ข้ามมิติรักอลเวง (จบแล้วจ้า แค่ Re Up ให้อ่านฟรีอีกครั้ง)

ตอนที่ 48 : ตอนที่ 45 บทส่งท้าย(Re Up)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,015
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    13 ก.ย. 61

บทส่งท้าย



     "ดูพี่น้องคู่นั้นสิ ช่างงดงามราวกับเทพเซียนเดินดิน" เสียงชาวบ้านในแคว้นเทียนไห่ที่พากันกระซิบกระซิบอย่างออกอรรถรส ผสมกับดวงตาที่ฉายความตื่นเต้นเลื่อมใสหลงใหลในคราวเดียวกัน

     "ใช่ๆ งดงามมาก ข้าไม่เคยเห็นใครงดงามเท่านี้มาก่อนเลย พวกนางเป็นคนของตระกูลใดกันดูสูงส่งสง่าขนาดนี้จะต้องมีคู่หมั้นคู่หมายแล้วเป็นแน่"

     "นั่นสิ บุรุษผู้นั้นจะต้องโชคดีที่สุด ข้าล่ะอยากรู้จริงๆว่าพวกนางเป็นใครกันแล้วใครที่จะได้พวกนางไปเป็นคู่ครอง"

     เสียงที่ชาวบ้านต่างพากันออกความคิดเห็นลอยมากระทบประสาทการได้ยินที่เป็นเลิศของสตรีทั้งสองที่ตกเป็นหัวข้อสนทนา พวกนางหันหน้ามามองกันแล้วหัวเราะคิกคักพลางส่ายศีรษะกันเบาๆ ให้ตายเถอะ พวกนางหาใช่พี่น้องกันไม่

     "ท่านงดงามราวกุหลาบพันปีเช่นนี้มิน่าเล่าคนเอาแต่ใจและขี้หวงถึงได้เป็นแบบนั้น คิกๆ" เฟ่ยซูเม่ย(มนตราที่สวยงาม)หันมากล่าวกระซิบที่ข้างหูของสตรีที่นางเดินเคียงข้างมาด้วย

     "เจ้าก็เหมือนกัน ระวังเขารู้แล้วเราจะไม่รอดเอาทั้งคู่ รีบกลับกันเถอะเม่ยเอ๋อร์"

     "เจ้าค่ะๆ" เฟ่ยซูเม่ยเผยรอยยิ้มทะเล้นขี้เล่นออกมาส่งผลให้บุรุษที่แอบมองทั้งหลายต่างพากันใจละลาย สติที่แทบจะปลิวหายเมื่อเจอกับความงามยามที่ได้พิศมองดวงหน้าของพวกนาง ยามนี้ปลิวหายไปจริงๆเสียแล้วเมื่อเจอรอยยิ้มอันงดงามเข้า

     "หึ โอ๊ะ! ระวัง" ร่างบางยกยิ้มตอบกลับแล้วอุทานเตือนหนุ่มน้อยตรงหน้าที่เดินผ่านพวกนางแล้วดันสะดุดขาล้มลงหน้าคะมำแทบเท้าของพวกนาง

     "ขะ ขอโทษขอรับคุณหนู ขะ ข้าไม่ได้ตั้งใจ" บุรุษหนุ่มน้อยละล่ำละลักเอ่ยขอโทษสตรีที่ดูสูงส่งทั้ง ๒ นาง ตอนนี้น้ำหวานสีแดงในมือของเขาหกเลอะชายอาภรณ์ของพวกนางจนเปียกชุ่มเสียแล้ว ยังดีที่ชุดไม่ใช่สีขาวมิเช่นนั้นมันจะต้องเห็นชัดมากกว่านี้

     "มะ/ถอยออกไป" ร่างเล็กที่กำลังจะเอื้อนเอ่ยคำพูดเพื่อบอกชายหนุ่มตรงหน้านางว่า 'ไม่เป็นไร' แต่ก็มีเสียงของบุรุษคนหนึ่งเอ่ยแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ

     "เขามาแล้วเจ้าค่ะ" เฟ่ยซูเม่ยหันไปพูดยิ้มแห้งๆกับสตรีข้างกาย

     "หยุดเลยนะเม่ยเอ๋อร์ ป๊าจะให้เจ้านั่งคัดคำขอโทษที่พาม๊าเจ้าออกมาเที่ยวโดยไม่ขออนุญาตป๊าก่อน" เฟ่ยไป๋ปิงหันไปกล่าวโทษบุตรสาวคนโต ก่อนจะมีเสียงเสริมขึ้นตามมาจากด้านหลัง

     "ใช่ เจ้าต้องคัดคำสำนึกผิดมาให้พี่ด้วยโทษฐานที่ทำอะไรไม่บอกกันก่อน" ร่างสูงสง่าของเฟ่ยหย่งไฉที่บัดนี้ย่างเข้า ๑๙ ปีแล้วเอ่ยขึ้นมาบ้าง

     "เม่ยเจี่ยเจีย! หม่าม๊า!" เฟ่ยซืออ้าย(อัญมรีแห่งความสุข)วัย ๙ ขวบตะโกนเรียกพี่สาวกับมารดาของตน ในมือของนางก็จับจูงพี่ชายไว้นามว่าเฟ่ยเฟยหลง(โบยบินสู่เกียรติยศ)วัย ๑๕ ปีเท่ากับเฟ่ยซูเม่ย

     "โอ้โห นี่มากันหมดเลยหรือเจ้าคะ" เฟ่ยซูเม่ยทำตาโตระยิบระยับไม่สำนึกผิดต่อบิดาของตนที่ตอนนี้กำลังยืนตีหน้ายักษ์อยู่

     "เจ้าพาท่านแม่ออกมาเที่ยวเล่นแบบนี้ไม่ดีเลยนะเม่ยเอ๋อร์" เฟ่ยเฟยหรงกล่าวเตือนน้องสาวฝาแฝดที่ไม่ใครจะแฝดซักเท่าไหร่ของตน พวกเขาแค่เกิดวันเดียวกันแต่หน้าตาต่างกันลิบลับ คราวนี้เขาผมสีเข้มแต่น้องสาวผมสีขาวเหมือนกับบิดาและพี่ชาย เค้าโครงหน้าของนางเหมือนมารดาส่วนเขาเหมือนบิดา ราวกับถอดร่างสลับกันแค่สีผมเท่านั้น

     "อะไรกัน พี่หรง พี่หย่งไฉ ท่านพ่อ เอาแต่ว่าข้าทั้งนั้นเลย ว่าแต่สาวน้อยของเจี่ยเจียจะเข้าข้างเจี่ยเจียรึเปล่าน้า" เฟ่ยซูเม่ยก้มลงถามน้องสาวตัวน้อยคนสุดท้องพลางยิ้มหวานให้กับนาง

     "ไม่เจ้าค่ะ พี่หย่งไฉบอกว่าพักนี้ท่านแม่ไม่ค่อยแข็งแรง พวกเราไม่ควรทำให้ท่านเหนื่อยนะเจ้าคะเจี่ยเจีย" เสียงเล็กของเฟ่ยซืออ้ายกล่าวอย่างน่ารักน่าชังฉะฉานเสียจนคนเป็นพ่อเป็นแม่ได้แต่อมยิ้ม

     "เอาล่ะๆ หม่าม๊าไม่เป็นอะไรหรอก เรากลับกันเถอะเจ้าค่ะท่านพี่" เฟ่ยฟางเซียนหันไปจับมือของสามี

     เฟ่ยไป๋ปิงที่ยังยืนตีหน้ายักษ์จ้องเขม็งไปที่คนรอบข้างโดยเฉพาะบุรุษต่างแคว้นที่พากันมองภรรยาและบุตรสาวของเขาอย่างหวงแหน นี่ถ้าไม่ติดว่าเขาจะต้องมาทำการตัดสินการประลองของเหล่าครึ่งเทพครึ่งมนุษย์ที่ต่างแคว้น เขาไม่มีทางมาเป็นแน่ และที่เขาพาภรรยากับบุตรชายบุตรสาวมาด้วยทั้งบ้านก็เพราะคราวนี้เขามาตั้ง ๒ ปักษ์โดยเฉพาะวันนี้เป็นวันสำคัญของบุตรสาวคนเล็กด้วย เขาไม่มีทางพลาดวันสำคัญเช่นนี้เด็ดขาด

     ชาวบ้านในละแวกนั้นพากันก้มหน้าหลบสายตาของบุรุษที่แผ่รังสีกดดันออกมา มารดากับบุตรอย่างนั้นเรอะ!? นางหน้าเด็กมาก แถมยังมีลูกโตเป็นหนุ่มได้ถึง ๒ คนขนาดนี้ไม่ธรรมดาแล้ว นี่ชาวบ้านอย่างพวกเขากำลังได้เจอกับเทพเซียนจริงๆใช่รึไม่ มิน่าเล่าหน้าของนางจึงงดงามราวกับเทพธิดา สามีของนางบุรุษหน้านิ่งแต่แววตาดุดันนั่นก็หล่อเหลาราวเทพบุตรงดงามอย่างกับภาพวาด เหมาะสมกันยิ่งๆ

     "ท่านพี่กลับกันเถอะเจ้าค่ะ ข้าเหนื่อยแล้ว" เฟ่ยฟางเซียนส่งยิ้มออดอ้อนกระซิบข้างหูของสามีเพื่อไม่ให้ลูกๆได้ยิน

     "อืม" เฟ่ยไป๋ปิงเดินจูงมือพาภรรยามุ่งหน้ากลับที่พักทันที โดยที่ลูกๆของเขาก็รู้หน้าที่เป็นอย่างดีว่าควรทำเช่นไร เฟ่ยเฟยหรงอุ้มน้องสาวขึ้นเพื่อกันนางพลัดหลง 

     ส่วนเฟ่ยหย่งไฉก็จับมือน้องสาวคนกลางอย่างเฟ่ยซูเม่ยไว้กันนางทำอะไรพิเรนท์ๆอีก นางน่ะซนที่สุดต่างกับน้องสาวคนเล็กที่มักจะสดใสและขี้อ้อนตามวัย สำหรับน้องชายอย่างเฟ่ยเฟยหลงที่มักจะพูดน้อยไม่ต่างกับเขาแต่พอมองตากันเราก็สื่อสารกันเข้าใจในทันทีโดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ยคำใดออกมา ครอบครัวอันอบอุ่นของเขาที่เป็นเช่นนี้ได้ เขามักจะขอบคุณมารดาและบิดาเสมอที่มีน้องๆที่แสนพิเศษเช่นนี้ให้เขา

     "ข้าโตแล้วนะ เดินเองได้หรอกเจ้าค่ะ แบร่" เฟ่ยซูเม่ยแลบลิ้นแผลงฤทธิ์ใส่พี่ชายคนโต นางอายุ ๑๕ ปีเป็นวัยออกเรือนแล้วแต่ก็ยังทำตัวก๋ากั่นเป็นเด็กๆ

     "โตหรือ ข้าไม่เห็นว่าเป็นอย่างนั้นนะ ถ้าโตจริงเจ้าคงไม่พาท่านแม่ออกมาเที่ยวเล่นโดยไม่บอกท่านพ่อกับพี่อย่างนี้หรอกเม่ยเอ๋อร์" เฟ่ยหย่งไฉที่มักจะพูดน้อยแต่พูดมากเสมอเมื่อถึงคราวที่ต้องบ่นน้องสาวคนกลางอย่างเฟ่ยซูเม่ยเช่นนี้

     "ม่าย ข้า ๑๕ แล้วนะเจ้าคะ ทีพี่เฟยหรงไปไหนไม่เห็นต้องบอกใครเลย ทำไมข้าจะต้องอีกล่ะเจ้าคะ" เฟ่ยซูเม่ยงอแงดิ้นเร่าๆใส่พี่ชาย จนเฟ่ยเฟยหรงที่นานๆทีจะเผยรอยยิ้มออกมายังต้องหลุดขำออกมาพรืดใหญ่

     "อย่ามาขำนะ เม่ยเอ๋อร์ไม่ตลก จริงจังนะเนี่ย จริงจังที่สุดของที่สุดเลยด้วย" เฟ่ยซูเม่ยทำแก้มป่องพองลมซึ่งนางจะทำทุกครั้งเมื่ออกอาการงอน น้อยใจ ไม่พอใจพี่ชายทั้งสองของนาง

     "พี่ก็ไม่ได้ตลกก็แค่คิดว่ามันเป็นแบบนั้นจริงๆนั่นแหละถึงได้หัวเราะอย่างไรเล่า" เฟ่ยเฟยหลงที่อุ้มน้องสาวคนเล็กอธิบายกลั้นยิ้มให้กับน้องสาวคนกลาง

     "ท่านน่ะชอบไม่ยุติธรรมเลย เม่ยเอ๋อร์งอนแล้ว" เฟ่ยซูเม่ยสะบัดหน้าหนีทันทีเมื่อต่อว่าพี่ชายคนโตอย่างเฟ่ยหย่งไฉเสร็จ

     "ก็เจ้าเป็นสตรี หน้าตาก็งดงามถึงเพียงนี้ มันก็เป็นธรรมดาที่พี่กับท่านพ่อจะหวงเจ้ามาก อย่างอนเลยน้องน้อยของพี่" เฟ่ยหย่งไฉง้องอนน้องสาวอย่างยิ้มๆ คอยดูผลเถอะไม่เกินห้าวินาทีนางจะต้อง...

     "คำนี้อีกแล้วนะ แต่ไม่เป็นไรเพราะท่านบอกว่าข้าสวย ข้าจะยอมหายงอนก็ได้ กลับบ้านกันเถอะเจ้าค่ะ คิกๆ" นั่นปะไร นางหายงอนเร็วเป็นบ้า น่ารักขนาดนี้ พิเศษแตกต่างจากสตรีอื่นๆที่ชอบเสแสร้งใส่เขา แล้วแบบนี้จะไม่ให้เขาหวงน้องสาวเช่นนางได้อย่างไร ขนาดเขายังรักนางมากขนาดนี้แล้วบุรุษอื่นมีเหลือหรือ

     "ช่ายๆ เม่ยเจี่ยเจียสวย อ้ายเอ๋อร์ก็สวยนะเจ้าคะ เพราะเราหน้าคล้ายหม่าม๊าเหมือนกัน คิกๆ" เฟ่ยซืออ้ายที่อยู่ในอ้อมแขนของพี่ชายก็เอ่ยแทรกกลางอากาศขึ้นมาบ้าง ส่งผลให้เหล่าพี่ชายพี่สาวหัวเราะให้กับความน่ารักและหลงตัวเองที่ไม่แพ้พี่สาวอย่างเฟ่ยซูเม่ยเลยแม้แต่น้อย

     "แต่อ้ายเอ๋อร์ของพี่ห้ามดื้อเหมือนเม่ยเจี่ยเจียนะ ให้เจี่ยเจียโดนป๊ากับพี่ๆดุก็พอ เราน่ะอย่าทำเลย ฮ่าๆๆ" เฟ่ยซูเม่ยรู้ตัวดีว่าตนชอบขัดคำสั่งบิดากับพี่ชาย แต่นางก็ไม่อยากให้น้องสาวคนเล็กทำตามเพราะมันเป็นสิ่งที่ไม่ดี

     "เจ้าค่า" เฟ่ยซืออ้ายตอบรับอย่างขมักขเม้นซึ่งเป็นภาพที่น่ารักมากในสายตาของทุกๆคน ใครที่เห็นจะต้องเทใจให้ความเอ็นดูนาง แต่หารู้ไม่ว่ายามที่นางโกรธน่ะก็ร้ายไม่แพ้บิดากับพี่ชายเลย มีแต่เฟ่ยซูเม่ยเท่านั้นที่มักจะใจอ่อนและคิดในแง่บวกเสมอ

     เมื่อคนทั้ง ๖ เดินกลับมาที่เรือนพักแล้วเฟ่ยไป๋ปิงก็จัดการพาภรรยาคนงามไปอาบน้ำที่เปลี่ยนชุดทันที โดยมีสายตาล้อเลียนของบุตรชายคนโตที่มองตามอย่างเข้าใจแล้วให้ความช่วยเหลือบิดาเป็นอย่างดีโดยการพาน้องๆไปทำกิจกรรมอย่างอื่นรอ

     "ท่านพี่ อื้อ!" เฟ่ย่ฟางเซียนเรียกได้แ่นั้นก็ถูกริมฝีปากหนาบดจูบลงมาทันที

     "เจ้าชอบทำให้พี่หึงเสมอ ลูกก็มีตั้ง ๔ คนแล้วเหตุใดยังดึงดูดใจมากขนาดนี้ ฮึ" เฟ่ยไป๋ปิงกล่าวด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด พลางแก้ชุดงามของภรรยาที่เปรอะเปื้อนน้ำหวาน

     "ท่านควรดีใจนะเจ้าคะ ที่มีภรรยางดงามอย่างข้า" เฟ่ยฟางเซียนกล่าวยิ้มๆแล้วช่วยเขาแก้ชุดของตน

     "พี่ดีใจ แต่พี่ไม่อยากแบ่งปันเจ้าให้ใครได้มองเห็นอีก อีกอย่างเจ้ายังไม่ได้บอกพี่เลยว่าเจ้าออกไปข้างนอกกับลูกทำไมไม่บอกพี่ก่อน นี่ถ้าพี่ไม่รู้สึกสังหรณ์ใจแล้วตามพลังของเม่ยเอ๋อร์ไป พี่จะทันเห็นหรือว่าพวกเจ้าดึงดูดใจใครขนาดไหน" เฟ่ยไป๋ปิงระบายความอัดอั้นตันใจ โดยพลังของมนตราของเฟ่ยซูเม่ยนั้นแข็งแกร่งมากในด้านการบอกพิกัดตำแหน่ง นางบอกพิกัดได้สำหรับคนในครอบครัว แต่สำหรับคนแปลกหน้านางจะปกปิดพลังได้อย่างดีเยี่ยม

     "บ่นเป็นตาแก่เลย คิกๆ" เฟ่ยฟางเซียนล้อเลียนสามี

     "พี่ไม่ขำนะ ฮึ่ย" เฟ่ยไป๋ปิงสะบัดหน้าหนีพรืด

     "ข้าไปซื้อของขวัญให้ซืออ้ายมาเจ้าค่ะ ความจริงแล้วข้าก็เตรียมไว้แล้วแต่พอดีว่าเมื่อวานเห็นลูกบ่นอยากได้ตุ๊กตา ข้าก็เลยไปหาซื้อให้นางกับเม่ยเอ๋อร์ก็เท่านั้นเอง ไปแค่แปปเดียวก็กลับไม่คิดว่าท่านจะมาตามกลับบ้านเสียก่อน" เฟ่ยฟางเซียนอธิบายความจริงก่อนจะก้าวขาลงอ่างน้ำปล่อยให้สามียืนหันหลังอยู่ทั้งอย่างนั้น

     "บอกพี่ก็ได้นี่ พี่ซื้อให้ได้ เจ้าไม่จำเป็นต้องออกไปเลย" เฟ่ยไป๋ปิงหันมาทำหน้ายุ่งไม่พอใจใส่ภรรยาอีกครั้ง

     "ทำอย่างกับท่านรู้ใจนาง ตุ๊กตาน่ะ ท่านรู้หรือเจ้าคะว่านางชอบเล่นแบบไหน ท่านน่ะเอาแต่ซื้อกระบี่กระบอง คันธนูบ้างล่ะ มีดสั้นบ้างล่ะ ขอเถอะนางยังเด็ก ยังไม่เหมาะที่จะใช้ของเช่นนั้นเลยนะเจ้าคะ"

     "ก็อ้ายเอ๋อร์เป็นสตรี มันอันตรายหากนางไม่สามารถป้องกันตัวเองได้ พี่เป็นบิดาย่อมเป็นห่วงนางมากอยู่แล้ว ไม่เร็วเกินไปหรอกที่จะให้นางเรียนรู้และหัดใช้มัน" 

     "เจ้าค่ะๆ ข้ายอมแล้วๆ ถือว่าหยวนๆกันเถอะเจ้าค่ะ ท่านออกไปได้แล้วข้าจะอาบน้ำ ไปๆ ชิ่วๆ" เฟ่ยฟางเซียนเอ่ยปากไล่สามีด้วยรอยยิ้มยียวน

     "พี่ไม่ไป จะอาบด้วย" เฟ่ยไป๋ปิงถอดชุดออกทันทีที่พูดจบ

     "ใครเขาอนุญาตกัน" 

     "พี่อนุญาตตัวเอง"

     "เหอะ เชื่อท่านเลย"

     "ต้องเชื่อสิ เพราะพี่เป็นคนของเจ้า รักแค่เจ้า เซียนเอ๋อร์"

     "หยอดทุกวันเลยนะเจ้าคะ" เฟ่ยฟางเซียนยิ้มเขิล แต่งงานมา ๒๐ ปี นางก็ไม่เคยชินกับคำบอกรักของสามีเสียที

     "ก็รักมากขึ้นทุกวันทำไมจะต้องเก็บไว้คนเดียวล่ะ" เฟ่ยไป๋ปิงยิ้มกริ่มให้กับแก้มแดงๆของภรรยา นางน่ารักแบบนี้เสมอ มิน่าเล่าเขาถึงไปไหนไม่รอดเลยจริงๆ

     "ข้าก็รักท่านเจ้าค่ะ รักมากบุรุษสองพันปีของข้า"


Talk : สุดท้ายแล้วจ้า

     

     สุดท้ายขอบคุณรีดๆที่น่ารักทุกคนที่ทนรอแล้วก็ติดตามอ่านมาตลอดนะคะ ไรท์ได้ประสบการณ์อะไรมากมายจากการแต่งนิยาย สำหรับเรื่องใหม่คงอีกนานค่ะ คาดว่าจะพิมพ์ให้เสร็จแล้วทยอยอัพเอาจะได้ไม่เว้นช่วงให้ค้างนานแบบนี้อีก สำหรับวันนี้ขอให้รีดมีความสุขมากๆนะคะ จ้ายเจี้ยนค่ะ :)



ด้วยรักและใส่ใจ

                                                                                                                                                                          เฟิงมี่ปิ่ง  




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

836 ความคิดเห็น

  1. #836 nutchabow29 (@nutchabow29) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 22:34
    น่าร๊ากอ่ะ ชอบมากเลยแนวนี้
    #836
    0
  2. #832 817467823 (@817467823) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 20:39
    น่าร๊ากกกกกกกกกกก
    #832
    0
  3. #808 Nunticha2540 (@Nunticha2540) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 09:14
    เค้ามาไม่ทันอ่ะไรท์TT
    #808
    0
  4. #803 mawmeaw_mimo (@mawmeawmimo) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 21:07
    อ่านไม่ทันอะ หาอ่านได้ที่ไหนคะ
    #803
    0
  5. #795 CherryBoon (@CherryBoon) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 00:22
    อ่านไม่ทันเหมือนกัน
    #795
    0
  6. #788 YuphaWadi (@YuphaWadi) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 21:45
    อยากอ่านอะ หาอ่านได้ที่ไหนค่ะ
    #788
    0
  7. #787 nawnam (@nawnam) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 21:32
    แงๆอ่านไม่ทันTOT
    #787
    1
  8. #784 nigu (@fah14) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 19:47
    มาอ่านไม่ทันอ่าาาา
    #784
    0
  9. #783 sopha0992607820 (@sopha0992607820) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 18:57
    ขอบคุณนะคะ สนุกมาก
    #783
    0
  10. #782 Chiniji308 (@Chiniji308) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 18:24
    ขอบคุณนะคะ สนุกมากมุ้งมิ้งจนจบจริงๆ
    รอเรื่องต่อไปคะ
    #782
    0
  11. #779 risuki666 (@risuki666) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 16:07
    ละมุนมาก ขอบคุณค่าาา
    #779
    0
  12. #778 123456chayada (@123456chayada) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 16:01
    สนุกมากค่ะขิบคุณนะค่ะ
    #778
    0
  13. #777 veevi20 (@veevi20) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 15:50
    ขอขอบคุณค่ะ
    #777
    0
  14. #776 N^เสมoปaาe (@planplan) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 15:19
    ขอบคุณค้าาาาาาาาาาาาาา สนุกมากกก พันล้านตัวค้าาาา
    #776
    0
  15. #775 Tee_Teemaporn (@Tee_Teemaporn) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 15:05
    ขอบคุณคะ  สนุกมากมากเลย
    #775
    0
  16. #774 ปอยน้อย (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 14:52
    ขอบคุณค่ะไรต์
    #774
    0
  17. #773 drakr (@deally) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 14:27
    ขอบคุณค่ะ
    #773
    0
  18. #772 ppk020 (@ppk020) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 13:54
    ปิดตอนไว้ก่อนก็ได้มั้งครับ ผ่านแล้วค่อยลบ กะซิก กะซิก
    #772
    1
  19. #771 lookkaewfin (@lookkaewfin) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 13:51
    งื้ออออออออออออออออออ
    #771
    0
  20. #770 MinikoSong (@MinikoSong) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 13:32
    ขอให้ผ่านค่าา
    #770
    0
  21. #768 lhunsal (@lhunsal) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 13:22
    ขอบคุณค่ะ
    #768
    0