ความฝันกับความจริง

เมื่อคืนฉันยังฝันถึงนายเจ คนที่ฉันเคยรักมาก

และในวันนี้ก็ยังคงรักอยู่

แต่ความรักนั่นกลับแปรสภาพเป็นเพียงความรู้สึกดีๆ ที่มีให้กันในฐานะเพื่อน

ทุกครั้งที่ฉันพยายามตัดใจจากเขา ฉันก็ฝันถึงเขาทุกที

เป็นความฝันที่ทำให้ฉันตัดเขาไปจากใจไม่ขาด ตื่นขึ้นมาต้องรู้สึกเศร้าทุกครั้ง

เพราะว่าเสียดายที่ความฝันก็เป็นแค่ฝัน ไม่ใช่ความจริง

ฉันเสียดายจนไม่อยากตื่นนอน


ความฝันคราวนี้ก็เหมือนกับทุกครั้ง

แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปก็คือตัวฉัน

ฉันจะไม่ยอมให้ภาพของนายเจที่อยู่ในจิตใจเบื้องลึกมาทำให้ฉันสั่นคลอน

กี่ครั้งที่ฉันเห็นเขาอยู่กับคนอื่น...

กี่หนที่ฉันมาเจ็บปวดใจอยู่คนเดียว

ไม่ใช่เพราะความหวงเขาหรอกหรือ

ความหวงที่ทำให้ใจของฉันไม่มีความสุข

ถ้าฉันปล่อยเขาไปซะ...ทุกอย่างจะง่ายขึ้น

ฉันคิดเสมอว่าความรักจะทำให้คนสองคนมีความสุขมากขึ้นเพราะว่าหัวใจสองดวงได้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน

แต่สำหรับฉันกับนายเจ

มีแค่ฉันคนเดียวที่เพ้อฝันลมๆ

เขาไม่ได้รักฉันอย่างที่ฉันรักเขา...แต่ในความซับซ้อนของความรู้สึกนั้น

เขากลับดีต่อฉันมากๆ ในฐานะเพื่อน ทั้งที่เขาไม่รู้อะไรสักอย่าง

ฉันดูเป็นคนโง่ในสายตาคนอื่น...ที่ไม่ยอมบอกความจริงว่ารักเขา

แต่ว่า...

ฉันกลับไม่รู้สึกอย่างนั้น

ที่ฉันไม่บอกรักเขาเป็นเพราะว่า ตัวฉันเอง ไม่พร้อมที่จะมีใคร

ฉันต้องการแค่เพื่อนหรือมากกว่านั้น แต่ไม่ถึงกับเป็นคนรัก

ฉันถึงยอมถอนตัว

เพราะสำหรับนายเจแล้ว

เพื่อนคือเพื่อน คนรักคือคนรัก

จะไม่มีการรวมกันระหว่างสองขั้วเด็ดขาด

ฉันรู้ดี...ฉันจึงเลือกเส้นทางนี้

ที่จะมีเขาอยู่...ฉันจะไม่เสียเขาไป

ถึงจะอยู่ในฐานะเพื่อน แต่ฉันก็มีความสุข...

สุขที่เห็นเขาสุข...ไม่ทุกข์เมื่อเห็นเขาเสียใจ

เพราะฉันจะเป็นแสงสว่างให้เขา จะเป็นคนที่ให้คำปรึกษากับเขา โดยปราศจากความเจ็บปวด

เพราะฉันเป็นเพื่อนเขา

เป็นคนที่ปรารถนาดีกับเขา