คำบ่น

เป็นเวลานานมาแล้วที่ผมหายหน้าหายตาไปเป็นเวลานานมาก จนถึงนานที่สุด

ช่วงแรกที่หายไปเป็นเพราะต้องย้ายบ้าน แล้วพอดีเกิดไปมีปัญหากับการหมู่บ้านเรื่องการขอเบอร์โทรศัพท์จนไม่ได้อินเตอร์เนตสักที ตอนนั้นเป็นช่วงมราเกิดอาการลงแดงอย่างมาก จนรูสึกว่าโลกนี้มันห่วยไปหมด

พอได้คอม+อินเตอร์เนตมาก็ก่อนเปิดเทอมอาทิตย์หนึ่ง ช่วงนั้นยัง Hurt อยู่มากเลยไม่ค่อยอยากทำอะไร

พอเปิดเทอมก็เจองานประเดประดังมาไม่หมด ไหนจะโครงงานเลข โครงงานวิทย์ รายงานนู่นนี้ เพราะอาจารย์ให้เหตุผลว่าถ้าไม่รีบให้เดี๋ยวจะไปเหนื่อยเอาเทอม2ที่จะมีกิจกรรมมากมาย

แต่พอเอาเข้าจริง ๆ ตอนนั้นงานมันก็เยอะมาก จนรู้สึกว่างานมันไปกระจุกอยู่ที่ตอนเปิดเทอม (ตอนนี้งานเริ่มซา) ถึงอย่างไรก็ตาม ตอนนี้ก็ยังรู้สึกว่ายังไม่ค่อยมีเวลาเป็นส่วนตัวเท่าไร

ต้องขออภัยทุก ๆ ท่านด้วยที่ยังคงหลงผิดอ่านนิยายข้าพเจ้าอยู่

ตอนนี้ก็คงยังกลับไปไม่ได้ แกคงหาเวลาไปทำอะไรได้นิด ๆ หน่อย ๆ

ปิดเทอมตุลาก็ไม่ได้เรียนพิเศษอะไร เพราะตอนนี้อยู่ม.5แล้ว เป็นกรรมการชุมนุมต้องทำงานเยอะมาก ไหนจะงานค่าย งานวิชาการ แล้วก็เป็นเวลาที่จะต้องทำการทดลองโครงงานอีก

เปิดเทอม2ก็เรียนพิเศษเยอะมาก เยอะพอ ๆ กับไอเอื้อ เพราะลงคอร์สเดียวกัย - -“

ม.6ก็คงต้องเตรียมเอนท์แล้ว

สรุป ข้าพเจ้ากับไอเอื้อ อาจได้กลับมาอีกทีคือหลังเอนท์เลย........

ต้องขออภัยเป็นอย่างสูงจริง ๆ กับทุก ๆ ท่านที่หลงผิด