Villain Queen บัลลังก์นางพญา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 139,999 Views

  • 975 Comments

  • 5,833 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    10,453

    Overall
    139,999

ตอนที่ 3 : บทที่ 1 :: ดาบอาบโลหิต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20388
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1899 ครั้ง
    15 ต.ค. 61


บทที่ 1 :: ดาบอาบโลหิต


---------------


              ท่ามกลางท้องฟ้าอันมืดมิดดูน่าหวาดกลัว ฝนตกกระหน่ำลงมาไม่ขาดสาย ร่างของคนสามคนยืนท่ามกลางสายฝนโปรยปราย หนึ่งคนคือชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา บุคลิกดูเป็นคนอ่อนโยน อีกสองคนคือหญิงสาวที่ตางดงามราวตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ คนหนึ่งท่าทางอ่อนหวานดูน่าทะนุถนอม อีกคนงดงามราวกับสูงส่งจนไม่อาจแตะต้อง


              แต่ตอนนี้บนใบหน้าของหญิงสาวไม่หลงเหลือความงามสูงส่งอีกแล้ว มีเพียงใบหน้าซีดเซียวและหยาดน้ำตาที่รินไหลไปกับสายฝนเพียงเท่านั้น เส้นผมยาวสลวยแนบไปกับแผ่นหลังบาง ใบหน้านั้นก้มต่ำลงเพื่อกลั้นเสียงสะอื้น มือบางกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในเนื้อ


              เธอเงยหน้าขึ้นมองหนึ่งหญิงหนึ่งชายที่โอบประคองกันไว้ด้วยท่าทางที่แสดงออกอย่างเหลือล้นว่ารัก นัยน์ตาคู่สวยที่แดงก่ำจากการร้องไห้มองชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคู่หมั้น ด้วยความตัดพ้อและเสียใจ และมองหญิงสาวคนนั้นด้วยความชิงชัง หากไม่เป็นเพราะมันชีวิตของเธอกับเขาคงไม่เละเทะแบบนี้หรอก!


              “คุณทำแบบนี้กับฉันได้ยังไงกันคะเสียงหวานของหญิงสาวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา


              “คุณทรยศต่อความไว้ใจของฉัน มิหนำซ้ำยังพาผู้หญิงหน้าด้านคนนั้นมาเยาะเย้ยฉันอีก!” ยิ่งพูดเธอก็ยิ่งใส่อารมณ์โกรธจึงตะคอกถามด้วยเสียงดังลั่นแข็งกับเสียงฝน


              “หยุดพูดจาว่าร้ายคนอื่นเสียที อเดเลียไม่ใช่ผู้หญิงหน้าด้านอย่างที่คุณกล่าวหา เธอเป็นคนดีเขาโกรธเมื่อได้ยินคำต่อว่าของเธอ ซ้ำเธอยังมาว่าคนที่เขารักอีกด้วย


              “ไม่ใช่ผู้หญิงหน้าด้านเป็นคนดีงั้นหรือ คนดีที่ไหนมาแย่งคู่หมั้นชาวบ้านเขาแล้วพากันเดินจับมือไม่อายฟ้าอายดินแบบนี้บ้างล่ะคะ!!” เธอกล่าวด้วยความเกลียดชัง เกลียดในท่าทางอ่อนแอน่าสมเพชที่ดีแต่ให้คนปกป้อง เกลียดในความใจดีมีเมตตาจอมปลอมที่คอยแต่จะสร้างภาพลักษณ์ให้ตัวเองดูงดงามสูงส่ง เธอเกลียดทุกอย่างของผู้หญิงที่ชื่ออเดเลีย เรน. ฟานารอส เธอเกลียด!!


              “หยุดพูดซะ ผมกับอเดเลียรักกัน ทำไมเราจะทำแบบนั้นไม่ได้


              “หึ รักงั้นหรือคะ ทั้งๆที่คุณยังอยู่ในสถานะคู่หมั้นของฉันอย่างนั้นหรือ ลูเซียโน่ อลัน. วิคตอเรีย เจ้าชายลำดับที่หนึ่งเธอแสยะยิ้มอย่างดูถูกกับคำพูดโง่ๆของผู้เป็นคู่หมั้น


              ลูเซียโน่ อลัน. วิคตอเรีย เจ้าชายลำดับที่หนึ่งของจักรวรรดิไบแซนไทน์ คือคู่หมั้นหมายของเอลิซาเบธ แอล. ฟรานซิส บุตรสาวคนเล็กของดยุกโดโนแวน แอล. ฟรานซิส ดยุกผู้เป็นผู้นำด้านการทหารและการปกครองของจักรวรรดิ และใช่เขาคือหมั้นของเธอ


              “ผมหมั้นกับคุณก็เพื่ออำนาจที่พ่อของคุณสามารถเกื้อหนุนผมในการครองบัลลังก์ได้อย่างมั่นคง ไม่ใช่หมั้นเพราะความรักอย่างที่คุณเพ้อหา


              ถ้อยคำอันแสนร้ายกาจที่ถูกเอื้อนเอ่ยออกมาราวกับเป็นมีดที่กรีดลงกลางใจเธอให้เป็นแผลเหวอะหวะ ทำไมถึงพูดออกมาแบบนั้นแล้วเรื่องทั้งหมดที่ผ่านมาก็เป็นเรื่องโกหกอย่งนั้นหรือ


              “โกหกอย่ามาพูดโกหกแบบนี้นะ เพราะมันเพราะมันใช่ไหมที่บังคับให้คุณพูดแบบนี้กับฉันน่ะเอลิซาเบ็ธชี้นิ้วไปที่อเดเลียที่ยืนร้องไห้น้ำตาไหลอย่างเงียบเชียบในอ้อมแขนของลูเซียโน่


              “มันไม่ใช่เพราะอเดเลีย แต่ที่ผมพูดมาทั้งหมดมันเป็นเรื่องจริง หยุดหลอกตัวเองเสียทีเอลิซาเบธปฏิเสธคำพูดของเธออย่างไร้เยื่อใย


              เอลิซาเบธปล่อยโฮออกมาทันทีกับคำพูดของเขา ทำไมกันเกลียดเธอมากเลยหรือถึงได้ทำขนาดนี้


              เอลิซาเบธมองอเดเลียอย่างโกรธแค้นชิงชัง นัยน์ตาแดงก่ำดุจสัตว์ร้ายที่จ้องมองมานั้นทำให้อเดเลียถึงกับหวาดผวา ตัวสั่นขึ้นมาอย่างไม่อาจห้ามปราม เธอกระชับแขนเรียวบางให้กอดแขนชายหนุ่มแน่นขึ้น แล้วหลบไปอยู่หลังร่างสูงเพื่อหลีกหนีจากดวงตาที่ราวกับจะฆ่าเธอให้ตายคู่นั้น


              ลูเซียโน่ปรายตามองอเดเลียอย่างอ่อนโยนแล้วหันหลับไปมองเอลิซาเบ็ธอย่างระแวดระวัง เพราะผู้หญิงคนนั้นสามารถทำอะไรได้มากกว่าที่คิด แล้วไหนจะดวงตาที่จ้องมองอเดเลียอย่างกินเลือดกินเนื้อนั้นอีก


              “เพราะแกมันเป็นเพราะแก เพราะแกคนเดียวเสียงหวานเอ่ยขึ้นอย่างเลื่อนลอยราวกับคนไร้สติ ร่างกายบอบบางก้าวเดินเดินอย่างเชื่องช้าเข้าหาพวกเขา เส้นผมปิดบังใบหน้าจนไม่เห็นสีหน้าของเธอ แล้วสักพักร่างของเธอก็หยุดลง เธอนิ่งงันไม่ขยับเขยื้อน


              “เอลิซาเบธ…”


              พรึ่บ!!


               เอลิซาเบธพุ่งกายเข้าอเดเลียเพื่อหวังทำร้าย เธอคว้าเข้าที่เส้นผมของอเดเลียแล้วลากออกมาเพื่อจับอเดเลียทุ่มลงที่พื้น เอลิซาเบ็ธขึ้นคร่อมร่างของอเดเลียแล้วใช้ฝ่ามือบางเพื่อตบเข้าที่ใบหน้านั้นอย่างแรงหลายที


              เพี๊ยะ!


              “มันเป็นเพราะแก ถ้าแกไม่เข้ามาในชีวิตของเราก็คงไม่ต้องเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น มันเป็นเพราะแก!!” เอลิซาเบ็ธตบตีอเดเลียจนแก้มขาวขึ้นรอยแดงปื้นของฝ่ามือ


              “อึกฮือปล่อยฉันเถอะค่ะคุณเอลิซาเบธ อเดเลียร้องขออย่างอ่อนแรง เธอพยายามใช้แขนของตัวเองเพื่อป้องกันไม่ให้เอลิซาเบะตบตีเธออีก


              “หยุดเดี๋ยวนี้นะเอลิซาเบธ!!” ลูเซียโน่กระชากแขนของเอลิซาเบ็ธอย่างแรงแล้วผลักกายบางให้ล้มลง เขารีบเข้าไปประคองคนรักให้ลุกขึ้นอย่างทะนุถนอม และเมื่อมองใบหน้าที่เปรอะเปื้อนด้วยน้ำตาพร้อมกับรอยช้ำสีแดงที่แก้มขาวเขาก็โกรธจัด


              เอลิซาเบธที่ถูกผลักจนล้มลงก็รู้สึกจุก เธอพยายามลุกขึ้นยืนอย่างยากลำบาก แล้วหันไปมองใบหน้าโกรธแค้นของเขาที่มีต่อเธอ


              จบสิ้นแล้ว ความรู้สึกดีๆที่เขามีต่อเธอในอดีต มันถูกลบเลือนไปหมดแล้ว


              เธอเดินเข้าหาพวกเขาอีกรอบ แต่คราวนี้ลูเซียโน่ถึงกับใช้ดาบจ่อเข้าที่คอของเธอพร้อมกล่าวเสียงเหี้ยม


              “ถ้าเธอเดินเข้ามาอีกก้าวเดียว ฉันรับรองได้ว่าดาบนี้จะฟันเข้าที่คอเธออย่างแน่นอนความกดดันมหาศาลถูกแผ่ออกมาจากร่างสูงจนเอลิซาเบ็ธสั่นกลัว แต่เธอก็ยังทำใจดีสู้เสื้อเดินเข้าหาพวกเขา เธอเดินเร็วขึ้นเร็วขึ้นจนลูเซียโน่ต้องเป็นฝ่ายล่าถอย


              และเมื่อเห็นเอลิซาเบ็ธทำท่าจะพุ่งเข้าหาอเดเลียอีกรอบ เขาก็หยุดเธอไว้


              ฉึก


              ด้วยการใช้ดาบสีเงินแทงเข้าที่ร่างกายของเอลิซาเบ็ธ และเขาทำแบบนั้นโดยไร้ซึ่งความลังเลเลยแม่แต่น้อย


              เอลิซาเบธเบิกตากว้าง ความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสแล่นพล่านไปทั่วร่างกาย เลือดสีข้นไหลออกมาเปรอะเปื้อนชุดที่สวมใส่ ชโลมพวกมันให้กลายเป็นสีแดงฉาน ลูเซียโน่ดึงดาบสีเงินออกจากร่างของเอลิซาเบ็ธก่อนที่เขาจะรู้ตัวว่าทำอะไรลงไป มือของเขาสั่นระริก ดาบเล่มนั้นถูกปล่อยลงจากมืออย่างไร้เรี่ยวแรจะยึดเหนี่ยว เขายกมือข้างที่มีเลือดของเอลิซาเบ็ธขึ้นมามอง ก่อนที่จะหันไปมองร่างของเอลิซาเบ็ธที่ยืนนิ่งอยู่ตรงหน้า


              “เอลิซาเบธ…”


              ฉับพลันนั้นร่างบางที่เคยยืนนิ่งกลับค่อยๆเอนลงไปด้านหลัง แล้วตกกระทบกับพื้นจนหยาดเลือดสาดกระเซ็นไปทั่ว นัยน์ตาไร้ชีวิตชีวาเหม่อมองท้องฟ้าที่ในยามนี้ฝนก็ยังคงตกหนัก


              ความเจ็บปวดทางกายในตอนนี้มันช่างด้านชาเมื่อเทียบกับความเจ็บปวดทางใจ เขาตั้งใจจะใช้ดาบเล่มนั้นฆ่าเธอ


              ดาบ ที่เธอเป็นคนเลือกให้เขากับมือ


              ดาบที่เธอมอบให้เพื่อหวังให้เขาใช้มันปกป้องเธอ


              แต่เขากลับ ใช้มันเพื่อทำร้ายเธอ


              เอลิซาเบธหัวเราะอย่างแผ่วเบาด้วยความสมเพชเวทนาตนเอง เธอไอออกมาเป็นเลือด รู้สึกเจ็บไปหมดทั้งร่างกาย หยาดน้ำตารินไหลรวมกับสายฝนที่ตกกระทบใบหน้า


              เธอนึกย้อนไปถึงอดีตที่ผ่านมา และเปรียบเทียบตัวเองกับอเดเลีย เธอเป็นบุตรสาวตระกูลใหญ่ อเดเลียเองก็เป็นเหมือนเธอ เอลิซาเบธเป็นผู้หญิงที่หน้าตางดงามสูงส่งราวหงส์ฟ้า อเดเลียมีใบหน้างดงามอ่อนหวานดูน่าทะนุถนอม อเดเลียมีแต่คนรักใคร่คอยปกป้อง ส่วนเธอไม่มีใครอยากคียงข้าง


              อาเมื่อคิดดูแล้ว พวกเธอทั้งสองคนช่างแตกต่างกันเหลือเกิน


              คนที่รักใคร่อยากดูแลอเดเลียมีตั้งมากมาย ทั้งเจ้าชายลูเซียโน่ ทั้งบรรดาเพื่อนผู้ชายของเธอหรือแม้กระทั่ง


              พี่ชายของเอลิซาเบธ


              พี่ชายที่แสนเย็นชาและหมางเมินกับเอลิซาเบธ ทั้งๆที่เมื่อก่อนเขาคือพี่ชายที่แสนดี คอยปลอบโยนเธออย่างอ่อนโยน คอยดูแลทะนุถนอมเธอเป็นอย่างดี


              แต่เมื่ออเดเลียเข้ามา เขาก็เริ่มยิ้มให้เธอน้อยลง คอยดูแลเธอน้อยลง จนในที่สุดเขาก็เฉยชากับเธอ และยิ่งเธอตามทำร้ายและรังควานผู้หญิงที่เขารัก เขาก็ยิ่งเอือมระอาเธอ คำพูดแต่ละคำที่ออกมาจากปากของพี่ชายเธอมีแต่คำต่อว่าเธอทั้งสิ้น


              ‘ทำตัวแบบนี้ แล้วใครเขาจะอยากเข้าใกล้


              ‘ทำไมถึงชอบตามรังควานคนอื่นเขา


              ‘เพราะเอาแต่ไล่ตามผู้ชายอยู่แบบนี้ไงล่ะ เขาถึงไม่เห็นค่า


              ท่านพี่คะในเวลาที่น้องต้องการท่านพี่ที่สุด ทำไมท่านพี่ถึงทิ้งน้องให้เผชิญทุกอย่างอยู่คนเดียวล่ะคะ


              ในเวลาที่น้องต้องการคนที่คอยปลอบใจทำไมท่านพี่ถึงเอาแต่ซ้ำเติมน้อง


              ในเวลาที่น้องอยากได้คนที่เข้าใจทำไมท่านพี่ถึงไม่เข้าใจอะไรน้องเลย


              ถ้าเป็นเมื่อก่อนน้องไม่เคยเข้าใจเลยว่าทำไมท่านพี่ถึงได้เย็นชากับน้องแต่ว่าตอนนี้น้องเข้าใจแล้วล่ะค่ะ


              เพราะท่านพี่รักคนที่น้องทำร้าย จึงได้พาลโกรธน้องไปด้วย


              เอลิซาเบ็ธยิ้มอย่างขมขื่น เปลือกตาค่อยๆปิดลงจนแทบไม่ได้ยินเสียงรอบข้าง เสียงกรีดร้องของผู้คนที่เห็นเหตุการณ์ เสียงตะโกนด้วยความตกใจของเจ้าชายลูเซียโน่ และเสียงของท่านพี่กับท่านพ่อที่โอบประคองเธอไว้ในอ้อมแขน


              แต่เธอเหนื่อยเหนื่อยเหลือเกิน


              “เอลิซาเบธ!!” ดยุกโดโนแวนเรียกบุตรสาวด้วยหัวใจรวดร้าว เขามาไม่ทันหากเขามาเร็วกว่านี้ ลูกสาวของเขาก็คงไม่ต้องนอนจมกองเลือดราวกับคนตายแบบนี้


              เซลดริส แอล. ฟรานซิส รีบวิ่งไปประคองน้องสาว หัวใจของคนเป็นพี่บีบรัดจนปวดไปหมดทั้งใจเมื่อเห็นสภาพปางตายของน้องสาว เขารู้สึกถึงความร้อนที่กระบอกตาของตนเอง


              เขากำลังร้องไห้


              ใบหน้าซีดเซียวของน้องสาวและลมหายใจที่รวยรินกำลังทำให้เขาเป็นบ้า


              “เอลิซาเบธ น้องสาวคนดีของพี่ ตอบพี่หน่อยสิครับตอบพี่หน่อยหยดน้ำตาตกกระทบที่ใบหน้าของน้องสาว เสียงสั่นเครือเอ่ยอย่างยากลำบาก แต่ไร้วี่แววของเสียงหวาน ลมหายใจค่อยๆรวยรินลงทุกที จนหยาดน้ำตาของเขารินไหลยิ่งกว่าเดิม


              “พวกแกรีบพาลูกสาวของฉันกลับบ้านและตามหมอเดี๋ยวนี้ หากลูกสาวของฉันเป็นอะไรไป ฉันจะให้พวกแกชดใช้ ไป!!” ดยุกโดโนแวนตวาดก้องด้วยความโกรธเกรี้ยว พวกผู้ติดตามรับคำด้วยความเกรงกลัว ดยุกโดโนแวนหันมามองบุตรสาวอีกครั้งด้วยนัยน์ตาที่แฝงความเจ็บปวด แล้วมองบุตรชายที่เอาแต่กอดร่างของน้องสาวไว้พร้อมกับเสียงสั่นเครือที่เอ่ยเรียกน้องสาว


              “เซลดริส เราต้องรีบพาน้องไปรักษา ส่งน้องมาให้พ่อเถอะดยุกโดโนแวนพูดอย่างอ่อนแรง เขาเดินเข้าไปแล้วอุ้มบุตรสาวเข้าสู่อ้อมอก เลือดสีข้นมากมายอย่างคงไหลริน


              เซลดริสปล่อยมือจากร่างบางของน้องสาว ถึงแม้จะไม่อยากปล่อยเพราะกลัวเสียเธอไปแต่น้องสาวของเขากำลังจะตาย เขาจะมาเห็นแก่ตัวตอนนี้ไม่ได้


              เซลดริสค่อยๆลุกขึ้นยืนด้วยใบหน้าเรียบเฉย เขาหันไปมองคู่หมั้นของน้องสาวและตัวต้นเหตุที่ทำให้น้องสาวของเขาเป็นแบบนี้ เซลดริสปล่อยรังสีฆ่าฟันออกมาให้พวกนั้นสั่นกลัว


              “หากน้องสาวฉันเป็นอะไรไปคนที่ต้องชดใช้เป็นคนแรก ก็คือพวกแก จำเอาไว้!!” เซลดริสหมุนตัวเดินจากไป แล้วระงับอารมณ์อยากฆ่าฟันของตัวเองลง เขายอมรับว่าอยากจะเดินไปบีบคอคู่หมั้นของน้องสาวให้ตายคามือ แต่ถ้าทำแบบนั้นเรื่องวุ่นวายก็จะตามมาอีก เขาจึงต้องอดทน




              หลังจากเรื่องราวอันน่าสลดจบลง คุณหนูเอลิซาเบธ แอล. ฟรานซิสถูกส่งตัวเข้ารักษาทันทีโดยหมอหลวงที่จักรพรรดิส่งมาให้หลังจากทราบข่าวการกระทำอันเลวร้ายของบุตรชายตนเอง คุณหนูเอลิซาเบ็ธรอดชีวิตมาได้อย่างปาฏิหาริย์ แต่เพราะโดนแทงที่จุดสำคัญซ้ำยังเสียเลือดไปมากจึงยังไม่ฟื้นขึ้นมา


              ภายหลังในเมืองหลวงมีข่าวลือใหม่ว่าเจ้าชายลูเซียโน่แอบลอบสานสัมพันธ์กับคุณหนูอเดเลีย ทั้งๆที่ยังเป็นคู่หมั้นของคุณหนูเอลิซาเบ็ธ ผู้คนจึงพากันออกมาต่อต้านกับการกระทำอันไม่สมควรของทั้งสอง


              หนึ่งเดือนผ่านไป


              ผ่านมาหนึ่งเดือนแล้วบุตรสาวของเขาก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะฟื้น ทำให้ดยุกโดโนแวนถึงกับเครียดจัดจนไม่เป็นอันทำอะไร เซลดริสก็ห่วงน้องสาวมากถึงกับนั่งเฝ้าตั้งแต่เช้าจรดเย็น เมื่อราวสามอาทิตย์ก่อนดยุกโดโนแวนและบุตรชายคนโตถึงกับบุกไปหาจักรพรรดิเพื่อขอยกเลิกการหมั้นหมาย แต่การจะยกเลิกได้ต้องให้ทั้งฝ่ายหญิงและฝ่ายชายมาพร้อมกันเพื่อกรีดเลือดลงประทับในสัญญา ดยุกโดโนแวนและบุตรชายจึงกลับบ้านมาด้วยความหงุดหงิดและไม่ชอบใจ เขาคงต้องรอให้บุตรสาวฟื้นเสียก่อนสินะ


              ปัง!


              “นายท่านคะ! คุณหนูคุณหนูเอลิซาเบธฟื้นแล้วค่ะนายท่าน!” ราวกับคำขอของเขาเป็นผลเมื่อได้ยินสาวใช้ที่พรวดพราดเข้ามาแจ้งเรื่องของลูกสาว ดยุกโดโนแวนและบุตรชายลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นตระหนกพร้อมกับเผยสีหน้าดีใจออกมาทัน


              พวกเขากึ่งเดินกึ่งวิ่งไปที่ห้องของคนที่เขาเฝ้ารอในทันทีโดยไม่รู้เลยว่าบางอย่างกำลังจะเปลี่ยนไป


              เอลิซาเบธ แอล. ฟรานซิส จะไม่ใช่คนที่แสนอ่อนแอคนเดิม ความเปลี่ยนแปลงครั้งใหม่ที่จะนำหายนะมากมายมาสู่คนที่เคยทำร้ายเธอ

--------------------
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.899K ครั้ง

53 ความคิดเห็น

  1. #936 Status.. (@warunon18) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 08:19
    บรรยายดีมากอ่าา..น้ำตาคลอแล้ว
    #936
    0
  2. #929 deta-z (@pink00123) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 15:30
    พึ่งมาอ่านเสียอย่างเดว นางเอกชื่อจะยากไปไหม พูดทีลิ้นพันกัน
    #929
    1
    • #929-1 kanta1078 (@kanta1078) (จากตอนที่ 3)
      16 เมษายน 2562 / 16:46
      เห็นด้วย
      #929-1
  3. #904 GhostFariy (@GhostFariy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 18:35
    เชียนได้เข้าอารมณ์มากค่ะ น้ำตาไหลเลย
    #904
    0
  4. #885 p-dragon2 (@P-dragon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 19:21

    น้ำตาไหลพรากเลยค่ะ
    #885
    0
  5. #882 PROUD_JK (@PROUD_JK) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 23:13
    น้ำตาไหลรอนๆ
    #882
    0
  6. #816 UtCaw (@UtCaw) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 22:18
    เขียนบรรยายได้เข้าถึง อารมณ์ ได้ดีมากครับ
    #816
    0
  7. #783 SeabassSoysauce (@Harmoni) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 11:12
    บรรยายดีมาก เข้าถึงอารมณ์เศร้า โกรธของตัวละคร แต่ขัดใจตรงจุดเดียวคือ ตอนพี่พูดว่า “...หน่อยสิครับ” ตัดคำว่าครับได้ไหม 55555 มันอ่านสะดุดมากอะ
    #783
    0
  8. #759 คีย์บอร์ดดำ (@Akasitmika) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 15:00
    พี่ชายมันหึงน้องชัดๆที่เปลี่ยนไป
    #759
    0
  9. #684 Pt.0331 (@pattawarin) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 01:16
    บรรยายดีมากเลยค่ะ
    #684
    0
  10. #632 jkooktaev (@jkooktaev) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 19:30

    ร้องไห้เลยยยนน ฮื่ออออ
    #632
    0
  11. #568 pantued (@pantued) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 23:58
    รู้สึกอยากอ้วกกับพี่ชายนางเอก...
    #568
    1
    • #568-1 Shiririkai (@Shiririkai) (จากตอนที่ 3)
      7 มีนาคม 2562 / 00:41
      ทำไมพี่ชายหลายๆเรื่องชอบคิดได้ตอนสายเกินไปคะ?
      #568-1
  12. #511 Lin_ping (@0610756950) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 17:06

    ร้องไห้ตามเลย เริ่มเรื่องได้ดีมากกก😭
    #511
    0
  13. #447 เงาสายลม (@fenrir_m) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 20:48
    เรื่องนี้คงไม่เข้าโรงเรียนอีกนะ น่าเบื่อออก
    #447
    1
  14. #428 Spiderseiya (@Spiderseiya) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 12:33
    เพิ่งเจอเรื่องนี้ เรื่องน่าสนุก ภาษาดีทีเดียวค่ะ จะติดตามนะคะ 💛
    #428
    0
  15. #427 นายตัวร้าย (@aom084495) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 10:27

    บรรยายได้ดีมากเลยค่ะ
    #427
    0
  16. #403 Jigsaw_0711 (@nuntouchporn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 10:12
    บรรยายได้อารมณ์มากก แค่อ่านก็น้ำตาไหลได้ง่ายๆ เหมือนเรานึกภาพออกเป็นฉากๆเลยอ่ะ
    #403
    0
  17. #393 tt0021t2 (@tt0021t2) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 20:49
    บรรยาย ได้ อารมณ์ มาก Good jobs
    #393
    0
  18. #384 คนคนนึง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 22:49

    เป็นนางเอกที่ทำตัวน่ารำคาญ ได้เวลาทำตัวให้มีคุณค่าแล้ว ลุย!

    #384
    0
  19. #374 BlackDevilCobra (@BlackDevilCobra) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 20:56
    อยากกราบคำนับงามๆ แต่งดีมากๆเรียกน้ำตาให้ไหลได้ง่ายๆเลย มันจุกในอกเหมือยเรายืนดูอยู่ในเหตุการณ์จริง สู้ๆไรท์ เป็นกำลังใจให้
    #374
    0
  20. #369 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 15:48
    เจ็บดี ตื่นเถอะค่ะลูกสาวตื่นมาแก้แค้นเอาคืนพวกชั่ว อิพี่ชายก็ใช่ย่อยนะแก
    #369
    0
  21. #338 Pazei derlau (@tammyoyo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 10:23
    ร้องไห้เลยอะ คือแบบ สงสารนางอะ เกลียดพี่ชายด้วย แต่ที่เกลียดที่สุดก็คือ อิองค์ชาย !!!
    #338
    0
  22. #328 syaniwngkh (@syaniwngkh) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 21:25

    ไรท์แต่งดีมากอ่ะร้องไห้เลย
    #328
    0
  23. #302 hanari00123 (@hanari00123) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 15:58
    อื้อดีเลยบรรยายได้ดีเเต่ยังขัดอยู่ อื้ออ
    #302
    0
  24. #299 Jhakchi (@Jhakchi) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 14:46
    สงสารนางฮือ~~~
    #299
    0
  25. #273 KUMo-Desuka (@KUMo-Desuka) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 03:02
    บรรยายได้เจ็บปวดมากครับ. เข้าใจถึงอารมณ์เลย
    #273
    0