เคยไหมที่หวงเพื่อนสนิท...ไม่อยากยกให้ใคร
เขียนโดย
Althaco
ฉันไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้เริ่มต้นขึ้นมาเมื่อไร
ที่เราจะต้องเจอกันทุกวัน คุยกันทุกวัน
วันไหนที่เราไม่ได้คุยกัน ไม่ได้เห็นหน้ากันเราจะรู้สึกเหงา
หรืออาจจะเป็นที่ฉันคนเดียว
ทั้งที่มีเพื่อนๆ ที่มหาลัยอยู่รอบกาย แล้วฉันก็เข้ากันได้ดีกับทุกคน ฉันยังรู้สึกว่ามีช่องว่างระหว่างมิตรภาพอยู่
เพื่อนกลุ่มใหญ่ของฉันเกาะกันหลวมๆ
เหมือนกับว่าเราเป็นผลไม้ต่างชนิดกันแต่ถูกนำมาจัดวางในถาดเดียวกัน...ดูเป็นคนละสไตล์แต่เราอยู่ร่วมกันได้
ทำไมฉันถึงคิดอย่างนั้นน่ะเหรอ
เพราะเราไม่ค่อยได้ไปไหนด้วยกันน่ะสิ เจอกันในเวลาเรียนและแยกย้ายกันกลับบ้าน
ถึงจะสนิทกันเท่าไรก็ยังมีช่องว่างระหว่างกันและกัน
เรารักษาระยะห่างที่จะไม่ใกล้กันเกินไปจนอีกคนอึดอัด...และก็ไม่ห่างจนเป็นความห่างเหิน
แต่กับเธอแล้ว...ไม่ใช่อย่างนั้นเลย
เธอไม่เหมือนกับเพื่อนๆ ของฉันที่มหาวิทยาลัยเดียวกัน
เราเติบโตมาด้วยกัน แม้บางครั้งเราอาจจะทะเลาะกันบ้าง เพราะฉันเองที่ใส่ใจเธอมากเกินไปจนเราอึดอัดใจทั้งคู่
ฉันเคยห่วงเธอ หวงเธอมากจนเจ็บปวด
แต่ตอนนี้ฉันเดินห่างเธอออกมาเพื่อดูว่า บางครั้งคนเราก็ต้องการช่องว่างให้กับความเป็นตัวของตัวเอง
และหลังจากที่ฉันคิดได้อย่างนั้น
เธอก็กลับมาหาฉัน...แล้วเราก็ยิ่งสนิทกันมากกว่าเดิม
ด้วยความที่เราเรียนอยู่คนละมหาลัย เราก็ได้แค่นัดพบกันตอนเย็น คงเป็นโชคดีที่บ้านเราอยู่ใกล้กันจึงไปมาหาสู่กันได้ง่ายกว่าเพื่อนคนอื่นๆ
หลายคนคิดว่าฉันกับเธอเป็นแฟนกันด้วยซ้ำ
แต่มันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก
เธอยังชอบผู้ชายเหมือนผู้หญิงปกติ...ยังคุยเรื่องผู้ชายให้ฉันฟังอย่างสนุกสนาน
ฉันก็ยังคงมองผู้ชาย...เหมือนที่ผู้หญิงหลายๆ คนมอง
ชื่นชมรูปลักษณ์ที่พวกเขาเหล่านั้นแสดงออก แต่ฉันไม่เคยคิดที่จะคบใครจริงจังเลยสักคน
ผู้ชายของเธอมักจะโทรมาตอนที่เธออยู่กับฉัน...และฉันต้องรู้สึกโมโหทุกครั้ง เพราะฉันไม่อยากแบ่งปันช่วงเวลาที่เธออยู่กับฉันให้ผู้ชายคนไหน...ฉันเองก็เช่นกัน ฉันจะรีบวางสายเมื่อเขาคนนั้นโทรมาตอนที่ฉันอยู่กับเธอ
เราเคยมีปากเสียงกันเวลาที่ผู้ชายของเธอโทรมา...ฉันไม่พอใจ
...............แต่เธอเลือกฉัน เธอวางสาย
ความรู้สึกของฉันตอนนั้นคือดีใจ ฉันยังเป็นคนสำคัญที่สุดของเธอ
ฉันเองยังไม่รู้ว่าความรู้สึกที่มีต่อเธอคืออะไร
มันมากกว่าเพื่อน
มันไม่มีคำอธิบายใดๆ ที่จะบอกความสัมพันธ์ของพวกเรา
ฉันยังคงนัดพบกับเธอแทบทุกวัน
ไปหาเธอที่บ้าน
และเธอก็ยังคงมาหาฉันที่บ้าน
เวลาที่อยู่กับเธอคือช่วงเวลาที่เราแชร์สิ่งดีๆ ด้วยกัน
ฉันมีความสุข จนไม่อยากจะเสียช่วงเวลานี้ไป
ความสุขนี้จะอยู่คงทนเท่าไรฉันไม่รู้
จะมีใครเข้ามาแทรกกลางระหว่างเราสองคนหรือเปล่า
ฉันไม่มั่นใจ
ฉันกลัวที่จะเสียเธอให้กับผู้ชายที่เข้ามา
ฉันกลัวเธอจะเลือกเขามากกว่าที่จะเลือกฉัน
ความกลัวทำให้ฉันอึดอัด.............
มันอาจไม่ใช่ความรัก
แต่ฉันก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร
สิ่งที่จำกัดความความรู้สึกเช่นนี้ได้ตรงตัวอาจจะไม่มีก็ได้....ฉันไม่รู้
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
5 ก.ย. 50
8,936
33
ความคิดเห็น
สำหรับเราแล้วเราว่านะ อาจเป็นเพราะเราใกล้กันเกินไป
เรามักจะแบ่งความรู้สึกดี ๆ ให้กัน แล้ววันหนี่งถ้าเค้าเปลี่ยนจากเราไปเป็นคนอื่น
เราก็จะรู้สึกไม่พอใจนะ อาจเป็นอาการแบบหวงของสำคัญไรอย่างนี้
นี่เป็นสำหรับเรานะ เพราะตอนนี้เรากะเพื่อนเราไม่ได้เรียนด้วยกัน
ความสนิทก็ลดลง ความรู้สึกแบบนั้นก็หายไป เหลือเพียงความห่วงใยที่เพื่อนมีให้เพื่อนจิง ๆ
PS. บางคนฝันว่าอยากจะประสบความสำเร็จอย่างสวยหรู ในขณะที่อีกคนตื่นอยู่และลงมือทำมันให้เป็นจริง
เมื่อก่อนเราก้อเปน
หวงเค้าเวลาที่เค้าไปอยุ่กับใคร
ไม่อยากให้เค้าไปสนิทกับใครเท่าเรา
ไม่อยากให้เค้าไปทำอะไรๆกับคนอื่น
ทั้งที่สิ่งนั้นเราเคยทำร่วมกัน
มันหวง
เราก็เป็นนะ เรามีเพื่อนที่ทำงานด้วยกัน คุยกันทุกวัน ไปเที่ยวด้วยกัน พอเราย้ายแผนกก็คุยกันน้อยลง เกิดความรู้สึกห่างเหินกันไป เวลาเราเจอเพื่อนคนนี้คุยสนิทกับคนอื่นจะรู้สึกหวงเพื่อน เราอยากให้เพื่อนมีอะไรก็ปรึกษาเรา คุยกะเราเหมือนก่อน
ก้อเคยนะแบบว่า ไม่ให้คัยใกล้เพื่อนเรา
http://my.dek-d.com/netlovebank/diary/?day=2007-09-06
PS. อย่าคิดว่าจะมีใครจะอยู่เพื่อเรา..เพราะบางครั้งเรายังไม่รู้เลยว่าเราอยู่เพื่อใคร
คงเพราะว่า......
.
.
มันคือความผูกพัน
ที่แนบเนียนสนิท
ดำเนินมาเรื่อยๆ
.
.
.
เป็นเวลายาวนาน
ไม่รู้ดิเราก็เป็นอยู่แต่ไม่แสดงออกหรือรู้สึกมากซักเท่าไหร่
มากๆด้วย
แต่ก้อยังเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม
เพราะอยู่ด้วยกันตลอดล่ะมั้ง
PS. **WolFz & RaV3**
รักมากกง่าอะไรทั้งนั้นรักแบบยอมเค้าได้ทุกอย่างยอมอย่างจิงๆๆแต่ตอนเน้เค้าไม่ยอมคุยกะเราเรยเพราะเราไปเมาแร้วเราไปพูดว่าเราจะรักคนที่เราคุยอยู่หรือคนที่เราคบยุ่แหละเราบอกว่าเราจะพยายามรักคนที่เราคบมากกว่าเค้า เค้าก้อเรยไม่คุยกะเราเรยทั้งๆๆที่เค้าก้อรุ้ว่าเราทำไม่ได้เรารุ้สึกว่าเรารักเค้ามากเค้าก้อรุ้ง้อจนเหนื่อยจนเราไม่อยากง้ออีกแต่เราก้อทำจัยไม่ได้ที่จะไม่มีเค้าคนนั้นอีก
แต่ไม่เข้าใจเวลาเพื่อนไปคุยกับเพื่อนอีกคนนึงเราก็จะรู้สึกไม่ชอบใจ แต่ว่า
คือทั้งเราแล้วก็เพื่อนเราก็คิดแบบเพื่อนนะ บางทีเราก็หวงเพื่อน
อาจจะเป็นเหมือนว่าอาจจะเสียเพื่อนสนิทไปก็ได้นะ
เพราะมีมันนี้แหละเราถึงไปรักคนที่มาชอบมารักเราไม่ได้เลย เพราะมีแค่มันเท่านั้น แค่นี้ก็พอแล้ว สำหรับเรา แต่เมื่อเราผูกพันธ์และรักยิ่งขึ้น ความผูกพันธ์และรักเกินไป ทำให้เราเจ็บบ่อยๆ ความรักของเรา มันทำให้เราทุกข์มาก และก็สุขมาก แต่เราห้ามตัวเองให้รักไม่ได้ ทั้งที่บางครั้งมันชอบทำให้เราเสียใจแต่ก็ยังรัก เราไม่ได้รักมันแบบแฟน ต่อให้ขอเราเป็นแฟนเราก็ว่ามันไม่ใช่ เรารักมันมากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟน เราไม่รู้จะสามารถอธิบายได้อย่างไร ...เราไม่อยากเป็นแบบนี้เลย เราสงสารตัวเอง ทำไมเราต้องเป็นแบบนี้ .. m & b
เพราะตอนนี้เราก็เป็น ตอนที่อยู่ด้วยกัน 2 คนก็มีความสุขมาก แต่พอเพื่อนเรามาคุยด้วยนี่ เราจะรู้สึกแบบ ไม่อยากให้เขาคุยกับเพื่อนเราเลย เหมือนกลัวว่าเขาจะไปชอบเพื่อนหรือป่าว
คือมันทรมานนะ อยากจะพูดบ้าง แต่ก็กลัว กลัวว่าเขาจะคิดไม่เหมือนเรา แหะๆ แต่บางครั้งเราก็คิดว่า เออเราคงคิดไปเองมั้ง คงไม่มีไรหรอก เขาก็คงคิดแค่ว่าเพื่อนกันเท่านั้นแหละ ..แต่พอวันนึงวันนั้นเราต้องไปจับชายหญิงคู่เล่นเกมส์กัน เขาบอกว่าเขาไม่เล่น เราก็เลยอืม ไม่เป็นไร แต่เราอยากเล่นก็เลยเล่นๆไป แต่พอมาตอนที่เราต้องจับคู่กับเพือนผู้ชายนี่แหละ อยู่ๆเขาก็เดินมาหาเราแล้วบอกว่า มาคู่กับเราดีกว่า แล้วหันหน้าไปทางเพื่อนที่ยืนอยุ่แล้วบอกว่า คนนี้หวงว่ะ ..
ตอนนั้นอึ้ง+ดีใจมาก ก็ไม่รู้หรอกนะว่าหวง ความหายของเขาคืออะไร ไอเราเองก็ไม่แน่ใจ เลยไม่ค่อยกล้าที่จะพูดอะไรมาก เลยเล่นๆไป
เฮ้อ แต่ถึงยังไงเขาจะพูดอะไรตรงมากขนาดไหนเราก้ไม่มั่นใจอยู่ดี ว่าเขาคิดยังไงกันแน่ ค.รู้สึกที่มีก็ต้องเกบไว้ ไม่รู้เหมือนกันว่าต้องเก็บไว้อีกนานแค่ไหน... เน๊อะ
เวลาที่เพื่อนมันไปกะแฟนรึไปกะเพื่อนกลุ่มอื่นไปไหนมาไหนที่ไม่ใช่เราเราจะรุสึกน้อยใจ..แต่เราก้พยายามเข้าใจนะแต่มันก้ไม่เข้าใจก้น้อยใจอยุดี..ก้เกบอาการเท่าที่จะเกบได้แต่..บางครั้งก้ออกอาการหัยเหนเลยว่าเราไม่พอใจ..น้อยใจ..เรากะเพื่อนเราสนิทกัลมากอยุด้วยกัล กินด้วยกัล ไปไหนไปกัล..เราอึดอัดนะที่ต้องเปนแบบนี้..เหนื่อยใจมากที่สุด..!!
คือ ตอนแรกเรามีเพื่อนสนิทคนนึง สนิทกันมาก อยู่ด้วยกันตลอด
เปนผุ้ชายนะ แต่เราเปนผุ้หญิง - - ก้อยุ่กันแค่ 2 คนอ่า ตัวติดกันตลอด
สนิทกันมาก เราก้รักมันมากด้วย ก้เกินเพื่อนแต่ไม่ถึงแฟน อ่ะ
แต่พอ เพื่อนเราคนนึง ผุ้หญิงนะ แยกจากกลุ่มมัน มาอยุ่กะพวกเค้าอ่ะ
เรากับเพื่อนสนิทเรา ( ผุ้ชายอ่ะ ) คบกันมา 2 ปีกว่าได้ละ
แต่กะคนนี้ ผุ้หญิง อ่านะ มาทำเหมือนสนิท ทั้งที่พึ่งจามาสนิทกัน
มันก้นิสัยดีนะ แต่เราไม่ชอบ ๆ ๆ ไม่มีเหตุผล ทั้งที่มันดีกะเรามาก
ยังไงก้ไม่รุ้ มันทำให้เค้ากะเพิ่ลเค้า
สนิทกันน้อยลงไงก้ไม่รุ้ T^T บางทีเวลา เพื่อนเค้ามันงอน เค้า มันก้
คุยแต่กะ เพื่อนผุ้หญิง คนนั้น มันเจบ อ่า T T ปกติเรางอนกันจางอน
กันแปปเดียว เพราะ อิกคนจารีบง้อเพราะมีกันแค่ 2 คนไง
มันไม่เคยเปนแบบเน้ อ่า เศร้า หวง ๆ ๆ เพื่อน คนนี้ที่สุดเลย
รักเพื่อนคนนี้โคดโคดดดด แบบรักมากกก
รุ้สึกดีที่สุดในโลกเล่ยย เราชอบอยุกันสองคน
ทั้งๆที่มีกลุ่มไหย่มากก สนิทกันเกินขนาดอยุคนละห้องแร้ว
ยังตัวติดกันเหมือนเปนฝาแฝดด
เรารุ้สึกเกินเพื่อนนะยอมรับบ
แต่ม่ไช่แฟนจิงจิงอ่ะ เราหวงมากกกกกกกก
ไปไหนม่ไปกะเรานะ โคดน้อยไจอ่ะ
แต่เพื่อนคนนี้ก้อยุกะเราตลอด สนไจเราที่สุด
เรางี่เง่ากะมันตลอดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
แต่เราจะเกบแกไว้ไนใจนะ PB*