Oops! Sadistique Optician! ช่วยด้วยจ้า! นัยหมอตามันซาดิสม์!

ตอนที่ 23 : 23. เราเป็นว่าที่คู่หมั้นกัน(5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,055
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 299 ครั้ง
    10 เม.ย. 62

"เขาพยายามปล้ำฉัน.." นายิกาพูดออกมาเบาๆ หรุบตาลงอย่างอับอาย...
พรตที่ตั้งใจฟังอยู่ถึงกับอึ้ง!! หมอหนุ่มกำหมัด..กัดกรามแน่นด้วยความโมโหอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน 'มิน่าล่ะ! นายิกาถึงได้ดูเกร็งผิดปกติ ไม่ร่าเริงเอาเสียเลยทั้งที่ได้พบเพื่อนเก่า ยัยนั่นถึงกับกล้าลวนลามเธอเชียวหรือนี่!' นึกแล้วพรตก็อยากกลับไปชกหน้าผู้หญิงคนนั้นให้หายแค้น! แต่ที่สำคัญที่สุดในตอนนี้...ก็คือคนตรงหน้าของเขา... ยิ่งเห็นหญิงสาวนั่งก้มหน้านิ่งราวกับคนผิดทั้งที่เธอเป็นฝ่ายถูกกระทำพรตก็ยิ่งนึกสงสาร 'เธอคงขวัญเสียสินะที่ต้องเจอเพื่อนแบบนั้น แล้วยัยนั่นทำอะไรกับเธอไปบ้างนะ!!?' คิดแล้วหมอหนุ่มก็ยิ่งปวดใจ อยากกอดปลอบเธอเหลือเกิน... จนใจที่ซุ้มนี้ไม่มิดชิดพอและก็เกรงคนตัวเล็กจะโกรธขึ้นมาอีก... พรตจึงเพียงแต่กุมมือเธอขึ้นมาอีกครั้ง...
"มองหน้าผมสิครับ..นายิกา" หมอหนุ่มพูดเบาๆ พยายามสะกดกลั้นอารมณ์ร้อนเอาไว้ "ไม่มีอะไรต้องกลัวหรือต้องอายเลย..คุณไม่ใช่คนผิดเสียหน่อย" พรตข่มใจขณะพยายามใช้เหตุผลเกลี้ยกล่อมคนตรงหน้าทั้งที่ตัวเองกำลังอยากระเบิดอารมณ์ออกมายิ่งนัก
"คนที่ต้องอายคือผู้หญิงคนนั้นต่างหาก" หมอหนุ่มพูดด้วยสีหน้าจริงจัง "เรื่องบ้าๆนั่น...อย่าไปนึกถึงมันอีกเลยนะ..." เขาบอกพลางบีบมือหญิงสาวที่เอาแต่นั่งเงียบเบาๆ
"อีกอย่าง..คุณยังมีผมอยู่นะครับ ผมเป็นว่าที่คู่หมั้นของคุณไงล่ะ..จำได้มั้ย?" พรตพูดยิ้มๆ พยายามดึงคนตรงหน้าออกจากความทรงจำร้ายๆ น่าแปลกที่มืออุ่นๆและแววตายั่วเย้าของเขาทำให้นายิการู้สึกสบายใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
"พบกันแล้ว เฟื่องเขาคงไม่เลิกราไปง่ายๆ.." นายิกาบอกหมอหนุ่มอย่างรู้จักนิสัยชลลดาดี ขนาดวันนี้มีคนอื่นอยู่ด้วย หมอสาวก็ยังดึงดันทำตามความต้องการของตัวเองหลายอย่าง ทั้งจ้องมอง จับมือเธอหรือพยายามกีดกันคนอื่นที่อยู่ใกล้ โชคดีที่มีพรตอยู่ด้วย!
"ผมได้ยินมาว่าวันนี้พวกหมอจากต่างจังหวัดจะกลับกันแล้ว...วันนี้เราคงไม่ต้องกังวลนัก" พรตบอกขณะพยายามคิดถึงความเป็นไปได้อื่นๆ "ช่วงนี้ผมมีประชุมเรื่องแพทย์อาสาเป็นหลักก็คงเลิกงานเป็นเวลามากขึ้น..แล้วก็ได้ไปส่งคุณทุกวัน ส่วนเวลาอื่น..ส่วนใหญ่คุณก็อยู่ในสำนักงานอยู่แล้ว แต่ถ้าคุณกลัว.."
"ไม่เป็นไรค่ะ ฉันอยู่ได้" นายิการีบตอบ ดูเหมือนเธอคนเดิมที่เข้มแข็งจะเริ่มกลับมาแล้ว "เพียงแต่ว่าถ้าเขาติดต่อมา..."
"ก็รีบบอกว่าที่คู่หมั้นคนนี้ทันทีเลย.." หมอหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงเย้าๆให้หญิงสาวคลายกังวล "แต่คงไม่ง่ายนักเพราะอยู่ไกลกันไม่ใช่หรือครับ แล้วคุณก็เพิ่งเปลี่ยนโทรศัพท์มา ห้ามแจกเบอร์โทรให้ใครง่ายๆล่ะ" พรตยังไม่วายหวง ทำเอานายิกาหน้าเรื่อขึ้นมาทันที
"ส่วนทางอื่นผมจะหาวิธีกำชับอีกครั้ง" ชายหนุ่มหมายถึงทางคอลเซ็นเตอร์หรือประชาสัมพันธ์ที่อาจเผลอให้ข้อมูลพนักงานโรงพยาบาลไปโดยง่าย
"ยัยหมอเถื่อนนั่นจะไม่มีทางทำร้ายคุณได้อีก..." พรตสบตาหญิงสาวอย่างอ่อนโยนขณะให้คำมั่น
"...ฉันจะต้องไปทำงานแล้ว..." นายิกาพูดหลังจากนิ่งไปครู่หนึ่ง หญิงสาวดึงมือที่ถูกกุมออกมาเบาๆขณะลุกขึ้น
"ขอบคุณค่ะ" เธอเอ่ยออกมาอย่างเคอะเขินก่อนจะรีบหันหลังเดินตรงไปยังตึกที่ทำงานด้วยฝีเท้ารีบเร่ง ทิ้งให้หมอหนุ่มนั่งยิ้มกริ่มกับคำขอบคุณและแก้มเรื่อๆที่เขาเห็นก่อนที่หญิงสาวจะจากไป
ส่วนตัวเขาน่ะหรือ..นอกจากกลับไปเตรียมประชุมช่วงบ่ายก็ยังมีเรื่องให้ต้องจัดการต่ออีกเสียแล้ว
"ชลลดา.." พรตพึมพำชื่อนี้ออกมาพร้อมแววตาที่กราดเกรี้ยวอีกครั้ง!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 299 ครั้ง

113 ความคิดเห็น

  1. #107 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 22:25
    เอาเส้ พี่พร้อมไฟว้มาก
    #107
    0