เรื่องมันมีอยู่ว่า เราได้ทำรายงานเกี่ยวกับภาษาไทยอ่ะ ให้ทำเป็นสารคดี แบบไปถ่ายเป็นฉากๆเลย เพื่อนเรามันเลยลงความเห็นกันว่าจะทำเรื่อง วิถีชีวิตชุมชนชนบท มันเป็นเรื่องที่ยากมากๆเลย แต่แถวบ้านมันเอื้ออำนวย
(แบบบ้านนอก วะฮู้ ) แล้วใครเป็นกราฟฟริกรู้มั้ย ก็กรูนั่นเองทำก็ไม่ค่อยจะเป็น ก็ยังให้กรูเป็นแล้วเหมือนกูทำงานคนเดียวเป็นทุกอย่างเลยแต่เราก็คิดว่ามันเป็นประสบการนะ พวกมันก็ตลกดีด้วย
ที่นี้พอถึงฉากท่ายที่ทุ้งนา ก็ต้องลงไปในนาใช่ไหมล่ะ
แล้วในนามันก็น่าจะมปลิงโดยหลักความเป็นจิง
อีเจ้าของบ้านมันก็บอกไม่มี้ ไม่มี้เชื่อกรูได้ ให้กระทืบเลย
แต่มันใส่รองเท้าบูชลงไปว่ะ ไอ้เราที่เหลือก็เออีทางเดียวล่ะวะ ลงก็ลง
( มี 5 คน )
ลงไปซักพักไม่เกิดเหตูการณ์อะไรปกติดี แต่เราเริ่มเจ็บง่ามเท้า พอยกขึ้นมาก็ไม่มีอะไรเพราะว่ามันมีแต่ขี้โคลน แต่เราเจ็บตรงนู้นนี้มากขึ้นเรื่อยๆ เพื่อนเราอีกคนก็เริ่มเป็นเหมือนกัน ตายละหว่า แบบนี้ ปลิงชัว
ว่าล้วก็ยกเท้าขึ้นมาดูดีๆ โอ้ยปลิงเต็มเท้าเลย รีบขึ้นบกกันทันที
โอ้ยมันกริ้ดกันหูดับตับไหม้ ทั้งที่มันโดนกันตัวสองตัว แต่กรูโดนเป็น สิบๆ ตัว
(จากความกลัวกลายเป็นความแค้น มีเรานี่แหละ นั่งดึงปลิงออกจับยัดใส่ถุงไว้แล้วจะได้รู้กัน
แต่จริงๆนะชีวิต ไม่ว่าจะอะไร กรูโดนมากกว่าเพื่อนเค้าทุกทีแต่แต่ ต่อ แตน ยันยุงยันมาปลิง )
แล้วเป็นไงเลือดมันก็เต็มเท้า แถมไหลไม่หยุดอีกต่างหากเวรเจงๆ
ตกลงวันนั้นไม่ต้องทำไร นั้งห้ามเลือด
วันเสาร์นี้เลยต้องไปถ่ายไหม่ (จะสร็จไหมวะเนี้ย ) แต่ก็ดีอย่างที่ได้กระทืบไอ้คนรับรองว่าไม่มีปลิง มิน่าใส่บูชลงไป อีควายเอ้ย
แต่ก็ได้แก้แค้นไอ้ปลิงควายพวกนั้น แน่นอนเราจับมันมานั่งย่างสดเลย ตอนแรกว่าจะกินซะหน่อย มึงกินกูได้กูก็กินมึงได้ แต่ก็โดนห้ามไว้ซะก่อน
จำไว้เสาร์เสร็จแน่
ความคิดเห็น
เจ็บมากปะ...
PS. Everything is good when new BUT friendship when old",
มาเม้นให้ค้าบบบบบ
โดนเป็น 10
กำเวงเจรงๆ
http://my.dek-d.com/BPeterpan/diary/