เขาไม่มีวันเป็นของฉันจริงๆ

ในสายตาของฉัน ฉันมองเขามาตลอด

หลายครั้งที่เขาไม่เคยรับรู้...และหลายครั้งที่เขาสังเกตเห็น

ความรักไม่ใช่เรื่องน่าละอายหรือเป็นเรื่องที่ต้องซุกซ่อน

หากเขาคนนั้นไม่ใช่คนของคนอื่น

คนที่ฉันมองว่าดี...ฉันชอบ 

ทำไมต้องมีเจ้าของกันหมดแล้ว หรือว่าผู้ชายดีๆ ฉันจะไม่สามารถหาได้

ฉันไม่ได้หวังสูง

ว่าคนที่ฉันรักจะต้องหล่อ...

แต่ฉันเป็นคนช่างเลือก...ขี้เบื่อง่าย

ถ้าไม่ใช่คนที่เข้าใจฉันจริงๆ ฉันก็จะไม่คบ

ฉันรู้ตัวดีว่า ผู้ชายที่เข้ากับฉันได้และฉันจะไม่ปฏิเสธเขา

คือคนที่เข้ามาในรูปแบบเพื่อนไม่ใช่เข้ามารุกฉันในรูปแบบของแฟน

หลายคนที่ดีมากๆ และอยากคบกับฉัน

ฉันไม่โอเค

ฉันไม่ต้องการคนที่เป็นได้แค่คนรักอย่างเดียว

ฉันเป็นคนขี้เหงา...ต้องการมากกว่านั้น

ต้องการคนที่จะเป็นเพื่อนได้ด้วย

เพราะฉะนั้น...ฉันจะไม่คบใครสุ่มสี่สุ่มห้าเด็ดขาด

การตัดสัมพันธ์ในแบบของฉันคือ 

การตัดความหวังเขาให้หมด...

เขาจะรู้ทันทีว่า ...ต่อให้เขาตื้อเท่าไร เขาก็จะไม่ได้ใจฉันไป ความพยายามของเขาสูญเปล่า

ฉันให้ได้แค่คำว่าเพื่อน

แต่กับคนที่เข้ามาในรูปแบบของเพื่อนก่อน

หัวใจของฉันจะค่อยๆ เปิดรับเขา

เพราะคำว่าแฟน...มันเหมือนเป็นสิ่งคุกคามโลกส่วนตัวของฉัน

ฉันจึงตั้งกำแพงกับมัน

*****

ฉันยังไม่หมดหวังในเรื่องของความรัก

แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องลมๆ แล้งๆ

ฉันยังมีความหวังอยู่เสมอ ว่าฉันจะพบคนๆ นั้น

แต่หากเขาไม่ปรากฏตัวในชีวิตฉัน...ฉันก็ยังอยู่ได้

เพราะฉันมีตัวของฉันเอง เป็นคนที่รักฉันที่สุด

ฉันมีความภูมิใจในตัวเอง มีความรักจากคนรอบข้าง

ดีงนั้นถึงจะไม่มีคนๆนั้นเดินเข้ามา ฉันก็มีความสุขเต็มที่ในแบบของฉัน

ฉันใช้วันทุกวันอย่างเต็มที่เสมอ

เพราะฉันไม่รู้ว่าฉันจะอยู่บนโลกนี้นานแค่ไหน

รักคนรอบข้างให้มาก

ทำให้เขาหัวเราะมีความสุข และฉันก็มีความสุขไปด้วย