เมื่อชาวบ้านได้ทราบข่าวการเสด็จมาประทับแรมที่นี่ทุกคนต่างยินดีกันเสียใหญ่ กล่าวทูลขออนุญาตต่อองค์เจ้าหลวงให้พวกตนได้จัดงานฉลองเลี้ยงต้อนรับ ทว่าองค์เจ้าหลวงรูดอล์ฟไม่ต้องการให้ชาวบ้านจัดงานใหญ่เพราะจะทำให้สูญเสียสิ่งของที่พวกตนหามาเพื่อเอาไปขาย จึงรับสั่งให้จัดเลี้ยงแบบง่ายๆ เล็กน้อยไม่ต้องมากมายอะไรนัก
ทุกคนในหมู่บ้านต่างก็ซาบซึ้งต่อน้ำพระทัยเป็นที่ยิ่ง
บ้านของหัวหน้าหมู่บ้านได้รับแต่งตั้งให้เป็นเขตพระราชฐานชั้นใน มีเพียงผู้หญิงเท่านั้นรวมทั้งมิเรกับลาฟาเซียด้วย
ลาฟาเซียได้รับการดูแลจากจากเหล่าคณะผู้หญิงในหมู่บ้านเป็นอย่างดี
ในคราแรก...ภรรยาเจ้าของบ้านหมายจะยกห้องที่ใหญ่ที่สุดเป็นห้องบรรทม หากแต่ลาฟาเซียไม่ยินยอมกลับขอห้องที่เล็กที่สุดไปแทน เพราะห้องใหญ่ย่อมจุคนได้มากกว่า หากยงให้เธอนอนเพียงคนเดียว คนอื่นๆในบ้านอีกสิบกว่าจะไปนอนเบียดกันได้อย่างไร...
ครั้งลาฟาเซียอธิบายถึงความคิดเช่นนี้ เหล่าผู้หญิงทั้งหลายต่างยิ้มแย้มแจ่มกระจ่างกันทั่วถ้วนหน้าแล้วยังพากันเอ่ยชื่นชมลาฟาเซียต่างๆนานา ว่าเธอช่างพระทัยดี รูปงาม ช่างเมตตา หากแต่ที่ลาฟาเซียยอมรับไม่ได้ก็คือ ทุกคนลงความเห็นเป็นเสียงเดียวกันว่า
"ทรงงามสมกับองค์เจ้าหลวงเสียจริง" หรือ " รานีแห่งองค์เจ้าหลวงต้องเป็นองค์หญิงพระองค์นี้เท่านั้นถึงจะเหมาะที่สุด"
เนื่องจากเดินทางมาไกลและเหน็ดเหนื่อย เธอจึงขอตัวไปอาบน้ำก่อนโดยปล่อยให้พวกนางๆ ทั้งหลายยกยอปอปั้นตัวเธอต่อไป
มิเรกับภรรยาเจ้าของบ้านต่างช่วยกันจัดแจงเติมน้ำอุ่นลงอ่างผสมน้ำอบหอมกรุ่นกลิ่นดอกไม้นานาชนิด อีกทั้งจัดเตรียมผ้าห่มผืนใหญ่แขวนไว้ที่ฉากไม้กั้นอย่างปรานีต
"ให้หม่อมฉันช่วยขัดพระฉวีให้นะเพค่ะ" ภรรยาเจ้าของบ้านจับแปรงขนอ่อนสำหรับขัดกายเตรียมขัดพระฉวีถวาย
"ไม่ต้องหรอก" ลาฟาเซียรีบปฏิเสธทันควันด้วยน้ำเสียงสุภาพ
ถึงแม้จะเป็นนายหญิงแห่งป่าต้องสาป หรือ อดีตเจ้าหญิง ทว่าตั้งแต่จำความได้เธอก็อาบน้ำด้วยตัวเองมาตลอดหากครานี้มีคนมาช่วยขัดผิวให้เธอคงจะเขินอายเป็นแน่
"พวกท่านไปทำงานอย่างอื่นเถอะ ข้าขออาบน้ำเองนะ" กล่าวจบเธอก็รีบเข้าไปในห้องน้ำแล้วจัดการปิดประตูลงกรอนอย่างรวดเร็วโดยมีสายตาของภรรยาเจ้าของบ้านมองตามอย่างงวยงง
"องค์หญิงทรงชอบสรงน้ำด้วยพระองค์เองนะค่ะ" มิเรช่วยแก้ตัวแทนนายหญิงของตน
"เป็นเช่นนั้นเอง" นางพยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนจะส่งยิ้มไมตรีไปให้นางกำนัลคนสนิท "แล้วคุณจะอาบด้วยไหมเจ้าค่ะ"
"ก็อยากเหมือนกันค่ะ เดินทางมาไกลรู้สึกเหนียวตัวและหนาวด้วยค่ะ อยากได้น้ำอุ่นๆชำระล้างร่างกายเสียหน่อยก็ดี"
"ถ้าเช่นนั้นประเดี๋ยวข้าน้อยจะช่วยเตรียนน้ำให้อาบนะเจ้าค่ะ"
"ขอบใจค่ะป้า" มิเรยิ้มขอบคุณอย่างเกรงใจแล้วร่างอวบของภรรยาเจ้าของบ้านก็เดินออกจากห้องไป
ไมนานนักร่างบางระหงก็ย่างกายออกมาจากห้องอาบน้ำภายใต้ผ้าห่มไหมทอผืนใหญ่ก่อนจะหลบเข้าสู่เบื้องหลังฉากไม้แล้วจัดแจงใส่เสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว
ลาฟาเซียในกระจกเงาบานใหญ่ขนาดสูงเท่าตัวอยู่ในชุดพื้นเมืองตามแบบชาวกรีซแลนด์ดูสวยงามหากแต่แปลกตาสำหรับเจ้าของเงาในกระจกอย่างยิ่ง
เพราะเธอเคยชินกับชุดแบบชาวแลนดอมเสียมากกว่า พอมาเห็นตัวเองในชุดเช่นนี้เลยดู้แปลกตาไปเสีย
ชุดชาวแลนดอมจะมีลักษณะทอจากเส้นฝ้ายหรือเส้นใยธรรมชาติสีสันสดใส ตัวชุดจะเป็นกระโปรงบานค่อนข้างพองฟูแขนตุ๊กตาและมีระบายลูกไม้ตกแต่ง
แต่ชุดที่เธอสวมใส่อยู่นี้เป็นชุดที่สวมทับกันหลายชั้น ชั้นแรกจะทอด้วยใยไหมหนานุ่ม แล้วสวมทับในชั้นที่สองเป็นผ้าเนื้อหนามัน ชั้นที่สามก็จะเป็นผ้าจากขนสัตว์และชั้นที่สี่จะเป็นผ้าคลุมขนสัตว์ขนาดบางหากแต่อบอุ่มเมื่อเอามาใช้
โดยมีนางกำนัลสาวช่วย
มิเรกับภรรยาเจ้าของบ้านต่างช่วยกันจัดแจงเติมน้ำอุ่นลงอ่างผสมน้ำอบหอมกรุ่นกลิ่นดอกไม้นานาชนิด อีกทั้งจัดเตรียมผ้าห่มผืนใหญ่แขวนไว้ที่ฉากไม้กั้นอย่างปรานีต
"ให้หม่อมฉันช่วยขัดพระฉวีให้นะเพค่ะ" ภรรยาเจ้าของบ้านจับแปรงขนอ่อนสำหรับขัดกายเตรียมขัดพระฉวีถวาย
"ไม่ต้องหรอก" ลาฟาเซียรีบปฏิเสธทันควันด้วยน้ำเสียงสุภาพ
ถึงแม้จะเป็นนายหญิงแห่งป่าต้องสาป หรือ อดีตเจ้าหญิง ทว่าตั้งแต่จำความได้เธอก็อาบน้ำด้วยตัวเองมาตลอดหากครานี้มีคนมาช่วยขัดผิวให้เธอคงจะเขินอายเป็นแน่
"พวกท่านไปทำงานอย่างอื่นเถอะ ข้าขออาบน้ำเองนะ" กล่าวจบเธอก็รีบเข้าไปในห้องน้ำแล้วจัดการปิดประตูลงกรอนอย่างรวดเร็วโดยมีสายตาของภรรยาเจ้าของบ้านมองตามอย่างงวยงง
"องค์หญิงทรงชอบสรงน้ำด้วยพระองค์เองนะค่ะ" มิเรช่วยแก้ตัวแทนนายหญิงของตน
"เป็นเช่นนั้นเอง" นางพยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนจะส่งยิ้มไมตรีไปให้นางกำนัลคนสนิท "แล้วคุณจะอาบด้วยไหมเจ้าค่ะ"
"ก็อยากเหมือนกันค่ะ เดินทางมาไกลรู้สึกเหนียวตัวและหนาวด้วยค่ะ อยากได้น้ำอุ่นๆชำระล้างร่างกายเสียหน่อยก็ดี"
"ถ้าเช่นนั้นประเดี๋ยวข้าน้อยจะช่วยเตรียนน้ำให้อาบนะเจ้าค่ะ"
"ขอบใจค่ะป้า" มิเรยิ้มขอบคุณอย่างเกรงใจแล้วร่างอวบของภรรยาเจ้าของบ้านก็เดินออกจากห้องไป
ไมนานนักร่างบางระหงก็ย่างกายออกมาจากห้องอาบน้ำภายใต้ผ้าห่มไหมทอผืนใหญ่ก่อนจะหลบเข้าสู่เบื้องหลังฉากไม้แล้วจัดแจงใส่เสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว
ลาฟาเซียในกระจกเงาบานใหญ่ขนาดสูงเท่าตัวอยู่ในชุดพื้นเมืองตามแบบชาวกรีซแลนด์ดูสวยงามหากแต่แปลกตาสำหรับเจ้าของเงาในกระจกอย่างยิ่ง
เพราะเธอเคยชินกับชุดแบบชาวแลนดอมเสียมากกว่า พอมาเห็นตัวเองในชุดเช่นนี้เลยดู้แปลกตาไปเสีย
ชุดชาวแลนดอมจะมีลักษณะทอจากเส้นฝ้ายหรือเส้นใยธรรมชาติสีสันสดใส ตัวชุดจะเป็นกระโปรงบานค่อนข้างพองฟูแขนตุ๊กตาและมีระบายลูกไม้ตกแต่ง
แต่ชุดที่เธอสวมใส่อยู่นี้เป็นชุดที่สวมทับกันหลายชั้น ชั้นแรกจะทอด้วยใยไหมหนานุ่ม แล้วสวมทับในชั้นที่สองเป็นผ้าเนื้อหนามัน ชั้นที่สามก็จะเป็นผ้าจากขนสัตว์และชั้นที่สี่จะเป็นผ้าคลุมขนสัตว์ขนาดบางหากแต่อบอุ่มเมื่อเอามาใช้
โดยมีนางกำนัลสาวช่วย
...
ความคิดเห็น