[YAOI] นิเทศตัวร้าย กับ สถาปัตย์อาร์ตตัวพ่อ

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 969,584 Views

  • 10,188 Comments

  • 30,003 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    11,025

    Overall
    969,584

ตอนที่ 44 : บทที่ 39 : กลับมาแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20288
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 431 ครั้ง
    20 ม.ค. 61




   ตอน กลับมาแล้ว










          “ แบบนี้อาหารเค้าก็ไม่ได้กิน ไม่ได้! ดินดินต้องกิน! ”
          “ โอ๊ย รอไปกินที่ภัตตาคารดีกว่า ”
          “ กินสักคำนะ ”
          “ จะเก็บท้องไปฟาดที่ภัตตาคาร ไอ้โซ่ออกปากจะเลี้ยง กูจะกวาดให้เกลี้ยงเว้ย ”

          ส่ายหน้ากับพี่ปายและไอ้ห่าดิน
          มองมาอีกทาง

           “ เตี้ย ผูกเนคไทให้ใหม่ที ”
           “ มีมือไหม ”

          หันไปทางซ้ายดิ

          “ พี่ลมใจเย็นๆ ”
          “ กูว่ามันต้องมีแผนแน่ๆ! ”
          “ พี่จะเอาปืนไปไม่ได้นะครับ ”
          “ ไม่ให้เอายิงหัวมันจะให้ยิงหัวมึงเหรอ! ”
          “งั้นก็...พกไปครับ”

          กูโคตรเพลียใจ... หลังจากรู้ว่าต้องไปดินเนอร์กับบ้านนั้นเเต่ละคนก็ระเเวงอยู่ไม่น้อย ส่วนผมก็เเค่คิดว่าไอ้โซ่มันน่าจะมีเรื่องมาปรับความเข้าใจมากกว่า 
          ตอนลงมาไอ้พี่น้องสามตัวก็รีบกราบกรานขอโทษทันทีสำนึกผิดจะไม่ทำเเบบนี้เเล้ว จะไม่ขัดขวางด้วย
          เออ เพิ่งรู้เหรอ เเต่สายไปแล้ว กูกับไอ้วินเตรียมเรื่องสนุกให้พวกมึงเเล้ว
          “ แล้วมึงไม่ไปด้วยเหรอ ” ถามไอ้เทียนที่ยืนรอส่งอยู่แต่มันยังไม่ได้เปลี่ยนชุดให้เรียบร้อย
          มันส่ายหน้า “ ไม่เอาหรอก กูรออยู่บ้านนี่แหละ ”
          “ อืม ” เทียนมันไม่ชอบออกสังคมนี่เนอะ 
          “ แล้วไอ้วิน...แค่จะไปแดกข้าว มึงจะแต่งตัวไปเดินพรมแดงงานไหน หา!! ”
          ทันทีที่ไอ้ตัวถ่วงเวลาช้าที่สุดลงมาผมก็ขอกัดมันก่อนเลย สภาพหล่อบัดซบจนไม่น่าให้อภัย แค่ไปกินข้าวแต่ดูมันทำตัวอย่างกะออกเดินพรมแดงกล้องจับเป็นสิบ
          “ ครบแล้วก็รีบไปเถอะครับ ”
          อาหลงว่าห้ามทัพก่อนจะแบ่งไปนั่งรถกันคันละสี่คน ผมนั่งรถที่ไอ้เดลขับ ดวงซวยอย่างไอ้ดินไอ้ไฟไปอยู่กับตีนผีอย่างอาหลงก็อย่าเมารถก่อนเมาไวน์แล้วกัน
          “ มึงคิดว่าโซ่จะมีแผนอะไรไหม ”
          “ กูจะรู้เหรอ ”

          ผัวะ! 
     

          “ ไม่ได้เรื่อง! ”
          “ ตบกูทำไม กูไม่รู้ กูผิดเหรอ ”
          ส่ายหน้า “ ไม่ผิด กูแค่อยากตบ ”
          “ สมองไปหมดแล้ว ” จิ้มหน้าผากผมแรงๆ “ ขี้แกล้ง เดี๋ยวขาหายจะเอาคืนให้หายซ่าส์เลย ”
          “ พูดถึงถอดเฝือก กูก็อยากจะถอดแล้ว ” มองเฝือกที่ขาแล้วเซ็งทำอะไรก็ไม่ถนัด “ อีกกี่เดือนจะถอดได้วะ ”
          “ สองเดือน ” วินนับดูแล้วตอบ “ หลังถอดเฝือกต้องเช็กอีกทีว่ามึงต้องเข้าทำกายภาพไหม ”
          “ จริงๆมันก็ประมาณเดือนกว่าแล้ว กระดูกน่าจะติดแล้วนะ อุ่นไม่ได้กระดูกหักขนาดไอ้ดินไอ้ไฟ ” ลมออกความเห็น “ ปกติเราเดือนหนึ่งกว่าก็ถอดเฝือกแล้ว แต่อย่าเพิ่งใช้แรงเยอะ ขาจะหักซ้ำ ”
          “ งั้นพรุ่งนี้ไปโรงพยาบาล เอ็กซเรย์ดูแล้วกัน ” 
          ผมว่าอย่างอารมณ์ดีขึ้นมาหน่อย เพราะถ้าเดินได้สะดวกก็ทำอะไรได้ตั้งเยอะแยะ
          “ ขาหายจะทำอะไรเป็นอย่างแรก”
          ฟังคำถามแล้วก็คิด “ อืม...เที่ยว!! ”
          “ อ้าว แล้วกูเล่า ” ชี้เข้าหาตัวเอง “ กูยังไม่ว่างไปเที่ยวด้วยนะ ”
          “ กูจะไปคนเดียว ” ยื่นปากใส่แล้วยักคิ้ว “ กูว่าจะพักผ่อนต่างจังหวัดสักหน่อย ”
          “ ไม่ให้ไป อยู่รอกูไฟนอลก่อนดิ ”
          “ กูดรอปหนึ่งปี มึงให้กูไปเที่ยวเถอะ ”
          “ อีกสองสัปดาห์กูไฟนอลแล้ว มึงรอสิ! ”
          “ เออ พี่ก็พร้อมไอ้วิน ” ลมแทรกขึ้น “ รอไปเที่ยวพร้อมๆกัน ”
          ผมชั่งใจเล็กน้อยแล้วพยักหน้า “ เออๆ ก็ได้ ”
          ทำหน้างอไม่พอใจแต่ในใจกำลังขบคิดวางแผนเรื่องสนุกอยู่ แต่ต้องรอไอ้ดินไอ้ไฟขาแข้งหายดีก่อนถึงจะเอาคืนได้เต็มร้อย ผมวางแผนว่าไฟนอลไอ้วินจบจะลากไปเที่ยวแถวภาคเหนือก่อน 
          แน่นอนว่าจะไปสองคน!
          หลังจากนั้นเราก็หาเรื่องอื่นมาคุยมีคุยเรื่องไอ้โซ่ที่ไม่รู้คิดอะไรอยู่ถึงเชิญมากินข้าว จำได้ว่าเพิ่งต่อยปากกันมาเมื่อหลายเดือนก่อน หรือจะมาหาค่าเสียหายตอนนี้ ก็คงไม่ใช่...ธุรกิจมันก็ไปได้สวย แล้วเรียกมาเรื่องอะไร
          “ ถึงแล้ว ” เดลจอดรถอย่างนุ่มนวลก่อนจะอันเชิญพวกผมลง มีผมคนเดียวที่นั่งรถเข็นก็ไม่ได้ลำบากเท่าไหร่พวกนี้มันก็แรงควายหยิบยกกูเหมือนเป็นตุ๊กตาไปเเล้ว
          “ อุ่น พี่ว่าเราต้องกินข้าวเยอะขึ้นหน่อยนะ ” ลมจับข้อมือจับแขนผมดู “ ผอมลงอีกแล้ว ”
          “ วันนี้จะมากินให้เต็มคราบเลยแล้วกัน ”
          เดลเอ่ยเตือนอย่างห่วงๆ “ จะทำอะไรก็ระวัง ของกินดูให้ดีว่าใส่อะไรไว้รึเปล่า ”
          “ ไอ้เดล พูดงี้พาพวกกูกลับบ้านเลยเถอะ ” ลมทำหน้าเซ็ง “ พูดซะกูไม่กล้ากินเลย ”
          “ ไม่ได้ห้ามแต่ให้ระวัง เข้าใจคำว่าระวังไหม ” มองเด็กในโอวาสแล้วเซ็งไม่แพ้กัน
          “ เลิกเถียงได้แล้ว ขึ้นไปเถอะ กูหิว! จะรอให้กูแดกหัวพวกมึง
          ก่อนไหมถึงจะไปได้ ” ผมไล่ตะเพิดสองคนนี้ให้เดินนำขึ้นไป ติดต่อกับทางร้านเรียบร้อยก็ขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นลอยที่ถูกจองไว้แล้ว เมื่อขึ้นไปถึงก็ได้เห็นพี่ปายกับน้องเวียร์หน้าซีดแปลกๆ
          แต่สิ่งที่เห็นมาแต่ไกลจริงๆคือ...ไอ้ซี!!

          แกร๊ก...

          เสียงเล็บขูดไปกับเหล็กของรถเข็นเบาๆ มองไปยังอริเก่าที่ดูแปลกตาไปเยอะทั้งสีหน้าท่าทางดูสดใสร่าเริงพยายามชวนพี่ปายกับเวียร์คุยด้วยแล้วไหนจะผู้ชายใส่แว่นดูมีภูมิฐานนั่งอมยิ้มเอ็นดูอยู่ข้างๆอีก

          “ มาช้าจริงนะครับ ” 

          คำทักทายของไอ้พี่โซ่กับรอยยิ้มธุรกิจส่งมาให้กลุ่มผมที่มาถึงเป็นกลุ่มสุดท้าย ประธานนั่งซะหัวโต๊ะเลย
          แน่นอนผมต้องเลือกปลายโต๊ะที่ห่างไกลและการจ้องตาที่ชัดเจน ไหนจะการมองรอบโต๊ะที่สะดวกอีกด้วย
          “ มาช้าก็ยังดีกว่าไม่มานะ ” ผมกระตุกยิ้มเล็กน้อยแล้วมองพวกเขาด้วยแววตาเพลิงไหม้
          ไอ้โซ่มันยกไวน์ขึ้นจิบแล้วหัวเราะ “ ที่เชิญมาวันนี้ก็ไม่มีอะไร แค่อยากเคลียร์ให้เข้าใจแล้วจะได้ไม่มีปัญหาต่อกันในอนาคตถ้าเราได้ทำธุรกิจด้วยกัน ”
          หลังจากนั้นก็ปรบมือสามครั้งให้บริกรของภัตตาคารเริ่มเสิร์ฟอาหาร ไม่ถึงห้านาทีอาหารมากมายถูกว่างตรงหน้าพวกผมมันเยอะและเต็มโต๊ะมาก
          “ ปัญหาที่ว่าคุณหมายถึงอะไร ” ผมยังคงเล่นสงครามประสาทคั่นเนื้อสเต็กชั้นดีเบาๆ
          “ อย่าแกล้งโง่เลยคุณธารา ” อีกฝ่ายยิ้มให้ “ จะเรื่องไหนถ้าไม่ใช่เรื่องน้องชายผม ”
          คนถูกกล่าวถึงชะโงกหน้ามาร่วมวงสนทนา “ พี่โซ่ เรื่องซีคืออะไรเหรอฮะ พี่โซ่รู้จักกับคนหน้าสวยๆนั่นด้วยเหรอ!” 
          “ ก็ครับ ” 
          “ เขาสวยจัง เเนะนำให้ซีรู้จักหน่อยนะๆๆ ”
          ท่าทางตื่นเต้นแล้วส่งยิ้มหวานมาให้ผม
          “ ซีเล่นบ้าอะไร ” ผมขมวดคิ้วไม่เข้าใจกับสภาพมัน
          “ เอ๋ เขารู้จักผมเหรอ ”

          “ ไม่ครับ น้องซีเพิ่งเจอเขาครั้งเเรก ” ผู้ชายใส่แว่นโกหกคำโตแล้วมองไปทางพี่ชายของซี “ คุณโซ่ครับ ผมเตือนแล้วว่าอย่าทำเหมือนน้องคุณรู้จักกับใคร เดี๋ยวผลการรักษาก็ผิดเพี้ยนขึ้นมาจะมาว่าผมไม่ได้นะครับ”

          รักษางั้นเหรอ...แสดงว่าที่มันหายไปคือถูกลากไปรักษามาสินะ
          “ โอเคหมอ ไม่ต้องมองแรงผมขนาดนั้นก็ได้ ” โซ่จุดยิ้มขันแล้วหันมามองผม “ อย่างที่เห็นน้องของผมจำอะไรไม่ได้ ผมพาเขาไปรักษาตัวที่เมืองนอกมา”
          “ คุณทำอะไรกับน้องของคุณ ” วินถามบ้างพลางยกซุปร้อนขึ้นกินอย่างหิวโหย
          “ ผมให้หมอลบความทรงจำของเขาและบำบัดอาการทางจิต ” 
          โซ่ตอบอย่างตรงไปตรงมา 
          “ แน่นอนว่าตอนนี้ซีอาการดีขึ้นมากแล้ว ”
          “ ก็ดีแล้ว ” ผมรู้สึกสบายใจขึ้นมายังไงไม่รู้เเถมยังยินดีกับมันอีก
          “ ส่วนเรื่องที่น้องผมเคยทำไว้กับพวกคุณ ผมขอโทษแทนน้องด้วย ทุกอย่างที่ทำให้ซีต้องเป็นคนเสียสติไปก็คือครอบครัว และวินดี้ ” พูดถึงตรงนี้แล้วดูจะมีความโกรธเจืออยู่ในน้ำเสียง “ น้องผมคงทำให้คุณปวดหัวหลายครั้งยังไงก็ต้องขอโทษจริงๆ หวังว่าคุณจะไม่โกรธเขา และให้อภัยเขา ”
          ดินมองหน้าซีแล้วกระซิบเสียงหนักใส่โซ่ “ แกคิดว่าพวกฉันจะลืมง่ายขนาดนั้นเลยรึไง คนเว้ยไม่ใช่ปลาทองที่จะลืมง่ายๆ ”
          ผมเอ่ยขึ้น “ ผมให้อภัย ”
          “ อุ่น!! ” ทุกคนต่างไม่เชื่อหู
          “ เรื่องที่มันผ่านมาแล้วก็ปล่อยให้ผ่านไป ” มองใบหน้ายิ้มแย้มร่าเริงที่เล่นกับคุณหมอแล้วผมก็รู้สึกสงสาร “ ซีอาจจะเจอเรื่องร้ายมา ซ้ำยังถูกวินดี้หลอกใช้หลายครั้ง คิดว่าคุณคงทราบ ”
            “ ผมทราบ ” โซ่ยิ้มขมปนเจ็บปวด “ วินดี้ทำร้ายน้องผมมากกว่าที่พวกคุณคิด... เขาข่มขืนและใช้ยากล่อมประสาทจำนวนมากกับซี ”
             “ มันทำขนาดนั้นเลยเหรอ ” ไต้ฝุ่นถึงกับส้อมตก “ งั้นคุณก็ทราบสถานะของวินดี้ ”
             “ สาวประเภทสองที่ยังไม่ตัด ” โซ่ถอนหายใจแล้วพยายามยิ้มฝืน “ ผมเป็นพี่ที่แย่มากไม่เคยรู้ว่าน้องถูกทำร้ายหลอกใช้และหลอกเงินมาตลอดสองปี ”
             “ ถ้าคุณจะเอาคืนวินดี้ ผมขอบอกว่า...” เป็ดปักกิ่งอร่อยมาก
              สวนขึ้นมาก่อน “ มันตายแล้ว ”
               “...”
               ความเงียบเกิดขึ้นบนโต๊ะอาหารทุกคนต่างหยุดและจ้องไปที่ประธานหัวโต๊ะ
               “ ถ้ามันยังไม่ตาย ผมคงส่งมือปืนไปเก็บมัน ” โซ่ว่าตามความคิด “ น่าเสียดายที่มันชิงฆ่าตัวตายก่อน ”
               “ แล้วคุณคิดว่ามันคือการฆ่าตัวตายจริงๆเหรอ ” 
               วินถามอย่างพิจารณามองหาพิรุธ ซึ่งคนถูกมองก็ขำเบาๆ
               “ คุณวินไม่ต้องมองจับผิดผมหรอกครับ ” ส่ายหน้าขำไม่หยุด “ แน่นอนว่าผมต้องคิดว่ามันคือการจัดฉากให้ดูเหมือนฆ่าตัวตาย เเต่...ผมคิดว่าพวกคุณมากกว่าที่เป็นคนทำ ”
               “ คุณโซ่ช่วยดูสภาพแต่ละคนด้วยครับ ” ไต้ฝุ่นส่งสายตาให้โซ่มอง สภาพพวกผมที่ขาแขนหักนั่งรถเข็น “ พวกเราก็ไม่ทราบว่าใครเป็นคนจัดฉาก ”
               “ จริงๆ ผมแอบคิดว่าเป็นคุณ ” วินใช้มีดหั่นเนื้อชี้ไปที่โซ่แล้วเอาลงมาตัดเนื้อต่อ “ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่ทั้งคุณและพวกเรานะ ”
               ซ่ไหวไหล่ “ ศัตรูของมันก็ไม่น้อย อาจจะเป็นคุณชายบางบ้านที่ลงมือ เพราะวินดี้ได้แบล็คเมล์ไว้ คุณชายหลายคนคงคับแค้นใจเรื่องถูกข่มขืนแล้วยังรีดไถเงินอีก ”
               “ อืม เป็นกูคงจ้างคนไปฆ่าแหละ ” ลมว่าตามคล้อยตามปากก็ยัดกุ้งมังกรเข้าปาก
               “ สรุปว่า... เราสองสามสี่บ้านไม่มีเรื่องบาดหมางกันแล้วใช่ปะ”
               พี่ปายนั่งนับบ้านดูแล้วถามขึ้น
               “ ผมอยากจะเป็นมิตรกับคุณนะ แต่คุณจะยอมรึเปล่า ” โซ่ถาม
               “ ยังไงก็โดนกันมาหนัก ศัตรูมักกลายมาเป็นมิตรที่ดีในอนาคต ” คำนี้คงยังใช้ได้เสมอผมว่าเบาๆ “ ยังไงก็อโหสิกรรมเลิกแล้วต่อกัน ”
               “ ขอบคุณมากครับ ” โซ่ซึ้งในน้ำใจ “ คุณธารา คุณใจเย็นกว่าเมื่อหลายเดือนก่อนมากนะ ”
               “ คงเพราะมีคนคอยจี้ให้ปล่อยวาง ใจเย็น กรอกหูทุกวัน ” จิกตาไปที่คนข้างมุ่งมั่นแกะกุ้งต้มยำไม่ลืมหูลืมตา “ ผมไม่เปลี่ยนไปก็คงแปลกมากกว่า ”
               ทุกคนฟังแล้วก็เงียบก่อนจะหัวเราะลั่น เว้นแต่ไอ้วินที่นั่งเอ๋อมองว่าทุกคนหัวเราะอะไรกัน

               “ เอ้า! วันนี้วันดี กินไม่อิ่มไม่ต้องกลับ กินไม่หมดไม่กลับ และไม่เมาก็ห้ามกลับ!! ”
               “ เบียร์! เบียร์! ”

               และแล้วบรรยากาศตึงเครียดก็หายไปแทนที่ด้วยปาร์ตี้ของจริง ผมมองใบหน้าของสองพี่น้องโซ่ซี พวกเขายิ้มอย่างมีความสุข รอยยิ้มที่ออกมาจากใจ
               ผมมองซีแล้วรู้สึกผิดที่เกือบทำร้ายเขาหลายครั้ง
               ทั้งที่เขาถูกทำร้ายจนพังยับ
               แล้วผมยังเหยียบซ้ำอีก
               หลังจากทานเสร็จผมขอตัวกลับก่อนเลือกข้ออ้างอาการเมื่อบ่ายร่างกายเลยล้าเพลียจัด แต่ปล่อยให้คนอื่นเขาปาร์ตี้ต่อไม่อยากขัดความสนุก มีแค่ลากไอ้วินกลับไปด้วยโดยมีสารถีเป็นไอ้เดล
               “ เดล มึงแน่ใจนะว่าไม่เมา ”
               “ เออ คอกูแข็งน่า ” คนขับรถว่า
               “ ขับดีๆแล้วกัน ”
               กูยังไม่อยากตาย
               “ คร้าบบบบ ”
               ระหว่างทางกลับบ้านผมนั่งหลับตาพักสายตาเล็กน้อยเพราะความล้าที่เกิดรุมเร้าให้ง่วงแทบจะหลับได้ตลอดเวลา
               จนกระทั่งหัวผมถูกดึงให้ไปซบไหล่สติผมถึงค่อยกลับมา
               “ จะนอนก็นอน ”
               “ ไม่ง่วงแล้ว ” ผมว่าแล้วลืมตาสว่างเต็มที่แต่หัวยังซบไหล่วินอยู่ “ มึงคิดว่าซีได้รับการรักษาแล้วจริงๆใช่ไหม ”
               “ คุณโซ่เขาก็บอกแล้ว ซีจะไม่ได้อยู่เมืองไทยแล้ว แค่กลับมาเป็นครั้งคราว” วินว่าไปตามที่ได้ฟัง “ หรือมึงกังวล ”
               “ แค่กลัวนะ ”
               “ เรื่องมันจบแล้ว ไม่มีอะไรให้คิดมากแล้ว ซีก็ดูจะจำใครไม่ได้เลย คิดว่าโซ่ทำถูกเเล้วที่พาไปรักษา ” ยีหัวผมเล่นเหมือนจะบอกว่าผมคิดมากไป “ เรื่องที่มึงควรคิดมาก ทำไมมึงไม่คิด ”
               ผมเป็นงงสิ “ เรื่องอะไร ”
               “ เรื่องอะไรน่ะเหรอ ”
               “ ... ”
               “ ก็เรื่องของเราไง ”
ใบหน้าหล่อโน้มลงมาแนบชิด ริมฝีปากนุ่มกำลังจะประกบลงมา ผมค่อยๆปิดเปลือกตาเพื่อรับความหวานด้วยใจที่เต้นระรัว...

“ หมดเวลาความหวานแล้ว ถึงบ้านแล้วครับ!!! ”


เดล...เงินเดือนมึง
ไม่ต้องโดนหักแล้ว
กูจะให้ติดลบเลยไอ้เวร!!

------------------------

ช่วงนี้รู้สึกไม่ได้พักผ่อนสักเท่าไร ที่จะนอนยังไม่มี
ตอนนี้กำลังเเพ็คหนังสืออย่างหนักหน่วง เฮือก 
พยายามจะมาอัพทุกวัน 
จะจบวินอุ่น ภาค นรกปฐมบทแล้ว แอบใจหาย

อัพแฝด สลับ วินอุ่นภาคต่อ
เเล้วก็ดินปาย เฮียนัท 
วันไหนจะหวยออกเรื่องไหนก็ลุ้นเอา  5555555 














ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 431 ครั้ง

37 ความคิดเห็น

  1. #10028 686814123new (@686814123new) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 21:28
    สงสารซีอ่ะเราว่าล่ะสังหรณ์ใจแต่ซีกับวินดี้คุยกันตอนเริ่มรู้แกวกันล่ะ
    #10028
    0
  2. #9967 Xakas (@nattarikaair9) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 15:25
    โง้ยยย น้องซีอ่าาาา พี่ขอโทษษษษษษ
    #9967
    0
  3. #9945 AyeHunYeheT (@mabuko_himishi) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 20:11
    อ่านจบหลายรอบแล้วก็กลับมาอ่านอีก จริงๆก็อยากรู้นะว่าใครฆ่าวินดี้
    #9945
    0
  4. #9932 Danwtlese (@sutida72) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 22:28
    ถ้าไม่เป็นการรบกวน ช่วยเรียงให้หน่อยได้ไหมค่ะ ว่าลำดับเหตุการณ์เป็นยังไง ควรอ่านอันไหนก่อนหลัง เรางงตัวเราเองเนี่ย 5555555
    #9932
    0
  5. #9843 0818770547 (@0818770547) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 08:52

    หนุก แต่เครียด เขียนดีมากมีทึกรส ให้เสพ ขอชมจ้ะ
    #9843
    0
  6. วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:49
    เดลค่ะ มารผจญจริงๆติดลบเยอะๆเลยค่ะ55
    #9216
    0
  7. #8957 ไข่อบ (@bamm6452) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 14:38
    วินอุ่นภาคต่อ???อย่าบอกนะว่า...😱😱
    #8957
    0
  8. #8912 phetlovrwwww (@phetlovrwwww) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 19:13
    รู้สึกระแวงซียัไงไม่รู้
    #8912
    0
  9. #8908 bestapinya (@bestapinya) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 16:25
    เดลไม่มีกินเเน่ ถถถ
    #8908
    0
  10. วันที่ 20 มกราคม 2561 / 16:19
    ไม่ไล่ออกก็ดีแล้วเดล-v-
    #8907
    0
  11. #8902 หางสีเงิน (@lookplapla) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 11:04
    เดลเอ้ยยย
    #8902
    0
  12. #8901 -BVR- (@o_n-l-y_) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 09:25
    โถวๆเดลลล
    #8901
    0
  13. #8899 Por'z Chanprateep (@chuagporz) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 03:06
    ในที่สุดก็เลิกแล้วต่อกัน ให้อภัยกันได้ก็ถือเป็นเรื่องดีๆ นะ แต่ทุกอย่างจะเพอร์เฟ็กต์เลยถ้าเดลไม่พูดขัดจังหวะขึ้นมาก่อนน่ะ!!!! 555555555
    #8899
    0
  14. #8898 Chrysola (@chrysola) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 01:55
    เดลอยากกินแกลบสินะ 5555
    เราจะรอลุ้นนะไรท์ อิอิ
    #8898
    0
  15. #8897 yaybongnamaob (@yaybongnamaob) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 01:27
    เอาเดลไปเก็บบบบ
    #8897
    0
  16. #8896 Nubcha (@Nubcha) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 00:57
    ใจหาย TT รออ่านต่อจนจบจนไปเรื่องคนอื่นนะคะ
    #8896
    0
  17. #8895 DarkST (@Cindysirarit) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 00:17
    อีกนิดเดียวอะเดลล
    #8895
    0
  18. #8893 Midnight2602 (@enjoy262) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 22:47
    นานๆจะมีฉากหวาน เดลมาขัดทำไม
    #8893
    0
  19. #8892 Austin's Lady (@jackys-lady) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 22:38
    มีความสุ่มเรื่องในการลง คนอื่นนี่ล้นยังกะเล่นหวยว่าวันนี้จะออกเรื่องใคร 5555555
    #8892
    1
    • #8892-1 Austin's Lady (@jackys-lady) (จากตอนที่ 44)
      19 มกราคม 2561 / 22:39
      คนอ่านมั้ยล่าาาาา
      #8892-1
  20. #8891 kalapakr (@kalapakr) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 22:27
    ไม่ต้องให้เรยนะเงินเดือนไล่ไปเฝ้าบ้านเรยขัดดีนัก
    #8891
    0
  21. #8890 Nonnzwandang (@Nonnzwandang) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 22:14
    ไล่เดลออกเถอะ!!!5555555
    #8890
    0
  22. #8888 Skyfahlo (@Skyfahlo) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 22:04
    มันจะจบสวยยขนาดนั้นเลยยหรออแอบคิ้ดดดดดดด ละเดลลลลลคือนานๆที่เค้าจะหวานกันง้ะแกรรรรร
    #8888
    0
  23. #8887 mothergod (@mothergod) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 22:00
    ขัดตลอด
    #8887
    0
  24. #8885 Kyoheizing (@Kyoheizing) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 21:46
    เดลลลล ทำไมเป็นคนแบบเน้ 5555
    ปล.อยากไปบ็อกซ์เซ็ตแล้วววว
    #8885
    0
  25. #8884 pinkpeat (@pink-peat) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 21:30
    จะหวานก็มีมารมาขัดซะได้วุ้ย
    #8884
    0