นิดนึง กับ Inception

สำหรับตรรกะของ Inception:

เงื่อนไขที่จะปลุกให้ตื่น=ต้องกำลังตกในชั้นนั้น และฝันว่าตกในชั้นที่ลึกกว่า

(ตรรกะเดียวกับเวลาเราฝันว่าตกตึก และโลกจริงกำลังตกเตียง จึงตื่น เพราะรู้ตัวว่ากำลังตกจริงๆ แต่ถ้าตอนตกเตียงไม่ได้ฝันว่าตก ก็เท่ากับไม่รับรู้ว่าตัวเองกำลังตก จึงไม่ตื่น)

หรือ

-ตายในฝัน และในโลกก่อนฝันสามารถตื่นได้
มิฉะนั้น จะตายไป ซึ่งเท่ากับจิตตื่น แต่ตัวจริงตื่นไม่ได้ >> กึ่งหลับกึ่งตื่น แยกแยะไม่ออกอะไรจริงอะไรฝัน ซึ่งคือ Limbo (รอยต่อ) ในความหมายนี้

ดังนั้น ฝันทั้ง 4 ชั้น เราจึงคิดว่า ชั้น 4 ไม่ใช่ Limbo

ชั้น 3 ฟิชเชอร์ตายในชั้นนั้นจริง ก็เท่ากับว่า ตัวในชั้น 2 จะตื่น และทุกอย่างจะล้มเหลว ดังนั้นต้องเก็บฟิชเชอร์เอาไว้ในฝันชั้น 3 จนกว่าจะ inception ได้สำเร็จ

ซึ่งในที่นี้ปั๊มหัวใจออกมาได้ ทำให้ฟิชเชอร์แค่นอนหลับในชั้นสาม ไม่ได้ตาย (เดาว่าชั้นสองอาจจะสะดุ้งตื่นชั่วแวบแล้วหลับต่อไรงี้) แล้วจับมาแชร์ฝัน ทำให้สามารถดึงฟิชเชอร์กลับมาให้กลายเป็นว่ากำลังนอนหลับฝันอยู่ในชั้น 3 ดังนั้นชั้น 4 จึงเป็นความฝันของอีตาคอบบ์ และเมียมันก็คือจิตใต้สำนึกของมันเอง

ส่วนเรื่องการตกแล้วตื่นต่อเนื่องนั่นก็ตามเงื่อนไขที่เรามอง คือ "ต้องตกจริง และฝันว่าตก จะได้รับรู้การตก" (ทำให้อาเธอร์ชั้น 2 ตอนรถตกที่ชั้น 1 ไม่ตื่น เพราะชั้น 1 ไม่ได้ฝันว่าตก เลยไม่รับรู้การตก ทำให้ต้องมาตั้งมาตรฐานใหม่ระหว่างอยู่ใน Freefall แล้วระเบิดลิฟท์สร้างแรงพากันตกเป็นหมู่คณะ)

ส่วนที่ว่า ทำไมอีตาคอบบ์ไปตามหาไซโตะได้ เราเชื่อว่าไซโตะตายตั้งแต่ฝันชั้นหนึ่ง ตายระหว่างกำลังนอนหลับฝัน (หรือถ้ามองลึกลงในฝัน ก็จะกลายเป็นตายในฝันชั้น 3 ทำให้ชั้น 2 ตาย และชั้น 3 ตายตาม ทำให้เกิดผลย้อนหลับเสมือนตื่นต่อเนื่อง ซึ่งพอตื่นมา ตัวเองก็ตายไปแล้ว...ให้ผลเดียวกัน)

ดังนั้น เมื่อตายในฝันชั้น 1 ก็เท่ากับ กำลังจะตื่นแล้ว แต่ตื่นไม่ได้ เนื่องจากฤทธิ์ยานอนหลับมันแรง >> ไป Limbo จิตตื่น แต่ตัวไม่ตื่น กึ่งหลับกึ่งตื่น และทุกคนที่กึ่งหลับกึ่งตื่น จะแชร์ช่วง Limbo กัน ถ้าเกิดกำลังอยู่ในระหว่างการแชร์ฝัน

ส่วนอีตาคอบบ์ เราว่าก็เกิดการตายอย่างต่อเนื่องไม่ต่างกับไซโตะ คือ ชั้น 4 ตาย โดนมีดแทง ส่วนชั้น 3 ก็ตึกถล่มตาย ชั้น 2 ลิฟต์ตกตาย ชั้น 1 จมน้ำตาย (ส่วนที่มันบอกว่า ไซโตะอยู่ที่นี่ อาจจะเพราะมันเข้าใจผิดว่าชั้น 4 คือ Limbo เนื่องจากสภาพเหมือน Limbo ที่มันเคยอยู่กับเมียมันมาก่อน แต่จริงๆแล้วเป็นแค่ความฝัน เป็นภาพสะท้อนจากจิตใต้สำนึกของคอบบ์เอง)

ส่วนจะถามว่า แล้วตอนจบนั่นล่ะ เป็นความจริงไหม...ก็ต้องมองย้อนไปว่า แล้วทั้งหมดที่ผ่านมาตอนต้นเรื่อง เป็นความจริงรึเปล่า?

ถ้าจะยึดตามตรรกะในโลกจริง โดยข้ามพวกความเว่อร์ไปทั้งหมด

-เป็นไปได้ไง ที่มันจะไม่เคยเห็นหน้าลูก...ที่สำคัญคือไอ้เรื่องที่ว่า ไม่ทันเห็นหน้าลูก นี่ไม่มีเหตุผลอย่างยิ่ง งานมันมาที่บ้าน จะเดินไปเจอหน้าลูกนิดนึงนี่ไม่ทันเลยรึไง...ตรงนี้ถ้าไม่ใช่ฝันอยู่ ก็แสดงว่าเป็นภาพจากจิตใต้สำนึกที่สะท้อนออกมา ผ่านการประมวลจากข้อเท็จจริงเป็นล้านในตอนนั้น ไม่สามารถเอามาอ้างอิงอะไรได้

-เป็นไปได้ไง ที่คุณปู่จะมารอรับที่สนามบิน เป็นไปได้ไง ที่ที่บ้านจะไม่มีย่าอยู่ เป็นไปได้ไง ที่ลูกจะอยู่ที่เดิมตลอดทั้งปีทั้งชาติ (ประเด็นเรื่องอีตาไซโตะคือความเว่อร์ขั้นเป็นไปไม่ได้ที่อยู่บนตรรกะหนัง ถือว่าพอรับได้)

เราเลยสรุปว่า ไม่ว่าจะเป็นความจริงหรือความฝัน "ภาพที่เห็นในตอนจบ เป็นแค่ภาพสะท้อนจากจิตใจของคอบบ์เท่านั้น" ไม่สามารถเอามาอ้างอิงอะไรได้เลย

คือคอบบ์ได้เคลียร์ปมเรื่องเมียแล้ว (จะไม่อะไรมากว่า เมียคือสัญลักษณ์แทนอะไร นั่นมันอีกเรื่อง เดี๋ยวยาวเกิน...) และงาน(น่าจะ)สำเร็จ ทำให้สามารถกลับมาโลกความจริงตามท้องเรื่อง (เพราะไม่มีเหตุผลอะไรที่จะกลับมาไม่ได้) และกลับบ้านได้ แต่ภาพตอนจบกลับขาดความสมเหตุสมผลเป็นล้าน จนดูแปลกๆ แหม่งๆ

ภาพที่เห็นตอนจบนั้นจึงไม่น่าจะไม่เกี่ยวกันกับความเป็นจริงที่เกิดขึ้น

-การมารอรับของอีปู่ = ได้รับการยอมรับจากอีปู่แล้ว (ส่วนจะมารับจริงหรือเปล่า นี่อีกเรื่อง)
-การได้เจอลูก = แก้ความรู้สึกผิดที่ทำให้เมียตาย + สามารถจะกลับบ้านได้แล้ว
-ที่ปล่อย Totem ไว้แล้วไม่รู้ว่าหมุนอยู่หรือหยุดหมุน = ไม่สนใจแล้วว่าจะเป็นความจริงหรือความฝัน เพราะได้เคลียร์ตัวเองหมดแล้ว

ส่วนในความจริงบนเนื้อเรื่อง เป็นยังไง อันนี้ไม่รู้...อีตาไซโตะอาจจะหักหลังไม่จัดการให้ก็ได้ ตัวจริงอีตาคอบบ์อาจจะกลับไปติดคุก อันนี้ก็ไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ มันยอมรับตัวเองแล้ว ไม่มีอะไรเป็นอุปสรรคในตัวมันเองแล้ว ดังนั้นภาพที่เห็นจึงเป็นอย่างนี้

ป.ล. คงต้องรอดู DVD อีกรอบ ถึงจะวิจารณ์เต็มๆได้ละเอียด
ป.ป.ล. ขออ่านหนังสือให้เสร็จก่อน ไม่อย่างนั้นมันมีปมค้างคาประดุจเมียอีตาคอบบ์ ประเดี๋ยวจะตามไปหลอกหลอนในทุกความฝัน 555 Alejandro เลยเอาไว้ก่อนละกันนะ

นิดนึง กับ Inception

ความคิดเห็น