@33325) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 เมษายน 2556 / 16:57
    เป็นฝันที่อลังการมาก
    #1984
    0
  14. #1404 Wibbie (@wibbie) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2556 / 03:14
    ผลั้ว ผลั้ว > ผัวะ ผัวะ
    ไล่สายตามองสี่หนุ่มที่ละคน > ไล่สายตามองสี่หนุ่มทีละคน
    พวกผมไม่เคยเรียนอะไรมาซักอย่าง > พวกผมไม่เคยเรียนอะไรมาสักอย่าง
    เด็กสาวยิงได้แม่นพอสมควรเลยที่เดียว บางครั้ง ในระยะสามสิบก้าว > เด็กสาวยิงได้แม่นพอสมควรเลยทีเดียว บางครั้งในระยะสามสิบก้าว
    จริง ๆ นะ พี่รั รับปากแล้ว > จริง ๆ นะ พี่รันรับปากแล้ว
    พลังงานสีเขียวลอยฉวัดเฉวียนอยู่ภายใน > พลังงานสีเขียวลอยฉวัดเฉวียงอยู่ภายใน
    ฝันได้ด้วยอีกแฮะ > ฝันได้อีกด้วยแฮะ
     
    วรรคตอนอักเสษมากๆ เลยครับ ถ้าต้องการให้แก้วรรคตอนผมจะพิมพ์ให้ทั้งหมด บอกได้นะครับ
     
    เหมือนกับมีอะไรบ้างอย่างอยู่รอบ ๆ > เหมือนกับมีอะไรบางอย่างอยู่รอบ ๆ
    เสียงพื้นฝีเท้ากระทบพื้นเบา ๆ > เสียงฝีเท้ากระทบพื้นเบา ๆ
    สาวรอยตามไป > ??? ไม่มั่นใจว่าต้องการใช้คำบุราณหรือไม่ครับ สาวรอย เป็นคำบุราณ ???
    กลิ้งตัวหลบไปด้านข้างด้วยสัญชาติญาณ > กลิ้งตัวหลบไปด้านข้างตามสัญชาตญาณ (สองจุด)
    #1404
    0
  15. #1038 piwut (@piwut) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 มกราคม 2556 / 22:23
    จะพยายามครับ

    นิยายเรื่องนี้ เป็นนิยายที่ดีและสนุกมากเรื่องหนึ่งเลยครับ

    #1038
    0
  16. #1033 ไอราวัณ (@0868832153) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 มกราคม 2556 / 21:57
    ไม่รู้ว่าคุณ piwut อ่านถึงตอนนี้หรือยัง ถ้าอ่านมาถึงเเล้วเห็นข้อความนี้ ^^ 

    ขอบคุณมากครับ ที่ช่วยตรวจทานให้ ว่าจะรีไรท์ให้มันไม่ผิดผลาด เเต่ก็เหมือนตกไปเยอะจริง ๆ 

    เเล้วจะเเก้ใหม่อีกทีครับ ขอบคุณจริง ๆ ปรกติมีเเต่คนอ่าน เเล้วก็ปล่อยเลยตามเลย ไม่ค่อยมีใครท้วง ผมก็อ่านทวนคร่าว ๆ 

    ถ้าจะกรุณาตรวจให้ครบทุกตอนจะเป็นพระคุณอย่างยิ่ง ^^


                                                                                                                      ขอบคุณอีกครั้ง
                                                                                                                      จากไรท์เตอร์จ้ะ

    #1033
    0
  17. วันที่ 10 ธันวาคม 2555 / 10:08
    หญิงโหด
    #708
    0
  18. #584 บังเอิญอ่าน (@rithio) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2555 / 14:05
    สุดๆอ่ะ 
    #584
    0
  19. #512 manima (@seriallicense) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2555 / 10:47
    อะไรกัน โดนจับได้ง่ายๆเลย
    #512
    0
  20. #506 แม่ม๑น้oe (@kunlanid_far) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2555 / 02:01
    พี่แกฝันได้บรรเจิดมากกกกกกกกกกกกกกกกก
    #506
    0
  21. #308 BaRTeNDeR (@bartender) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2555 / 01:25
    ชอบอ่ะ ที่เทพ ซุส ส่ง หนุมาน ลงมา 
    #308
    0
  22. #175 สายลมพลิ้ว (@palmzawa1) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2555 / 18:33
    มันสุดยอดกว่าทอมครูซอีก 555
    #175
    0
  23. #41 ตัวหนอนสายรุ้ง (@4ymmbik) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2555 / 20:31

    รับทราบค่ะจะรอดึกๆนะค่ะ เดินทางปลอดภัยค่ะ
    ลงไปช่วยล่ะก็เป็นบุญคุณกันไปกันมาจากนั้นก็ปลูกต้นร๊ากกก  ปัก!!! แอ๊ก!!!~
    อ๊อย สะ สู้ นะค่ะ ขอตัวไปยอดน้ำข้าวต้มก่อนล่ะค่ะ

    #41
    0
  24. #40 SwEeTDrEaM (@dugdigza) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2555 / 19:29
     มาต่อเร็วๆนะ
    #40
    0
  25. #39 ZzSoHoSzZ (@xxxsohosxxx) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2555 / 18:25
    มันส์ อ่ะ หนุกมากคร้าบบบบบบบบบ
    #39
    0