★ ผมปลูกต้นรักบนดาวอังคาร : M A R S ★

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 287 Views

  • 4 Comments

  • 43 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    4

    Overall
    287

ตอนที่ 2 : ดาวเคราะห์ที่ M 000 : ฺBlue light...100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 160
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    17 ม.ค. 61


เอาตัวผมไปแทน!ณ วินาที่ทีหลุดปากออกไปอย่างใจกล้า ถ้านี่เป็นนิยายเรื่อง The Hunger Games* ผมคงเปรียบเสมือน แคสนิส เอฟเวอร์ดีน* ที่อยู่ ๆ ก็อาสาสมัครเป็นตัวแทนน้องสาว เพียงแต่นี่อาจไม่ใช่การรวมคนไปแข่งขั้นเพื่อเอาชีวิตรอด


แต่เป็นการเอาชีวิตไปไหนก็ไม่รู้ ?


           อ่า...งงสิ เพราะผมเองก็งงเหมือนกันว่าเงาดำใต้แสงสีฟ้าจ้า ๆ นั่นมันคืออะไร ภาพที่ปรากฏราวกับฝันนั่นเป็นสิ่งมีชีวิตรูปร่างยาว ๆ คล้ายคนแต่(เดาว่า)ไม่ใช่คน ทว่าเพราะตาของผมมันพร่าเกินไปจากไฟสปอร์ตไลท์สีฟ้า ผมเลยเห็นแค่รูปร่างราง ๆ ที่คล้ายก้านไม้ขีด มีหัวกลม ๆ แขนขาเก้งก้างคล้ายกับอมุนษย์


“@^%$#*&”

สิ่งมีชีวิตรูปร่างประหลาดเปล่งเสียงที่ฟังไม่รู้เรื่องออกมา ขณะที่ผมเฝ้ามองดูมันจูงมือน้องสาวสุดที่รักไป ซึ่งเธอก็ยิ้มระรื่น ดวงตาเป็นประกายชื่นชมราวกับเห็นสาวน้อยเวทย์มนต์ โดยไม่รู้เรื่องเลยสักนิด ว่านั่น(อาจจะ)ไม่ใช่คน!


ปล่อยเธอ เอาตัวผมไปแทน เอาตัวผมไป!” ผีห่าซานตาเข้าสิงแน่ ๆ ผมถึงได้พึ่งรู้สึกอยากโชว์เป็นพี่ชายที่แสนดีบ้าง ทั้ง ๆ ที่แต่ก่อนผมอิจฉาน้องสาววัยห้าขวบเข้าไส้ที่แย่งความรักจากพ่อแม่ไป ทว่าปัจจุบันเพราะบ้านกลางไร่ข้าวโพดนี้เหลือแค่ผมกับน้องในช่วงสุดสัปดาห์นี้(พ่อแม่แอบไปฮันนีมูนที่ฮาวาย) ผมจึงเป็นต้องดูแลน้องสาวตามคำสั่ง


แต่...ก็ไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องที่อธิบายไม่ได้แบบนี้


ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วเหมือนลมวูบเดียว ในตอนที่กำลังจะข่มตานอน อยู่ ๆ นอกบ้านก็เหมือนได้ยินเสียงเครื่องบินลงจอด มันดังมาก....แต่ทั้ง ๆ ที่ แสงสีฟ้าและเสียงนั่นน่าจะโดดเด่นเพียงพอให้เพื่อนบ้านหรือตำรวจท้องที่เอะใจ แต่กลับไม่มีใครสักคนมองเห็นเหตุการณ์ประหลาดนี่ จากนั้นประตูทุกบานในบ้านก็ถูกกระชากออกด้วยพลังงานปริศนา แล้วกลับวนไปเหตุการณ์ข้างต้น


หยุดนะ! เอาตัวผมไป เอาตัวผมไปแทน!”

พูดซ้ำ ๆ ไม่รู้ว่าเป็นรอบที่เท่าไร ถึงจะไม่รู้ว่าเป็นตัวอะไร แต่ดูเหมือนเป้าหมายพวกมันคือการเอาตัวน้องสาวผมไปแน่ ๆ แต่เพราะขาผมมันพิการตั้งแต่แปดขวบ ผมเลยตกใจเผลอลงจากเตียงลืมไปว่าเดินไม่ได้ สุดท้ายเลยล้มพับอยู่กับพื้น ดังนั้น ผมจึงทำได้แค่ตะโกนออกไปให้ตัวที่กำลังพาน้องสาวผมไปได้ยิน ถึงจะไม่เห็นหน้าตาชัด ๆ เพราะแสงมันจ้าเหลือเกิน แต่สัมผัสได้ว่าผมกำลังถูกมองอยู่


ได้ผล ในที่สุด...ไอ้ตัวประหลาดก็สนใจ


มือผอมแห้งเหมือนไม้จิ้มฟันนั่นทิ้งมือน้องสาวผมลง  ขาเก้งก้างเปลี่ยนเป้าหมายค่อย ๆ เยื่องก้าวยาว ๆ เข้ามาหา


นั่น...ต้องอย่างนั้นมาหาพ่อมาลูก


ถึงจะไม่รู้ว่าเป็นตัวอะไร แต่ผมก็เพิ่งจะรู้สึกว่าตัวเองเป็นพี่ชายที่โคตรเท่ก็วันนี้ล่ะ แต่มันจะดีกว่านี้ ถ้าน้องสาวผมไม่หัวเราะคิกคัก ระหว่างที่ไอ้ตัวประหลาดนั่นเข้ามาใกล้ราวกับกำลังดูการ์ตูนตลก


เอา...เอา ผม 

เอาผีอะไรละ! ตะลึงจนเสียงตะกุกตะกักพูดผิดความหมาย เมื่อเห็นสิ่งมีชีวิตประหลาดนั่นใกล้ ๆ 

อย่างที่ผมบอกรูปร่างมันเหมือนก้านไม้ขีดไฟ บนหัวโต ๆ นั่น ๆ มีคู่ดวงตากลมขนาดเท่าลูกเลม่อน ผิวของมันเป็นสีเทา ไร้ตาขาว...มีแต่นัยน์ตาสีดำวาววับเหมือนปีกแมลงทับ


มันย่อตัวลง จ้องมองผมราวกับฉากสบตาปิ๊งรักในซีรี่ย์หวานแหว๋ว รู้สึกตัวอีกทีผมก็อ้าปากค้าง สมองประมวลผลไม่ทัน


ตัวอะไรวะ !?


“*&$@*^$”

พูดอะไรไม่รู้เรื่อง!


ขณะที่ความคิดด้านลบในใจของผมกำลังก่อตัวขึ้นมาว่า เปลี่ยนใจล่ะ ได้โปรดเอาน้องผมไปเลยเถอะมันก็เอื้อมมือเข้าใกล้ใบหน้าผม ก่อนจะยกปลายนิ้ว(น่าจะใช่)เรียวยาวราวกับก้านอ่อนของกิ่งไม้ แตะลงเบา ๆ ที่กลางหน้าผาก จากนั้นแสงประกายจ้าก็สว่างไสวออกมาอย่างสวยงาม...


อา...อย่างกับฉากในหนังเรื่อง ET เพื่อนรัก ณ วินาทีผมอาจเดาคำตอบได้แล้วว่าสิ่งมีชีวิตที่ผมเจออยู่เป็นอะไร แต่ภาพทุกอย่างก็ถูกปิดสวิตช์ลงไปเสียก่อน...


ได้เวลาปิดไฟนอน...


 บ๊ายบาย ลาก่อน ราตรีสวัสดิ์


*The Hunger Games : ภาพยนตร์เรื่องเกมล่าเกม เป็นภาพยนตร์อเมริกัน ค.ศ. 2012 แนวแอ็คชั่นดราม่ารูปแบบนิยายวิทยาศาสตร์ว่าด้วยเรื่องราวอันโหดร้าย เนื้อเรื่องของเกมล่าเกม เกิดขึ้นที่ พาเน็ม เดิมพาเน็มแบ่งออก 13 เขตปกครอง มีแคปปิตอลเป็นเมืองหลวง แคปปิตอลนั้นกดขี่ทั้ง 13 เขตมาโดยตลอด จนทำให้เขต 13 ก่อกบฏ แคปปิตอลไหวตัวได้ทันและทำลายเขต 13 ทิ้งจนไม่เหลือซาก และเพื่อเป็นตอกย้ำให้ประชากรอีก 12 เขตทราบถึงผลเสียที่จะเกิดขึ้นหากคิดก่อกบฏ แคปปิตอลจึงจัดการแข่งขัน "เกมล่าชีวิต" ขึ้น เพื่อเป็นเครื่องเตือนใจประชาชนทุกคนว่าแคปปิตอลมีอำนาจแม้กระทั่งควบคุมชีวิตคนได้ กฎของเกมล่าชีวิตคือ ทั้ง 12 เขต ต้องจับสลากเลือกบรรณาการชายหญิงอายุ 12-18 ปี ในวันเก็บเกี่ยว อย่างละคน มาเพื่อลงแข่ง และทั้ง 24 คน จาก 12 เขต ต้องฆ่ากันเองจนกว่าจะเหลือผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียว


             *แคตนิส เอฟเวอร์ดีน : คือนางเอกเรื่อง Hunger games เธอเป็นเด็กสาววัย 16 ปี อาศัยอยู่ในเขต 12 ที่แร้นแค้น เธอเป็นเสาหลักให้ครอบครัวนับตั้งแต่พ่อตาย คอยหาอาหารประทังแม่กับน้องสาว ในวันเก็บเกี่ยว ก่อนเกมล่าชีวิตครั้งที่ 74 พริมโรส เอฟเวอร์ดีน น้องสาวของแคตนิสถูกจับชื่อเป็นบรรณาการหญิงของเขต 12

           ที่มา : 
https://th.wikipedia.org/wiki/เกมล่าเกม


+++++++++++++++++++++++++++
ขอปิดอินโทรแต่เพียงเท่านี้.... เราจะไว้อาลัยให้นายนะลอส ลาก่อน แล้วเจอกันน ♥ ><  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #2 ooy1565 (@ooy1565) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 19:54
    ท่าทางสนุกรอตอนต่อไปค่ะ
    #2
    0
  2. #1 Devil (@devil-knight) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 18:21
    รอต่อนะ อยากรู้ว่าน้องสาวไปไหน
    #1
    0