วันนี้เราทำอะไรลงไปวะ ไม่รู้จักคิดอย่างนี้ตั่งแต่เมื่อไหร่
เรื่องมันมีอยู่ว่านะ มีเพื่อนเราคนหนึ่ง (ตอนนี้เป็นเพื่อนกันแล้วก็ได้วะ)
มันย้ายมาอยู่ห้องเรา ซึ่งไอ้เนี่ยมันนิสัยไม่ดีเอามากๆ เราเลยพากันแอนตี้มันอ่ะ
แบบไม่คิดเลยว่ามันจะเสียใจ ด่าเอาๆไล่มัน เพราะแกล้งเราไว้เยอะเหมือนกัน
มันเป็นผู้ชายที่ถ้าอยู่นิ่งๆมันจะโครตดูดีเลย แต่นิสัยมันเป็นแบบนี้เราก็เลยแบบเออ!
คิดไม่ถึงเลย ไม่คิดว่ามันจะเจ็บปวดเลย
จนในวันเนี้ย มันย้ายมาวันเดียวมันก้ตัดสินใจย้ายกลับอ่ะ เราดีใจมากในตอนแรกนะ
แต่มีเพื่อนคนหนึ่งพูดเตือนสติเราอ่ะ
" มันบอกว่า ถ้าไอ้...มันอยากจะกลับตัวขึ้นมาแล้วแกไม่ให้โอกาศมัน ก้าวแรกที่เดินเข้ามาก็มาก็ด่ามัน แล้วจะให้มันทำยังไง ลองมองมันให้ลึกๆดูหน่อย มันก็เป็นคนดีนะ แค่หยอกแรงไปหน่อยเท่านั้นเอง ( แรงมากๆ มันดึงกางเกงเพื่อนเราอ่ะ ในตอนที่แล้วอ่ะไปอ่านได้) "
เราเลยยังไงล่ะ รู้สึกผิดนะ แต่ก้ก่ำกิ่งอ่ะ ยังไงไม่รู้ เลยไม่ได้พุดไร
ตอนเย็นจะกลับบ้านเห็นมันพอดี เพื่อนอีกคนเลยเข้าไปชวนคุยอ่ะ ว่าทำไมย้ายห้อง
พูดกันอยู่นานมันก็พรั่งพรูออกมาหมด
แบบมันเสียความรู้สึกอ่ะ มันก็ล่ายไปตอนนี้สงสารมันมากเลย แต่ก้หักลบกับสิ่งที่มันทำ ต่อแต่นี้เราจะถือเป็นโมฆะ แล้วเราก็เริ่มต้นกันไหม่ล่ะกัน
มันก็มองเราอึ้งๆ ( ว่ามึงเนี้ยนะ เกลียดกูที่สุดไม่ใช่เหรอ )
เรายิ้มให้มันนะ
ทุกคนช่วยภาวนาให้มันกลับมาอยู่ห้องเราให้ได้น้า แล้วเราจะดีกับมันให้มากๆ
เพื่อมิตรภาพ เราจะตั้งใจเรียนเต็มที่เลย
ขอให้มันกลับมา เราอยากลบสิ่งที่ทำไว้กับมันและจะลืมสิ่งที่ทำไว้กับเรา
ต่อแต่นี้เราจะเริ่มไหม่ทั้งหมด เพื่อนด้วย
กลับมาอยู่ห้องเราเหอะ จากใจ เพื่อน
เราและนายและทุกคน
ความคิดเห็น
ขอให้สำเร็จนะคะ เรากับเพื่อนยังไม่ยอมคุยกันเลย ฝากไดเราด้วยนะ
PS. ความรักไม่เคยทำร้ายใคร เราเองต่างหากที่ทำร้ายตัวเองและคนที่เรารัก
ดีกันไว้เถอะนะคะถ้ายังมีโอกาส...
...
อย่าให้เหมือนเรานะ...
อย่าให้เหมือนเรานะ
ที่ถึงตอนนี้มันก้อสายเกินไปแล้ว
ที่จะกลับมาเป็นเหมือนเดิม
PS. รู้มั้ยว่าความลับต้องกระซิบที่ข้างหู แต่ความรักรับรู้ได้...ด้วยใจ + ฝากนิยายด้วยน้า