ซุปผักกันตายแบบอู้ๆ

พอดีวันนี้ว่างจัด และหิวข้าวจัดๆๆ
ซึ่งอาการหิวข้าวไม่มีไรกินนี้เกิดขึ้นติดต่อกันมาหลายวันมากๆแล้ว ทำให้ช่วงหลังๆที่เล่นเน็ต เรามักเปิดพวกเว็บทำอาหารดู...ดูรูป

ดูรูป แล้วจินตนาการแก้หิว (กรรม- -")

และในที่สุด หลังจากทนหิวมานาน (เอาชีวิตรอดด้วยสลัดผักทุกมื้อ กลางวัน เย็น เนื่องจากเช้าไม่ตื่น) เราก็เลยนึกปิ๊งอะไรขึ้นมาได้

"ลองทำซุปผักกินเล่นดูดีกว่าน่ะ!!"

วัสดุอุปกรณ์(?)

1. ผักมากมาย แครอท มะเขือเทศ ฯลฯ และ/หรือ อะไรก็ตามที่ค้นเจอในช่องเก็บผัก แล้วคิดว่าเอามาต้มกินแล้วไม่ตาย
หั่นเห็นชิ้นเล็กๆ...ถ้าขยันก็หั่นลูกเต๋า ถ้าขี้เกียจก็หั่นแค่พอให้ยัดเข้าปากแล้วหุบปากเคี้ยวลง (แนะนำว่าควรจะหั่นลูกเต๋า ไม่งั้นอาจพบวิกฤตแครอทชิ้นควายเช่นที่ข้าพเจ้าประสบ)

ที่เราทำนี่ จะมีพริกหวานแดงเพิ่มมา เพราะมันมีอยู่ในเมนูสลัด และตรองแล้วเห็นว่าน่าจะต้มกินได้
เหตุผลอีกประการคือ เพื่อไม่ให้ในหม้อเต็มไปด้วยแครอทกับมะเขือเทศจนเกินไปนัก ดูแล้วแครอทล้นมาก เดี๋ยวเป็นลมแครอทตาย- -

2. ถั่ว ถั่วขาวกระป๋องแบบไลท์ (มีอยู่) ถั่วแดง ถั่วเขียว ถั่วดำ ถั่วแระ ถั่วลันเตา...คือถั่วไรก็ได้ ถ้ามีก็ใส่ให้หมด

(พอดีมีแต่ถั่วขาวกระป๋อง- -" เอวัง)

3. เซเลอรี่ หอมใหญ่ กระเทียม ถ้าขาดไปสักอย่างก็ช่างหัวมัน แต่ถ้าขาดหมดสามอย่างนี่อย่าทำมันดีกว่า- -
เซเลอรี่กับหอมใหญ่ก็...หั่นตามสะดวก เอาให้มันยัดใส่ปากเคี้ยวได้เป็นพอ (เวร) ส่วนกระเทียมฝานบางๆหน่อย เวลามันเข้าปากแล้วกัดลงไปจะได้ไม่รู้สึกกระเที้ยมกระเทียมจนเกินเหตุ

4. เนย (สามารถใช้เนยก้อนอายุล้านปีที่แจกคู่กะขนมปัง หรือมาร์การีนแข็งปาหัวคนแตกได้) เกลือป่น พริกไทยป่น...พริกไทยดำได้จะดี แต่ถ้าไม่มีก็ช่างมัน เอาพริกไทยขาวแทนได้

ในที่นี้ใช้เนยก้อนในหลืบตู้เย็น อายุกี่ปีไม่รู้ (ไม่แนะนำให้ทำตามเด็ดขาด) เกลือป่นที่ชื้นจนจับตัวเป็นก้อน-*- แล้วก็พริกไทยขาวป่น เพราะหาพริกไทยดำไม่เจอ

5. ใบกระวาน ใบไธม์ ออริกาโนที่แถมมากะพิซซ่าดิลิเวอรี่ ฯลฯ และ/หรือ เครื่องเทศที่มันดูตะวันตกๆล้านแปด...ไม่ใช่ว่ามองในตู้เห็นว่ามี แล้วจะเอาพวกเครื่องพะโล้เม็ดกวยจี๊อะไรโยนลงไปด้วยก็ได้ คือออกจะไม่เข้ากันเกินไปหน่อย 555

ในที่นี้ อย่างน้อยควรจะมีใบกระวาน แต่อย่างอื่นเป็นออปชั่นเสริม ซึ่งเรามีแต่ใบกระวาน แล้วก็โรสแมรี่ ก็จะใส่มันลงไป
(คิดดู กระทั่งออริกาโนและปาปริก้าที่แถมมากะพิซซ่ายังไม่มีเหลือติดบ้าน T^T)

6. น้ำมะเขือเทศ น้ำมะเขือเทศ 100% ในกล่องกระดาษ/กระป๋อง ซอสมะเขือเทศแบบมะเขือเทศเข้มข้น (คือที่มันไม่ใสแบบซอสมะเขือฯของเคเอฟซีอะ พวกไฮนซ โรซ่า เงี้ยโอเค) มะเขือเทศบดข้นกระป๋อง มะเขือเทศต้มแล้วโยนลงไปปั่น ฯลฯ

ซึ่งเราใช้น้ำผัก V8 ขวดมหึมาที่ได้เป็นของขวัญมาจากป้าเมื่ออาทิตย์ก่อน กับมะเขือเทศบดข้นกระป๋องของอะยัม (อันหลังสุดนี่ไม่รู้มีได้ไง-*-)

7. หมู ไก่ เนื้อสัตว์บกอะไรก็ได้ ใช้นิดเดียว หรือถ้าไม่มีจริงๆก็ไม่ต้องใส่ก็ได้ หั่นลูกเต๋า ไม่ก็...ตามที่ร่ายๆมาด้านบนแหละ 55+

เราใช้เศษหมู 1 ขยุ้ม(สาบานว่านี่คือหน่วยนับ)ที่เหลือจากการทำหมูตุ๋นเมื่อชาติก่อน-__-"
(ครั้นจะโยนแหนมแลกุนเชียงฤๅโปรตีนเกษตรอีกกุ้งแห้งที่มีติดตู้ลงไปเพิ่มโปรตีนอีกสักนิด มันก็รู้สึกกระดากใจยังไงอยู่ เศษหมู(ย้ำ เศษจริงๆ)ก็เศษหมูเหอะ พอรับได้)

------

ตรวจดูให้ครบแล้วก็ทำขั้นตอนดังต่อไปนี้ได้เลยจ้ะ

1. ตั้งหม้อบนเตา ไฟอ่อนๆ โยนเนยลงไปพอให้ละลาย
สักพักก็จับกระเทียมลงไปผัด จนรู้สึกว่ามันมีแนวโน้มจะไหม้ในไม่ช้า ก็จงเทเซเลอรี่และหอมใหญ่ตามลงไปทันใด
(ถ้ามีเครื่องดูดควัน กรุณาเปิดเครื่องดูดควันด้วย ไม่งั้นมันจะฟุ้งเต็มบ้าน-*-)

2. ผัดสักพัก จนรู้สึกว่าผักมันเริ่มสุก น้ำผักเริ่มออก เสียงดังฉ่าๆๆ (สามารถใช้เกณฑ์การสุกของหอมใหญ่ ที่จะเริ่มใส ได้ แต่เราไม่อดทนมากพอ)
เหยาะเกลือป่นนิดหน่อย จากนั้นก็โยนพวกใบกระวานเครื่องเทศอะไรต่อมิอะไรตามลงไป (โยนให้เต็มที่ อย่าไปเสียดาย มันช่วยให้อร่อย ไม่ว่าฝีมือคนทำจะห่วยแตกเพียงใดก็ตาม) ผัดๆๆ

3. เมื่อรู้สึกว่าไอ้ที่ผัดอยู่มันหอมเหลือหลาย และมีแนวโน้มจะไหม้ในไม่ช้า (กรรม) ก็ค่อยโยนแครอทลงไป คลุกๆๆ แล้วเติมน้ำตู้มมม ให้ท่วม กลายเป็นโกโกครั้นช์(???)

4. ตั้งน้ำไปสักพัก จะเห็นว่ามันออกสีเหมือนซุปหัวหอมอย่างแรง! (เก็บขยะไประหว่างนี้ก็ได้) แล้วก็โยนผักกะถั่วทั้งหมดลงไปต้มในหม้อ พอเดือดค่อยจับหมูใส่

5. เติมน้ำมะเขือเทศ เติมน้ำมะเขือเทศ เติมน้ำมะเขือเทศศศศ
คนบ่อยๆ (แต่ถ้าขี้เกียจก็คนแค่ไม่ให้ก้นหม้อมันไหม้) ถ้ารู้สึกว่าฟองมันชักจะจับตัวแข็งเป็นก้อนก็ช้อนทิ้งซะ

6. ต้มปุดๆๆ สักพักปรุงรสตามชอบ (เกลือ และ น้ำตาล แต่เรารู้สึกว่ามันหวานแล้ว เลยเติมแต่เกลือ)
เหยาะพริกไทยตามลงไป หรือจะใช้วิธีเทพริกไทยตูมพรวดก็ได้ ตามแต่ความปรารถนา= =

7. ต้มปุดๆๆๆ ต้มปุดๆๆๆๆๆ ยืนดูอย่างสบายๆ ลองชิมดูบ้าง ถ้ามันไม่เข้มข้นพอก็โยนเครื่องเทศหรือน้ำมะเขือเทศลงไปอีกนิดหน่อย-__-"

...

...

...

...

...

เป็นอันจบ

...กร๊ากกกกกกกกกก

คือไอ้ซุปยำนี่(?) มันเอามากินคู่กับอะไรก็ได้ที่มี ได้หมด ไม่ว่าจะข้าว ขนมปัง สปาเกตตี้ ฯลฯ ซึ่งคิดว่าทุกคนก็ควรจะมีกันอย่างน้อยหนึ่งอย่างติดบ้านอยู่แล้ว จึงไม่น่าเป็นห่วง
(ในที่นี้คือขนมปัง เพราะไม่มีข้าว ไม่ต้องถามถึงพาสต้าเลย-*- -*- -*-)

ตอนกินก็ เอ้อ อร่อยโว้ยยยย มันหอม เผ็ด อมเปรี้ยวนิดๆแบบมะเขือเทศ (เป็นพวกคลั่งไคล้มะเขือเทศเป็นทุนเดิม) ซดโฮก ซดโฮก

ได้ไอ้นี่มาหม้อนึงแล้วรู้สึกดีใจเป็นล้นพ้น ที่เราจะหลุดพ้นจากสลัดผักแล้ว
TTwTT มันน่าปลาบปลื้มดีจริงๆเน้อ

ซุปผักกันตายแบบอู้ๆ

ความคิดเห็น