"คนึง"

"คะนึง..."

คิด...ในห้วงคะนึงถวินหา

ถึง...เพื่อนยาที่อยู่ในใจฉัน

เธอ...ผู้เดียวที่เฝ้าพึมรำพัน

เสมอ...ทุกวันไม่อาจจะตัดใจ

แม้...ตอนนี้ฉันอยู่อย่างเงียบเหงา

ต้อง...ทำเนาไม่เศร้าไม่โศกศรัย

จาก...สองปีรอคอยด้วยหทัย

ไกล...เพียงใดหวังพบกันและกัน

หาก...เวลาค่อยค่อยล่วงเลยผ่าน

รอ...แม้นนานยังคงฤทัยมั่น

นาน...เพียงใดก็ไม่ใช่สำคัญ

ไป..สู่ฝันรอวันได้คู่เคียง

เธอ...อยู่กรุงเทพานครหลวง

ไม่...รู้ลวงลุ่มหลงในแสงสี

กลับ...มาเถอะมาฟังถ้อยสำเนียง

คืน...บ้านเราเชียงใหม่เจ้ากมล

อย่า...เงียบไปเมื่อฉันโทรติดต่อ

ทำ...ฉันรอมัวหมองให้หมองหม่น

ร้าย...จริงนะทำฉันเศร้าเวียนวน

หัว...ใจทนเพราะแอบรักถึงเจ็ดปี

ใจ...ของฉันอ้างว้างและโดดเดี่ยว

ฉัน...เปล่าเปลี่ยวเคว้งคว้างไร้สุขี

อีก..เท่าไรความทุกข์ที่ฉันมี

เลย...กวีนิพจน์คะนึงเธอ...

“คิดถึงเธอเสมอแม้ต้องจากไกล...หากรอนานไป เธอไม่กลับมา...อย่าทำร้ายหัวใจฉันอีกเลย!”

-กวีน้ำชา-

{ชาโบตั๋น}

(วัน ศุกร์ ที่ 19 มิถุนายน พ.ศ.2552)

ความคิดเห็น