do it as you gonna die if you don't do
เขียนโดย
Caje
ขั้นต้นก็แค่ กิน อยู่ นอนหลับ ทำร่างกายให้มีชีวิตรอด สูงขึ้นไปก็คือ ทำชีวิตให้เป็นสุข
หากมีชีวิตอยู่ โดยดำรงในหน้าที่แล้ว ชีวิตก็จะเปี่ยมสุขแน่นอน ...หน้าที่ที่ดี หน้าที่ที่จำเป็น หน้าที่ที่เที่ยวแท้... ทำงานด้วยความตั้งใจ ผลสำเร็จย่อมออกมาดี แม้ไม่ควาดหวัง ก็ยังได้รับ
ตอนนี้เรารู้สึกว่าเรามีหน้าที่ที่ต้องทำมากมาย ทั้งที่จำเป็นโดยปัจจัยภายนอกบังคับ และอีกส่วนหนึ่งที่เป็นกิจที่กำหนดไว้เองในใจ กิจนี้หากใจผ่อนผันผ่อนปรนไม่ยึดถือเป็นหน้าที่เมื่อใดแล้ว ก็สามารถละทิ้งไปง่าย ๆ โดยไม่กระทบกระเทือนการดำเนินชีวิต แต่อาจจะส่งผลในทางจิตที่ละทิ้งงานไปบ้าง
เราคิดว่าเราไม่อยากเป็นอย่างนั้น แม้บางครั้งอาจจะขี้เกียจออกนอกเส้นทางไปบ้าง แต่ก็ยังคงหวนกลับมา และยังรักในการทำหน้าที่และงานอยู่ดี ที่หลงไปก็เหมือนได้ประสบการณ์ชีวิต รู้ว่าทำไมถึงหลงออกไป ทำไมคนอื่นถึงได้หลง แล้วทำไมเราถึงย้อนกลับมา อย่างในเป็นสุขกว่ากัน ระหว่างทำหน้าที่ให้ดี และหลงระเริงในชีวิต หากมีสติและปัญญาแจ่มแจ้ง ย่อมรู้ และตัดสินได้ว่าควรทำอะไรมากกว่ากัน
กิจอื่นที่ใจกำหนดขึ้นมาเองนี้ อาจทำให้เวลาว่างเราลดน้อยลงไป มองแง่หนึ่งอาจเหมือนไม่มีเวลาพักผ่อนจิตใจอยู่บ้าง แต่หากจะทำให้สำเร็จแล้วละกัน ต้องถือมันเป็นหน้าที่อย่างหนึ่ง หน้าที่ที่เราจะต้องรับผิดชอบต่อจิตใจของเรา มีความซื่อสัตย์ต่อตนเอง การทำหน้าที่ทำให้มีความสุขอยู่แล้ว การพักผ่อนก็ไม่จำเป็นนัก ที่เราแสวงหาความสุขอื่น ความสุขจากภายนอกนั้น ก็เพราะเราไม่พอใจในสิ่งที่เรามีอยู่ ที่เราเป็นอยู่ หรือว่าง่าย ๆ ว่า ยังไม่พอใจในหน้าที่ ดังนั้นหากเข้าใจถ่องแท้ในความสำคัญของหน้าที่แล้ว สุขอื่นก็ไม่จำเป็น
ต่อไปนี้จะถือว่ากิจในใจนี้เป็นหน้าที่อย่างหนึ่ง เสมือนว่าถ้าไม่ทำจะต้องตาย ประสบเหตุร้ายต่าง ๆ นานา
...จะไม่ทรยศใจตัวเองอีกต่อไป ก้าวไปบนเส้นทางแห่งหน้าที่ พอใจในสิ่งที่เป็น...
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
16 ธ.ค. 51
343
0
ความคิดเห็น