รักจบ แต่คนไม่จบเว้ย

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,318 Views

  • 13 Comments

  • 85 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    108

    Overall
    2,318

ตอนที่ 5 : อะไรกันนักกันหนา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 640
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    24 มี.ค. 62

" ต้องใช่แน่ๆ

น้ำหนึ่งนอนคิดซ้ำไปมาถึงการกระทำของภาคิน วันนี้เขายังไม่ได้เริ่มงานอย่างเป็นเรื่องเป็นราว แค่ไปซื้อของแล้วก็กลับมาบริษัท จากนั้นเขากับเลขาคนสวยก็ช่วยกันจัดโต๊ะทำงานเล็กๆที่อยู่ในห้องเดียวกับนายศรัตรูหัวใจเขา ส่วนเจ้าของห้องหลังจากกลับมาก็หายไปไหนเลยไม่รู้  เห็นแต่คุณแพนบอกว่าไปพบลูกค้าและจะไม่เข้ามาอีก ฮึ สงสัยไปหาแฟนต่อละซิ คนอะไรเอาใจผู้หญิงอ้อล้อผู้ชาย มิ้นรอก่อนนะหนึ่งจะพิสูจน์ให้เห็น อาจต้องใช้เวลาบ้างแต่เขาก็จะทน  ถามว่าอยู่ใก้ลผู้ชายคนนี้อึดอัดไหม ตอบเลยว่ามาก เขาไม่ชอบสายตานายนั่นเลยแฮะ นึกถึงตอนที่มองเขาในห้องลองชุด เหมือนเสือเห็นเหยื่อยังงั้นแหละ ขนาดเขาเป็นผู้ชายแท้ๆไม่ได้มีความอายอะไรกับผู้ชายด้วยกันอยู่แล้ว  หันไปสบตานายนี่ทีไรใจยังสั่นได้ ทุกที ถึงจะรู้สึกเครียดนิดๆ แต่เมื่อถลำมาขนาดนี้แล้วก็ต้องเดินหน้าลุยอย่างเดียว


     ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา น้ำหนึ่งเรียนรู้งานต่างๆจากคุณแพนเลขาคนสวยซะส่วนใหญ่ คุณแพนเป็นคนน่ารัก ใจเย็น มนุษย์สัมพันธ์ดีเยี่ยม เขากับคุณแพนสนิทสนมกันอย่างรวดเร็ว ส่วนนายภาคินน่ะเหรอ ผลุบๆโผล่เข้ามาเซนต์เอกสารแล้วก็ออกไปดูงานนอกสถานที่ รวมถึงการไปประมูลและดิวงานต่างๆ  เมื่ออยู่กับคุณแพนสองคนเขาก็แอบถามเรื่องที่ค้างคาใจทันที

" เอ่อ  คุณภาคินมีเลขาที่แสนจะเก่งอย่างคุณแพนอยู่แล้ว ทำไมถึงต้องรับผู้ช่วยแบบผมมาอีกเหรอครับ

เลขาคนสวยยิ้มให้เขานิดนึง

" บอสต้องออกต่างจังหวัดบ่อยๆน่ะค่ะ แล้วบางครั้งก็มีงานเลิกดึกๆ บอสเลยคิดว่าเลขาผู้หญิงถ้าต้องติดตามไปทุกที่ อาจดูไม่สะดวก "

" อ๋อ คุณภาคินคงกลัวแฟนหึงเหรอครับ "

คุณแพนหัวเราะ

" ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกค่ะ บอสให้เกียรติกลัวแพนเองจะเสียหายและคนอื่นจะพูดไม่ดีได้ ก็เลยตัดปัญหา "

น้ำหนึ่งพยักหน้ารับ ดูคุณแพนจะชื่นชมในตัวเจ้านายคนนี้เสียจริง จะรู้ไหมน้อว่านายบอสคนดีของตัวเองน่ะ ชอบผู้ชายด้วยโธ่เอ้ยแล้วเรื่องให้เกียรติผู้หญิงก็คงเพราะมีมิ้นอยู่แล้วต่างหาก ต่อหน้าคนอื่นทำเป็นเคร่งขรึม เวลาอยู่กับเขาสองคนแบบไม่มีใครเห็นซิ มองจ้องจนจะทะลุเสื้อผ้าอยู่แล้ว คนสร้างภาพเอ้ย คิดแล้วขนลุก


" คุณน้ำหนึ่งคะ เดี๋ยวช่วงบ่าย บอสมีประชุมเรื่องโครงการที่ภูเก็ต บอสให้คุณน้ำหนึ่งเข้าด้วย โชว์ฝีมือเลยนะคะ งานนี้

" เอ่ออออ เอาจริงเลยเหรอครับ " น้ำหนึ่งออกจะประหม่านิดหน่อย

" คุณน้ำหนึ่งเก่งอยู่แล้วค่ะ แพนไม่มีอะไรจะสอนแล้วเนี่ย " เลขาคนสวยยิ้มให้น้ำหนึ่ง แพนคิดอย่างที่พูดจริงๆ ตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมาน้ำหนึ่งเรียนรู้งานอย่างตั้งใจ และทำออกมาได้ดีมากด้วย 

 

  ช่วงบ่ายกว่าการประชุมที่แสนจะงงๆเบลอๆ สำหรับน้ำหนึ่งจบลงก็เกือบๆสี่โมงเย็นได้ละมั้ง เขานั่งอยู่ด้านหลังภาคิน ก็ฟังไปจดนั่นจดนี่ไปเรื่อย วันนี้เขาสัมผัสได้ถึงความละเอียดละออและไหวพริบของนายนี่ ฉลาดเป็นกรด ความรู้รอบตัวกว้างมากแถมมุมมองทางธุรกิจยังแหวกแนวล้ำลึกหาตัวจับยากถึงว่าใครๆก็ต่างชื่นชม 

" ผมต้องการรายงานสรุปการประชุม วันนี้เลยนะครับ "

ภาคินหันมาบอกน้ำหนึ่ง หลังจากที่ทุกคนทยอยเดินออกจากห้องประชุม

  น้ำหนึ่งมองหน้าภาคินอึ้งๆ นี่มันจะสี่โมงเย็นอยู่แล้วอีกแค่ชั่วโมงเดียวแล้วเขาจะทำเสร็จทัน

ไหมอ่ะ 

" มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ " สายตาที่ดูเหมือนเยาะเย้ยนิดๆนั้นปลุกความฮึดในตัวน้ำหนึ่งขึ้นมาทันที 

" ไม่มีครับ

" ก็ดี  ถ้าเสร็จแล้วเอาวางไว้ให้ผมที่โต๊ะ ก่อนกลับบ้านผมจะแวะมาเอา


18.00.

     

" เฮ้ออออออ เสร็จสักที " น้ำหนึ่งยกแขนขึ้นบิดไปมา ยืดเส้นยืดสายแก้เมื่อยซะหน่อย เหลือบมองนาฬิกา เลยเวลาเลิกงานมาชั่วโมงนึงแล้วเหรอเนี่ย ช่างมัน เขาจะไม่ยอมให้นายภาคินมาดูถูกเขาเรื่องงานเด็ดขาด เดี๋ยวจะหาว่าเขาไม่แน่จริง น้ำหนึ่งเดินเอาเอกสารไปวางไว้ที่โต๊ะภาคิน ก่อนจะมองสำรวจไปรอบๆ ไหนว่าจะเอารายงานตอนเย็นชิ่งกลับบ้านไปแล้วล่ะซิท่า  หรือไม่ก็ออกไปหามิ้น น้ำหนึ่งเก็บของยัดใส่กระเป๋า ก่อนจะมองออกไปนอกกระจก ท้องฟ้ามืดครึ้ม ฝนกำลังจะตกแน่ๆเลย ก็เขามัวแต่ทำงานไม่ได้เงยหน้าขึ้นสนใจสิ่งแวดล้อมรอบข้าง รีบกลับบ้านดีกว่า

    

ซ่าาาาาาา ครึ่นนน ...


ง่ะ ! แค่ก้าวออกมาจากตึกได้หน่อยเดียว ฝนก็เทลงมาอย่างหนัก เอาไงดีถ้าจะรอให้หายคงได้กลับบ้านมืดแน่ๆ ลุยไปเลยดีกว่า คนอย่างน้ำหนึ่งกระหม่อมหนาอยู่แล้วไม่ป่วยง่ายๆหรอก

เขาตัดสินใจวิ่งฝ่าฝนออกมาถึงที่จอดรถมอเตอร์ไซค์ 


....บรึด ..... บรึด..... บรึด...

อ้าวเฮ้ยเป็นอะไรวะ เขาพยายามอีกพักใหญ่ๆ

ไม่นะ ตึดสิติด ดันโลลูกรักอย่าทำอย่างนี้ ไม่ๆๆๆๆๆ  โธ่เว้ยยยยยยย อะไรกันนักกันหนาวะเนี่ย


     



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #3 Solien (@Solien) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 16:43

    มอไซค์เสียได้ถูกจังหวะมากกก 5555+ ไม่รู้จะสงสารหรือขำดี
    #3
    0