กลอนกระต่าย

กระต่ายกับเต่า

ขอเรียบเรียงเรียงร้อยถ้อยสัมผัส

เรื่องของสัตว์น้อยใหญ่ในไพรสัณฑ์

จากอดีตเล่ามาสู่ปัจจุบัน

ว่าเรื่องนั้นนิทานอีสปไง

..........................................................

กระต่ายขาวขนปุยนุ่มน่ารัก
มันนอนพักที่โคนต้นไม้ใหญ่
มันลำพองว่าตนวิ่งว่องไว
ครั้งคราใดเจ้าเต่าเดินผ่านมา

..........................................................

กระต่ายท้าวิ่งแข่งกับเจ้าเต่า
วิ่งแข่งเราเราชนะแน่นอนหนา
เจ้าเต่าวิ่งนั้นแสนจะเฉื่อยชา
เต่ารับท้าเร็วพิศมิคิดตรอง

..............................................................

ครั้งเช้าตรู่รุ่งสางวันรุ่งขึ้น
พวกสัตว์จึงร่วมดูสัตว์ทั้งสอง
กระต่ายวิ่งรวดเร็วแสนชำชอง
เจ้าเต่ามองเดินหน้าข้าสู้ตาย

......................................................

เจ้ากระต่ายวิ่งมาได้เกินครึ่ง
แล้วมันจึงมองหาเจ้าเต่าหาย
มันเลยร้องหัวเราะกลิ้งเกลื่อนกลาย
เจ้าเต่าหมายชนะข้ามันช้าไป

...................................................

กระต่ายคิดอีกนานเต่ามาถึง
มันคำนึงนอนรอจะดีไหม
ถ้าเจ้าเต่าเดินมา ณ ทันใด
เราค่อยไปสักครู่ก็ยังทัน

.........................................................

ว่าแล้วนั้นกระต่ายก็นอนพัก
แสนสุขนักหลับได้ผ่านครึ่งวัน
มันนอนใต้ต้นไม้โดยเร็วพลัน
สู่ห้วงฝันหวานชื่นสุขฤทัย

.............................................................

และแล้วนั้นเจ้าเต่าวิ่งมาถึง
มันรำพึงฉันสู้ไม่หวั่นไหว
เยื่องย่างก้าวเหยียบย่ำเหยียบลงไป
มิทันใดเดินผ่านกระต่ายมัน

.................................................................

ดวงอาทิตย์ผ่านข้ามเขตพนา
ถึงเวลากระต่ายตื่นจากฝัน
เจ้ากระต่ายออกวิ่งเร็วโดยพลัน
เพื่อประชันให้ชนะหวังชิงชัย

.........................................................

ครั้งเจ้าเต่าเดินผ่านข้ามเขตเส้น
มันก็เป็นผู้ชนะอย่างสดใส
เจ้ากระต่ายมองเห็นในทันใด
ร้องออกไปชิชะข้าแพ้มัน

...........................................................................

(-คติ ข้อคิดสอนใจ)


นิทานนี้สองไว้ให้รู้ว่า
ความพยายามอยู่ไหนแม้นไกลฝัน
ให้ต่อสู้ให้รู้กันสักวัน
เพื่อวันนั้นความสำเร็จเป็นของเรา


....................................................


แต่งบทนิทนกลอนโดย   โบตั๋นสีชา


ขอขอบคุณมากเจ้าค่ะ