DEMIAN

หนังสือเรื่องนี้ ผมตัดสินใจซื้อมาเมื่อวานพร้อมกับนิยายแนว Yuri ...

เห็นรูปเล่ม เห็นชื่อคนแต่งที่ได้รับรางวัลโนเบล ผมไม่เคยคิดเลยนะครับว่ามันจะ...หึๆๆๆ (อะไรล่ะเฟ้ย)

ตอนแรก ผมอ่านคำนิยม ก็รู้สึกเหมือนมันจะเป็นแนวจิตวิเคราะห์ยุคริเริ่มหรืออะไรทำนองนั้น แต่พอพลิกหน้าสุดท้ายของนิยาย (เป็นสิ่งที่ผมกระทำมาโดยตลอด และมันมักจะสปอยล์ตัวเองโดยตั้งใจ- -") ก็กลับพบว่า...

"เด็กน้อย" เขาพูดสั้นๆ
ริมฝีปากเขาใกล้ผมมาก เขาพูดเสียงเบาต่อไป

...ช็อก อึ้ง ทึ่ง ค้าง !!

ไม่หมดนะครับ ยังมีหนักกว่านั้น...

"...หลับตาสิซินแคลร์"
ผมหลับตาอย่างว่าง่าย ผมรู้สึกถึงรอยจุมพิตจากริมฝีปากซึ่งเลือดยังไหลซึมอยู่ตลอดเวลา แล้วผมก็หลับไป

อะจ๊าก !!!

หึๆๆๆ ท่านๆที่ไม่เคยอ่านอาจจะคิดว่าซินแคลร์เป็นเด็ก และ "เขา" ที่ว่านั่นเป็นคนละคนกับคนที่จูบตอนท้าย แต่มันผิด !!!!

นายซินแคลร์ในเรื่อง เรียนมหาวิทยาลัยแล้วถูกส่งไปแนวหน้า
และคนจูบ...คือนายแมกซ์ เดเมียน ติดยศร้อยเอกในสงคราม...

เห็นมั้ยล่ะท่าน ช็อกค้างจริงๆ-*-

...

พอซื้อมาปุ๊บ ก็อ่านทันที

สรุปเนื้อเรื่องทั้งหมดว่า...

ตอนเด็ก เดเมียนซึ่งเป็นเมะมาช่วยซินแคลร์จากเมะโฉดชั่วที่หลอกให้ทำเรื่องไม่ดีต่างๆนานา พอโตขึ้นก็เริ่มรู้ว่าสนใจกันและกัน... (มีบรรยายว่าซินแคลร์ชอบที่ได้กลิ่นสบู่อ่อนๆจากหลังคอคุณเดเมียน)

พอโตสักพัก เริ่มเข้าวัยรุ่น ซินแคลร์ก็เริ่มรู้ใจตัวเองว่าหลงรักเดเมียน (มีบรรยายว่าเดเมียนหน้าสวย และซินแคลร์หลงใหลเขา) จนพอเริ่มมีความรู้สึกแบบ (บี๊บ! เซ็นเซอร์) ก็เริ่มเก็บเดเมียนเอาไปฝัน ตอนแรกฝันว่าแม่เข้ามากอดตัวเอง แต่สักพักร่างแม่ก็หลายเป็นเดเมียน ซึ่งดูเหมือนผู้หญิงมากๆ แล้วก็ทำอย่างนี้อย่างโน้นอย่างนั้น (อย่าไปเชื่อ มันเติมเองทั้งสิ้น- -")

ตรงนี้ผมสรุปได้ว่า เดเมียนเป็นเมะหน้าสวย หึๆๆ...

เสร็จแล้วก็เริ่มกลัวใจตัวเอง แล้วหลายๆอย่างก็นำพาให้เหินห่างกัน
พอซินแคลร์เข้า ม. ปลาย เริ่มคิดว่าตัวเองหลงรักผู้หญิง เลยพยายามว่ารูปของเธอ
แต่ไปๆมาๆ วาดไปวาดมา กลายเป็นหน้าเดเมียนซะเฉย !

วาดอีกทีกลายเป็นนกบินออกจากโลก เลยส่งรูปนกไปให้เดเมียน (ภายหลังพบว่าเดเมียนเอารูปไปใส่กรอบดำอย่างดี หึๆๆๆ) แล้วสักพักก็ได้รับข้อความเกี่ยวกับอะบราซัสกลับมา

ซินแคลร์เริ่มไขว้เขว เลยไปซบอกเมะอีกคนที่เป็นนักออร์แกนในโบสถ์ (กรรม) ได้ความรู้เรื่องเทววิทยาเยอะแยะ

แล้วสักพัก ก็เริ่มมีเคะน้อยๆมาเกาะแกะซินแคลร์ 555 (มีบรรยายว่าร่างบอบบาง) แถมดูจะเป็นเคะมาโซซะด้วย เพราะคุณท่านพยายามฆ่าตัวตาย แต่ซินแคลร์ซึ่งเกือบสิ้นลายเคะไปเจอทันด้วยพรหมลิขิตบันดาลชักพา สักพักเคะน้อยๆคนนั้นก็ตระหนักว่าซินแคลร์รักเดียวใจเดียวกับคนอื่นเลยห่างหายไป

แล้วจู่ๆ...ซินแคลร์ก็เริ่มตามหาเดเมียนอีกครั้ง แล้วเจอเดเมียนเดินมากับนักศึกษาญี่ปุ่นหนึ่งคน !!!

ด้วยพิษรักแรงหึง...ซินแคลร์ที่ไม่ได้เจอเดเมียนนานหลายปีดีดักเลยล่อลวงเข้าร้านเหล้า หึๆๆๆ ... หลังจากนั้นเดเมียนก็ชวนซินแคลร์เข้าบ้าน ไปพบแม่ของตัวเอง

แต่เดเมียนก็ต้องอกหัก เพราะซินแคลร์กลับหลงรักแม่เดเมียนซะได้ (มีฉากช็อกด้วย ก๊ากๆๆ)

สุดท้ายแล้ว สงครามก็ระเบิดขึ้น เดเมียนและซินแคลร์ต้องแยกจากกันเพราะไปเป็นทหาร

วันหนึ่งซินแคลร์เกิดคิดถึงเดเมียนจนไม่ระวังตัวโดนยิงกระเด็น

ก็ไปเข้ารักษาตัว...และระหว่างที่นอนบนเตียงนั้นเอง ฉาก Y ที่ผมกล่าวถึงเมื่อข้างต้นก็เกิดขึ้น หึๆๆๆๆๆๆ

แถมจบซึ้งอีกแน่ะครับ... "คราวหน้าคุณจะต้องฟังเสียงจากในตัวคุณเอง แล้วคุณก็จะได้ยินเสียงผมพูดอยู่ในตัวคุณ"

อ๊าก เดเมียนสุดยอด !!! ฮ่าๆๆๆ น่าสงสัยประโยคก่อนหน้านั้นมากว่านี่อาจเป็นวิญญาณเดเมียนมาสั่งเสียก็ได้ ด้วยความรักและสุดแสนอาลัยอาวรณ์

................

จบคร้าบ!!!

[หมายเหตุ: ทั้งหมดที่พล่ามมานั่นผมจิ้นไปเองคนเดียวครับ ผู้แต่งคงไม่ได้แม้แต่คิดว่าจะมีใครที่ไหนในโลกบังอาจจิ้นกระจุยขนาดนี้ก็ได้...- -"]

[ว่าแต่ทำไมผมจิ้นไปได้หนักหนาสาหัสขนาดนี้ล่ะเนี่ย ไม่...ไม่นะ !! เพื่อความสมดุลในชีวิต ไปอ่านนิยาย Yuri ต่อดีกว่า หึๆๆๆๆๆ << รู้สึกช่วงนี้เสียงหัวเราะโรคจิตโผล่บ่อยเป็นพิเศษ]

ป.ล. เพื่อนคนนึงมันชวนผมไปดูหนัง ... (บี๊บ ! เซ็นเซอร์) ที่ RCA ... ไอ้ ... (บี๊บ ! เซ็นเซอร์) ไม่สงสารกันมั่งเลยนะ แค่หน้าตาระบุเพศไม่ได้ของตัวเองเวลาคลุมฮู้ดก็ยังจะ ... (บี๊บ ! เซ็นเซอร์) แย่อยู่แล้ว ขืนไปล่ะมีหวังโดน ... (บี๊บ ! เซ็นเซอร์)

(ว่าแต่...เอ็งใส่เสื้อมีฮู้ดทำซากอะไรตอนหน้าร้อนล่ะวะ....)

DEMIAN

ความคิดเห็น