ช่วงนี้จะสอบแล้ว
อุตส่าห์บอกเพื่อนไว้แล้วว่า จนกว่าจะสอบเสร็จ จะไม่เข้าใกล้คอมฯเด็ดขาด
แต่สุดท้าย ก็ทนไม่ไหว เดินผ่านคอมที่บ้านทีไร
ต้องมาเปิดซะทุกทีเลยหน่ะสิ
เป็นแบบว่าห้ามใจไม่ไหว มันอดใจไม่หวายยยยย
สงสัยสิงคโปร์ไม่มีหวังแหงๆ ฮือๆๆ หนูอยากปายยย
วันก่อนไปรวมคะแนนเก็บวิชาสุขศึกษา แสนจะเศร้าสุดๆเลย
คือว่าปกติวิชาสุขศึกษาจะเรียนง่ายๆ สบายๆ ใช่มั๊ยหล่ะ
แต่พอมาเรียนกับ อ.คนนี้ คะแนนยากสุดๆ
คือว่า อ.แกชอบให้จดๆๆๆๆ และจด
ยิ่งจดมาก อ.ก็จะให้คะแนนมาก ไม่ค่อยดูที่ผลงานเลย
แล้วก็ถ้าทำรายงาน ขอให้ได้จำนวนหน้ามากๆก่อน ได้คะแนนโลด
พอเรารวมคะแนน แล้วลองเอามาตัดเกรดดู
ปรากฏว่า…ได้แค่เกรด 1 เอง แล้วไอ้เกรด1เนี้ย เกือบทั้งห้องเลยนะ
พอหมดชั่วโมงเราก็นั่งเครียดๆๆ ไม่พูด ไม่ยิ้ม ไม่หัวเราะเลย
จนไปถึงตอนพักเที่ยง เราก็ยังนั่งหน้าไม่เอาสับปะรด(ไม่ขำเหรอ)
เวลาล่วงเลยไปถึงชม.เรียนคาบบ่าย ที่ไม่ได้เรียนเลยติดกันจน ร.ร.เลิก
แบบว่า อ.ปิดครอสหมดแล้ว(เค้าเรียกอย่างงี้กันรึเปล่า)
ขณะนั้นเรายังนั่งบูดอยู่ เหมือนนมบูดแล้วไม่มีทางหายบูดได้
ไอ้แสตมป์ก็เปิดด่าหญิงอีกครั้ง
(ลืมบอกไปว่าตอนนั้อยู่สวนม้าหินอ่อน ณ ที่สิงสถิตย์ อาคารศิลปะ)
มึงจะเปิดทำหอกไร กรูร้องได้แล้วเฟ้ยย
โดยเฉพาะไอ้ท่อนที่ร้องว่า
ไอ้เรากับแตมป์จะประสานเสียงร้องดังๆออกมา
ทำเอาน้องๆม.1ที่อยู่แถวนั้นหันมามองหน้าทันที
จากนั้นก็มีรุ่นน้องพวกนึงจุดประทัดจีน(มั้ง)
โชะเชะโชะเชะโชะเชะ << เสียงมันเป็นงั้นรึเปล่า
เสียงดังสนั่นหวั่นไหว ได้ยินไปถึง3จังหวัดชายแดนใต้
แล้วก็มีเสียงคนโห่ดังขึ้น
(ไม่ใช่ใครที่ไหน เรากับแตมป์เอง ผสมโรงด้วยเพื่อนๆของน้องพวกนั้น)
แล้วอ.ชุลีพรก็ออกมายืนด่า
สลายโต๋กันทันที
ความคิดเห็น
แบบว่าประทัดบ้านเจ๊ดังอย่างนี้รึ