[Diary] ปัญหาของการติดเกมส์มากเกินไป

เราเคยติดเกมจนขี้เกียจเขียนบล็อก สุดท้ายทิ้งบล็อกร้าง ทั้งที่เคยเขียนไว้ตั้ง 50-60 เรื่อง ที่แย่กว่านั้น คือ ช่วงนั้นมีเรียนภาษาญี่ปุ่น เราเคยขยันท่องศัพท์จนแทบจะเป็นดิคชันนารีประจำคลาสได้ คือจำศัพท์ที่เรียนได้แทบทุกคำ จนเวลามีใครในคลาสนึกศัพท์ไม่ออก พี่ที่เป็นคนสอนก็จะให้ถามจากเรา (เราเรียนภาษาญี่ปุ่นจากเพื่อนคนญี่ปุ่นที่พูดภาษาไทยได้) และเราจะเป็นคนเดียวที่ทำการบ้านส่งครบตามกำหนดเวลาเสมอ แต่พอเริ่มมีเกมเข้ามาในชีวิต เราก็ห่างการท่องศัพท์จนลืมศัพท์ไปเกือบหมด การบ้านก็ไม่เสร็จตามกำหนดเวลา สุดท้ายคลาสภาษาญี่ปุ่นก็ต้องเลิกกลางคัน เพราะพี่ที่เป็นคนสอนเห็นว่าพวกเราไม่ค่อยมีเวลาให้กับภาษาญี่ปุ่น แต่ก็บอกว่าเมื่อไรพวกเราพร้อมจะเรียนต่อก็บอกเขาได้ แต่จนถึงตอนนี้ ผ่านมาเป็นปีแล้ว ยังไม่มีวี่แววว่าคลาสภาษาญี่ปุ่นของพวกเราจะได้กลับมา (พูดง่ายๆคือยังไม่มีใครพร้อมจะเรียนต่อ) ยังไงก็ขอให้เจ้าของบล็อกหายจากอาการ ขอเรียกว่า "เกมเข้ากระแสเลือด" ไวๆนะ (ยิ้ม)

ของเราไม่เชิงว่าจะติดแบบไม่ทำอย่างอื่นนะ
แต่ติดในส่วนของการพูดคุยและรูปแบบความคิดจากในเกมมา

เป็นเกมที่เหมือนมี World และ Fact ของตัวเอง
พอทำสิ่งนั้นบ่อยๆ ก็จะซึมซับเข้ามาในความคิดไปโดยปริยาย

อย่างเช่นอ่านการ์ตูนที่มีตีกันหลายๆคนหนึ่งหน้า คนทั่วไปมองว่าเป็นการต่อสู้ธรรมดา
คนเล่นเกมนี้เกินครึ่งสมองมองเป็นทีมไฟท์หรือออลมิดไปแล่ว อะไรแบบนี้

แต่ก็ขอบคุณค่ะ :)